تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 9
أحدث فصل
พี่ชายหัวใจทมิฬ บทที่ 9
พี่คนโตโยนมือถือเครื่องหนึ่งไปข้างหน้าพี่รองกับพี่สามทันทีพวกเขาเปิดมือถือเครื่องนี้ดูด้วยสีหน้าสงสัยทว่าวินาทีต่อมาสีหน้าของพี่รองกับพี่สามเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วหลักฐานการทำชั่วของซูเหล่ยถูกเก็บไว้ในมือถือเครื่องนี้ตั้งแต่เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ เธอจงใจเหยียบของเล่นตัวเองจนพัง ทำให้พวกเขาคิดว่าเป็นฝีมือของหานรั่วรั่ว จนโกรธหานรั่วรั่วเป็นฟืนเป็นไฟจนมาถึงเมื่อสามวันก่อน เธอจงใจเอาสารก่อภูมิแพ้ให้หานรั่วรั่ว เพื่อใส่ร้ายหานรั่วรั่วอีกครั้งในคลิปทุกคลิป เป็นภาพที่หานรั่วรั่วโดนเหล่าพี่ชายด่าทอด้วยความโมโห ส่วนเธอหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆพี่สามเป็นคนแรกที่เตะหน้าเธออย่างแรง เขาตะโกนสุดเสียงพร้อมกับดวงตาแดงก่ำ“เราเข้าใจผิดหานรั่วรั่วมาตั้งนาน ที่แท้เป็นฝีมือเธออย่างนั้นเหรอ?”“เธออย่าลืมสิ การที่เธอได้เข้ามาอยู่ในบ้านของเรา เป็นเพราะหานรั่วรั่ว!”“ทำไมเธอถึงทำแบบนี้? ทำไม!”ซูเหล่ยเลือดเต็มปาก สายตาของเธอน่ากลัวขึ้นมาทันที เธอมองพวกพี่ชายอย่างเคียดแค้น“แล้วยังไง? ฉันยอมรับว่าฉันใส่ร้ายเธอ ฉันแค่อยากให้พวกพี่รักฉันมากกว่าเธอ! ฉันผิดอะไร?”“แต่สุดท้ายคนที่ฆ่าเธอ คือพวกพี่ไม
พี่ชายหัวใจทมิฬ บทที่ 8
ขณะที่หานจิ่งอี้เอามือค้ำกำแพงอยู่ มือถือของฉันที่เขากำเอาไว้แน่นดังขึ้นอีกครั้งฉันเหลือบดู เป็นสายของพี่ชายคนที่สามหานเฮ่าหยางพี่ชายคนที่สามเป็นจิตรกรมือหนึ่ง เขาชอบสีสันงดงามทุกชนิดเมื่อสี่วันที่แล้ว ฉันตั้งใจหาสีที่ได้จากใบชาเตียนหงซึ่งหายากที่สุดในโลกมาให้เขา เชื่อว่าเขาเห็นแล้วต้องชอบแน่นอนคิดไม่ถึงว่าฉันจะตายก่อนที่หานเฮ่าหยางจะเห็นเซอร์ไพรส์นี้เมื่อพี่คนโตรับสาย เสียงของหานเฮ่าหยางดูอ่อนลงเล็กน้อย“หานรั่วรั่ว พอได้แล้ว เลิกงอนได้แล้ว”“เธอทำผิดจริงๆ ไม่ว่าเธออยู่ที่ไหน รีบกลับมาเถอะ ฉันปกป้องเธอเอง”ขณะที่หานเฮ่าหยางกำลังพล่ามไม่หยุด หานจิ่งอี้พูดอย่างเย็นชาว่า“หานเฮ่าหยาง นายสั่งให้เผาศพนั่นใช่ไหม?”“มีโอกาสเป็นไปได้สูงว่าศพนั่นจะเป็นน้องสาวของเรานะ!”จู่ๆ อีกฝ่ายเงียบไปทันทีวินาทีต่อมาเสียงของอีกฝ่ายเริ่มสั่นเล็กน้อย“อย่าบอกนะว่านั่นคือ......”“เป็นไปไม่ได้ หานรั่วรั่วไม่มีทางอยู่ในสภาพนั้น ขังเธอไว้ในห้องใต้ดินสามวันเองไม่ใช่เหรอ? สภาพจะน่าขยะแขยงขนาดนั้นได้ยังไง”“เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด เดี๋ยวฉันกลับไป เราไปตรวจสอบ DNA ฉันจำได้ว่าตรวจจากเส้นผมได้ นั่นไม่
