LOGINเพราะความจนมันน่ากลัว หรือเพราะรสสวาทมันหอมหวาน จนทำให้เธอต้องเลือกระหว่างความถูกต้องกับความอยู่รอด ในห้องนอนมืดสลัวที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวกามและความลับ เธอจะรอดพ้นจากพันธนาการแห่งตัณหานี้ได้อย่างไร ในเมื่อคนรอบข้างต่างจ้องจะทำลายพรหมจรรย์ของเธอ กลิ่นสาบสาวเย้ายวนใจปลุกสัญชาตญาณดิบของบุรุษรอบข้างให้ตื่นขึ้น เขาคือผู้ที่พร้อมจะปรนเปรอทุกอย่างเพื่อแลกกับเรือนร่างของเธอ รสรักที่ฉาบด้วยยาพิษและความลวงนี้ จะจบลงไปพร้อมกับความรักหรือมันจะเป็นเพียงแค่ความใคร่ที่รอวันจางหาย
View Moreบรรยากาศหน้าห้องนอนที่เคยร้อนระอุด้วยพายุอารมณ์และการปะทะฝีปากเมื่อครู่ กลับกลายเป็นความเงียบงันที่แฝงไปด้วยความลุ้นระทึกจนน่าอึดอัด ทุกสายตาจับจ้องไปที่ประตูอย่างไม่วางตา ราวกับพยายามจะเจาะทะลุผ่านเข้าไปรับรู้เหตุการณ์ข้างในทุกคนต่างพากันกลั้นหายใจ ลุ้นไปตามแผนการที่ธันวาวางหมากไว้อย่างแยบยล ประมุขของบ้านยืนกอดอกนิ่ง แววตาคมกริบฉายรอยความพึงพอใจเมื่อสัมผัสได้ว่าแผนที่เขาวางไว้เพื่อดัดนิสัยลูกชายปากแข็งจอมเจ้าชู้อย่างภาคินเริ่มจะออกฤทธิ์เมื่อเห็นว่าความโวยวายภายในห้องเริ่มสงบลง และแปรเปลี่ยนเป็นเสียงพึมพำที่เต็มไปด้วยความอ่อนหวานสลับกับเสียงหอบหายใจแผ่วเบาที่ลอดออกมาเพียงนิด ธันวาจึงแย้มรอยยิ้มของผู้ชนะออกมาอย่างปิดไม่มิด“ปากแข็งไปก็เท่านั้น... สุดท้ายมันก็แพ้ใจตัวเองอยู่ดี” ธันวาพึมพำกับตัวเองเบา ๆไม่กี่อึดใจต่อมา เสียงปลดล็อกประตูก็ดังขึ้น ภาคินเดินนำหน้าออกมาด้วยสีหน้าที่ดูผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด แม้จะยังมีแววความกังวลหลงเหลืออยู่บ้าง โดยมีอินทุอรเดินตามออกมาติด ๆ หญิงสาวก้มหน้าหลบสายตาด้วยความขัดเขิน พวงแก้มใสซับสีระเรื่อราวกับเพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ทำให้หัวใจสูบฉีดอย่างหนัก แ
“อัญเคยเป็นคนรู้ใจของเจ้าคินมาก่อน คงเป็นเลขาฯ ที่ดีให้เจ้าคิดมันได้” เสียงคุณธันวาเอ่ยขึ้นอย่างมีนัยยะ“ค่ะ อัญก็ว่าอย่างนั้นจริงไหมคะคิน” อัญชิสาเดินเข้ามาจับมืออินทุอรไว้ ก่อนจะส่งยิ้มหวานหยดย้อย “ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณอินทุอร”“ยินดีที่ได้รู้จัก...เช่นกันค่ะ” อินทุอรพยายามฝืนยิ้มออกมาอย่างยากลำบาก เธอไม่อยากทำให้บรรยากาศเสีย แม้ในใจจะรู้สึกเหมือนมีเข็มเล็กๆ ทิ่มแทงอยู่ก็ตาม“อรขอตัวก่อนนะคะ” อินทุอรขอตัวออกมาจากห้องรับแขกอย่างสุภาพ ร่างสูงใหญ่ของภาคินทำท่าจะลุกตาม แต่กลับถูกห้ามไว้ก่อน“นั่นแกจะไปไหน”“คือว่าผมจะไปดูอรเค้าสักหน่อย เห็นท่าทางเธอไม่ดีเลย” ภาคินกล่าวด้วยความเป็นห่วง“หยุด! ไม่ต้องไป แกนั่งลง! ทิน เดินตามไปดูทีสิ ว่าคุณอรต้องการอะไรหรือเปล่า” คุณธันวาสั่งเสียงเฉียบขาด“ครับท่าน” ทินเดินตามอินทุอรไปแล้ว แต่สายตาของภาคินยังคงจับจ้องตามไปไม่ห่าง ราวกับจะกลืนกินร่างบางให้หายไปจากสายตาของคนอื่น“เธอสวยมากนะคะ เป็นคุณแม่ที่สวยเอามากๆ ตอนแรกที่เห็นอัญยังนึกอิจฉาเธอเลยค่ะ อัญจะถามอยู่แล้วเชียว ว่าคุณเธอเป็นใคร กลัวแต่จะหาว่าอัญก้าวก่ายไม่เข้าเรื่อง” อัญชิสากล่าวด้วยน้ำเสีย
