All Chapters of อินทุอร: Chapter 21 - Chapter 30

ภาคินจอดรถสปอร์ตคันหรูที่หน้าตึก สายตาคมแฝงไปด้วยความอาทรขณะมองร่างหญิงสาวที่กำลังจะก้าวลงจากรถ“สอบเสร็จแล้วผมจะมารับนะ...” เขาเอื้อมมือไปกุมมือนุ่มของอรไว้เบาๆ บีบกระชับแทนคำสัญญาที่มากกว่าการมารับส่ง “แล้วก็ระวังตัวด้วยนะครับ ผมเป็นห่วง” ประโยคหลังเขากดเสียงต่ำลง ความทรงจำเรื่องชายคนเมื่อวานยังทำให้เขารู้สึกร้อนรุ่มในอกเหมือนมีไฟสุม อินทุอรพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะเดินลับหายเข้าไปในตัวตึกภาคินแสร้งขับรถออกไปให้พ้นสายตาเพื่อให้เธอสบายใจว่าเขาไปทำงานแล้ว แต่หัวใจที่เต็มไปด้วยความพะวงกลับสั่งให้เขาขับวนกลับมาจอดที่เดิมในเวลาไม่กี่นาทีต่อมา ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งบนม้านั่งหินอ่อนตัวเดิมใต้ร่มไม้ใหญ่ กลิ่นน้ำหอมจางๆ ของอินทุอรยังคล้ายจะอบอวลอยู่ในอากาศรอบตัวเขา ชวนให้หวนนึกถึงค่ำคืนที่เขายืนยันให้เธอย้ายเข้าไปอยู่ในชายคาเดียวกันพื้นที่ส่วนตัวที่เขาตั้งใจจะใช้รุกหัวใจเธออย่างเต็มกำลัง“สวัสดีค่ะคุณภาคิน” เสียงใสที่คุ้นหูปลุกเขาออกจากภวังค์ ภาคินเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวในชุดนักศึกษาที่ยืนยิ้มกริ่มอยู่ตรงหน้า“อ้าว!!... สวัสดีครับคุณรุ้ง” เขาทักทายเพื่อนสนิทของอินทุอรด้วยท่าทีที่ดูผ่

สำหรับผู้ชายที่เพียบพร้อมอย่างภาคิน เขาจะเลือกผู้หญิงคนไหนมาประดับบารมีก็ได้ แต่เขากลับเลือกเธอความเป็นจริงข้อนี้เองที่เป็นดั่งน้ำหล่อเลี้ยงหัวใจให้อินทุอรเชื่อมั่นว่า ลึกๆ แล้วเขาก็คงมีใจให้เธออยู่บ้าง“อรไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวพี่จะพาไปข้างนอก”“พี่คินอรโป๊อยู่ หลับตาก่อนสิคะ” ภาคินแกล้งหลับตา หญิงสาวลุกขึ้นได้ก็รีบวิ่งไปคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันรอบกาย“หึ อายอะไรล่ะที่รัก เมื่อคืนพี่ก็เห็นมาหมดทุกซอกทุกมุมแล้ว” เสียงตะโกนไล่หลังแฝงแววหยอกเย้าทำเอาคนในห้องน้ำแทบจะมุดแผ่นดินหนี“คนบ้า!” อินทุอรยืนพิงประตูห้องน้ำ หัวใจเต้นรัวหอบเหนื่อยแต่ริมฝีปากกลับคลี่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขหลังจากจัดการตัวเองเรียบร้อย อินทุอรก็กลับเข้าห้องนอนของตนเอง เพราะไม่อยากให้คนใช้ในบ้านเห็นว่าเธอไปนอนค้างคืนที่ห้องของเจ้านาย หญิงสาวผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่เรียบร้อยก็ลงไปรอเขาด้านล่าง “อรทานอะไรก่อนไหมครับ”“ไม่ค่ะ พี่คินล่ะคะ... หิวไหม?”“พี่ยังไม่หิวครับ ถ้าอย่างนั้นเราไปทำธุระให้เสร็จก่อน แล้วค่อยไปหาอะไรอร่อยๆ ทานกัน ไปครับอร”เขาเดินนำไปยังรถยนต์คันหรู โดยมีคมและสิน สองบอดี้การ์ดคนสนิทยืนรออยู่ก่อนแล้ว คมรีบก้าวเ

อินทุอรเดินเข้ามาภายในตึก เธอต้องสํารวจตัวเองก่อนว่าเรียบร้อยดีไหม แม้เธอจะไม่โดนรถชนแต่เธอก็ล้มไปบนถนนเต็มๆ เธอจึงรีบวิ่งเข้าห้องนํ้าทันทีเพื่อสํารวจตัวเองเมื่อทุกอย่างปกติ อินทุอรรีบเดินออกมากด ลิฟต์ไปชั้นสูงสุดที่เธอทํางานอยู่“สวัสดีค่ะพี่พิมพ์” อินทุอรยกมือไหว้คนอาวุโสกว่า“สวัสดีจ้าน้องอร คุณภาคินบอกว่าถ้าน้องอรมาถึงให้เข้าไปได้เลยค่ะ” “ขอบคุณนะคะ” อินทุอรส่งยิ้มหวานมาให้ ก่อนจะเคาะประตูห้องท่านประธาน ก๊อก....ก๊อก...“เข้ามาได้” เสียงของภาคินดังออกมา อินทุอรเปิดประตูเข้าไปก่อนที่จะได้ เห็นว่าเขากําลังมีแขก“อ่อ อร มานั่งนี้สิ” ภาคินเรียกให้เธอมานั่งใกล้ๆ ตรงโซฟาที่ว่างใกล้กับที่เขานั่งอยู่“นี่ พิพัฒน์ เพื่อนพี่และเป็นคู่ค้าคนสําคัญของบริษัทเรา” อินทุอรจําได้ว่า เธอเจอเขาเมื่อตะกี้ที่ข้างล่างบนถนนที่เธอเกือบโดยรถชนเพราะ ความไม่ระวังของตัวเอง“สวัสดีค่ะ” อินทุอรยกมือขึ้นไหว้อย่างนอบน้อม พร้อมส่งยิ้มหวานไปให้“นี่คุณอินทุอร ที่ฉันเคยเล่าให้แกฟัง” ภาคินแนะนําเธอให้เพื่อนเขารู้จัก“ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณอินทุอร” พิพัฒน์ส่งยิ้มกริ่มมาให้ “เมื่อกี้เราเจอกันแล้วข้างล่างแล้วค่ะ” อิ

