Alle Kapitel von อินทุอร: Kapitel 31 – Kapitel 37

“คม แกไปหาเตรียมห้องด้วย ฉันกับอรจะไปพักรอ” เสียงทุ้มต่ำของภาคินเอ่ยสั่งด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อน เขาแทบจะอดทนรอไม่ไหวที่จะได้อยู่กับเธอเพียงลำพัง“สวนแก...ไอ้สิน ไปตามอรมาพบฉันด้วย หลังจากที่ไอ้คมมันได้ห้องเรียบร้อยแล้ว” ทั้งสองผู้ติดตามรับคำสั่งอย่างรวดเร็วและแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ ภาคินเดินยิ้มมุมปากไปหยิบแก้วแชมเปญมาดื่มจนหมดแก้ว ก่อนจะหยิบอีกสองแก้วสำหรับเขาและอินทุอร รอโทรศัพท์ยืนยันจากคมไม่นานนัก คมก็โทรมาแจ้งว่าทุกอย่างเรียบร้อย พร้อมบอกชั้นและหมายเลขห้อง ภาคินเดินลิ่วไปกดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นที่คมแจ้งไว้ด้วยใจที่เต้นระรัวประตูลิฟต์เปิดออก เผยให้เห็นชั้นสวีทของโรงแรมหรูที่จัดงานเดินแบบนี้ขึ้น ภาคินเดินตรงไปหาคมที่ยืนรออยู่หน้าห้อง เขาคว้าคีย์การ์ดห้องพักมาไว้ในมืออย่างรวดเร็ว“ขอบใจมากคม โทรหาสินให้บอกพาอรขึ้นมาพบฉันด่วนเลย” ภาคินสั่งเสียงเข้ม แววตาเต็มไปด้วยความต้องการที่ยากจะปกปิด“ครับคุณภาคิน” คมโค้งศีรษะให้เล็กน้อยก่อนจะเดินจากไปทางด้านสินก็เดินมาหาอินทุอรที่ห้องพักรับรองหลังเวที พร้อมทั้งแจ้งความประสงค์ของเจ้านายเขากับพิพัฒน์“คุณพัฒน์ครับ คุณภาคินอยากพบคุณอินทุอร

ท่ามกลางความเงียบสงัดของเช้าวันใหม่ แสงรำไรเริ่มอาบไล้ไปทั่วห้องนอนกว้าง พร้อม ๆ กับเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำเอาภาคินที่กำลังบรรเลงบทเพลงรักบนเตียงอยู่กับอินทุอรอย่างมีความสุขถึงกับสบถในลำคอด้วยความขัดใจเขาเอื้อมมือหนาไปกดตัดสายทิ้งอย่างไม่ใยดี ก่อนจะโยนเครื่องมือสื่อสารเจ้าปัญหาลงบนพื้น แล้วหันกลับมาปรนเปรอร่างอวบอิ่มของแฟนสาวอย่างเร่าร้อน“พี่คินไม่รับโทรศัพท์ก่อนเหรอคะ”“ไม่หรอก ใครก็มีรู้โทรมาแต่เช้า บ้าหรือเปล่าเวลานี้ใครมันจะตื่น”เปลวไฟแห่งความปรารถนาที่ถูกจุดติดยากจะดับลง ภาคินโน้มตัวลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของอินทุอร แรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านทำให้เขาไม่อาจยับยั้งชั่งใจ ชายหนุ่มพลิกกายหญิงสาวให้พิงพนักเตียงในท่วงท่ากวางเหลียวหลัง และมอบสัมผัสที่ลึกซึ้งและหนักหน่วงจนอินทุอรต้องแหงนหน้าเชิด ครางกระเส่าด้วยความรัญจวนใจ“อื้อ!!!... พี่ภาคิน... เบาหน่อยค่ะ ท่านี้อรเจ็บ” เสียงหวานประท้วงแผ่วเบา หากแต่สองมือกลับโอบรัดแผ่นหลังกว้างที่มีหยาดเหงื่อเกาะพราวไว้แน่น“พี่ใจจะขาดแล้วอรจ๋า... อย่าห้ามพี่เลย พี่ขอท่านี้แรง ๆ นะครับ”“อะอร๊ายยย พี่คิน อรท้องอย

