All Chapters of อินทุอร: Chapter 11 - Chapter 20

เมื่ออาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของนายชิตหลุดพ้นไปจากกาย ความเป็นชายที่ผงาดง้ำก็อวดโฉมท้าทายสายตา ครูอัมพรถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอที่แห้งผาก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างจ้องมอง ‘แก่นกาย’ ของชายชราไม่กะพริบตา ความเขื่องและแข็งแกร่งที่เกินวัยนั้นดูราวกับมีชีวิต มันสั่นระริกและผงกหัวไปมาอย่างโอหังท้าทาย ราวกับกำลังเพรียกเรียกให้เธอเข้าไปลิ้มลองนายชิตก้าวเข้ามาใกล้จนส่วนที่แข็งขึงเกือบจะชนเข้ากับปลายจมูกรั้น เขาจ้องมองครูสาวด้วยสายตาของผู้เหนือกว่า ก่อนจะออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจบังคับ“โมคให้หน่อยสิครับครู... มาถึงขนาดนี้แล้ว”อัมพรเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นระรัวด้วยความสับสน ทว่าฤทธิ์ยากระสันที่ซึมลึกอยู่ในกระแสเลือดกลับสั่งการให้เธอขยับกายเข้าไปหาอย่างไม่อาจต้านทาน เธอค่อย ๆ เผยอริมฝีปากอิ่มออกรับความแข็งขึงที่ร้อนระอุเข้าสู่โพรงปากอุ่นนุ่ม กลิ่นกายชายฉกรรจ์รุ่นใหญ่และรสสัมผัสที่ดิบเถื่อนทำให้เธอซ่านสยิวไปถึงขั้วหัวใจลิ้นเรียวเล็กเริ่มลากไล้อย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ทวีความร้อนแรงตามจังหวะอารมณ์ที่พุ่งสูง เธอใช้โพรงปากโอบรัดความแข็งแกร่งนั้นไว้จนมิด แล้วเริ่มขยับศีรษะเ

เหตุการณ์ที่ตอกย้ำความหวาดกลัวเกิดขึ้นในบ่ายวันหนึ่ง ขณะที่อินทุอรกำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ ซึ่งติดอยู่กับห้องครัว ท่ามกลางเสียงน้ำจากฝักบัว จู่ๆ เธอก็ได้ยินเสียงวัตถุโลหะกระทบพื้นแกร๊ง!..เสียงหม้อที่แขวนไว้บนผนังหล่นลงมาทำเอาหัวใจสาวเจ้าหล่นวูบ เธอคิดด้วยความตระหนก ร่างกายที่เปลือยเปล่าเปียกปอนรีบเร่งชำระล้าง แต่ความลนลานทำให้ฟองแชมพูไหลเข้าตาจนแสบพร่า ในจังหวะที่เธอกำลังควานหาขันน้ำนั้นเอง หูของเธอก็แว่วได้ยินเสียงที่คุ้นเคยบางอย่างแชะ... แชะ...เสียงชัตเตอร์จากกล้องโทรศัพท์มือถือดังขึ้นเป็นระยะมาจากช่องว่างเหนือขอบประตู อินทุอรรีบราดน้ำล้างหน้าล้างตาแล้วแหงนมองขึ้นไปทันที ทว่ากลับพบเพียงความว่างเปล่า เหลือเพียงเสียงฝีเท้าที่ก้าวหนีไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากผู้ชายคนเดียวที่อยู่ในบ้านตอนนั้นเธอรู้ดีว่าสถานะของเธอเป็นเพียงผู้อาศัย จะไปฟ้องครูอัมพรก็เกรงว่าเรื่องจะตีกลับ เพราะครูอัมพรหลงสามีเด็กคนนี้มาก ถึงขนาดแอบคบชู้กันมาตั้งแต่ ผอ.ราเมศว์ ยังไม่สิ้นลมเสียด้วยซ้ำ หากเธอพูดออกไป ครูอัมพรก็อาจจะไล่เธอออกจากบ้าน หนำซ้ำครูอัมพรก็ยังกุมความลับของเธอในอดีตเอาไว้อีกด้วย“วั

ตอนที่ 15 สูญเสียวันแรกของการเปิดภาคเรียนมหาวิทยาลัยมาถึง อินทุอรถูกรุ้งระวีร์ปลุกตั้งแต่ไก่โห่ เพราะต้องติดรถของแบงค์ไปลงที่หน้ามอพร้อมกัน เนื่องจากวันนี้แบงค์มีคิวต้องขับรถส่งของไปต่างจังหวัดที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย รุ้งระวีร์โผเข้าหอมแก้มแฟนหนุ่มฟอดใหญ่เพื่อสั่งลาด้วยความอาลัยอาวรณ์ อินทุอรต้องรีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่นด้วยความขัดเขิน“ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่แบงค์ รุ้งอยู่คนเดียวได้ ครั้งนี้ก็เหมือนครั้งก่อนๆ นั่นแหละ” รุ้งระวีร์บอกแฟนหนุ่ม“อร... พี่ฝากดูรุ้งด้วยนะครับ” แบงค์ตะโกนบอกก่อนจะเคลื่อนรถออกไป“ได้ค่ะพี่แบงค์ อรจะดูแลอย่างดีเลยค่ะ”ระหว่างรอเข้าคาบเรียนแรก อินทุอรสังเกตเห็นใบหน้าของเพื่อนรักที่ดูซีดเซียวและวิตกกังวลผิดปกติ“ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะรุ้ง?” อรถามพลางเลื่อนเก้าอี้นั่งลงข้างๆ“คิดถึงพี่แบงค์น่ะสิ... ไปตั้งหลายวัน”“โธ่ เรื่องแค่นี้เอง ยังไม่ชินอีกเหรอไง หรือว่าเหงา งั้นคืนนี้มาค้างที่คอนโดกับฉันไหมล่ะ” อินทุอรเสนอเพราะตอนนี้เธอได้ย้ายไปอยู่ที่คอนโดของภาคินแล้ว“ไม่ล่ะ... ฉันไม่อยากไปรบกวนคุณภาคิน” รุ้งระวีร์ส่ายหน้า“จะบ้าเหรอ คุณภาคินเขาไม่ได้มานอนที่นั่นเสียหน่อย เข

