เลือกเธอแล้วเรียกฉันว่ามารดา のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 8

ในคืนก่อนงานแต่งงาน คู่หมั้นของฉันผู้เป็นทายาทเพียงคนเดียวของมาเฟีย กลับสั่งให้ฉันยกตำแหน่งภรรยาให้ผู้หญิงคนอื่น แล้วยอมลดตัวลงไปเป็นเพียงเมียน้อยของเขา ฉันจึงตัดสินใจทิ้งชุดเจ้าสาวลงบนพื้น แล้วเลือกที่จะแต่งงานกับหัวหน้ามาเฟีย ผู้เป็นใหญ่แทน ในเมื่อฉันเป็นเมียของเขาไม่ได้ ฉันก็จะมีอำนาจเหนือเขาในฐานะ "มารดา""คุณหนูคะ คุณลอเรนโซ่มาหาค่ะ" มาเรีย สาวใช้ของเราเปิดประตูเข้ามาบอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น สำหรับเธอแล้ว การที่ทายาทผู้สูงส่งมาเยี่ยมเยียนถึงห้องถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งก่อนที่ฉันจะได้ทันหันไปมอง ลอเรนโซ่ก็เดินเข้ามาในห้อง สายตาของเขามองมาที่ฉันด้วยความอบอุ่นเช่นเคย "อเลสเซีย เรื่องแก้ชุดเธอควรปล่อยให้ดีไซน์เนอร์จัดการนะ จะทำเองทำไม เดี๋ยวเข็มก็ทิ่มมือเอาหรอก"ฉันยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ สวมชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ที่สั่งตัดพิเศษ อันที่จริงเขาไม่ควรจะอยู่ที่นี่เมื่อสองสัปดาห์ก่อน เคียร่าลงประกาศเรื่องงานวันเกิดของเธอจนว่อนอินสตาแกรม งานถูกจัดขึ้นบนเรือยอร์ชส่วนตัวของตระกูล และเซเลบริตี้แทบจะทั้งอิตาลีก็ได้รับเชิญ ลอเรนโซสัญญากับเธอไว้ว่าเขาจะไปที่นั่น แล้วทำไมตอน

อิซาเบลล่าโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะไปคุยกับพ่อของเธอ ตอนนี้พวกเธอสองคนออกไปได้แล้ว"ลอเรนโซ่ยิ้มกริ่มพลางจูงมือเคียร่าออกจากห้อง อิซาเบลล่าหันมามองฉัน "อเลสเซีย เธอจะได้รับหนังสือแจ้งอย่างเป็นทางการที่คฤหาสน์ของตระกูลในอีกสองสามวัน เตรียมตัวให้พร้อมล้ะ"แม่ของฉันกับฉันเดินออกจากคฤหาสน์ ทันทีที่เราถึงรถ ลอเรนโซ่ก็ก้าวเข้ามาขวางทางไว้เขาเผชิญหน้ากับฉันด้วยใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความโกรธ "เธอพูดอะไรกับแม่ฉัน? ฉัน บอกเธอก่อนนะว่า เคียร่าและฉันได้แลกแหวนหมั้นกันแล้ว อย่าแม้แต่จะคิดที่จะแยกเราจากกัน!""ฉันจะส่งคนไปรับแหวนที่ฉันให้เธอไป ฉันรู้ว่าการสูญเสียตำแหน่งภรรยาของทายาทเป็นเรื่องเจ็บปวด ดังนั้นฉันจะส่งเครื่องประดับบางอย่างไปเป็นการปลอบใจ แต่สั่งห้ามเลยนะ... ห้ามมายุ่งวุ่นวายกับฉันหรือแม่ของฉันอีก"ฉันกระชากแขนออกจากการเกาะกุมของเขา "ลอเรนโซ่ คุณคิดจริง ๆ หรือว่าฉัน อเลสเซีย รอสซี จะซมซานโหยหาคุณขนาดนั้น? จนต้องวางแผนสกปรกเพื่อแทรกซึมเข้าตระกูลคุณน่ะเหรอ?วางใจได้เลยว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น และฉันจะไม่มีวันทำตัวต่ำตมแบบนั้นเด็ดขาด"เคียร่าที่ยืนข้างเขาเหยียดยิ้มเยาะ "ฉ

