Tous les chapitres de : Chapitre 91 - Chapitre 100

“คุณหนู จะไปไหนคะ” ป้านวลได้ยินเสียงทะเลาะของย่าหลาน เมื่อเงียบเสียงจึงขึ้นมาดูบนห้อง ก็เห็นว่าคุณหนูของเธอกำลังจะเก็บข้าวของเพื่อจะออกจากบ้าน “ป้านวลคะ ดาหลาไม่ไหวแล้ว ดาหลาไม่อยากอยู่ที่นี่ ไม่อยากใช้นามสกุลนี้ ดาหลาจะออกไปอยู่ที่อื่น” “ใจเย็นๆ นะคะ ป้าก็ไม่อยากให้คุณหนูอยู่ที่นี่ บ้านนี้มันไม่ใช่บ้านค่ะ ไปบ้านคุณตาคุณยายที่ต่างจังหวัดไหมคะ” ป้านวลเสนอทางออก เพราะว่าคุณตาคุณยายก็มีฐานะ รอให้คุณหนูกลับไปตลอด “จริงสิ ไปอยู่กับคุณยายดีกว่า ป้านวลรีบไปเก็บของเลยค่ะ เก็บไปให้หมด อย่าให้เหลือ อะไรที่ไม่เอาก็ทิ้งไว้ที่นี่” “ได้ค่ะ” ดาหลาขนเอาสมุดบัญชีที่แม่ยกให้และของมีค่าออกมาให้หมด เธอสุดจะทนแล้วเหมือนกัน ย่าที่ไหนจะส่งหลานไปตกนรก เชิญแต่งกันไปเองเถอะ ไม่มีวันที่ฉันจะแต่งงานกับคนเลวๆ แบบนั้น “คุณหนู ของป้าไม่เยอะเสร็จแล้ว ไปกันเถอะค่ะ” ป้านวลเก็บกระเป๋าเรียบร้อยแล้ว ก็เดินเข้าห้องมาช่วยคุณหนูดาหลาขนของ แต่เมื่อเดินลงมาข้างล่างก็เจอกับคุณบุษยา “เพิ่งกลับมาแล้วจะไปไหนอีก ตากรกำลังจะมาหา แกหยุดเด

เช้าวันนี้เป็นเช้าวันศุกร์ หมออคิระยื่นใบลางานสามวัน เพื่อไปหาเมีย ดีที่เขากดติดตาม find my phone ทำให้รู้ว่าเธอไม่ได้อยู่ที่ในกรุงเทพ และไปอยู่ที่สุพรรณทำไม นี่แหละที่เขาต้องไปหาคำตอบ “พี่ครับ พี่จะไปไหนลาตั้งสามวันรวมวันหยุด ก็ห้าวันแล้วนะ” รุ่นน้องถามหมอรุ่นพี่เพราะเดี๋ยวนี้ชักทำตัวแปลก เดี๋ยวเข้าเวรแทน เดี๋ยวลางาน ไม่ใช่ปกติวิสัยของหมออคิระสักนิด “ไปตามเมีย” อคิระ ไม่ได้ขยายคำพูดสั้นๆ แล้วก็ส่งใบลาโดยไม่สนใจรุ่นน้องตัวเอง “พี่เดี๋ยวสิ มีเมียตั้งแต่เมื่อไหร่” “เมื่อวันก่อนไปละ โชคดีกับการควงเวร” หมออิคิระยิ้มร้าย แล้วบึ่งรถสปอร์ตออกไปด้วยความเร็ว มุ่งตรงไปสู่เส้นทางที่ออกนอกเมือง เพื่อไปหาคนรัก จากที่ทนทำงานมาทั้งคืนก็ไม่ทำให้รู้สึกง่วงและเพลียเลยสักนิด เขาคิดถึงเธอ... ดาหลาที่โยนโทรศัพท์ทิ้งไว้บนห้อง แล้วพาตัวเองไปเดินเล่นทุ่งนาหลังบ้านกับคุณตา ที่เดินออกไปดูแปลงข้าวในนา เธอจึงอาสาไปเป็นเพื่อน เมื่อสายแดดร้อน จนคุณตาต้องให้มานั่งบนแคร่ใต้ต้นข่อย ที่ทำหลังคามุงไว้และผนังที่ทำจากไม้ไว้นอนเล่น ยามบ่าย