“คิดอะไรอยู่รุ้ง” เสียงมารดาเอ่ยถามขึ้นอย่างอ่อนโยน เมื่อเห็นลูกสาวนั่งเหม่อลอยไปนานสองนาน“เปล่าค่ะ” รุ้งระวีร์เรียกสติกลับมา ก่อนจะหันไปสบตาผู้เป็นแม่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด“แม่คะ...รุ้งขอโทษ ที่รุ้งเผลอมีอะไรกับคุณพิพัฒน์ แต่เขาสัญญาว่าเขาจะมาขอรุ้งหลังจากเสร็จสิ้นงานศพของคุณพ่อ” คำสารภาพหลุดออกจากปากเธออย่างยากลำบาก“โอ๊ยๆๆๆ! ฉันจะเป็นลม!” มารดาของรุ้งระวีร์ทำท่าจะล้มลงกับพื้นด้วยความตกใจและตกใจระคนกัน จากคำพูดของลูกสาว จนกระทั่งว่าที่ลูกเขยที่เพิ่งมาถึงต้องรีบเข้ามาช่วยประคอง“ค่อยยังชั่วหรือยังครับคุณแม่” พิพัฒน์ถามด้วยความเป็นห่วง เขาเรียกแม่ได้อย่างเต็มปากเต็มคำ เพราะคิดว่ารุ้งระวีร์คงจะเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังแล้ว“แม่คะ...รุ้งขอโทษ” รุ้งระวีร์พยายามอธิบาย แม้จะรู้ว่ามันฟังดูไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่“ผมพร้อมจะรับผิดชอบลูกสาวคุณแม่ครับ พรุ่งนี้ผมจะให้พ่อกับแม่มาสู่ขอรุ้งครับ” พิพัฒน์รีบบอกด้วยเสียงหนักแน่น เมื่อรู้ว่ามารดาของรุ้งระวีร์รู้ความจริงแล้ว “แอบได้กับลูกสาวแม่ แบบนี้ต้องเรียกสินสอดให้หนัก ๆ ” มารดาของรุ้งระวีร์กล่าวอย่างติดตลก แต่ในน้ำเสียงก็แฝงไว้ด้วยค

บรรยากาศหน้าห้องนอนที่เคยร้อนระอุด้วยพายุอารมณ์และการปะทะฝีปากเมื่อครู่ กลับกลายเป็นความเงียบงันที่แฝงไปด้วยความลุ้นระทึกจนน่าอึดอัด ทุกสายตาจับจ้องไปที่ประตูอย่างไม่วางตา ราวกับพยายามจะเจาะทะลุผ่านเข้าไปรับรู้เหตุการณ์ข้างในทุกคนต่างพากันกลั้นหายใจ ลุ้นไปตามแผนการที่ธันวาวางหมากไว้อย่างแยบยล ประมุขของบ้านยืนกอดอกนิ่ง แววตาคมกริบฉายรอยความพึงพอใจเมื่อสัมผัสได้ว่าแผนที่เขาวางไว้เพื่อดัดนิสัยลูกชายปากแข็งจอมเจ้าชู้อย่างภาคินเริ่มจะออกฤทธิ์เมื่อเห็นว่าความโวยวายภายในห้องเริ่มสงบลง และแปรเปลี่ยนเป็นเสียงพึมพำที่เต็มไปด้วยความอ่อนหวานสลับกับเสียงหอบหายใจแผ่วเบาที่ลอดออกมาเพียงนิด ธันวาจึงแย้มรอยยิ้มของผู้ชนะออกมาอย่างปิดไม่มิด“ปากแข็งไปก็เท่านั้น... สุดท้ายมันก็แพ้ใจตัวเองอยู่ดี” ธันวาพึมพำกับตัวเองเบา ๆไม่กี่อึดใจต่อมา เสียงปลดล็อกประตูก็ดังขึ้น ภาคินเดินนำหน้าออกมาด้วยสีหน้าที่ดูผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด แม้จะยังมีแววความกังวลหลงเหลืออยู่บ้าง โดยมีอินทุอรเดินตามออกมาติด ๆ หญิงสาวก้มหน้าหลบสายตาด้วยความขัดเขิน พวงแก้มใสซับสีระเรื่อราวกับเพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ทำให้หัวใจสูบฉีดอย่างหนัก แ