All Chapters of ขยี้สวาทพยาบาล: Chapter 81 - Chapter 90

ดาหลาขยับตัวเองอีกครั้ง หลักงจากหลับอย่างเต็มอิ่ม แต่ภายนอกทำไมมันมืดมนเช่นนี้ นี่กี่โมงกันแล้ว แล้วเธออยู่ที่ไหน เมื่อขยับกายหมายจะลุกขึ้น แต่ดันติดกับท่อนอะไรสักอย่างที่มันแข็งนัก “ห๊ะ...” เธอตกใจใจหายวาบถึงตาตุ่ม ผู้ชาย... พลุกพลัก...! “เธอใช้พลังที่มีผลักเขาลงไปทันที” โอ๊ย....คุณ...! หมออคิระที่กำลังหลับสบายกอดหมอนตัวนิ่มอย่างอบอุ่น แต่ก็ต้องตกใจเพราะว่าหมอนที่ดิ้นได้ ดันดิ้นพลักจนเขาตกเตียง “เอ้า...คุณหรอกเหรอ ตกใจหมด” เมื่อได้ยินเสียงว่าเป็นใคร ดาหลาก็ได้สติทันที นึกว่าโดนผู้ชายที่ไหนลากไปข่มขืนอีกแล้ว ทบทวนนึกถึงตอนที่มาห้องนี้เขาบอกให้ตรวจร่างกาย แล้วก็หลับไปเลย หมออคิระลุกขึ้นจับคลึงที่หลัง และก็เปิดไฟในห้องให้สว่างขึ้น สงสัยเธอจะตกใจคิดว่าใครมานอนกอด รู้อย่างนี้เปิดไฟหัวเตียงไว้เสียก็ดี เมื่อพูดจบเขาก็ขึ้นเตียงนอนต่อ ปล่อยให้เธองงต่อไป “อ่าว คุณ...มานอนนี่ได้ไง” “ก็เตียงผม...ทำไมจะนอนไม่ได้ คุณรู้ไหมว่าผมเข้าเวรดึก วันนี้เพิ่งขอแลกกับรุ่นน้อง ถึงได้มีเวลาหล

เขาก็เคยเจอความใหญ่โตมากกว่านี้ แต่พวกนั้นเป็นของปลอมที่สาวๆ เหล่านั้นไปศัลยกรรมมา แต่ของดรินลดานั้นมันใหญ่จากธรรมชาติแบบบอนทูบีเลย นับว่าเธอทำบุญมาเยอะทีเดียวนอกจากใบหน้าที่สวยหวาน รูปร่างที่ดี บ้านที่ร่ำรวย เรียกได้ว่าครบเครื่อง แต่เขาที่มีบุญมากกว่าทุกคนคือ ได้เป็นคนแรกของเธอมันคือสิ่งที่เขาแสนจะภูมิใจ แล้วก็หวงแหนเธอจนไม่อยากจะให้ผู้ชายหน้าไหนเข้ามาเฉียดใกล้ ชายหนุ่มใช้สองมือบีบเนินเนื้อ และลากนิ้วเข้าไปหยอกเอินกับปลายยอดไต ที่รอการทักทายจากลิ้นอันอุ่นชื้นของเขาอย่างแผ่วเบา แต่เรียกเสียงครางอย่างเร่าร้อนให้กับคนตัวเล็กที่ส่ายหัวไปมาอย่างเสียดเสียว “ผมขอชิมหน่อย” คำพูดที่ไม่ใคร่จะเป็นคำขออนุญาติ แต่ว่ามันเพียงบอกให้รู้ว่าเขาพร้อมจะกลืนกินเธอแล้วต่างหาก “อ๊ะ...!” เสียงหญิงสาวที่ครางกระเส่ายามเมื่อถูกลิ้นอันนุ่มและชื้นแต่ทว่าร้ายกาจนัก ทำให้เธอแทบตายด้วยความเสียวซ่าน จนต้องดิ้นรนหนีสัมผัสจากเขา “ใจเย็นครับทูนหัว...ผมจะทำให้คุณสบายตัวอยู่นะ รู้ว่าคุณอึดอัดใช่ไหม” เขาไม่สนใจปฏิกิริยาต่อต้านจากคนตัวเล็กที่ดิ้นรนไปมา ร่างหนากักตัวเธอไว้ด้วย