ความร้อนของอากาศภายนอกบวกกับความร้อนจากภายใน ฉุดให้ร่างกายอุณหภูมิสูงขึ้นเรื่อย เธอและเขาเปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อทั้งร่างกายและใบหน้า เสื้อผ้าที่ซับเหงื่อได้เป็นอย่างดีของทั้งสองคน ชุ่มจนเหมือนไปอาบน้ำมาด้วยกันทั้งคู่ หญิงสาวขยับกายบนร่างอันแข็งแกร่งของเขาขึ้นลงตามอารมณ์ที่เดือดด่าน บั้นท้ายที่เด้งขึ้นลง ฉ่ำหวานด้วยน้ำรักและระอุเดือดจากการเสียดสีของร่องรักกับท่อนลำกายแกร่ง เธอพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะเก็บเสียงครางหวานให้ได้มากที่สุดแต่มันก็ยังเล็ดลอด ออกมาจากปากจิ้มลิ้มน่ารักของเธออยู่ดี “ครางเร้าใจมากครับเมียรัก...ครางดังๆ” “ดังกว่านี้ ชาวบ้านก็แตกตื่นแล้วไหมเล่า...” เธอบ่นเขาไปก็ขยับไป อยากเสร็จจะแย่แล้ว ทั้งเสียวทั้งกลัว “มันก็น่าตื่นเต้นดีไม่ใช่เหรอ...ฮี่ฮี่...!” เขายิ้มยียวนเธอ อยากดึงเวลาให้นาน แต่เธอก็อยากจบเกมเร็วๆ ไม่อยากเสร็จง่ายเลย...โอ๊ย...แต่ร่องรักเธอก็ขมิบตอดเขาดีเหลือเกิน เขาอยากจับเธอถอนออกแล้วกระแทกลงไปหนักๆ จริงๆ “โอ๊ย...ไม่ไหวแล้ว..เด้งหน่อยคุณ” เธอขย่มลงแต่เขาเกร็งลำตัวตรงแน่นทำให้เธอแทบคลั่ง อยากให้เขาขยับย

“ผมจะตามใจคุณแค่ตอนนี้ แต่ว่าคืนนี้ต้องคุณเป็นของผม” หมออคิระต้องตัดใจ อดเปรี้ยวไว้กินหวานอยากกินให้นานๆ แค่ห่างเธอไม่นานก็ทำให้รู้ว่าเขาขาดเธอไม่ได้ “กลับบ้านกัน” เขาลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้าช่วยเธอแต่งตัวเพราะว่าตัวเขาเองนั้น ใช้เวลาไม่นานก็เสร็จ “เสื้อยับหมดคุณ” เธอมองเขาตาเขียว ไม่พอใจที่ทำให้เธอต้องอับอาย หากใครมองก็รู้ว่าไปทำอะไรกันมา “ไม่เห็นเป็นไร ก็เรารักกัน ก็ต้องแสดงความรักกันหน่อยสิ คุณไม่เห็นต้องคิดมากเลย ไปกันเถอะ” เขาดึงเธอขึ้นแล้วก็รวบขึ้นอุ้มทันที “คุณปล่อย” “ไว้ถึงบ้านก่อนค่อยปล่อย คุณเดินไหวเหรอ? แค่ยืนก็ขาอ่อนแล้วมั้ง” เธอต้องเงียบลงไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับเขาด้วย เพราะว่าเขานั้นพูดถูกทั้งหมด นี่เขาเป็นหมอที่รู้ไปถึงเรี่ยวแรงคนไข้เลยใช่ไหมเนี่ย “เดี๋ยวนอนเป็นเพื่อนผมด้วย ผมง่วง” “ทำไมไม่นอนคนเดียว” ‘คนอะไรต้องให้นอนเป็นเพื่อน โตขนาดไหนแล้ว’ “เมื่อก่อนนอนได้ แต่เดี๋ยวนี้นอนไม่ได้แล้วเหงา”นี่คือเรื่องจริงเขานอนคนเดียวไม่ได้จริงๆ ต

“อื้อ...อย่างนั้นแหละจ๊ะ...เมียจ๋า” เขายืนหลับตาพริ้มฟินที่เมียรักกลืนกินตัวตนของเขา มือหนาจับเธอรูดเข้ารูดออก จนเธอน้ำตาเล็ด อ็อก อ็อก อ็อก...! ดาหลาสำลักกับลำท่อนอันใหญ่โตของเขา แต่ทว่าเธอทรงตัวไม่ได้ ท่าของเธอตอนนี้เหมือนกำลังแหวกว่ายไปในอากาศ นี่ฉานน...ทำอารายยยย.... กรรเชียงบกเหรอ... “เร่งเข้าที่รัก เร่งอีก...ผมใกล้แล้ว” เขาจับเธอโยกเข้าจนลึกสุดลำ ความไม่ประสาของเธอทำให้เขาเกร็งเครียดไปทั้งลำจนแทบจะเสร็จทีเดียว ‘คนบ้า...อย่าให้หลุดได้นะ...’ดาหลาหาวิธีเอาคืนคนหื่นอย่างเขา เมื่อคิดได้จึงใช้ปากงับสุดแรง“จ๊ากกกก...เมียจ๋า...โอ๊ย...ปล่อยๆ ผัวจะขาดแล้ว” อคิระกำลังฟินกับการเมคเลิฟของเมีย แต่ก็ต้องตกใจสะดุ้งสุดตัว เมื่อโดนเธองับเข้ามาเต็มแรง“ดี...สม...!” เธอตั้งหลักขึ้นได้ก็เงยหน้าขึ้น แต่เมื่อโดนโยกไปโยกมานานๆ ทำให้เซเหมือนกัน จนต้องจับเขาตั้งหลักอีกครั้งอย่างไม่อยากจะแตะตัวนัก กลัวโดนเขาเล่นพิเรนทร์อีก“ใจร้าย ทำร้ายน้องชายผมได้ลงคอ” เขาดึงเธอมากอดต่อว่าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือราวกับจะร้องไห้ แต่มันเจ็บจริงๆ นะ“ก็ใครใช้ให้ทะล