All Chapters of เมีย 2021: Chapter 81 - Chapter 90

นับตั้งแต่วันนั้น ตะวันฉายก็หายออกไปจากชีวิตของฉันเลย ความเมา อาจจะทำให้เขาพูดแรงไป แต่สุดท้ายแล้วคนเมา มักพูดสิ่งที่มันตรงกับใจ และเป็นสิ่งที่ภายในใจของเขาคิดจริงๆ ฉันเสียใจ ในส่วนที่เป็นสาเหตุทำให้คนอื่นมาต่อว่าถึงพ่อแม่ฉัน แต่คำพูดของฉาย การกระทำของฉายในวันนั้น มันก็ทำให้ความคิด การตัดสินใจ การวางแบบแผนให้กับชีวิตของตัวเองมันง่ายขึ้น และชัดเจนขึ้นมากกว่าเดิม ฉันยังตั้งใจกับทุกๆ คลาสเรียนที่เข้า ไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาในรูปแบบไหน ฉันจะตั้งใจในส่วนของฉันที่สุด งานที่ร้านอาหาร ฉันยังคงไปทำทุกวัน แทบไม่สนใจวันหยุดด้วยซ้ำ มีโอกาสจะรีบคว้า คิดเพียงว่า มีคนจำนวนไม่น้อย ที่อยากทำงานแบบฉัน อยากมีเพื่อนร่วมงานที่น่ารักแบบฉัน ส่วนการขายออนไลน์ ฉันก็ยังขายของฉันทุกวัน แอบกลัวว่าลึกๆ เพื่อนร่วมเฟซบุ๊กจะรำคาญที่เห็นโพสของฉันซ้ำๆ แต่ฉันกลับพบแต่มุมของเพื่อนร่วมเฟซบุ๊กที่น่ารักมาก ไม่เคยบ่นว่ารำคาญ ซ้ำยังช่วยแชร์ เปิดการมองเห็นให้กว้างขึ้น ยิ่งส่งเสริมให้ฉันขายดีมากกว่าเดิม เชื่อแล้วว่า ชีวิตของคนเรา มันไม่ได้มีแค่ส่วนที่แย่เสมอไป วันหนึ่ง ในขณะที่ฉันมีนัดส่งของให้กับลูกค้าปลีก ที่พึ่งสั่งเครื่อ

ฉัน แม่ฉัน และฉลาม เราเลือกที่จะอยู่เป็นเพื่อนคุณปู่กับคุณย่าตลอดทั้งวัน บนใบหน้า ดวงตา เท่าที่เห็นยังไม่มีวี่แววว่าจะยุบลงง่ายๆ เห็นจะมีตรงบริเวณริมฝีปาก ที่พอจะยุบลงบ้าง ส่วนตามผิวตัว รอยผื่นแดงๆ ไม่ถึงกับหายไป แต่ย่าของฉลามบอกว่าไม่ค่อยจะคันสักเท่าไหร่ การหายใจกลับมาเป็นปกติ มีรู้สึกอึดอัดบ้าง แต่โดยรวมแล้ว อาการดีขึ้นตามลำดับ "คืนนี้ให้ปายมาอยู่เฝ้าแม่นะคะ พ่อกลับไปนอนพักผ่อนที่บ้านก็ได้" "ไม่เป็นไรหรอกลูก ให้พ่ออยู่กับแม่ก็ได้ ส่วนปาย อยู่เป็นเพื่อนฉลามกับยายละกันนะ" ปู่ฉลามเป็นคนเอ่ยออกมา ฉันอยากอยู่กับลูกนะ แต่เป็นไปได้ ฉันก็อยากอยู่ดูแลท่านตรงนี้ อย่างน้อยๆ ผู้หญิงด้วยกัน อาจจะเข้าใจว่าท่านต้องการอะไร อยากได้แบบไหน ฉันอาจจะคล่องตัวกว่า แล้วสะดวกลุกขึ้นมากลางดึกเพื่อดูแลคนป่วยได้ "ให้พ่ออยู่เป็นเพื่อนแม่น่ะดีแล้วลูก ปายอยู่กับฉลามนะ นานๆ กลับบ้านที จะได้มีเวลาอยู่กับลูกด้วย" ฉันหันกลับไปมองแม่ตัวเองเพื่อขอความเห็น ส่วนแม่ฉันก็พยักหน้าออกมา "ไว้ถ้าปู่ของฉลามกลับบ้านไปอาบน้ำ ปายอยู่กับย่าก่อนก็แล้วกันลูก" ครั้งนี้เป็นความเห็นของแม่ฉัน "ได้ค่ะ ถ้าพ่อไปอาบน้ำ เดี๋ยวปายอยู่กั

