Lahat ng Kabanata ng ตามดวงใจหวนคืน: Kabanata 1 - Kabanata 10

25 Kabanata

คำนำ/บทนำ

คำนำนิยายเรื่อง ตามดวงใจหวนคืน เป็นภาคต่อของ เล่ห์เสน่หาเพื่อนสาวแม่ และ หลงลีลารักลูกชายเพื่อน ซึ่งเขียนในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง เรื่องราวความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นจากความใกล้ชิดสนิทสนมของคนสองคนที่อายุห่างกันสิบปีทั้งนี้ตัวละครในเนื้อหาไม่มีอยู่จริง เนื้อเรื่องถูกแต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้แต่ง โปรดอ่านนิยายเพื่อความบันเทิงเท่านั้น...............................................................................................................................................................................บทนำปฐพี ทวีชัย หรือ ดิน เดินทางกลับประเทศไทยหลังจากทำตามความปรารถนาของผู้เป็นแม่จนสำเร็จทั้งได้เติมเต็มความฝันของตนเอง ตลอดระยะเวลาเจ็ดปีภายในใจยังคงคะนึงหาและเฝ้ารอ การกลับมาครั้งนี้นับว่าถึงเวลาที่เขาจะทำตามความปรารถนาของหัวใจตัวเองและถือเป็นการรักษาคำพูดที่เคยให้ไว้กับเธอโดยที่ไม่รู้เลยว่าผู้หญิงที่เขาเฝ้ารอจะได้เจอนั้นหายไปจากที่อยู่เดิมพร้อมกับสิ่งล้ำค่าที่เขาไม่รู้มาก่อนว่าเธอเก็บรักษาและเฝ้าถนอมไว้เพียงลำพังปฐพีจะทำเช่นไรเมื่อไม่รู้เลยว่าเธอย้ายไปอยู่ที่ไหนหรือหัวใจของเธอเปลี่ย
last updateHuling Na-update : 2026-02-24
Magbasa pa

เธอหายไปไหน

พฤษภาคม 2031 ฝรั่งเศสตอนใต้ บนระเบียงตึกห้องพักหรูใจกลางเมืองคานส์ ร่างสูงยืนทอดสายตาออกไปยังทิวทัศน์ด้านนอกด้วยแววหม่น แสงสีทองตรงขอบฟ้ายิ่งพาใจเหงาถอนหายใจเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วมิอาจนับได้ในขณะที่สมาร์ตโฟนยังแนบอยู่ข้างแก้มรอปลายสายที่ส่งเสียงบ่งบอกว่าติดแต่กลับไม่เคยรับ ทว่าเขาก็ไม่เคยย่อท้อถึงแม้จะเกิดคำถามขึ้นภายในใจนานัปการ ก่อนจะลดมันลงจ้องมองที่หน้าจอและรูปของเธอกับตัวเองที่ถ่ายคู่กันตอนไปอ่าวปะการัง“ทำไมติดต่อไม่ได้เลยนะนี่ก็สามปีแล้วหรือว่าเธอมีคนใหม่ ไปแล้วจริงๆ ไม่มีทาง ฉันไม่เชื่อ เธอไม่ใช่คนอย่างนั้นและไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเธอหรือเปล่า ตั้งแต่วันนั้นที่บอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย เราก็บอกให้ทิ้งข้อความไว้เดี๋ยวจะติดต่อกลับ แต่เธอไม่ทิ้งอะไรไว้เลยไม่พอยังหายไปอีก โทรหากี่ครั้งก็ไม่รับสายเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ ถามคุณแม่ก็เอาแต่บอกว่าไม่รู้ หรือคุณแม่จะเกลียดเธอแล้ว”ปฐพี ทวีโชค หรือ ดิน สูดหายใจเข้าลึกมองที่อุปกรณ์สื่อสารก่อนเงยหน้าทอดสายตาไปนอกหน้าต่าง เมื่อพยายามติดต่อผู้หญิงที่ตนเฝ้าแอบรักตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่มจนเรียนจบมหาวิทยาลัย ได้ทำงานที่เดียวกับเธอและ
last updateHuling Na-update : 2026-02-24
Magbasa pa