“คุณพิมพ์ วันนี้ผมไม่รับแขก คืนนี้มีงานเลี้ยง คุณช่วยจัดชุดทั้งของผมและของอร แล้วก็อย่าลืมเอาช่างแต่งหน้าทำผมมาด้วยนะ” เสียงทุ้มต่ำของภาคินเอ่ยสั่งเลขาฯ ด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ดวงตาคมกริบเหลือบมองร่างอรชรที่หลับใหลอยู่บนเตียงอย่างอ่อนโยน ก่อนจะหันกลับมาสนใจงานตรงหน้าอีกครั้ง ในห้วงความคิด เขาย้อนนึกถึงคำพูดของบิดาที่มักจะตัดพ้อต่อว่าเขาเสมอเมื่อได้พบหน้า“มีลูกชายคนเดียวก็ไม่เอาถ่าน หมกมุ่นกับเรื่องไร้สาระ กับผู้หญิงที่ซื้อได้ด้วยเงิน แกมันเนรคุณ สิ่งที่แกควรทำคือ หาเมียดีๆ สักคน” ชีวิตของภาคินนั้นเรียบง่าย ขอเพียงแค่มีหญิงสาวสวยสะพรั่งนอนเคียงข้างบนเตียง คอยปรนเปรอทุกความต้องการที่เขาปรารถนา นั่นคือทั้งหมดที่เขาต้องการอินทุอรพลิกกายเล็กน้อยในห้วงนิทรา ไม่รู้เลยว่าชะตาชีวิตกำลังจะนำพาเธอไปสู่ค่ำคืนอันเร่าร้อนเพียงใด ชายกระโปรงผ้าเนื้อนุ่มชุดใหม่จะพลิ้วไหวรอบเรียวขาขาวผ่อง ชุดราตรียาวสีแดงเพลิงที่ปกติเธอไม่เคยแม้แต่จะชายตามอง บัดนี้กำลังจะโอบอุ้มเรือนร่างของเธอให้เปล่งประกาย เธอตกใจเล็กน้อยเมื่อมองเงาตัวเองในกระจก แต่หากมันจะทำให้เขาพอใจ เธอก็พร้อมจะยอมรับทุกสิ่ง ภาคินชายผู้ร่ำรวยเพียบพ

ช่วงบ่ายของวัน อินทุอรต้องเดินทางเข้าบริษัทเพื่อรอภาคิน วันนี้เป็นวันสำคัญที่เธอจะต้องเดินแบบเครื่องเพชรของพิพัฒน์เพื่อนของเขา อินทุอรไปทำผมและนวดตัวตามที่ภาคินได้กำชับไว้ ร่างกายที่ได้รับการปรนนิบัติมาอย่างดี ทำให้เธอดูเปล่งปลั่งและผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัดอินทุอรก้าวเข้ามาภายในบริษัทอีกครั้ง พนักงานที่รับพัสดุของเธอไว้เดินเข้ามาหาพร้อมกับยื่นกล่องเล็กๆ ให้“มีของนี่มาฝากส่งถึงคุณอรครับ” พนักงานกล่าวด้วยรอยยิ้ม“ของฉันหรือคะ” อินทุอรรู้สึกแปลกใจ ไม่คิดว่าจะมีใครส่งของมาให้เธอในเวลานี้“ใช่ครับ” เธอรับกล่องมา ก่อนจะเดินขึ้นลิฟต์ไปยังห้องทำงาน เมื่อมาถึง เธอกลับไม่พบภาคินอยู่ภายในห้อง อินทุอรจึงลองเปิดกล่องกำมะหยี่สีแดงสดที่ประดับด้วยโบว์อย่างสวยงาม ภายในมีนามบัตรเสียบอยู่ เธอหยิบมันขึ้นมาอ่านด้วยความสงสัย“สร้อยคอเข้าชุดกันรอคุณอยู่ที่ญี่ปุ่น โทรหาผมแล้วมันจะเป็นของคุณ” ข้อความสั้นๆ พร้อมเบอร์โทรศัพท์ที่ไร้ชื่อผู้ส่ง แต่กลับมีกำไลข้อมือเพชรเลอค่าบรรจุอยู่ภายใน แม้จะไม่มีชื่อระบุ อินทุอรรู้ดีว่าใครคือเจ้าของ เธอจ้องมองเครื่องประดับนั้นชั่วขณะหนึ่ง ความรู้สึกหลากหลายถาโถมเข้ามา เธอจะทำอ