Todos los capítulos de The Madam’s Final Move: Capítulo 41 - Capítulo 50

Tahimik ang master bedroom—sobrang tahimik na halos marinig mo ang sarili mong paghinga. Malinis ang kama, maayos ang mga unan, at parang walang nangyari kagabi. Ngunit isang bagay ang malinaw: wala na si avianna.Wala siyang kahit anong bakas na iniwan.Nawala siya na parang hangin.Eksaktong sandaling iyon, may kumatok sa pinto.Tok. Tok.Pumasok si Secretary shaina, hawak ang tablet at bahagyang yumuko bilang paggalang.“President,” sabi niya nang mahinahon, “nung papasok ako kanina sa mansion, nakita ko si Madam. Mukhang nakaalis na siya.”Umalis na?Bahagyang kumunot ang noo ni Thaddy Cameo.Hindi ba malinaw ang sinabi niya kagabi na huwag siyang umalis?Sandaling nanahimik ang kwarto habang iniisip niya iyon.Muling nagsalita si Secretary shaina.“President, nakapagpadala na rin po ako ng tao para maghanap ng antidote para sa aphrodisiac.”Sandaling tumahimik si Thaddy Cameo, saka bahagyang tumaas ang sulok ng manipis niyang labi.“No need,” malamig niyang sagot.Pagkatapos noon

Tahimik ang lumang mansyon ng pamilya Cameo nang bumalik si Avianna .Ang mansion ay isa sa mga pinakamatandang bahay sa buong Makati—malawak ang bakuran, may malalaking puno ng acacia sa paligid, at ang disenyo ng bahay ay halatang may halong modernong renovation pero nananatili pa rin ang klasikong Filipino-Chinese architecture ng pamilya.Pagbukas pa lang niya ng pinto ng living room, agad siyang natigilan.May nakita siyang tao na hinding-hindi niya malilimutan sa buong buhay niya.Si zeke.Parang nanigas ang buong katawan niya.Hindi siya agad nakagalaw.Ilang taon na rin ang lumipas, pero malinaw pa rin sa isip niya ang mukha ng lalaking iyon.Maraming taon na ang nakaraan, si kierra ang nagpadala sa kanya sa probinsya. Hindi sa maayos na pamilya—kundi sa bahay ng pamilya ni zeke.Sa madaling salita, si zeke ang naging ampon niyang ama.Pero para kay Avianna , hindi iyon pagiging ama.Iyon ay isang bangungot.Ngayon, sa loob ng living room ng mansion ng pamilya Cameo, nakaupo si

Noong bata pa si Avianna, hindi niya alam kung ano ang ibig sabihin ng salitang tahanan.Para sa ibang bata, ang bahay ay lugar ng pahinga. Lugar kung saan may yakap ng magulang at mainit na pagkain sa hapag.Pero para kay Avianna—ang bahay ni zeke ay parang kulungan.Ang mahirap na babae na asawa ni zeke noon ay siyang gumagawa ng lahat ng gawaing bahay. Pero nang dumating si Avianna sa bahay na iyon, unti-unti niyang kinuha ang mga responsibilidad ng babae.Siya na ang naglalaba.Siya na ang nagluluto.Araw-araw, gigising siya nang maaga para mag-igib ng tubig, maglinis ng bakuran, at maghanda ng pagkain.Pero kahit anong sipag niya—hindi iyon sapat para kay zeke .Kapag lasing ang lalaki, nagiging halimaw ito.Hinahatak siya sa buhok.Sinisipa.Kung minsan, hinahampas siya gamit ang lumang sinturon.Ang tunog ng sinturon na pumapalo sa balat ay parang kulog na paulit-ulit na dumadagundong sa tenga niya.Ang mga araw na iyon—hindi talaga kayang tiisin.Habang lumalaki si Aviann

Pagkalabas ni Avianna mula sa banyo, malamig na hangin agad ang sumalubong sa kanya.Tahimik ang kwarto.Wala na si thaddy cameo.Parang hindi man lang siya dumaan doon.Sandaling napahinto si Avianna sa pintuan, saka dahan-dahang tumingin sa paligid.Walang bakas.Walang kahit anong senyales na nandito siya kanina.Siguro… tinawag siya ni klea, naisip niya.Hindi na bago iyon.Sa tuwing tatawag si klea, parang automatic na kailangang sumagot si thaddy cameo.Bahagya siyang ngumiti.Isang mapait, self-deprecating na ngiti.“Of course…” mahina niyang bulong sa sarili niya.Parang pinapaalala lang sa kanya ng sitwasyon—kung saan talaga siya nakatayo.Hindi siya ang priority.Hindi kailanman siya ang pipiliin.Eksaktong sandaling iyon—Ring. Ring.Tumunog ang cellphone niya.Napatingin siya sa screen.Caller: kierra.Sandaling nagduda si Avianna bago sinagot ang tawag.“Hello?”Sa kabilang linya, agad siyang sinalubong ng boses ni kierra.“wendy,” malambing nitong sabi, “today may pinun

Hindi niya iyon naipakita.Bago pa man maabot ng matandang kamay ang litrato, mabilis na ibinalik ni avianna ang larawan sa loob ng kahon.Parang may instinct siyang protektahan iyon.“Grandma,” sabi niya, pilit na ngumiti, “picture ko lang ‘yan nung bata pa ako.”Bahagya siyang nagkibit-balikat.“Ang pangit ko pa diyan… hindi na worth ipakita.”Dahan-dahang binawi ni Old Madam cameo ang kamay niya.Ngumiti siya—isang malambing, puno ng init na ngiti.“Would my wendy ever be ugly?” sagot niya.Sa tabi nila, si uncle baste ay agad ding sumingit.“Absolutely not,” sabi niya nang may kumpiyansa.Parang wala silang nakikitang mali.Parang sa mata nila—perpekto si avianna.Hindi na nakapagsalita si avianna.Tahimik lang siya.Bahagya siyang yumuko, iniiwas ang tingin.Hindi niya alam kung bakit—pero parang may kumurot sa puso niya.Kinuha niya ang kutsara.At kumain ng isang subo ng bird’s nest.Mainit.Malinamnam.Pero—iba ang lasa.Hindi pa siya nakaka-react nang—“Young Master,” tawa