บททั้งหมดของ ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก: บทที่ 71 - บทที่ 80

ค่ำคืนนั้นผ่านพ้นไป ก็มาถึงช่วงสายของอีกวัน หลังจากที่ทุกคนกลับมาจากหมู่บ้านชิงซี โดยได้นำของแปรรูปกลับมาด้วยจำนวนมาก ตกเย็นวันเดียวกัน... หลังจากที่พวกเขารับมื้อเย็นจากฝีมือของพ่อครัวอู่กับจางชุนฮวาที่กำลังสนุกกับการทำอาหารตามตำราที่เวยเวยได้ให้พี่ใหญ่ของตนเป็นผู้บันทึกเรียบร้อย“ในเมื่อตกลงกันแล้ว

เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากวางแผนกันอย่างรัดกุม ขบวนเดินทางเพื่อสืบความลับก็ได้เตรียมพร้อมที่หน้าจวนตระกูลเสิ่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางซึ่งขบวนการเดินทางในวันนี้ประกอบไปด้วยรถม้าโดยสารที่ดูดีแต่ไม่หรูหราจนเกินไปหนึ่งคัน และที่สำคัญคือมีเกวียนวัวอีกสองเล่มที่ถูกคลุมด้วยผ้าใบอย่างแน่นหนา ภายในบรรทุกสินค้าตัวอย

การเดินทางดำเนินต่อไปอย่างเชื่องช้า เสียงล้อเกวียนที่บดไปบนถนนดินยังคงดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เวลาผ่านไปจนตะวันคล้อยต่ำ ขบวนเดินทางจึงได้หยุดพักแรมที่โรงเตี๊ยมขนาดเล็กแห่งหนึ่งในหมู่บ้านระหว่างทางตามแผนที่วางไว้รุ่งเช้าของอีกวัน การเดินทางก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง... และในที่สุด...ในยามสายของวันที่สอ

ช่วงเช้าของวันถัดมา ในระหว่างที่รอการปฏิบัติงานของ หลี่เฟย สี่พี่น้องกำมะลอก็มาเข้าสู่โหมดการทำมาหากินต่อจากเมื่อวาน เฉินม่อกับองครักษ์อีกสองนายช่วยกันตั้งเตาสองเตาอย่างขยันขันแข็ง เนื่องจากพวกเขากำลังเฝ้ารอสิ่งที่คุณหนูเล็กจะทำให้กินด้วยใจจดจ่อเสิ่นหลิวเวยเองก็ไม่รอช้า นางจึงหันไปทางเฟิงโม่ก่อนเป็

เมื่ออาหารทั้งสองอย่างถูกปรุงเสร็จและตักใส่ถ้วยส่งให้กัปตันอันโตนิโอก็ไม่รอช้า เขารับมันฝรั่งผัดเส้นมาลองชิมก่อนเป็นอย่างแรก... รสสัมผัสที่กรอบนอกนุ่มใน... ผสมผสานกับรสเปรี้ยวที่สดชื่นและความเผ็ดร้อนเล็กน้อยที่ปลายลิ้น... มันคือรสชาติที่ปลุกให้ประสาทสัมผัสของเขาตื่นขึ้นมาอย่างเต็มที่!“ยอดเยี่ยม! ยอ