《ขยี้สวาทพยาบาล》全部章節：第 101 章 - 第 110 章

ดาหลาเห็นคนที่ดึงเธอไปกอดไว้จนอึดอัดลมหายใจสม่ำเสมอดีแล้ว ก็ค่อยๆ เอามือออกจากการเกาะกุมของเขา แต่ความลากมกของหมอหื่นไม่หมดเพียงเท่านั้น แม้ว่าขณะหลับก็ยังเอามือซุกเข้ามาตรงระหว่างขาของเธอ ‘เห้อ...ลดความหื่นลงบ้างคุณจะน่ารักมา’ เธอพูดในใจส่ายหัวกับเขาจริงๆ แต่ไม่นานนักเธอก็หลับไปตามเขาเมื่อเวลาผ่านไปจนถึงช่วงเย็น กลับมีเสียงเอะอะด้านนอก ไม่รู้ว่ายายกับตากำลังคุยกับใคร เสียงดังไปสามบ้านแปดบ้าน“คุณปล่อยก่อน ฉันจะออกไปดูข้างนอก” ดาหลาขยับตัวไม่ได้เพราะเขาเอาแต่กอดไว้จนแน่น“ไปไหนอื้อ...ผมยังง่วงอยู่เลย” อคิระยังนอนไม่เต็มอิ่มแล้วก็ยังไม่อยากให้เมียรักออกไปไหนด้วย“ออกไปดูกันเถอะ ข้างนอกไม่รู้มีเรื่องอะไร”ดาหลาหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาดู เวลานี้ก็เย็นมากแล้วด้วยสมควรที่จะตื่นได้แล้วอคิระไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเช่นกัน แต่ก็ลุกตามเมียไป เพราะเมื่อรู้สึกลืมตาตื่นก็พบว่าเสียงมันดังขึ้นเรื่อยๆ“พวกแกมาทำไม” คุณนายชม้อยเห็นลูกเขยชั่วมากถึงบ้านเอาเย็นย่ำ ก็ไม่คิดต้อนรับยิ่งรู้ว่าจะมาเอาตัวหลานสาวไป ยิ่งไม่อยากให้เหยียบเข้ามาที่บ้าน“คุณพ่อคุณแม่สวัสดีครับ ผมมาตามลูกสาวผมกลั

“อ๊ะ...มันเสียว อย่าขยี้” เขาไม่กดเปล่าขยี้แรงๆ จนสองขาเธอเหยียดตรง แทบเป็นตะคริวด้วยความเสียวซ่าน “คุณไม่อยากมีลูกกับผม?” ชายหนุ่มถามด้วยเสียงน้อยใจ แต่ปลายนิ้วแกร่งก็ไม่หยุดขยี้ “ไม่ใช่ เราต้องศึกษาดูใจกันก่อน ไม่ใช่ได้กันแล้วรักกันเลย..โอ๊ย...คุณ” เธอพูดไปก็เสียวไป แต่พ่อคนหื่นไม่ยอมหยุด แถมยังกดลงมาถี่ๆ แรง “แต่ผมได้คุณแล้วก็รักเลยนะ” เขาไม่พูดให้มากความ จับสองขาเรียวแยกออกจากกัน ดึงสายเสื้อด้านบนให้หลุดออกจนสองเต้าโพล่ออกมา แทรกเรือนกายใหญ่ของตัวเองไปตรงกลาง บดความเป็นชายเข้ากับเนินงามของเธออย่างเย้ายวนใจ อารมณ์กามในกายผุดขึ้นมา “คะ...คุณ...ยะเพิ่งยังคุยกันไม่จบ” “ให้ร่างกายคุยกันดีกว่านะครับ” ร่างใหญ่ยกขึ้นเล็กน้อยดึงเสื้อผ้าที่มันเกะกะการร่วมรักของเขาและเธอทิ้งไป ไม่นานนักร่างเขาก็เปล่าเปลือย แต่ร่างแน่งน้อยที่นอนอยู่ใต้ร่างยังคงมีเสื้อผ้าติดกาย ให้มันดูวับๆแวมๆ รู้สึกสยิวมากยิ่งขึ้น “อย่าปล่อยในอีกได้ไหม” เธอยังยื่นข้อเสนอต่อ “ผมจะให้คุณกินยาคุมก็ได้ แต่แค่สา