ไม่ได้ย้ายแผนก

หกคนสวนเสเฮฮาในร้านอาหารกึ่งบาร์ที่หาได้และมีโต๊ะว่าง โทชิได้มีโอกาสนั่งข้างเอมิลี่โดยไม่มีปฐพีกั้น จิตใจของเขามีชีวิตชีวาและเผยตัวตนที่อยากแสดงต่อหน้าเธอมาตลอดทำให้หญิงสาวประทับใจในความเป็นสุภาพบุรุษและเอาใจใส่ขณะเดียวกันปฐพีกำลังคุยหลายอย่างกับเอกภพและถูกทาบทามให้ไปทำโฆษณาให้ที่ไทย ชายหนุ่มไม่ได้รับปากแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธเสียทีเดียว เขาให้เหตุผลว่าต้องตามหาคนก่อนถ้ากลับถึงไทยจะติดต่ออีกครั้งว่าจะรับหรือไม่รับเพื่อเป็นการไม่เสียเวลากับทั้งสองฝ่ายซึ่งเขามีกำหนดกลับทันทีหลังรับใบประกาศนียบัตร เมื่อดื่มกินอิ่มหนำต่างแยกย้ายกลับที่พักมีเพียงโทชิกับเอมิลี่ที่ไปต่อกันลำพังสามเดือนให้หลังปฐพีก็ยืนอยู่หน้าสนามบินสุวรรณภูมิพร้อมกับเพื่อนที่ตามมาเที่ยวยกทีมพวกเขาวางแผนมาผ่อนคลายเมืองไทยสามเดือน โดยสองคนจะไปภูเก็ต อีกสองคนจะไปเชียงใหม่แต่ทั้งหมดจะเที่ยวกรุงเทพก่อนปฐพีจึงจองโรงแรมให้ทุกคนที่เดิมคือที่ที่ตนเคยทำงานเมื่อเกือบแปดปีก่อนแกรก!!ร่างสูงโปร่งแต่งตัวทะมัดทะแมงด้วยเชิ้ตแขนยาวสีขาวแกะกระดุมด้านบนสองเม็ดสวมทับด้วยกางเกงยีนสีเข้มกับผมยาวที่รวบเป็นมวยหลวมๆ ไว้ด้านหลังดึงประตูออกแล้วก้าวเข้าด้
last updateHuling Na-update : 2026-02-24
Magbasa pa

อยู่ไทย

ริสาเอ่ยคำนั้นทั้งที่จ้องมองปฐพี น้ำเสียงของเขาที่เกิดขึ้นภายหลังช่างขัดแย้งกับความดีใจระคนความกระตือรือร้นจนเผลอคลี่ยิ้มระบายไปทั่วใบหน้าคมคายเมื่อครู่ ดูท่าความสุขที่ฉายออกมามันได้ดับวูบลงในบัดดล และเขาเองก็มองเธออย่างไม่อยากเชื่อเรื่องที่เพิ่งได้ยินเช่นกัน“มะ เมื่อไหร่กัน” เสียงของเขาแผ่ว ดวงตาเริ่มร้อนผ่าวจนต้องรีบกดเปลือกตาลงครึ่งหนึ่งเพื่อซ่อนเอาไว้ไม่ให้ริสาเห็นพยายามตั้งใจฟังสิ่งที่เธอบอก“เธอลาออกไปหลายปีแล้ว อืม...น่าจะราวๆ สามปีครึ่งได้แล้วมั้ง”“จริงเหรอครับ” ริสาผงกหัวสังเกตเห็นหลากหลายอารมณ์ฉายผ่านใบหน้าเนียนสะอาด“เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันครับ แล้วพี่ริสาไม่มีเบอร์โทรเธอเลยเหรอครับ”ริสาไม่ตอบเพียงแต่มองเขาแล้วยิ้มอ่อน สีหน้าปฐพีเจื่อนลง เขาไม่ใช่เด็กทำไมจะมองไม่ออกว่าริสาปิดบัง เช่นนั้นความสงสัยจึงยิ่งทวีคูณคิดเพียงว่าเห็นทีจะต้องรีบกลับบ้านไปถามแม่ว่าที่ผ่านมามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับผู้หญิงที่ตนเองรักกันแน่ ก่อนจะขอเบอร์ริสาไว้เพื่อโทรติดต่อถามไถ่แล้วลากลับริสามองปฐพีเดินออกไปจนพ้นห้องด้วยใจแน่วแน่ หยิบโทรศัพท์แล้วลุกตามดูให้แน่ใจว่าเขาไปหรือยัง เมื่อเห็นว่าเขาเดินห่างอ
last updateHuling Na-update : 2026-02-24
Magbasa pa

