Hindi ako agad umalis.Kahit gusto ko.Kahit kailangan ko.Nakatayo lang ako sa gitna ng kwarto matapos umalis si Adriana.Tahimik.Mabigat.Parang may nakadagan sa dibdib ko na hindi ko maalis.“Lila…” mahina ulit na tawag ni Logan.Pero hindi ako lumingon.Hindi pa.Kasi natatakot ako sa makikita ko sa mukha niya.O baka…Sa mararamdaman ko.“Please,” dagdag niya.Dahan dahan akong huminga.Tapos saka ako lumingon.Nakatayo pa rin siya kung saan ko siya iniwan.Pero iba na ang aura niya ngayon.Hindi na siya yung cold, controlled CEO.May crack na.Kita ko.At iyon ang mas nakakatakot.---“Hindi mo sinabi sa’kin,” sabi ko.Hindi galit.Mas masakit.“Hindi ko alam kung paano,” sagot niya.“Or hindi mo lang gusto.”Tahimik siya.At doon ko nakuha ang sagot ko.“Alin doon?” tanong ko.Mahina.Pero direkta.Ilang segundo siyang hindi sumagot.Hanggang sa wakas—“Both.”Napapikit ako.Masakit.Pero at least honest siya.---“Tatlong taon, Logan,” sabi ko habang dahan dahan akong naglala
Last Updated : 2026-04-04 Read more