บททั้งหมดของ Carrying My Billionaire Ex-husband's Child: บทที่ 91 - บทที่ 100

Habang hinihintay ko sila Edna na bumalik dala ang hilaw na mangga na pinabili ko ay napagdesisyunan kong maligo dahil sa amoy pawis na din ako. Pumunta muna ako sa aking kwarto para kunin ang damit at twalya. Habang kinukuha ko ang twalya sa may kabinet ay bigla kong nakita ang deldo, or artificial na titi, na binili ko online kasi sa huli kong checkup sa OB ko ay sinabi niya na masikip pa daw ang aking kalangitan and kailangan ko daw makipagtalik sa asawa ko para lumuwag, but that's the problem; I don't have an asawa to play with, huhu, kaya bumili na lang ako. Oh my god! Gulat kong bulong sa sarili ng makita ko ito. Kailangan ko ba talagang gawin ito? This is so embarrassing; nakakainis naman kasi si Ezekiel. If he were here, sana nagtalik na sana kami agad, but wala. Dismayado kong bulong sa sarili. Pagkatapos ay kinuha ko ito at sinukat. Oh my gosh, I think hindi ko ito kakayanin; mas malaki pa ito sa alaga ni Ezekiel. Kay Ezekiel ay 6.5 inches, but this! 7 inches na myghad!

"Oh, Vhianne! Mabuti at kumakain kana, ang Uncle Emilio mo ay Mamaya pa daw siya kakain tatapusin lang daw niya ang kaniyang ginagawa," naiinis na sambit ni Nay Ele habang naglalakad papunta sa akin.Nilingon ko agad siya ng marinig ko ang boses niya; ang kaniyang mga kilay ay pasalubong and tila naiinis. "What's wrong, Nay Ele? "Kumain na po kayo, Nay Ele; masarap po ang ulam na luto ni Edna," alok ko sa kaniya habang naglalakad siya pa punta sa direksyon ko. "Oo Vhianne, nakakainis si Emilio bahala siya doon, uubusan ko talaga siya ng ulam. Pagkasabi ni Nay Ele noon, umupo agad siya sa mesa at kumuha ng kutsara at tinidor at sabay kumain. Kumain na din ako ulit. "By the way, Vhianne, ano ang pangalan na naisip mo para sa baby girl mo? "Hmmm!"Napaisip ako saglit kung ano ang babagay na pangalan sa anak kong babae; gusto ko ng unique.Ano kaya ang babagay sa kaniya? ... Ahhh! Dahlia! Dahlia ang ipapangalan ko. Bulong ko sa sarili."Dahlia po nay, Ele!" "Okay lang parang pang

"Manang Edna! Dito kana po sa tabi ko," alok ko sa kaniya."Sige po, Ma'am Vhianne!" Pumasok agad siya sa kotse sa tabi ko. "Manang Edna! Pasensya na po ahhh, naabala ko pa kayo.""Ayus lang po iyon ma'am, gusto ko din kayong bantayan at alalayan," tugon niya sa akin.Ngumiti ako sa kaniya at saka nagpasalamat. Ilang saglit lang ay pumasok na din si Ronaldo sa kotse para ipag-drive kami."Magandang umaga po, Ma'am Vhianne!" Naka ngiti niyang bati sa akin. Agad naman ako bumati pabalik sa kaniya: "Good morning po, Manong."Nang mabuksan na ng guard ang gate ay agad na pinaandar ni manong ang kotse at dahan dahan na lumabas sa gate. "Ingat po kayo, ma'am!" Saad ng guard sa may gate sa akin, kaya ningitian ko sila. Ang babait nila sa akin; kahit hiwalay ako kay Ezekiel ay kinikilala at ginagalang nila ako. I won't forget them sabay ngiti ako. Pagkatapos makalabas na kami ng gate, derederetso na kami sa bahay ni Kiro para makilamay.Habang nasa byahe kami ay tnext ko si Kiro upang ip

"Gaya ng sinabi ko, I didn't know what happened; ngayon ko lng nalaman. Sa tingin mo kaya kong patayin ang sarili kong kapatid?" Seryoso at galit na tanong niya sa akin.Agad ko naman siyang sinagot. "Wala akong sinasabi sa iyo na ganyan, Erah, but who knows?"Pagkasabi ko sa kaniya, iritang irita niya akong tinitingnan. "How dare you!""What's wrong, Erah? Why are you mad? Nagtatanong lang naman ako ahh."Iniunat niya ang kaniyang kamay para sampalin ako, pero nakita niya na nakatingin si Kiro sa amin, kaya ibinaba niya ang kamay niya, at pagkatapos ay umalis na lang siya sa harap namin at pumunta sa tabi ng kabaong ng kapatid niya at iritado na umupo. My god, akala ko masasampal na naman ako huhu. Mabuti na lang at malapit si Kiro sa akin. "Ayus ka lang ba beshhh? Muntik ka nang masampal ahh!" Pabiro niyang sambit sa akin na siyang ikinatawa namin ni Kiro. "What happened here, anak?" Tanong ng ama ni Kiro ng makita niya kami. "Nothing, bakit po papa?" Magalang na boses ni Kiro.

Pagkaalis ni Erah, tiningnan ko ang oras sa aking cellphone; it was almost 5pm.My god. "Kiroo! Uuwi na muna ako; mag gagabi na pala, almost 5pm na huhu," saad ko kay Kiro."Ahhh sige beshhhhhh!" Baka mapano kapa dito," pabiro niyang tugon sa akin. Pagkatapos ay tumayo na ako sa aking pagkakaupo, ganun din si Kiro. "Ihahatid na kita sa mansyon nyo. Kunin ko lang ang susi ng kotse ko."Nakoo wag na, Kiro! Nanjan sila manong Ronaldo and manang Edna sa labas; kasama ko sila," tugon ko sa kaniya."Ahhh, okay." Inalalayan ako ni Kiro na maglakad pa labas ng bahay; pagkalabas namin ay naabutan ko sila Manong Ronaldo and Edna sa may hardin nila kasama ang papa ni Kiro nag-uusap. "Ohh ma'am Vhianne, uuwe na ba tayo?" Magalang niyangbtanongbsa akin"Opo, Manong."Agad na inihanda ni Ronaldo ang Kotse, tumigil naman kami ni Kiro sa paglalakad sa tapat ng papa niya. "Uuwi na po kami, maraming salamat po, babalik na lang kami bukas para sa libing." Pag paalam ko sa kaniya. "Sige Vhianne, m