All Chapters of เมีย 2021: Chapter 41 - Chapter 50

ฉันหยัดกายลุกจากที่นอน แล้วไปเก็บถุงอาหารที่ซื้อมาตั้งแต่เมื่อคืนแต่ไม่ได้กินมันเลยสักคำ ก่อนจะนำไปทิ้งลงถังขยะ เก็บกระเป๋าไปวางไว้บนโต๊ะ แล้วก้มลงเก็บโทรศัพท์ไปชาร์ทแบตไว้ เห็นสายที่ไม่ได้รับหลายสาย ไหนจะข้อความที่ส่งเข้ามาเยอะมาก แต่ตอนนี้ฉันอยากอาบน้ำก่อน แล้วค่อยมาตอบข้อความก็แล้วกันมันคงไม่พ้นเรื่องนั้นแน่ๆ ฉันเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์!ฉันมองหน้าตัวเองผ่านกระจกภายในห้องน้ำ ทุกอย่างที่อยู่บนร่างกายของฉัน อวัยวะทุกสัดส่วน พ่อแม่ฉันให้มาทั้งนั้น แขนสองข้าง ขาสองข้าง กว่าฉันจะโตมาได้ขนาดนี้ พ่อแม่ฉันต้องเหนื่อยแค่ไหน แล้วเรื่องอะไรที่ฉันจะมาจมปลัก และสิ้นหวังเพราะผู้ชายเป็นคนเดียว!มีใครก็มีไปดิ มีแล้ว อย่ามายุ่งกับฉันก็พอ!ก๊อก ก๊อก ก๊อก~"ปาย..."ก๊อก ก๊อก ก๊อก~เสียงของเมยี่ ทำให้ฉันที่พึ่งจะแต่งตัวเสร็จพอดี เดินออกไปเปิดประตูให้เพื่อน แล้วใครจะคิดล่ะว่า ทันทีที่ฉันเปิดประตู เมยี่จะสวมกอดฉันทันที"ฉันทั้งโทรทั้งไลน์ แต่ไม่มีใครยอมตอบฉันเลย" ทั้งคำพูดและการกระทำที่บ่งบอกถึงความห่วงใยจากเพื่อน ทำให้ฉันคลี่ยิ้มออกมา เพื่อนของฉันยังน่ารักแบบเดิมเลย"ฉันโอเค แค่เหนื่อยๆ แล้วเผลอหลับ พึ่งต

"มาที่ตัวนี้กันเลยค่ะ เป็นชุดเซทนะคะ S M ใส่ได้ค่ะ ด้านหน้าปักลายสวยมาก สีสวยค่ะ เนื้อผ้าต้องบอกว่าเกรดดีสุดๆ ราคา 250 บาทค่ะ ใครอยากได้ชุดนี้ พิมพ์ P179 ได้เลยค่ะ"สิ่งที่ฉันอยากทำ และได้ทำ สร้างความสุขให้ฉันอย่างไม่รู้ตัว ทุกอย่างรอบตัวฉันแฮปปี้มาก การทำมาหากินของฉันราบรื่น เหนื่อยบ้าง แต่สุดท้ายแล้ว การที่มีคนเริ่มติดตามและอุดหนุนฉันอยู่เป็นประจำ อีกทั้งยังมีเงินเข้ากระเป๋า มันดีสุดๆ ไปเลย@ภายในร้านกาแฟ"เอสปั่นหวานน้อยแก้วหนึ่งค่ะ""หนึ่งรายการหกสิบบาทค่ะ" ฉันวางธนบัตรให้แก่พนักงาน ก่อนจะรับตังค์ทอนพร้อมทั้งใบเสร็จแล้วเดินออกมาจากตรงนั้น หวังจะหาที่นั่งคอย แต่โชคไม่เข้าข้างฉันเลย เพราะฉันเห็นฉาย จีโน่ และกอล์ฟอยู่กันพร้อมหน้า และพวกเขาก็กำลังมองมาที่ฉันพร้อมกัน"สปาย" กอล์ฟเป็นคนทักทายฉัน ฉันก็พอจำได้แหละ ว่าก่อนหน้านี้กอล์ฟชอบซื้อลูกชิ้นปิ้งไปฝากฉันอยู่บ่อยครั้ง อย่างน้อยๆ คนก็เคยมีน้ำใจดีๆ ต่อกัน พอคิดได้แบบนั้น ฉันจึงเลือกที่จะส่งยิ้มกลับไป"นั่งด้วยกันสิ มาคนเดียวเหรอ""อื้อ มาคนเดียวน่ะ แต่ตามสบายนะ เดี๋ยวฉันไปนั่งรอตรงนั้นดีกว่า" จริงๆ ฉันก็ไม่ได้อยากเสียมารยาทหรอกนะ แต่ไม่