รับเชิญ

“เพื่อนเป็นยังไงบ้าง” โทชิที่เดินมาพร้อมกับเอมิลี่เรียกถามเมื่อเห็นเขาเดินผ่านหน้า ปฐพีหยุดฝีเท้าหันไปหาเพื่อนสนิททำหน้าเหมือนจะร้องไห้ก่อนตอบด้วยเสียงเศร้า“เธอลาออกจากที่นี่ไปแล้ว พี่ผู้หญิงที่เคยร่วมงานกันก็ไม่ยอมบอกอะไรไปมากกว่านี้เลย” ปฐพียกมือขึ้นบีบสันจมูกกดนิ้วนวดระหว่างหัวตา กะพริบกลบม่านน้ำกลับไม่ยอมให้มันไหลออกมามากกว่านี้“มีเรื่องอะไรกันเหรอคะ” เอมิลี่ถาม เมื่อเห็นว่าปฐพีน้ำตาซึมเธอก็พลอยใจเสียไปด้วยเพราะไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้มาก่อน แต่ความรู้สึกนั้นไม่ใช่เชิงชู้สาวทว่าเป็นเพียงความห่วงหาอาทรตามประสาเพื่อนเท่านั้น“ผู้หญิงของเขา เอิ่มคือ ที่รักครับดินเขาติดต่อคนรักของเขาไม่ได้มาหลายปีแล้ว และที่นี่เคยเป็นที่ทำงานของเธอ” โทชิบอก เขากับเอมิลี่ตกลงคบกันแล้วหลังจากคืนนั้นที่ทั้งสองไปต่อด้วยกันโทชิก็ถือโอกาสขอเธอเป็นแฟน“คุณมีคนรักแล้วเหรอ” เอมิลี่หันมาถามปฐพีอย่างฉงนแต่ก่อนที่ชายหนุ่มจะทันได้ตอบเสียงใครคนหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นเสียก่อนพอทั้งสามหันไปตามทางที่มาของเสียงนั้น ผู้ที่เรียกชื่อปฐพีชัดเจนก็ปรากฏว่าเป็นเอกภพนั่นเอง“สวัสดีทุกคนเลยนะครับ แหมไม่นึกเลยว่าจะได้เจอทีมผู้กำกับม
last updateHuling Na-update : 2026-03-07
Magbasa pa

คำถามที่ไม่ได้เตรียมรับมือ

แม่เลี้ยงเดี่ยวในชุดทำงานเสื้อเชิ้ตขาวใต้กางเกงสีดำดูทะมัดทะแมงจูงมือลูกอย่างระมัดระวังระหว่างเดินกลับเข้าออฟฟิศเพราะยังไม่ถึงเวลาเลิกงานเธอเพียงแค่ออกไปรับลูกแล้วกลับเข้ามาเป็นอย่างนี้ทุกวันตั้งแต่เด็กๆ เข้าเนอร์สเซอรี่จนชั้นอนุบาลและยังคงเป็นสถานที่เดียวกันที่เธอไว้วางใจทั้งห่างจากที่ทำงานใช้เวลาขับรถไปกลับเพียงสามสิบนาที ระหว่างทางเดินมีคนทักทายเด็กๆ หยอกล้อกันพอเป็นพิธีจนเข้าห้องประจำตำแหน่งของยารินดา“คุณแม่ขา” เด็กหญิงตัวน้อยผมยาวผิวขาวแก้มกลมแหงนมองมารดาดวงตาซื่อใสรอการขานรับ ก่อนริมฝีปากอวบอิ่มเด่นชัดบนใบหน้าขาวที่ประทินผิวบางเบาก้มมองลูกน้อยพลางตอบเสียงหวานเปี่ยมเมตตา“ขา”“วันนี้คุณแม่ต้องทำงานต่ออีกไหมคะ” เด็กหญิงตัวน้อยพูดจากระท่อนกระแท่นแต่สามารถเรียงประโยคได้อย่างชัดเจนไม่ต่างกันกับแฝดผู้น้องของเธอ“ไม่ค่ะ วันนี้แม่เคลียร์งานเสร็จแล้วรอแม่เก็บของไม่นานเราก็จะได้กลับบ้านกัน แล้ว...ทำไมเหรอคะ ลูกอยากไปไหนกันเหรอ”“ผมอยากไปเดินเที่ยวที่ถนนข้าวสารครับคุณแม่” ลูกชายชิงตอบแต่ลูกสาวก็พยักหน้าตาม“หืม นึกยังไงล่ะวันนี้ แล้วจะเดินไหวกันเหรอลูก แม่อุ้มหนูพร้อมกันสองคนไม่ไหวนะคะ”“
last updateHuling Na-update : 2026-03-07
Magbasa pa