"จะพูดเวลาไหนก็ไม่ต่างกัน สปายมีสิทธิ์ที่จะทำแบบนั้น เพราะเขาเป็นแม่ลูกกัน""แต่พ่อกับแม่เป็นคนเลี้ยงฉลามมานะครับ อยู่ๆ จะมาเอาไปง่ายๆ แบบนี้ มันไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ""มากเกินไปแบบไหนหรือฉาย ในเมื่อการที่ปายเอาลูกไปเลี้ยง เขาไม่ได้แย่งหรือบังคับขู่เข็ญให้ไป เราไม่ได้ผิดใจกัน หากแม่และพ่อคิดถึงหลาน แม่และพ่อสามารถไปรับหลานมาเที่ยวได้ แบบไหนที่มากเกินไป!""ผมไม่ให้นะครับ ฉลามอยู่บ้านเรามาตั้งแต่เกิด ผมไม่มีทางปล่อยลูกไปอยู่ที่นั่น อยู่กับเราน่ะดีแล้ว ฉลามมีทุกอย่าง ได้ทุกอย่าง ซึ่งหากฉลามไปอยู่ที่นั่น ฉลามอาจจะไม่โอเคเหมือนอยู่...""หยุดเดี๋ยวนี้นะตะวันฉาย รู้ตัวหรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมา!" เสียงตวาดของแม่ ยิ่งทำให้ความเงียบเข้าปกคลุม"ใจเย็นๆ ก่อนสิคุณ" พ่อเข้าห้ามปราม"มันก็จริงไม่ใช่เหรอครับ ตั้งแต่ฉลามเด็กๆ จนกระทั่งโตมา ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉลามมี เสื้อผ้าดีๆ ก็มีแต่แม่กับพ่อที่เป็นคนซื้อให้ ผมพูดผิดตรงไหนที่มองว่าหากฉลามอยู่กับเราชีวิตของเขาจะดีมากกว่า""ฉันไม่เคยสอนให้แกเป็นคนแบบนี้นะ!""แม่...""ฉันไม่เคยสอนให้แกใช้คำพูดและใช้ความรู้สึกในการดูถูกคนอื่นแบบนี้ แกรู้ได้ยังไง ว่าหากฉลาม

'ตอบฉันสิฉาย ตอบฉัน หยุดความโง่ในตัวฉันได้แล้ว!''ขอโทษ...''ไม่เอาคำขอโทษแล้วฉาย เอาคำตอบ เคยเอาผู้หญิงคนนั้นเข้ามานอนไหม อย่าให้ฉันต้องรู้เรื่องนี้จากคนอื่นนะฉาย อย่าให้ฉันต้องหาคำตอบในเรื่องทุเรศๆ ของนายจากคนอื่นนะ!''...''เหมยเคยมาที่นี่ ...ก่อนเธอจะมา!''...''แต่หลังจากที่เรามาอยู่ด้วยกัน ฉันไม่เคยพาเขามานะปาย ไม่เคยแม้แต่จะมาเหยียบด้วยซ้ำ ฉันสาบานว่า...'เพี๊ยะ!'ตบนี้สำหรับความไว้ใจ!'เพี๊ยะ!'ตบนี้ตอบแทนความใจร้าย!'เพี๊ยะ!'ส่วนนี่คือการตอบแทนที่นายเหยียบหัวใจของฉันจนจมตีน!''เราเลิกกันนะฉาย เรื่องราวระหว่างฉันและนาย ให้มันจบแค่ที่หกปี!''ลงโทษแบบอื่นได้ไหมปาย จะตบจะตี จะด่าจะฆ่าแบบไหนก็ได้ ไม่เลิกได้ไหม''ต่อให้ฉันจะตบนาย ตีนาย บาดแผลในใจของฉันมันก็ไม่มีวันหาย แค่คิดว่านายพาผู้หญิงคนอื่นมาทับรอยฉัน มันก็เจ็บเกินพอแล้วนะ แต่นายพาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาก่อนที่ฉันจะมา นอกจากฉันจะมาทับรอยผู้หญิงคนนั้น นายกับผู้หญิงคนนั้นกลับสร้างรอยกัน ในวันที่ฉันอุ้มท้องลูกของนาย ...พอกันที ฉันรับสิ่งที่นายทำ ฉันรักผู้ชายแบบนายต่อไปไม่ได้จริงๆ!''ปะ ปาย...''ฉันคุยกับพ่อแม่นาย และคุยกับพ่อแม่ฉันจ

หลังจากที่การกินอาหารเช้าผ่านพ้นไปสปายพาฉลามไปล้างมือ ส่วนสกายเก็บหม้อข้าว และเก็บจาน ซึ่งผมมีโอกาสที่ได้นั่งอยู่กับพ่อแม่ของปายตามลำพังคำพูดของแม่ที่ต่อว่า เมื่อผมเอ่ยถึงคนที่นี่ทั้งที่ไม่ควรจะพูดถึงแบบนั้น ลึกๆ ความรู้สึกผิดมันก็ประเดประดังเข้ามามันก็จริงนะ ที่สปายท้อง มันก็เป็นความผิดของผม ผมมีส่วนทำให้พ่อแม่ของฝ่ายหญิงเสียใจจริงๆ"แล้วนี่จะมาอยู่บ้านกี่วันล่ะฉาย" พ่อปายเอ่ยถามผมอีกครั้ง ผมยังจำได้ ว่าพ่อปายชอบดื่มเหล้า แต่ไม่ว่าท่านจะเมาหรือไม่เมา ท่านไม่เคยพูดจาไม่ดีกับผมเลย"ยังไม่รู้เลยครับ ต้องรอดูก่อนว่าแม่จะออกจากโรงพยาบาลวันไหน""ใกล้เรียนจบแล้วนี่ ตั้งใจเอานะลูก" ผมส่งยิ้มกลับไป ก่อนจะยกมือไหว้ท่านทั้งสองทันที"ผมขอโทษนะครับ ที่ทำตัวไม่ดี""...""ผมขอโทษ ที่ทำให้ลูกพ่อกับแม่เสียใจ""...""ทุกอย่างเป็นความผิดของผมทั้งหมดเลย สปายไม่ได้ทำผิดอะไรเลย"พ่อกับแม่ของฉายไม่ได้ตอบอะไร เป็นเวลาที่ปายพาลูกเดินออกมาพอดี"อะไรที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันแล้วไป พ่อไม่อะไรหรอก ต่อจากนี้อย่าทำร้ายกันก็พอ" มีเพียงพ่อของสปายที่เอ่ยออกมา ผมดึงมือของฉลาม แล้วดึงลูกมานั่งบนตัก ทันทีที่ได้สัมผัสมือเ