All Chapters of The Madam’s Final Move: Chapter 1 - Chapter 10

Natuklasan ni Aviana na nagtataksil ang asawa niyang si ThaddyMay iba na siya.At ang babae—isang college student.Araw ng kaarawan ni Thaddy ngayon. Maaga pa lang ay abala na si Aviana sa kusina, inayos niya ang isang buong hapag ng pagkain—mga ulam na alam niyang paborito ng asawa, lutong bahay, tahimik at may halong pag-asang baka ngayong birthday niya, mas maging maayos ang lahat. Habang inaayos niya ang mesa, biglang may tumunog.“Ding.”Ang cellphone ni Thaddy—iyong madalas niyang iwan sa bahay—ay umilaw. Napatingin si Aviana. Isang mensahe ang pumasok. Mula sa isang college student.【Nabangga ako habang kinukuha yung cake, ang sakit… huhuhu】May kalakip na selfie sa ibaba.Hindi kita ang mukha.Mga binti lang.Sa larawan, suot ng babae ang puting medyas na hinila paitaas, itim na bilugang sapatos na parang pang-eskuwela. Ang asul-at-puting palda ng college uniform ay nakataas, lantad ang isang pares ng mahahaba, makinis, at kapansin-pansing magagandang binti.Namumula ang mapu

Pinisil ni thaddy ang manipis niyang labi, nabuo ang isang malamig at nakakatakot na ngiti.“aviana, bumalik ka dito ngayon din!”Napatawa si aviana, isang maikling tawa na puno ng pang-aasar.“Dahil sinabi mong bumalik ako, babalik agad ako? Hello? Divorced na tayo. Sino pa bang mag-a-adjust sa’yo ngayon?”Nanggigigil si thaddy, halos magkasugatan ang ngipin niya sa diin.“Sa dahilan ng divorce dito—bibigyan kita ng isang chance. Isulat mo ulit!”Mas lalo pang lumalim ang ngiti ni aviana.“Mali ba ang sinulat ko? Thaddy, kalahating taon ka nang gising, ‘di ba? Pero sa loob ng anim na buwan na ‘yon, kahit kamay ko hindi mo hinawakan.Tatlong taon kang naging comatose—oo, physically healthy ka na ngayon—pero reasonable lang na pagdudahan ko kung may problema ka na bilang lalaki.”Huminto siya sandali, saka dinugtungan nang walang preno.“Hindi ka na gumagana. Magpatingin ka na agad sa isang mahusay na traditional doctor. Ang pinaka-sincere kong divorce blessing sa’yo? Sana maibalik mo

Nagkikimkim ng kilay si Aviana.“Eh paano naman ako lularo dito?” tanong niya habang nakatingin kay thaddy.Ngumisi si thaddy, ngipin kinagat, halatang galit, “Sino ang pumayag sa’yo magsuot ng ganyang… provocative?”“Ano?”“Provo…?”“thaddy, linawin mo nga!”Tumingin si thaddy sa kanyang super-short skirt.“Legs mo halos exposed na, eh sinasadyang gusto mo ba na tignan ng iba legs mo?”Si aviaba? Oo, medyo short nga ang skirt, pero iyon ay pinili ni zaideline para sa kanya.“Original words ni Zaideline ,” sabi ni aviana sa sarili, “Si liza ko, hindi lang basta legs exposed. Para makita lahat kung sino talaga ang may pinakamagandang legs sa Haicheng, hindi yung si klea.”Ngumura sa sarili si Chi Wan, pero medyo napangiti, “Mukhang tinitingnan ni thaddy legs ko.”Nagulat si thaddy.Si aviana, nakadikit sa wall, buong aura niya parang relaxed pero elegant, bahagya niyang inangat ang right leg, at ang crystal heels niya dahan-dahang nakatsap sa ankle ng lalaki.Si thaddy, naka-black trou

Ngumiti si joy, dahan-dahang umangat ang pulang labi niya. Punong-puno ng tamis ang dibdib niya habang lumalambot ang kataaviana at sumandal siya sa dibdib ni thaddy. Itinaas niya ang maganda niyang mukha at tumingin dito.“Alam ko naman,” mahina pero kumpiyansang sabi niya. “You can’t let me go. Hindi mo ako kayang iaviana.”Si thaddy—kilala bilang pinakamayamang tao sa Sea City—ay gwapo, malamig ang tindig, at may kapangyarihang kayang magpabagsak o magpaangat ng isang buong negosyo sa isang utos lang. Parang CEO na pinagsamang old rich at self-made billionaire sa Makati. He was the kind of man who could flip the world with one move.Sa kanya natupad lahat ng fantasy ni joy tungkol sa ideal man—powerful, controlled, untouchable.Pero tatlong taon na ang nakalipas, naaksidente si thaddy. Car crash. Naging vegetative state siya. Kahit mga doktor mula sa pinakamagagaling na ospital sa Maynila nagsabing imposible na siyang magising.Paano niya iaalay ang kabataan niya sa isang lalaking

Walang may gusto sa pagdating niya. Lahat ng mata, may halong pagtaboy. Parang siya ang mali. Parang siya ang sagabal.Narinig niya ang mga bulong. Ramdam niya ang malamig na tingin. Halos itulak na siya palabas.Natawa si Aviana —isang mahinang, malamig na tawa.Ang mga mata niyang parang laging kalmado, isa-isang dinaanan ang mukha nina kiera, joy, at liyah . Walang takot. Walang pag-aatubili.Bigla niyang hinugot ang braso niya mula sa pagkakahawak ni thaddy. Hindi marahas, pero malinaw.Ngumiti siya nang bahagya. “Sige. Aalis na ako.”Saglit siyang tumigil.“Tandaan niyo—kayo ang nagtaboy sa’kin.”Pagkatapos nun, tumalikod siya at naglakad palayo.Tahimik ang hallway ng Chinese Medicine Hospital sa Quiapo, pero parang may mabigat na hanging nakasunod sa kanya.Hindi pa siya nakakalayo nang bigla siyang huminto.Parang may naalala.Umiikot siya pabalik.Humakbang siya muli papunta sa kanila. Maingat niyang isinuksok ang isang hibla ng buhok sa likod ng tenga niya.“President cameo,