LOGINคำโปรย เพื่อความสุขของเด็กๆ เขายอมให้คู่แฝดชายหญิงตรงหน้าเรียกตนเองว่าคุณพ่อ โดยที่ไม่รู้เลยว่าทั้งสองเป็นลูกของคนที่กำลังตามหา เมื่อได้เจอเธอความสงสัยจึงเกิดขึ้นมากมาย เด็กสองคนนั้นเป็นลูกของใครตนพลาดอะไรไป
View Moreตีห้าครึ่งรุ่งอรุณในฤดูร้อนสุริยาเริ่มทอแสง ยารินดางัวเงียตื่นเพราะความเคยชินแม้เป็นวันอาทิตย์ ดวงตารียาวค่อยๆ เปิดขึ้นแต่ก็ต้องผงะด้วยความแปลกใจเมื่อเห็นลูกน้อยยืนเอนตัวพิงขอบเตียงยกแขนเท้าศอกมือเล็กสองข้างค้ำคางอมยิ้มมองมายังตนดวงตาเปล่งประกายแห่งความสุข“มีอะไรเหรอลูก มายืนมองแม่ทำไมกันอยากเข้าห้องน้ำเหรอคะ หนูสองคนเข้าเองได้นี่นา”สิ้นเสียงของแม่ทรายก็เริ่มหัวเราะคิกคัก ส่วนหินห่อริมฝีปากล่างไว้ใต้ฟันบน แววตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และแล้วร่างบางก็เริ่มรับรู้ว่ามีบางอย่างแปลกไป ยารินดาสัมผัสได้ถึงความอึดอัดตรงช่วงเอวมันถูกโอบรัดแน่นราวมีคนตะแคงซ้อนหลังอยู่ เธอสะดุ้งสุดตัวเมื่อนึกขึ้นได้แบบนั้นมันเป็นจังหวะเดียวกันที่ปฐพีขยับเบียดกอดรั้งร่างเธอเข้าหาตัวกรี๊ด!!!ปฐพีสะดุ้งโหยงเมื่อยารินดากรีดร้องด้วยความตกใจเธอยังไม่ทันหันมองด้วยซ้ำ เด็กสองคนหัวเราะร่าชูมือเหนือหัวกระโดดโลดเต้นชอบอกชอบใจปากก็รำพันไปว่าคุณพ่อกอดคุณแม่ซ้ำไปซ้ำมา“คนบ้า คนผีทะเลเข้ามาในนี้ได้ยังไง” เธอพลิกตัวได้ก็รัวกำปั้นทุบลงบนแขนเขาที่ยังมีอาการสะลึมสะลือเหมือนคนเมาค้าง ปฐพีทำอะไรไม่ได้นอกจากยกมือปัดป่ายป้องกันตนร้องโอด
‘ระวังน้ำ เหรอ’ อาการง่วงนอนโถมเข้าอย่างหนัก ยิ่งสะบัดหัวยิ่งมึนงงตามมาด้วยอาการคลื่นไส้หายใจลำบาก ปฐพีรู้สึกเหมือนกำลังเมาสุราแต่วันนี้ทั้งวันเขาไม่ได้ดื่มแอลกอฮอล์แม้เพียงเล็กน้อย“คุณเอาอะไรให้ผมกิน”“น้ำส้มไงคะ” เธอกล่าวยิ้มราวคนโรคจิต ปฐพีก้มหน้าลงสองมือยันโซฟาลุกเดินขณะที่ผู้หญิงก็ลุกตาม“ฉันช่วยค่ะ” พิมพ์ถลาเข้าหาปฐพีแต่เขาดันเธอออกสุดแรงทว่าไม่เป็นผลมือไม้อ่อนปวกเปียก เดินเซ เคลื่อนไหวลำบากลากสังขารตรงไปยังบันได“พิมพ์ช่วยค่ะ พิมพ์ช่วย” เสียงของเธอทำให้อารยาที่กินอาหารใกล้หมดหันมามองเห็นปฐพีมีอาการคล้ายคนเมาพยายามตะเกียกตะกายพยุงร่างตัวเองไปตามเสา แล้วบริกรของโรงแรมก็เดินมาเจอ“มีอะไรให้ช่วยไหมครับ”“มีพาผมกลับห้องหน่อย” ปฐพีบอก“ไม่มีค่ะไม่มีสามีฉันเมาน่ะ” ปฐพีเหลือบมองเธอพยายามเปิดเปลือกตาที่หนักอึ้ง“สามีงั้นเหรอ คุณพูดบ้าอะไรกัน อึก” เขากลืนความคลื่นไส้ลงคอ ทำให้บริกรมองเธออย่างสงสัย“อ่ะ ค่ะ คือเราทะเลาะกันเขางอนเลยพยายามผลักไสฉันน่ะ”“หน้าไม่อาย” ปฐพีพ่นคำออกมาร่างกายอ่อนล้าสุ้มเสียงแหบพร่าดวงตาเริ่มรางเลือน“เอ่อไม่มีอะไรหรอกนะ เราต้องไปแล้วฉันจะพาสามีฉันขึ้นข้างบนเอง”