พี่ชายหัวใจทมิฬ บทที่ 7
ซูเหล่ยวิ่งตามมาอย่างรวดเร็วเช่นกัน พอเธอเอามือแตะตัวหานจิ่งอี้ ก็โดนปัดออกทันที“ไปให้พ้น!”เจอพี่ชายคนโตอย่างหานจิ่งอี้ตวาดสุดเสียง ซูเหล่ยล้มลงด้านข้างด้วยความหวาดกลัว เธอกะพริบตาเล็กน้อย จากนั้นน้ำตาก็ไหลพรากออกมาทว่าท่าทางเสแสร้งของเธอ ไม่ได้ทำให้หานจิ่งอี้รู้สึกสงสารแม้แต่น้อยเขาหันไปมองคนใช้ที่ยืนตัวสั่นงันงกอยู่ข้างๆ ด้วยดวงตาแดงก่ำ จากนั้นตะโกนสุดเสียง“ศพ พวกนายเอาศพที่อยู่ในนี้ไปไว้ที่ไหน?”พวกคนใช้กลัวจนหัวหด หนึ่งในนั้นรวบรวมความกล้าพูดออกมาว่า“คุณชายใหญ่ คุณชายสามบอกว่ามันเป็นสิ่งสกปรก เขาสั่งให้เราเผาเธอ!”“เราเพิ่งเผาเสร็จ......”เมื่อหานจิ่งอี้ได้ยินประโยคนี้ เขารู้สึกว่าดวงตาพร่าเลือน ขาสองข้างไร้เรี่ยวแรงติ๊ง......ขณะนั้นมือถือของฉันที่โดนหานจิ่งอี้กำเอาไว้แน่นมีคนโทรเข้ามาฉันเหลือบดู หานเหวินเฮ่าพี่ชายคนรองโทรกลับมาพอกดรับสาย เสียงร้องไห้ของพี่รองดังออกมา“หานรั่วรั่ว ยังดีที่เธอรับสาย พี่เข้าใจผิด.....ขอโทษนะ พี่เข้าใจเธอผิด......”พี่คนโตรู้สึกว่าสมองเบลอไปหมดแล้วเสียงสะอื้นของพี่รองดังออกมาจากมือถืออีกครั้ง“หานรั่วรั่ว ทำไมน้องไม่พูดล่ะ?
พี่ชายหัวใจทมิฬ บทที่ 6
เมื่อพี่คนโตตั้งสติได้อีกครั้ง ใบหน้าดุดันราวกับราชสีห์เต็มไปด้วยคราบน้ำตาเขาลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง?ตอนเขาเจอวิกฤติหนัก ฉันทุ่มเงินทั้งหมดให้บริษัท ช่วยให้เขาผ่านช่วงวิกฤติหนักมาได้ตอนนั้นเป็นเพราะเขาโมโหเกินไป จึงคิดว่าฉันหนีไปพร้อมกับเงินเมื่อคิดถึงตรงนี้ จู่ๆ หานจิ่งอี้รู้สึกเจ็บปวดแทบขาดใจความรู้สึกเจ็บที่หน้าอก ทำให้เขารู้สึกกังวลมากกว่าเดิมซูเหล่ยเก็บมือถือที่หล่นบนพื้นขึ้นมาด้วยท่าทางน่าสงสาร แล้วยื่นมันให้เขามือของหานจิ่งอี้สั่นเทา เขากำมือถือเอาไว้แน่นเขาเลื่อนดูประวัติการแชทที่คุยกับฉันในมือถือบทสนทนาของฉันกับเขายังหยุดอยู่ที่สามวันก่อน หานจิ่งอี้ใช้นิ้วเคาะเคสมือถือด้วยความร้อนใจ“พี่ ไม่ต้องกังวล......”ซูเหล่ยแสร้งทำเป็นพูดด้วยท่าทางน่าสงสาร แต่โดนหานจิ่งอี้ผลักออกไปเขารีบเดินไปที่ห้องใต้ดินอย่างรวดเร็วหานจิ่งอี้จะไปดูว่าสิ่งที่อยู่ในห้องใต้ดินคืออะไรกันแน่“ยัยเด็กเวร ทำเป็นหายตัวไปอย่างนั้นเหรอ? คิดว่าเรามีเธอเป็นน้องสาวเพียงคนเดียวหรือไง!”ฉันจำใจต้องเดินตามหานจิ่งอี้ไป แต่สายตาของฉันเฉยเมย ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับพี่ชายฉันอีกแล้วรองเท้าของหานจิ่