'Sprite : เงียบเลย''ฉัน : ต้องทำงานค่ะ แค่นี้นะคะ'ฉันตัดบทสนทนา ก่อนจะดับหน้าจอโทรศัพท์ แล้วยัดมันลงกระเป๋ากางเกงตามเดิมฉันเดินออกมานอกร้าน ต่อให้ภายในร้านจะยังมีลูกค้าหลงเหลืออยู่ แต่ฉันก็ยังทำงานในส่วนของฉัน คือการจัดเก็บโต๊ะอื่นๆ ที่ว่าง ฉันเห็นนะ ว่าเขายังอยู่ แต่ฉันไม่ได้สนใจที่จะมองแบบมีความหมายแบบนั้น แค่มองผ่านๆ จนไม่นาน เขาก็ออกจากร้านไปแค่มาเพื่อเห็นหน้างั้นเหรอ?ฉันอยากรู้จังเลย ว่าในตอนที่ตะวันฉายยังมีฉัน แล้วเขาเลือกที่จะดึงผู้หญิงคนนั้นเข้ามา เขาเป็นฝ่ายเดินเข้าหาผู้หญิงคนนั้นเหมือนที่ผู้ชายที่ชื่อสไปรท์กำลังทำกับฉันหรือเปล่าเขาจีบผู้หญิงคนอื่นด้วยการกระทำแบบนี้ไหม?เขาใช้น้ำคำที่ออกมาจากปาก หยอดคำหวานกับผู้หญิงคนอื่น แบบนี้หรือเปล่า?เพียงแค่คิด เพียงแค่คาดเดา มันก็ทำให้ฉันรู้สึกแย่ขึ้นมา รักครั้งแรกมันฝังใจจริงๆ นะ ตอนรักก็รักมาก บทจะเจ็บก็ไม่ได้เผื่อใจเอาไว้ก่อนเลยหลังจากเลิกงานฉันก็เลือกที่จะกลับพร้อมเม และเลือกที่จะกินข้าวก่อนกลับห้องพร้อมกัน เวรกรรมอะไรของฉัน ที่ทำให้ฉันเจอฉาย แล้วเขาไม่ได้มาคนเดียวถือว่าเป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นกับตาว่าฉายมีผู้หญิงคนอื่น ก่อนห

"อื้อ เขาชวนฉันกับเธอไปกินข้าวตั้งแต่ตอนบ่าย""ไม่ชวนไปเที่ยวด้วยกันอะ""เม..." ฉันส่ายหน้า รู้แหละ ว่าเพื่อนคิดอะไรไม่อยากให้ฉันเหงา ไม่อยากให้ฉันโสด อยากให้ชีวิตฉันมีสีสันขึ้นมาบ้าง ซึ่งฉันปฏิเสธมาโดยตลอด"เขามีน้ำใจ เลี้ยงข้าวเราตั้งหลายรอบ ชวนไปด้วยแบบเพื่อนไง""ไม่ต้องหรอก ไปแค่เรา ฉันไม่อยากชวน เดี๋ยวเขาก็ว่าฉันให้โอกาสเขา""แปะมือเปลี่ยนตัวได้ไหมเนี่ย ฉันอยากชื่อสปาย ผู้ที่ถูกผู้หล่อๆ แวะเข้ามาแจกขนมจีบตลอดเลย""ตลก ไปได้แล้ว""สงสารเขาอะแก""ไม่สงสารหรอก ไปได้แล้ว" ฉันกอดแขนเพื่อนเอาไว้แน่น ยัดโทรศัพท์ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงแล้วพาเพื่อนเดินออกมาจากห้องด้วยกัน@ผับ ABC"พี่ฟางกับใบปออะ""มารอแล้ว" ฉันพยักหน้ากลับไป กวาดสายตาไปรอบๆ เห็นมีมากอยู่เหมือนกัน ที่เป็นเพื่อนนักศึกษารุ่นเดียวกับฉัน จริงๆ ฉันไม่ได้ชอบมาเที่ยวแบบนี้หรอกนะ ที่มาเหตุผลก็เพราะเพื่อนล้วนๆ แต่ก็อย่างว่า ต่อให้มาเที่ยวในสถานที่แบบนี้ ฉันก็ไม่ได้ว่าจะมาเมาแบบจริงจังหรอก"เม ปาย ทางนี้" ฉันหันไปหาเสียงเรียกพบพี่ฟางโบกไม้โบกมือเรียกฉันกับเมอยู่อีกด้าน น้ำเสียงที่ดังมาก เรียกสายตาของใครหลายๆ คน ให้หันมามองที่เรา"วั

เขาแค่กลัวว่าฉันจะมีคนอื่น ทั้งที่เขามีคนอื่นมาโดยตลอด!แค่กลัวว่าจะเสียฉัน เลยพยายามตื้อด้วยคำพูดมักง่ายๆ แค่นั้นเอง!"ที่ฉันไม่กลับไป มันไม่ได้หมายความว่าฉันกำลังมีคนอื่น แต่ฉันรับในสิ่งที่นายทำไม่ได้!""...""ฉันสามารถเป็นเพื่อนกับนาย หรือพูดคุยกับนายได้ แต่มันต้องใช้เวลา""เพื่อลูกได้ไหมปาย ดีกันเพื่อลูกนะ""ฉันรักฉลามอยู่แล้วฉาย ไม่เคยมีวันไหนที่ฉันลืมลูก ฉันพร้อมที่จะทำหน้าที่แม่อย่างสมบูรณ์ พร้อมที่จะอบรมสั่งสอน และให้ความอบอุ่นกับลูกเต็มที่ แต่ฉันไม่เคยคิดที่จะกลับไปทำหน้าที่เมีย!""...""หากตอนที่เลิกกัน สิ่งที่นายทำให้ฉันเห็น มันคือการกระทำที่เรียกว่ารู้สึกผิด ฉันคงรู้สึกดีมากกว่านี้ แต่สำหรับสิ่งที่นายเลือกทำ นั่นคือการเปลี่ยนผู้หญิงไปเรื่อยๆ มันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาเลย!""พี่ฉาย..." เสียงของใครบางคนที่เรียกชื่อเขา ทำให้ฉันหยุดคำพูด แล้วหันไปทางต้นเสียง เห็นเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง อีกแล้ว!ตั้งแต่เลิกกัน กี่คนแล้ววะ ที่เขาคบมา!"นี่แฟนหนูนะคะพี่" ผู้หญิงคนนั้นบอกกับฉัน และมองฉันตาแดงๆ เหมือนคนจะร้องไห้"แฟนเหรอ อื้อ เอากลับไปสิ!" ฉันบอกกับผู้หญิงคนนั้นตรงๆ และเลือกที่จะมอ