All Chapters of พี่ชายหัวใจทมิฬ: Chapter 1 - Chapter 9

ฉันตายอยู่ในห้องใต้ดินเพราะขาดอากาศหายใจตอนฉันรู้สึกตัวอีกครั้ง กลับพบว่าวิญญาณของฉันอยู่ข้างๆ พี่ชายทั้งสามคนพวกเขาเพิ่งกลับมาที่คฤหาสน์หลังใหญ่ หานจิ่งอี้พี่ชายคนโตกับหานเหวินเฮ่าพี่ชายคนรองกำลังจับมือซูเหล่ยน้องสาวบุญธรรม พวกเขาพูดกับเธออย่างอบอุ่น“ขอบคุณสวรรค์จริงๆ โชคดีที่ครั้งนี้ไปโรงพยาบาลทันเวลา ถึงฟื้นตัวได้เร็วขนาดนี้”หานเฮ่าหยางพี่ชายคนที่สามพูดด้วยความเป็นห่วงเป็นใย“หมอบอกว่าร่างกายเธอยังอ่อนแอมาก ต้องบำรุงเยอะๆ”เขาพูดแล้วรีบคีบเนื้อชิ้นใหญ่ใส่ถ้วยของซูเหล่ยคนใช้ที่อยู่ข้างๆ อดพูดไม่ได้ “คุณชายทั้งสาม คุณหนูอยู่ในห้องใต้ดินมาสามวันแล้ว เธอเงียบมากเลย......”หานจิ่งอี้พี่ชายคนโตส่งเสียงหึ เขาพูดตัดบททันที “วันนี้เป็นวันดี เหล่ยเหล่ยได้ออกจากโรงพยาบาล จะพูดถึงตัวซวยขึ้นมาทำไม?”คนใช้จะพูดต่อ แต่ถึงกับชะงัก เพราะเจอสายตาดุดันของหานเหวินเฮ่าพี่ชายคนรองกับหานเฮ่าหยางพี่ชายคนที่สาม“ยัยเด็กเวรนี่ต้องรู้ว่าแพ้อาหารทะเลแน่ๆ เลยจงใจทำโจ๊กทะเลหมอนั้น”“ก่อนหน้านี้ฉันอุตส่าห์คิดว่าเธอเริ่มเปิดใจยอมรับเหล่ยเหล่ยแล้ว ที่แท้มีแผนร้ายมานานแล้ว!”ซูเหล่ยแสร้งทำสีหน้าหวาด

ฉันเดินตามพี่ชายทั้งสามคนไปโดยไม่รู้ตัว รู้สึกเสียใจยิ่งกว่าเดิมพี่ชายทั้งสามคนเดินมาพร้อมกับความโมโหตลอดทาง พวกเขามาถึงหน้าประตูห้องใต้ดินแล้ว“หานรั่วรั่ว คิดว่าหลบอยู่ข้างใน ไม่ยอมพูดอะไร แล้วจะหนีการลงโทษได้เหรอ?”ทว่าไม่มีเสียงอะไรดังออกมาจากในห้องใต้ดินเลยสีหน้าของพี่รองน่ากลัวกว่าเดิม“หานรั่วรั่ว เธอจะเสแสร้งอะไรอีก? รีบออกมาคุกเข่าขอโทษเหล่ยเหล่ยเดี๋ยวนี้!”“อย่าคิดว่าหลบอยู่ข้างใน ปิดมือถือไม่ติดต่อพวกเรา แล้วจะรอดจากเรื่องที่เธอจงใจทำร้ายเหล่ยเหล่ยได้!”สายตาของพี่สามเต็มไปด้วยความโกรธเหมือนกัน เขาพูดด้วยท่าทางโมโหสุดขีด“หานรั่วรั่ว เธอนี่ร้ายกาจจริงๆ ทนเห็นเราดูแลเอาใจใส่เหล่ยเหล่ยไม่ได้ ก็เลยแกล้งทำเป็นเงียบเพื่อต่อต้านเราสินะ!”“คิดว่าหลบอยู่ในนั้น คิดว่าต่อต้านเราแบบนี้ จะทำให้เราเป็นฝ่ายยอมเธออย่างนั้นเหรอ?”ไม่มีเสียงใดๆ ดังออกมาจากในห้องใต้ดินเหมือนเดิมพี่คนโตหันไปมองพวกคนใช้ที่ยืนตัวสั่นอยู่ด้านข้าง จากนั้นพูดอย่างเย็นชาว่า“จะตัวสั่นกันทำไม? บอกความจริงมา ยัยเด็กนี่เอาพวกนายไปเป็นพวกแล้วใช่ไหม? พวกนายแอบปล่อยเธอออกไปแล้วใช่ไหม?”พี่รองพูดด้วยน้ำเสีย