สามทุ่มทีมงานทุกคนนั่งพร้อมกันเต็มหน้าล็อบบี้ แต่สองขาเพิ่งพาร่างบางเดินมารวมกลุ่มพร้อมเอกสารและปากกาในมือเพื่อพูดคุยถึงคอนเซ็ปต์และฉากที่ลูกค้าต้องการกับทีมถ่ายทำที่เอกภพติดต่อไว้“ขออภัยที่ให้รอนานนะคะ” พิมพ์กล่าวเพื่อนร่วมงานของเธอรับเอกสารไปให้ทีมถ่ายทำทันที พอหญิงสาวนั่งลงก็ได้เห็นว่าชายที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเป็นปฐพีและชาวต่างชาติอีกสองคนที่แต่ละคนก็ดูดีในแบบของตนเอง และหุ่นสูงใหญ่ทั้งนั้นทำเอาหญิงสาวไม่เป็นอันประชุม แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะพิมพ์ไม่ได้อยู่ทีมผู้ช่วยผู้กำกับ หน้าที่ของเธอคือเตรียมเอกสารและดูแลความเรียบร้อยอื่นๆ“อืม ผมว่าตรงนี้มันยังไม่สมบูรณ์เท่าไหร่นะครับ นักแสดงนำอย่างเด็กแฝดหน้าจะมีพ่อด้วย” ปฐพีกล่าวเพื่อนสองคนพยักหน้า“แต่ว่าคุณแม่ของทั้งสองเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวนะคะ เธอไม่มีสามีมาด้วย แล้วทางเราก็ไม่ได้หานักแสดงที่จะรับบทพ่อมาด้วย” อารยา หนึ่งในทีมผู้ช่วยตัวแทนหลักของเอกภพและเป็นผู้ช่วยถ่ายทำงานสำคัญอยู่หลายครั้งกล่าว“แม่เลี้ยงเดี่ยวเหรอครับ แบบนี้นี่เอง เอ่อ ไม่เป็นไรครับ ผมจะเล่นให้เอง ผมอยากถ่ายเผื่อไว้”“แต่ทางเราไม่ได้จัดสรรงบไว้ซัปพอร์ตส่วนนั้นนะคะ” พิมพ์รีบ
บ่ายคล้อยวันใหม่ยารินดาขับรถเข้าเทียบริมถนนหน้าโรงเรียน ไม่นานนักก็พาตัวเองเข้าไปนั่งร่วมกับผู้ปกครองคนอื่นๆ ส่วนเด็กหกคนยังคงให้รออยู่ด้านนอกกับครูพี่เลี้ยง เมื่อผู้ปกครองเข้าห้องครบก็มีคนไปตามเอกภพ ชายร่างผอมแต่งตัวไม่เป็นทางการอะไรนักเดินมาพร้อมลูกน้องหนึ่งคนหยุดอยู่กลางห้องประชุม“สวัสดีครับผมเอกภพ เจ้าของสโมสรผีเสื้อตัวน้อยพิธีกรในงานวันนั้น ผมขออนุญาตเรียกทุกท่านว่าคุณแม่และคุณพ่อของน้องๆ นะครับ” ผู้หญิงและผู้ชายที่นั่งตรงหน้าเขารวมยารินดาด้วยเป็นหกคนพยักหน้า เอกภพจึงพูดต่อ“คืออย่างนี้ครับ” เขาหันไปทางลูกน้องโบกมือไปทางผู้ปกครองเบาๆ ทั้งที่ยังพูดต่อ เขารู้งานเดินแจกเอกสารจนครบ ต่างคนต่างคลี่ดูรายละเอียดสินค้าและค่าตอบแทนต่อหัว“มีเจ้าของแบรนด์นมผงยักษ์ใหญ่กำลังออกผลิตภัณฑ์นมสูตรใหม่ที่เหมาะสำหรับเด็กเล็กและเด็กโตมาชมการแสดงวันนั้น พวกเขาสนใจในทีมเป็ดน้อยอยากทาบทามไปเป็นพรีเซนเตอร์ให้ จึงไหว้วานและมอบหมายให้ผมมาที่นี่เมื่อวานผมได้เข้ามาพูดคุยกับทางโรงเรียนแล้วครั้งหนึ่ง ผู้อำนวยการจึงบอกให้ผมตกลงเรื่องนี้กับผู้ปกครองเอง ดังนั้นเพื่อเป็นการไม่เสียเวลาผมจะไม่อ้อมค้อม โปรดพลิกกระด