วันนี้อากาศภายนอกท้องฟ้าช่างเป็นใจนัก ฝนที่ตกหนักฤดูร้อนเรียกได้ว่าพายุโหมกระหน่ำเลยทีเดียว สองร่างที่นอนคุดคู้ขดกอดกันกลมก็ยังไม่อยากตื่นขึ้น เพราะเมื่อคืนได้ออกกำลังกายก่อนนอน อีกคนก็เพิ่งจะดีขึ้นก็โดนซ้ำที่จุดเดิม อีกคนก็เข้าเวรยังไม่ได้หลับได้เต็มตื่น ก็ขึ้นขย่มต่างคนก็ต่างเพลีย สายแล้วจึงไม่ยอมลุกเสียที ฟอด...! เสียงหอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่ของหมอหนุ่ม ที่กอดเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหาย เขาตื่นตัวได้สักพักแล้วจึงลืมตาเมื่อได้ยินเสียงฝนตกด้านนอก ก็พาให้กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น คนที่หนาวเพราะอากาศที่เย็นจัดจากฝนที่เทลงมาบวกกับแอร์ที่เปิดในอุณหภูมิที่ค่อนข้างต่ำทำให้เธอซุกเข้าหาเขาอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว หนาว... เสียงครางแผ่วเบานั้น เรียกให้คนที่อยากให้ความอบอุ่นกับเธอได้มากขึ้นกอดรัดแน่นขึ้นอีก ทั้งยังดึงผ้าห่มผืนหนาที่ร่วงหลุดไปด้านล่างให้คลุมปิดชิดถึงลำคอของใครบางคน ยามที่ได้มองเธอตอนหลับนี่มันช่างมีความสุขอะไรเช่นนี้ อยากมาเป็นหมอประจำตัวเธอจัง จะได้ตรวจร่างกายเธอทุกวันทุกคืน “หนาวหอยหรือเปล่าครับ เดี๋ยวผมทำให

สองร่างกอดกันกลมภายใต้ผ้าห่มผืนหนา จนเวลาล่วงเลยไปจนบ่ายสอง ก็ได้เวลาของคนที่ได้หลับเต็มอิ่มตื่นขึ้น ดวงตาของหมออคิระกระพริบปรับแสง ให้พอมองภาพรอบนอกได้ชัดเจน เมื่อรู้สึกตัวเต็มตื่นเขาก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นทันที นุ่มจัง...!! เขารำพันเบาๆ สายตาไม่ได้ละจากร่างที่กอดก่ายแทบจะแนบชิดติดกัน ใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างมีความสุขนั้นมองทอดไปยังคนที่นอนไม่ยอมตื่นเสียที ฟอด...! เขาเริ่มปลุกเธออีกครั้ง อีกสองชั่วโมงก็ต้องเตรียมตัวออกไปทำงาน แต่ว่าใจอยากหนีบเอาร่างของเธอไปด้วยจัง ไม่อยากให้ห่างกายเลยจริงๆ แต่ก็ต้องตัดใจ “คุณ...” “อื้อ...” เสียงขานรับในลำคอของเธอ เมื่อได้ยินเสียงเรียกแต่ดวงตาที่หนักอึ้งและร่างที่อ่อนเพลีย เพราะโดนทรมานแบบเสียวซ่านอย่างหนักหน่วง ทั้งเย็นและก็ตอนเช้าทำให้ไม่อยากจะลืมขึ้น “ตื่นได้แล้วครับ เดี๋ยวผมจะไปทำงานแล้วนะ” เขาเท้าคางมองดูร่างคุดคู้นอนขดตัวเข้าหาอกอุ่นของตัวเอง อ้อนอะไรอย่างนี้ ชักไม่อยากไปทำงานแล้ว อยากทำอย่างอื่น... “คุณก็ไปสิ ฉันจะนอน” ชายหนุ่มย

หมออคิระแก้ผ้าเช็ดตัวที่พันรอบเอวไว้ออก ต่อหน้าเธอโชว์ตัวตนอันใหญ่โตที่บดขยี้เธอจนอ่อนแรงออกมาอย่างไม่อาย “คุณ...ต่อให้เรา...เอ่อ...ช่างเถอะ คุณก็ไม่ควรจะมาแก้ผ้าต่อหน้าฉันแบบนี้” ตอนนี้ยิ่งกว่าหน้าแดง ดาหลาแทบไข้จับตรงนั้นของเขามันน้อยเสียเมื่อไหร่ ทะลึ่งจริงหมอบ้า... รักษาคนไข้จนประสาทกินหรือไง... “ผมไม่มีอะไรปิดบังคุณ ก็เลยเปิดตัวตนของผมให้กับคุณเห็นตั้งแต่วันแรก แล้ววันนี้ก็เป็นเช่นนั้น คุณไม่อยากเปิดเผยให้ผมเห็นบ้างเหรอ” “ฉันจะไปรอข้างนอก” ดาหลาอยู่ในห้องนี้ไม่ได้แล้ว นี่เธอมาเจอหมอโรคจิตหรือเปล่า ชอบโชว์เนื้อโชว์หนังยิ่งกว่าเธอตอนแต่งตัวเซ็กซี่เวลาไปเที่ยวกับเพื่อนเสียอีก โอ๊ย...ใจสั่น...! อิคิระสนุกที่ได้แกล้งเมีย ยังไงเขาก็ตามตื้อเธอจนกว่าจะมาเป็นเมียเขาอยู่ดี นี่เปิดระบบให้ค้นหาเธอได้แล้วว่าอยู่ไหน เขาก็ตามเธอไม่ยากนักหรอก ชอบดื่มหนักอยู่ด้วย เธอจะรู้ไหมว่าเขาหวงจะเป็นจะตาย ยิ่งคิดว่าเธอจะไปใกล้ผู้ชายที่ไหน ก็อยากจับเธอมาขังไว้ในห้องให้เขาดูเพียงคนเดียว ดาหลาโดนเขาลากตั