เสียงเปิดประตูห้องพักดังขึ้นเบา ๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของหญิงวัยกลางคนที่มีสีหน้ายิ้มแย้มเป็นมิตร “คุณรุ้งตื่นแล้วเหรอคะ ป้าว่าจะมาปลุกพอดี”“ป้ารินมีอะไรรึเปล่าคะ” รุ้งระวีร์ถามเสียงแผ่ว ป้ารินคือแม่บ้านเก่าแก่ที่เห็นเสี่ยธนามาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย เป็นไม่กี่คนที่รุ้งระวีร์รู้สึกไว้วางใจในบ้านหลังนี้“พอดีเสี่ยท่านสั่งไว้ค่ะว่าสาย ๆ จะให้ คุณพุฒกรอง มารับพาคุณไปซื้อของใช้เพิ่มเติมนะคะ”รุ้งระวีร์นิ่วหน้าด้วยความแปลกใจ อะไรกัน... เสื้อผ้าที่เขาเพิ่งซื้อให้เธอก็ยังใส่ไม่ครบทุกชุดเลยด้วยซ้ำ “แต่ของใช้รุ้งก็มีครบแล้วนะคะป้า ไม่เห็นต้องซื้อเพิ่มเลย”“ท่านสั่งก็ทำตามเถอะค่ะ ซื้อไว้ก็ไม่เสียหลาย” ป้ารินตอบยิ้ม ๆ ก่อนจะขอตัวออกไปรุ้งระวีร์ถอนหายใจยาวพลางเดินเข้าห้องน้ำ เปิดน้ำเย็นจัดให้รดรินผ่านศีรษะหวังจะให้ความสดชื่นช่วยไล่ภาพเหตุการณ์เร่าร้อนเมื่อคืนออกไปจากหัว ทว่ายิ่งสายน้ำสัมผัสผิวกายที่ยังมีรอยรักจาง ๆ ประดับอยู่ เธอก็ยิ่งหน้าร้อนผ่าวจนต้องสลัดศีรษะแรง ๆเมื่อก้าวลงมายังห้องนั่งเล่น รุ้งระวีร์ก็ได้พบกับ พุฒกรองผู้หญิงผิวสีน้ำผึ้งนวลเนียนที่มีดวงตากลมโตดูเฉลียวฉลาด เธอคือหนึ่งในสี่มือ

ภายในคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมืองที่เงียบเหงา อินทุอรนั่งทอดถอนใจอยู่บนโซฟาเพียงลำพัง ความเงียบทำให้เธอนึกถึงรุ้งระวีร์เพื่อนรัก จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหมายจะส่งสติกเกอร์ไลน์ทักทายไปหา ทว่าด้วยความรีบร้อน นิ้วเรียวกลับกดผิดไปเข้าหน้าแชทของชายหนุ่มที่เป็นเจ้าของหัวใจและเจ้าของห้องนี้แทน!คุณภาคิน : “สวัสดีครับอร ทักมาแบบนี้... มีอะไรหรือเปล่าครับ?”อินทุอรเบิกตากว้าง หัวใจเต้นรัวด้วยความตกใจ รีบพิมพ์ตอบกลับพัลวันอร : “ขอโทษค่ะคุณภาคิน! อรส่งผิดค่ะ ตั้งใจจะส่งหาเพื่อนแต่ดันกดผิดช่อง ต้องขอโทษจริงๆ นะคะ” คุณภาคิน : “ไม่เป็นไรครับ... ว่าแต่ทำไมไม่พารุ้งระวีร์มาพักด้วยกันล่ะ จะได้ไม่เหงา” อร : “โอ๊ย... รายนั้นเขามีเจ้าของคอยคุมแจแล้วค่ะ คงมาไม่ได้หรอก” คุณภาคิน : “พอดีผมอยู่ข้างนอก นัดเพื่อนไว้แต่มันดันยกเลิกกะทันหัน ผมแวะเข้าไปหาคุณอรได้ไหม” อร : “คุณภาคินอยู่ไหนแล้วคะตอนนี้” คุณภาคิน : “อยู่หน้าคอนโดเนี่ยแหละ... เดี๋ยวผมขึ้นไปนะ”อินทุอรส่งสติกเกอร์ตอบรับอย่างงงๆ ก่อนจะรีบดีดตัวขึ้นจากโซฟาไปที่กระจกเพื่อสำรวจความเรียบร้อยของตัวเอง หัวใจเจ้ากรรมยังคงเต้นโครมครามไม่หยุด เพียงไม่กี่อึดใจ