เสียงนั้นตัดผ่านร้านค้า และอากาศก็หยุดนิ่งฉันหันไปช้า ๆ จิโอวานนี่ ยืนอยู่ที่ประตู เขาสวมชุดสูททางการสีเข้มที่สั่งตัดเรียบง่ายแต่ไร้ซึ่งการประดับตกแต่งใด ๆ ทว่ามันกลับแผ่รัศมีแห่งอำนาจที่สะกดให้ทุกคนต้องสวมหน้ากากแห่งความเงียบงัน บอดี้การ์ดสองคนยืนขนาบข้างเขา แต่พวกเขายืนอยู่นอกร้านขณะที่เขาก้าวเข้ามาในร้านเพียงลำพังสายตาของเขากวาดมองไปทั่วห้องอย่างเย็นชาและประเมินสถานการณ์ ก่อนจะหยุดลงที่ฉันด้วยแววตาหนักแน่นและลึกซึ้งจนเกินจะหยั่งถึงฝูงชนแหวกทางให้เขาราวกับน้ำแยกออกเป็นสองสาย เปิดทางให้เขาก้าวเดินตรงมาหาฉัน เขาหยุดลงข้างกายฉัน สายตาจ้องไปที่สร้อยคอมรกตบนเคาน์เตอร์ "ชอบเส้นนี้เหรอ?"นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ใกล้ชิดกับเขาขนาดนี้ ข่าวลือกล่าวว่าเขาเป็นคนเย็นชาและเหี้ยมโหด แต่เมื่อยืนอยู่ต่อหน้าฉันตอนนี้ ฉันกลับรู้สึกถึงความสงบนิ่งที่หนักแน่นและลึกซึ้งที่แผ่ออกมาจากเขา แก้มของฉันร้อนผ่าวขึ้นเล็กน้อยขณะที่ฉันตอบเบา ๆ ว่า "ฉันตั้งใจจะซื้อให้คุณค่ะ จิโอวานนี่"รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากของเขาเพียงเสี้ยววินาที ความแข็งกร้าวบนใบหน้าอ่อนโยนลงชั่วขณะ การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยนั้น

เธอก้าวถอยหลังด้วยความโซซัดโซเซ เสียงที่เอ่ยออกมาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "แต่คนทั้งเมืองเขาลือกันให้แซ่ดว่า ลอเรนโซ่ อยากจะแต่งงานกับแก! เขาถึงขั้นไปคุกเข่าอ้อนวอนพ่อตั้งทั้งคืน เพียงเพื่อจะขอยกเลิกงานหมั้นของฉัน!""แล้วฉันล่ะกลายเป็นตัวอะไร? ฉันต้องจ้างครูสอนมารยาท ต้องมานั่งเรียนรู้กฎบ้าบอคอแตกของพวกแก แต่เขาก็ยังด่าว่าฉันมันไพร่ ฉันกลายเป็นตัวตลกในสายตาพวกผู้หญิงสังคมสูงพวกนั้น พวกเขาพากันตราหน้าว่าฉันไม่คู่ควรจะเป็นเมียของทายาทตระกูล""เขาเองไม่ใช่เหรอที่บอกว่าชอบความแรงของฉัน บอกว่ารักที่ฉันไม่เหมือนพวกผู้ดีจืดชืดไร้ชีวิตชีวาอย่างพวกแก! แต่ตอนนี้เขากลับบอกว่าฉันไร้มารยาทและน่าอับอาย มันยุติธรรมตรงไหน?"เธอเริ่มคุ้มคลั่งมากขึ้น ดวงตาที่จ้องมองมาที่ฉันแปรเปลี่ยนเป็นความเกลียดชังอย่างรุนแรง "แก! ทั้งหมดมันเป็นเพราะแก! ช่างเป็นแผนที่ชั่วร้ายนักนะ ยอมแต่งงานกับตาแก่เพื่อเรียกร้องความสนใจจากลอเรนโซ่ ที่เขาดูถูกฉันก็เพราะแกคนเดียว! ถ้าแกตายไปซะ เขาก็จะหันมารักฉัน! เขาจะไม่มีวันยกเลิกงานแต่งของเรา!"มือของเธอพุ่งไปที่รองเท้าบูท แต่ก่อนที่จะทันได้ชักสิ่งที่ซ่อนไว้ออกมา เงาดำสายหนึ่งก็เค