คลับคล้ายคลับคลา

ชายร่างสูงพยายามเพ่งมองใครคนนั้นอยู่ในร้านฝั่งตรงข้าม เธอช่างดูคลับคล้ายคลับคลา แต่ดูเหมือนว่าผู้หญิงที่เขามองกำลังคุยกับใครที่ตัวเล็กกว่าเพราะร้านเป็นปูนสูงราวหนึ่งเมตรยี่สิบจึงทำให้มองไม่เห็น เมื่อตัดสินใจจะเดินข้ามถนนก็ถูกเอมิลี่ดึงแขนไว้แล้วเอ่ยถาม พลางชะเง้อมองตามสายตาของปฐพีประจวบเหมาะกับมีชาวต่างชาติกลุ่มอื่นเดินตรงมาทางพวกเขาและชนเอมิลี่เข้าอย่างแรงจนเสียหลักพยุงตัวเองไม่อยู่เอนเข้าหาปฐพี“ว้าย”ร่างสูงไหล่กว้างผมยาวรวบเป็นมวยพอหลวมไว้ด้านหลังดูสะอาดสะอ้านภายใต้เสื้อยืดสีขาวพิมพ์ลายกราฟิกเล็กน้อยด้านหน้า สวมทับด้วยกางเกงยีนกับบูทหุ้มข้อสีดำอ้าแขนรับเอมิลี่ในชุดเดรสสีขาวพลิ้วไหวที่ดูเหมือนโผเข้าหาเขาเอาไว้แม้ไม่ได้ตั้งใจเพราะเวลานั้นโทชิอยู่ด้านในกำลังจ่ายเงินค่าสินค้าแต่เธอเดินออกมาก่อน แน่นอนตอนเกิดเหตุปฐพีไม่อาจรู้ได้เลยว่าในเวลาเดียวกันยารินดาบังเอิญหันไปทางเขา เธอสะดุดตากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและกำลังมองทั้งสองอย่างพินิจอยู่พอดี“รับอะไรดีคะ”เสียงเรียกของพนักงานเสิร์ฟทำให้ยารินดาละสายตาจากภาพบาดใจ มันช่างบังเอิญเหลือเกินเมื่อหันหน้ามาสนใจหญิงสาวอายุราวยี่สิบในชุดสีดำพิมพ์
last updateHuling Na-update : 2026-03-07
Magbasa pa

ความจำของหิน

ท่ามกลางแสงหน้ารถบนท้องถนนขณะติดไฟแดงยาวเหยียดทำได้เพียงค่อยๆ เคลื่อนไปด้านหน้า ยารินดาเหลือบมองไปยังที่นั่งผู้โดยสารผ่านกระจกมองหลังสังเกตเห็นลูกชายดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เด็กน้อยนั่งเตะขาเล่นของเล่นแสนรักบนรถขณะที่พี่สาวแนบหน้าชิดกระจกมองถนนยามค่ำคืน แต่แล้วอยู่ๆ หินก็พูดบางอย่างออกมาสร้างความประหลาดใจให้เธอ“พี่ทราย พี่รู้ไหมเมื่อกี้ตอนออกจากร้านผมเห็นคุณพ่ออีกแล้ว” สิ้นประโยคนั้นทำให้พี่สาวหันมาสนใจเขาทันที“จริงเหรอ”“อืม”“แล้วคุณพ่อดูเป็นยังไงบ้าง” เสียงเด็กสามขวบกว่าคุยกันกระท่อนกระแท่นราวกำลังอวดของเล่นมากกว่าสนทนา ส่วนผู้เป็นแม่ก็เปิดโหมดหูกางดึงขวดน้ำข้างประตูมาดื่มฟังทั้งสองคุยกัน“คุณพ่อผมยาวรวบไว้ด้านหลัง แล้วก็เท่มากเลย”“หา” สีหน้าของทรายดูตื่นเต้น แต่ยารินดาแทบจะสำลักน้ำ เธอนึกสงสัยในความทรงจำของลูกชาย เด็กสามขวบเศษจะจดจำใบหน้าของพ่อจากภาพถ่ายได้แม่นยำขนาดไหน หรือแค่เห็นคนอื่นหน้าคล้ายคนในรูปเลยทึกทักเอาว่าเป็นพ่อของตนจึงอยากทดสอบเลยลองถามดู“ไหนลองเล่าให้แม่ฟังหน่อย ว่าเขาแต่งตัวยังไงลูกถึงบอกว่าเท่มาก” หินไม่สนใจมองแม่เอาแต่มองของเล่นในมือที่กำลังจับโฉบขึ้นลงใต้หลังคาร
last updateHuling Na-update : 2026-03-10
Magbasa pa