พี่ชายหัวใจทมิฬ บทที่ 5
พี่ชายทั้งสามคนพาน้องสาวบุญธรรมอย่างซูเหล่ยกลับมาที่ห้องรับแขกอย่างรวดเร็วไม่รอให้ซูเหล่ยได้พูดจาเสแสร้งอะไรอีก พี่คนโตเอามือถือมาโทรทันที“อายัดบัตรธนาคารของหานรั่วรั่วให้หมดทุกใบ”“แล้วก็เอาข้อมูลการใช้จ่ายก่อนหน้านี้ของเธอมาให้ฉันด้วย ไปดูที่บ้านเก่าของพ่อกับแม่ด้วย”“ฉันจะดูสิว่าเวลาสามวันที่ผ่านมา เธอไปอยู่ไหน? แล้วก็ไปใช้จ่ายที่ไหนบ้าง?”หานจิ่งอี้พี่คนโตออกคำสั่งอย่างเย็นชา แล้วก็กดวางสายทันทีหลังจากดึงข้อมูลออกมา เขาก็จะรู้ว่าเวลาสามวันนี้ฉันไปไหนบ้างถึงเวลาเขาต้องสั่งสอนฉันอย่างสาสมแน่นอน!ฉันหัวเราะพรืด หานจิ่งอี้อาจจะลืมไปแล้วก่อนหน้านี้เขาทำกลยุทธ์บริษัทผิดพลาด เกือบทำให้บริษัทล้มละลาย ผู้ถือหุ้นจำนวนมากพากันถอนการลงทุนตอนที่หานจิ่งอี้อับจนหนทาง ฉันเป็นคนทุ่มเงินทั้งหมดให้เขา บริษัทถึงรอดกลับมาได้ภายในนั้นมีเงินทั้งหมดที่พวกพี่ให้ฉัน แล้วก็มีอสังหาริมทรัพย์ที่พ่อกับแม่ทิ้งไว้ให้ฉันด้วยตอนนี้ฉันเหลือแต่ตัว จะมีเงินเหลือเก็บจากไหนอีก?พี่รองหานเหวินเฮ่ากวาดตามองห้องรับแขกที่ว่างเปล่า จากนั้นพูดอย่างไม่พอใจ“ฉันเหลืออดกับหานรั่วรั่วแล้วจริงๆ ในขณะที่เราตั้
พี่ชายหัวใจทมิฬ บทที่ 4
แสงจากด้านนอกส่องเข้าไปข้างใน ความมืดมิดสลายหายไปจนหมดฉันเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ข้างในคือศพของฉันห้องใต้ดินเป็นห้องปิดตาย อุณหภูมิพอเหมาะ ฉันที่ตายมาสามวันเหมือนตายมาประมาณสิบวันแล้วศพที่อยู่ข้างในเน่าแล้ว มีหนอนจำนวนมากอยู่ในร่างกาย พวกมันกำลังดิ้นไปดิ้นมาอยู่ในนั้นใบหน้าเขียวคล้ำเพราะขาดอากาศหายใจ สภาพศพเน่าเปื่อยมาหลายวัน ทำให้ดูไม่ออกแล้วว่าเป็นฉันจู่ๆ ฉันทำตัวไม่ถูก มองดูศพที่น่าเกลียดน่ากลัว ไม่อยากให้พี่ชายทั้งสามคนเห็นมัน จึงรีบไปยืนบังหน้าพวกเขาอย่างน้อยก่อนตายก็ยังมีเกียรติอยู่บ้างแต่ทุกอย่างที่ฉันทำไม่มีประโยชน์เลยหานจิ่งอี้พี่ชายคนโตหน้าซีดทันที เจอภาพสุดช็อกขนาดนี้ เขาตกใจจนถอยหลังเล็กน้อย พูดด้วยริมฝีปากที่กำลังสั่นอย่างควบคุมไม่ได้“นั่น......นั่นอะไร?”กลิ่นเหม็นรุนแรงกับภาพสุดสยอง ทำให้พี่คนโตวิ่งหนีด้วยสีหน้าขยะแขยง“รีบเอาออกไป น่าขยะแขยงมาก!”คนใช้ที่อยู่ข้างๆ พูดด้วยสีหน้าหวาดกลัว“คุณชายใหญ่ นั่นคุณหนู! นั่นคือศพของคุณหนู!”เสียงของพี่คนโตเย็นยะเยือก“เพิ่งผ่านไปสามวัน ศพจะเน่าจนกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง?”“อย่าคิดว่าเอาศพหนูสกปรกๆ ไม่กี่ตัวมากองรว
