All Chapters of เมียเจ้าพ่อ: Chapter 81 - Chapter 90

เมฆหัวเราะเสียงดัง"ต่อให้พลับหนีไปถึงต่างจังหวัด พี่ก็ตามไปอ้อนจนได้อยู่ดี!"ลูกพลับหัวเราะทั้งเขินทั้งหมั่นไส้ หันมาเอานิ้วจิ้มอกแกร่งเบาๆ “พี่ทำเบาๆ พอก็แล้วกัน ลูกในท้องจะได้ไม่ตกใจ”เมฆยิ้มละลาย ยกมือขึ้นโอบเอวเธอแล้วกดจูบลงบนหน้าผากแผ่วเบา“คืนนี้…พี่จะรักเบาที่สุด แต่รักให้มากที่สุดเหมือนเดิม

เสียงหวาน ๆ ของพลับดังขึ้นอย่างเหนื่อยใจในความเห่อเกินเบอร์ของสามี แต่เธอก็ยิ้มไม่หยุดทุกครั้งที่เห็นหน้าเขาขณะอุ้มลูกเมฆนั่งอยู่บนโซฟาเบา ๆ กอดเจ้า "น้องเมฆินทร์" ไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม เสียงหัวเราะเบา ๆ ของเขาไม่เคยหาย“ก็เค้าเหมือนพ่อมากนี่…จะไม่ให้พ่อเห่อได้ยังไงฮึ?”“แล้วหนูณิชาล่ะ… ไม่เหมื

“คนน้อง… หนูชื่อ สายลม… เพราะพ่ออยากให้หนูอ่อนโยน เป็นอิสระ และอยู่ที่ไหนก็เย็นใจ เหมือนลมดีๆ ที่มาห่มใจคน”พลอยน้ำตาคลอ “พี่ภู… ชื่อเพราะมากเลย… พี่คิดไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”“ตั้งแต่วันที่รู้ว่าหนูท้องแล้ว...พี่ก็คุยกับตัวเองทุกคืนว่าถ้ามีลูก พี่อยากให้ชื่อที่มีความหมายกับชีวิตพี่…”เขาเอื้อมมือไปแต

บทที่42 NCสิ้นเดือนเหมือนสวรรค์ของชาวแก๊งค์บรรยากาศของวันสิ้นเดือนบน “ตึกเมฆา” ในวันนี้ดูคึกคักเป็นพิเศษ…แสงแดดยามสายลอดกระจกเข้ามาในห้องทำงานหรูของเมฆ สะท้อนผิวพื้นหินอ่อนจนระยิบระยับ เสียงหัวเราะของ “น้องนาวา” และ “น้องพาย” ลูกฝาแฝดของเมฆและพลับดังเจื้อยแจ้วในห้อง ทำเอาบรรยากาศที่เคยเย็นชาจากควา

ลูกพลับตาโต หันมามอง “พูดอะไรของพี่เนี่ย!?”เมฆหัวเราะเบาๆ เอาคางไปเกยไหล่เมียเบาๆ แล้วกระซิบอย่างแผ่วเบา “ก็คิดถึงเมียไง... ขนาดโดนป้อนเหล้ายังเห็นหน้าเมียลอยมาเลย จะไม่ให้คิดถึงได้ยังไงล่ะครับ…”ลูกพลับลุกขึ้นย้ายตัวไปนอนอีกฝั่งของเตียง กระตุกผ้าห่มคลุมตัวแบบไม่ยอมสบตาแม้แต่นิดเดียวเมฆมองตาม แก้