ชื่อพ้องกับเขา

หินพูดถึงความฝันของตัวเองให้พี่สาวฟังทั้งโยกตัวอย่างอารมณ์ดีขณะเคี้ยวอาหาร ปากเล็กฟันขาวขยับไปตามจังหวะการกินและพูด ส่วนยารินดาที่มองลูกอยู่ถึงกับขมวดคิ้วกลอกตานึกแต่ยังไม่ได้ขัด ทว่าจากเหตุการณ์เมื่อคืนวานเธอจึงคิดว่าบางทีหินอาจละเมอเดิน แต่ลูกก็ไม่เคยเป็นเธอจึงนับไว้ในใจว่านี่เป็นครั้งแรก หากบ่อยเข้าอาจต้องพาไปพบแพทย์ในรถระหว่างเดินทางไปโรงเรียนหินจ้อไม่หยุดจวบจนถึงหน้าประตู เธอส่งลูกถึงมือครูสาวเด็กน้อยไหว้อย่างนอบน้อมก่อนทรายจะหันกลับมาถามแม่และน้องชายก็หันตาม“คุณแม่จะไปทันการแสดงไหมคะ”“แม่ไม่รับประกันนะคะ แต่จะพยายามไปให้ทันแน่นอน แสดงให้เต็มที่นะลูก” ทั้งคู่แหงนมองแม่ฟังอย่างตั้งใจแล้วพยักหน้าแต่แววตายังคาดหวัง เธอรู้ว่าลูกอยากให้ไปทันแม้ไม่งอแงยกสองมือลูบหัวทั้งสองหวังว่าพวกเขาจะเข้าใจก่อนหันไปถามครู“เด็กเริ่มแสดงกี่โมงคะ”“คิวน้องๆ ขึ้นแสดงช่วงสี่โมงเย็นค่ะ ตามที่คุณเอกภพบอกอาจมีเลทเล็กน้อย คุณแม่อย่าลืมมาให้ทันนะคะ”ยารินดายิ้มแห้งทันทีเพราะสโมสรอยู่ไกลจากโรงเรียนและที่ทำงานของเธอหลายกิโลเมตรทั้งเป็นช่วงเลิกเรียนรถจะติดมาก“ค่ะ” เธอลากเสียงอย่างไม่มั่นใจ “ฝากเด็กๆ ด้วยนะค
last updateHuling Na-update : 2026-03-10
Magbasa pa

ผู้ชายตัวสูง

ปฐพีเก็บความรู้สึกหนักอึ้งเดินขึ้นรถเสียงปิดประตูทำให้ชายวัยหกสิบสะดุ้งตื่น“ไหวไหมครับคุณลุง ผมขับให้ได้นะแค่บอกทาง ผมมีใบขับขี่สากล”“ไม่เป็นไรครับ ผมขอลงไปล้างหน้าสักหน่อย”“เชิญครับ” ปฐพีนั่งรอในรถไม่นานนักคนขับก็เปิดประตูก้าวเข้าด้านในก่อนจะขับออกตัวไปส่งเขายังปากทางที่ตกลงไว้ตอนแรก“อ้าวเพื่อนไหนบอกจะไปตัดผมล่ะ” โทชิร้องทักระหว่างเดินนำคนอื่นๆ ตรงโถงทางเดินในโรงแรม“ฉันเหนื่อยแล้วน่ะ เอาไว้วันหน้าดีกว่า”“หืม นายเดินหาร้านจนเหนื่อยเลยเหรอ นี่ไปตั้งนานนึกว่าตัดผมแล้วซะอีก”“เปล่าฉันนึกบางอย่างได้เลยไปทำน่ะ จะไปไหนกันเหรอ”“ไปกินข้าว ไปด้วยกันไหม”“ไปสิ”ปฐพีบ่ายหน้าเปลี่ยนเส้นทางเดินตามเพื่อนไป พวกเขาสั่งอาหารดื่มกินพูดคุยสัพเพเหระก่อนกลับมารอเวลาที่ห้องร่างสูงทิ้งตัวลงที่นอนนุ่มมันดีดตัวเขาขึ้นลงตามแรงโน้มถ่วงเล็กน้อยก่อนจะหยุดนิ่ง ดวงตาเหม่อมองเพดานก่อนกดเปลือกตาปิดครุ่นคิดวกวนไปมา‘ชื่อพ้องเขา ไม่ใช่เบอร์เก่า แค่ผู้เช่า ไม่ยอมรับสาย ทำไมนะ เธอมีคนอื่น เด็กนั่นคือลูกเขา อะไรกัน เกลียดกันแล้วเหรอ ไม่รอกันแล้วเหรอ’ก๊อกๆร่างที่แน่นด้วยกล้ามเนื้อจากการบริหารสม่ำเสมอต้องสะดุ้งตัว
last updateHuling Na-update : 2026-03-14
Magbasa pa
PREV
123
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status