อคิระตื่นเช้ามาพร้อมกับใบหน้าบูดบึ้งของเมียรัก ที่ถามอะไรก็ไม่ตอบ เอาแต่เงียบจนเขาอึดอัด “เมียจ๋า...ดีกันนะ นะๆ” เขายกนิ้วก้อยงอนง้อเธอ เรื่องเมื่อคืนเขาไม่ได้ตั้งใจแล้วก็ชักออกไม่ทันด้วย “ไม่ต้องมาพูด คืนนี้นอนกับไอ้โต้ของตาไปเลย” ดาหลาลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปหาอะไรกิน เมื่อวานนอกจากข้าวเช้าแล้ว ก็ไม่ได้แตะอะไร ตอนนี้หิวจนจะกินคนได้อยู่แล้ว แล้วคนที่จะกินก็คงเป็นขาคนเดียว “ตื่นแล้วเหรอหลานรักของยาย มาๆ มากินข้าวกัน ยายทำกับข้าวไว้รอแล้ว” ยายชม้อยตื่นแต่เช้าทำอาการกับแม่นวลไว้รอเด็กสองคน แต่คนหนึ่งเดินหน้ายิ้มระรื้น อีกคนกลับหน้าบึ้งเดินตามหลังมา ไม่รู้ไปโกรธแค้นเรื่องอะไรกันอีก “มีอะไรให้กินบ้างจ๊ะยาย วันนี้ดาหลาหิวมากๆเลยคะ” ดาหลาเดินไปสวมกอดยายอย่างเอาอกเอาใจ “น้ำพริกกะปิปลาทูทอด ชะอมชุบไข่ แกงเลียง ดอกขจรผัดน้ำมันหอย มาๆ นั่งๆ เชิญคุณหมอด้วยคะ” ย้ายชม้อยเรียกว่าที่ลูกเขยให้มานั่งทานข้าวด้วยกัน ดาหลามองเขาด้วยหาตา แล้วก็เชิดกลับ... “งอนอะไรกันพ่อ” ตาก้านเดินมาถามหลานเขย “ผม...เอ่อ...แตกใน

แม้ว่าดาหลาจะปฏิเสธอย่างไร ทั้งเขาก็ช่วยพูดแล้ว แต่คุณยายผู้ห่วงหลานสาวเป็นที่สุด ก็ยัดเงินใส่มาให้เธอสองแสน เธอนั่งมองเงินสองแสนในมืออย่างยากลำบาก “คุณฉันไม่สบายใจเลย” ดาหลาพูดกับเขาขณะนั่งรถกลับกรุงเทพด้วยกัน วันนี้เป็นวันอาทิตย์ และรถขาเข้ากรุงเทพติดแน่นขนัดจนเธอเบื่อที่สุด “ไม่สบายใจเรื่องอะไรครับ” เขาดึงมือเธอมากุมไว้แค่คิดว่าเมียรักจะไม่สบายใจ ก็เป็นห่วงจะแย่อยู่แล้ว เขาทั้งกังวลเรื่องที่บ้านเธอ แต่ถ้าหากเหลือบากกว่าแรงคงต้องพึงที่บ้านของตัวเองแล้ว ทั้งที่ไม่อยากให้เป็นเรื่องราวใหญ่โตก็ตาม “ก็เรื่องเงินนี่สิ” ดาหลาไม่อยากใช้เงินคุณยายเลย เธอมีชีวิตที่สุขสบายมาตลอด พ่อเธอก็มีเงินให้เธอใช้ คนอื่นมากมายที่ไม่มีเงิน แต่เธอกลับได้มาง่ายดายเพียงนี้ โดยไม่ได้ออกแรงเลยด้วยซ้ำ “ถ้าคุณไม่สบายใจก็เก็บไว้ก็ได้นี่ครับ ไม่เห็นจะต้องคิดมาก อย่างไรผมก็เลี้ยงคุณอยู่แล้ว ไม่ต้องใช้เงินของคุณยายสักบาท” เขาล้วงเอาบัตรเครดิตในกระเป๋าตัวเองออกมา แล้วใส่มือเธอไว้ เรื่องในบ้านเขาอยากให้เธอจัดการ เพื่อซ้อมเป็นภรรยาสุดน่ารักของเขา “แต่ว่า...”

“ผมเป็นหมอปล่อยให้หน้าที่ซ่อมเป็นของผม ส่วนคุณเป็นเมียมีหน้าที่เสียวไปกับการบำเรอความรักของผมเถอะ” เมื่อเขาจะปาดลิ้นอุ่นชิมความหวานของเธอ กลับต้องชะงักเพราะเธอใช้สองมือเล็กดันไหล่ทั้งสองไว้ “นี่คุณเป็นพวกโรคจิตขาดเซ็กซ์ไม่ได้หรือเปล่า” ดาหลาถามเขาด้วยเสียงหวาดหวั่น หากเป็นเช่นนั้นขอบายไม่เอาเด็ดขาด คนอะไรเสพติดเซ็กได้ทุกวี่วันแค่ช่วงเวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์เขากินเธอจนนับไม่ถ้วน “ใช่ครับ ผมโรคจิต” “นั่นไงฉันคิดไว้แล้ว ปล่อยนะฉันไม่อยากยุ่งกับคุณแล้ว” ดาหลาพยายามผลักไสเขาออก แต่คำตอบต่อมาทำให้ใบหน้าเล็กแดงซ่านขึ้นทันที “ผมจิตหงุดเงี้ยวไง...เวลาไม่ได้กินเมีย รู้สึกเหมือนฟ้าจะถล่มแผ่นดินจะทลายหงุดหงิดมากครับ” เขาดึงร่างเธอขึ้นยกสะโพกสูง เพื่อจะลิ้มรสเมียรักหลังพูดจบ ไม่ให้เธอได้ขัดขืนต่อไป ร่างเล็กหงายหลังผึ่งไปกับแรงของคนตัวโต ที่ยกช่วงล่างเธอขึ้น และปาดลิ้นอุ่นร้อนลงมายังสองกลีบอย่างรวดเร็วประดุจความเร็วแสง แบบไม่ให้เธอได้ตั้งตัว สองมือเล็กจิกเข้ากับที่นอนเพื่อระบายความเสียวซ่าน สะโพกกลมกลึงกระดกขึ้นลงเป็นจังหวะสอดลิ้นไปมา ดวงตาห