“คิดอะไรอยู่รุ้ง” เสียงมารดาเอ่ยถามขึ้นอย่างอ่อนโยน เมื่อเห็นลูกสาวนั่งเหม่อลอยไปนานสองนาน“เปล่าค่ะ” รุ้งระวีร์เรียกสติกลับมา ก่อนจะหันไปสบตาผู้เป็นแม่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด“แม่คะ...รุ้งขอโทษ ที่รุ้งเผลอมีอะไรกับคุณพิพัฒน์ แต่เขาสัญญาว่าเขาจะมาขอรุ้งหลังจากเสร็จสิ้นงานศพของคุณพ่อ” คำสารภาพหลุดออกจากปากเธออย่างยากลำบาก“โอ๊ยๆๆๆ! ฉันจะเป็นลม!” มารดาของรุ้งระวีร์ทำท่าจะล้มลงกับพื้นด้วยความตกใจและตกใจระคนกัน จากคำพูดของลูกสาว จนกระทั่งว่าที่ลูกเขยที่เพิ่งมาถึงต้องรีบเข้ามาช่วยประคอง“ค่อยยังชั่วหรือยังครับคุณแม่” พิพัฒน์ถามด้วยความเป็นห่วง เขาเรียกแม่ได้อย่างเต็มปากเต็มคำ เพราะคิดว่ารุ้งระวีร์คงจะเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังแล้ว“แม่คะ...รุ้งขอโทษ” รุ้งระวีร์พยายามอธิบาย แม้จะรู้ว่ามันฟังดูไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่“ผมพร้อมจะรับผิดชอบลูกสาวคุณแม่ครับ พรุ่งนี้ผมจะให้พ่อกับแม่มาสู่ขอรุ้งครับ” พิพัฒน์รีบบอกด้วยเสียงหนักแน่น เมื่อรู้ว่ามารดาของรุ้งระวีร์รู้ความจริงแล้ว “แอบได้กับลูกสาวแม่ แบบนี้ต้องเรียกสินสอดให้หนัก ๆ ” มารดาของรุ้งระวีร์กล่าวอย่างติดตลก แต่ในน้ำเสียงก็แฝงไว้ด้วยค
การจากไปอย่างกะทันหันของบิดาทำให้รุ้งระวีร์ตัดสินใจละทิ้งชีวิตในเมืองหลวงเพื่อกลับไปดูแลมารดาที่ต่างจังหวัดด้วยความเป็นห่วง หลังจากงานศพของผู้เป็นพ่อเสร็จสิ้นลง เธอก็ตั้งมั่นว่าจะปักหลักอยู่ที่บ้านเกิดและไม่คิดจะหวนกลับมาอีกเลย“แม่ว่าจะถามหนูหลายครั้งแล้ว แต่ก็เห็นว่ายุ่ง ๆ อยู่ ผู้ชายคนที่คอยมาช่วยงานศพของคุณพ่อน่ะ ใช่แฟนหนูหรือเปล่าหึ” มารดาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มอบอุ่น เมื่อเห็นลูกสาวมีผู้ชายหาแทบทุกวัน“เขาชื่อคุณพิพัฒน์ค่ะแม่ เป็นเจ้าของร้านเพชร...” รุ้งระวีร์เอ่ยตอบมารดาด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ แต่ในใจกลับสั่นไหว “เราเพิ่งคบกันได้แค่สองเดือนเองค่ะ รุ้งยังไม่ได้คิดอะไรไปไกลกว่านั้น ก็เลยยังไม่มีโอกาสบอกแม่”คำพูดที่บอกออกไปนั้นเป็นเพียงความจริงครึ่งเดียว เพราะในวินาทีนั้น ภาพเหตุการณ์ในคืนที่เธอเสียตัวให้กับพิพัฒน์กลับย้อนเข้ามาในหัวอย่างชัดเจนคืนนั้น... รุ้งระวีร์ไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อน ๆ เธอไม่รู้เลยว่าถูกพิพัฒน์แอบตามมา จังหวะที่กำลังจะปลีกตัวออกมา เธอเหลือบไปเห็นเสี่ยธนา ด้วยความตกใจเธอจึงดึงพิพัฒน์เข้ามาช่วยเล่นละครเป็นแฟนหญิงสาวโน้มคอเขาลงมาจูบหวังจะใช้ร่างกายเขาบังสายตาเสี่ยธน