พี่ชายทั้งสามคนพาน้องสาวบุญธรรมอย่างซูเหล่ยกลับมาที่ห้องรับแขกอย่างรวดเร็วไม่รอให้ซูเหล่ยได้พูดจาเสแสร้งอะไรอีก พี่คนโตเอามือถือมาโทรทันที“อายัดบัตรธนาคารของหานรั่วรั่วให้หมดทุกใบ”“แล้วก็เอาข้อมูลการใช้จ่ายก่อนหน้านี้ของเธอมาให้ฉันด้วย ไปดูที่บ้านเก่าของพ่อกับแม่ด้วย”“ฉันจะดูสิว่าเวลาสามวันที่ผ่านมา เธอไปอยู่ไหน? แล้วก็ไปใช้จ่ายที่ไหนบ้าง?”หานจิ่งอี้พี่คนโตออกคำสั่งอย่างเย็นชา แล้วก็กดวางสายทันทีหลังจากดึงข้อมูลออกมา เขาก็จะรู้ว่าเวลาสามวันนี้ฉันไปไหนบ้างถึงเวลาเขาต้องสั่งสอนฉันอย่างสาสมแน่นอน!ฉันหัวเราะพรืด หานจิ่งอี้อาจจะลืมไปแล้วก่อนหน้านี้เขาทำกลยุทธ์บริษัทผิดพลาด เกือบทำให้บริษัทล้มละลาย ผู้ถือหุ้นจำนวนมากพากันถอนการลงทุนตอนที่หานจิ่งอี้อับจนหนทาง ฉันเป็นคนทุ่มเงินทั้งหมดให้เขา บริษัทถึงรอดกลับมาได้ภายในนั้นมีเงินทั้งหมดที่พวกพี่ให้ฉัน แล้วก็มีอสังหาริมทรัพย์ที่พ่อกับแม่ทิ้งไว้ให้ฉันด้วยตอนนี้ฉันเหลือแต่ตัว จะมีเงินเหลือเก็บจากไหนอีก?พี่รองหานเหวินเฮ่ากวาดตามองห้องรับแขกที่ว่างเปล่า จากนั้นพูดอย่างไม่พอใจ“ฉันเหลืออดกับหานรั่วรั่วแล้วจริงๆ ในขณะที่เราตั้

ซูเหล่ยวิ่งตามมาอย่างรวดเร็วเช่นกัน พอเธอเอามือแตะตัวหานจิ่งอี้ ก็โดนปัดออกทันที“ไปให้พ้น!”เจอพี่ชายคนโตอย่างหานจิ่งอี้ตวาดสุดเสียง ซูเหล่ยล้มลงด้านข้างด้วยความหวาดกลัว เธอกะพริบตาเล็กน้อย จากนั้นน้ำตาก็ไหลพรากออกมาทว่าท่าทางเสแสร้งของเธอ ไม่ได้ทำให้หานจิ่งอี้รู้สึกสงสารแม้แต่น้อยเขาหันไปมองคนใช้ที่ยืนตัวสั่นงันงกอยู่ข้างๆ ด้วยดวงตาแดงก่ำ จากนั้นตะโกนสุดเสียง“ศพ พวกนายเอาศพที่อยู่ในนี้ไปไว้ที่ไหน?”พวกคนใช้กลัวจนหัวหด หนึ่งในนั้นรวบรวมความกล้าพูดออกมาว่า“คุณชายใหญ่ คุณชายสามบอกว่ามันเป็นสิ่งสกปรก เขาสั่งให้เราเผาเธอ!”“เราเพิ่งเผาเสร็จ......”เมื่อหานจิ่งอี้ได้ยินประโยคนี้ เขารู้สึกว่าดวงตาพร่าเลือน ขาสองข้างไร้เรี่ยวแรงติ๊ง......ขณะนั้นมือถือของฉันที่โดนหานจิ่งอี้กำเอาไว้แน่นมีคนโทรเข้ามาฉันเหลือบดู หานเหวินเฮ่าพี่ชายคนรองโทรกลับมาพอกดรับสาย เสียงร้องไห้ของพี่รองดังออกมา“หานรั่วรั่ว ยังดีที่เธอรับสาย พี่เข้าใจผิด.....ขอโทษนะ พี่เข้าใจเธอผิด......”พี่คนโตรู้สึกว่าสมองเบลอไปหมดแล้วเสียงสะอื้นของพี่รองดังออกมาจากมือถืออีกครั้ง“หานรั่วรั่ว ทำไมน้องไม่พูดล่ะ?

พี่คนโตโยนมือถือเครื่องหนึ่งไปข้างหน้าพี่รองกับพี่สามทันทีพวกเขาเปิดมือถือเครื่องนี้ดูด้วยสีหน้าสงสัยทว่าวินาทีต่อมาสีหน้าของพี่รองกับพี่สามเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วหลักฐานการทำชั่วของซูเหล่ยถูกเก็บไว้ในมือถือเครื่องนี้ตั้งแต่เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ เธอจงใจเหยียบของเล่นตัวเองจนพัง ทำให้พวกเขาคิดว่าเป็นฝีมือของหานรั่วรั่ว จนโกรธหานรั่วรั่วเป็นฟืนเป็นไฟจนมาถึงเมื่อสามวันก่อน เธอจงใจเอาสารก่อภูมิแพ้ให้หานรั่วรั่ว เพื่อใส่ร้ายหานรั่วรั่วอีกครั้งในคลิปทุกคลิป เป็นภาพที่หานรั่วรั่วโดนเหล่าพี่ชายด่าทอด้วยความโมโห ส่วนเธอหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆพี่สามเป็นคนแรกที่เตะหน้าเธออย่างแรง เขาตะโกนสุดเสียงพร้อมกับดวงตาแดงก่ำ“เราเข้าใจผิดหานรั่วรั่วมาตั้งนาน ที่แท้เป็นฝีมือเธออย่างนั้นเหรอ?”“เธออย่าลืมสิ การที่เธอได้เข้ามาอยู่ในบ้านของเรา เป็นเพราะหานรั่วรั่ว!”“ทำไมเธอถึงทำแบบนี้? ทำไม!”ซูเหล่ยเลือดเต็มปาก สายตาของเธอน่ากลัวขึ้นมาทันที เธอมองพวกพี่ชายอย่างเคียดแค้น“แล้วยังไง? ฉันยอมรับว่าฉันใส่ร้ายเธอ ฉันแค่อยากให้พวกพี่รักฉันมากกว่าเธอ! ฉันผิดอะไร?”“แต่สุดท้ายคนที่ฆ่าเธอ คือพวกพี่ไม