เล่ห์รักร้ายนายแฟนเก่า의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

วันต่อมา วันนี้ดรีมมีนัดทานข้าวกับจักรชายหนุ่มแปลกหน้าที่เพิ่งเจอกันเมื่อคืน ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง พอใกล้เวลานัดกับชายหนุ่ม ดรีมก็ลุกจากที่นอนเข้าห้องน้ำอาบน้ำแต่งตัวใหม่ “ว้าว วันนี้แต่งตัวสวยนะคะเนี่ย” ทันทีที่เดินลงมาด้านล่างเสียงแซวของแม่ก็ดังมาแต่ไกล แม่ยิ้มกรุ้มกริ่มให้ลูกสาวที่วันนี้ดูสวยมากเป็นพิเศษ “มีนัดค่ะ” ดรีมตอบแบบยิ้ม ๆ “ลูกสาวแม่มีหนุ่มแล้วเหรอคะ” ถามพลางกลั้วหัวเราะออกมา “แน่นอน” ดรีมขยิบตาอย่างเล่นทีก่อนตรงเข้าไปหอมแก้มแม่ฟอดใหญ่ “หนูไปนะคะ” “ขับรถดี ๆ นะน้องดรีม” “รับทราบค่ะคุณแม่” ดรีมตอบรับเสียงลั่นก่อนสาวเท้าเดินออกจากบ้านมาอย่างอารมณ์ดีโดยมีสายตาของแม่มองตามแผ่นหลังดรีมจนลับสายตาแล้วยิ้มออกมาเบา ๆ ดรีมขับรถมายังร้านอาหารที่จักรส่งโลเคชันมาให้ คราแรกจักรขอเป็นฝ่ายมารับดรีมที่บ้านแต่ดรีมปฏิเสธไป จักรก็แค่คนแปลกตาคนหนึ่งที่ดรีมยังไม่รู้ว่านิสัยใจคอแท้จริงเป็นคนยังไง ดรีมจึงไม่สะดวกใจให้จักรมาที่บ้านของตัวเอง มาถึงร้านอาหารที่จักรนัดไว้ ดรีมเห็นจักรยืนเล่นโทรศัพท์รอดรีมอยู่หน้าร้าน ดรีมจึงหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปของเขาส่งให้ทางไลน์ ดรีม:

“ดราฟมีแค่ดรีมจริง ๆ” น้ำเสียงของดราฟอ่อนลงพลันจับมือหญิงสาวขึ้นแนบแก้ม ดรีมนิ่งหลังจากได้ฟัง มุมปากหยักเผยรอยยิ้มเย้ยหยันออกมาให้กับคำพูดของดราฟ ‘ดราฟมีแค่ดรีม’ โกหกทั้งเพ หากเขามีแค่เธอจริงเหมือนที่ปากเขาว่าแล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน “ตั้งแต่เลิกกันดราฟไม่เคยมีใคร” ดราฟพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แววตาที่มองดรีมก็แฝงไปด้วยความจริงใจ ดราฟไม่ได้พูดโกหกหลอกลวงเพื่อเอาใจดรีมแต่ทุกคำที่เขาพูดออกมาล้วนเป็นความจริงทั้งหมด “แล้วไงต่อ” ดรีมพูดอย่างไม่แคร์ ไม่แยแสต่อท่าทีเว้าวอนของดราฟเลยสักนิด ดรีมไม่รู้หรอกว่าดราฟต้องการอะไรจากดรีมท่าทีของดราฟที่มีต่อดรีมถึงได้เปลี่ยนไปกะทันหันแบบนี้ อาทิตย์ก่อนยังผลักไสกันอย่างไม่ไยดี จู่ ๆ วันนี้กลับมาต้องการกันเสียอย่างนั้น มันเหมือนอาการของพวกรู้ตัวว่ากำลังเสียสิ่งมีค่าหรือไม่ก็พวกหวงก้างเท่านองนั้น แต่ดรีมว่าดราฟน่ะน่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่า อาการที่ดราฟเป็นน่ะคืออาการของพวกหวงก้างชัด ๆ หากดราฟกลัวเสียดรีมไปจริง ๆ ดราฟคงง้อดรีมนานแล้วไม่รอให้ดรีมตัดใจได้เหมือนอย่างตอนนี้หรอก “ทำไมดรีมเป็นแบบนี้วะ ทำไมดรีมถึงเปลี่ยนไป” ดราฟโวยวายออกมาย

ดราฟโดนกดดันเรื่องแต่งงานอยู่เป็นเดือน ๆ พ่อกับแม่พูดกรอกหูทุกวันว่าอยากเลี้ยงหลาน พอวันนั้นพี่ชายพูดเรื่องแต่งงานขึ้นมาอีกดราฟเลยตบะแตก ดราฟพูดประโยคเหล่านั้นออกไปโดยไม่คิด พูดเพราะขาดสติ พูดเพราะความอัดอั้นที่มันจุกอยู่ในใจ ‘เก้าปีแล้วนะเว้ย กูเสียเวลาชีวิตกูไปเก้าปีแล้ว กูอยากได้ชีวิตกูคืน กูอยากมีอิสระ กูไม่อยากมีพันธะ กูเบื่อ’ ‘ไอ้ดราฟ ไอ้ห่า มึงพูดเชี่ยไรออกมา มึงรู้ตัวบ้างไหม’ ดราฟใช้มือลูบหน้าตัวเองแรง ๆ เพื่อสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป ดราฟหยิบบุหรี่บนโต๊ะขึ้นมาจุดสูบหวังให้สารนิโคตินนับความคุกรุ่นที่สุ่มอยู่ข้างใน สถานการณ์ภายในห้องเงียบสงัด เขตปล่อยให้ดราฟจัดอารมณ์ตัวเองเงียบ ๆ โดยที่เขตยังไม่พูดอะไรออกมาตอนนี้ นัยหนึ่งเขตก็นึกเห็นใจดราฟเหมือนกันที่โดนพ่อกับแม่กดดันเรื่องแต่งงานอยู่บ่อย ๆ หนักสุดก็น่าจะเรื่องหลาน พ่อแม่เขาน่ะท่านชอบเด็กมากเห็นบ้านไหนมีลูกมีหลานน่ารักไม่ได้เป็นอันต้องมาเร่งเร้าให้ลูก ๆ มีหลานให้ อยากมีหลานน่ารักให้เชยชมไว้อวดคนนั้นคนนี้ พอไม่ได้ดั่งใจก็ใช้วิธีกดดันอย่างที่ทำกับดราฟอยู่ตอนนี้หรืออีกเหตุผลหนึ่งพ่อกับแม่อาจคิดว่าดราฟกับดรีมคบกันมาหลาย

สิ่งแรกที่ดรีมทำหลังจากตื่นนอนคือการหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดูตารางงาน วันนี้ดรีมมีถ่ายแบบให้กับแบรนด์เสื้อผ้าหนึ่ง เป็นแบรนด์น้องใหม่ที่เพิ่งเปิดตัวได้ไม่นาน เสื้อผ้าส่วนใหญ่เป็นแนวคู่รัก เสื้อผ้ามีสไตล์เข้ากับยุคสมัยตอนนี้มาก ๆ อีกทั้งยังเป็นสไตล์ที่ดรีมชอบ พอแบรนด์ติดต่อมาดรีมจึงตอบรับงานอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด ไม่สืบด้วยว่าเจ้าของแบรนด์เป็นใคร นับเป็นการคัมแบล็กในรอบหลายเดือนของดรีมเลยก็ได้ หยุดรับงานไปหลายเดือนพอกลับมารับงานจริง ๆ ดรีมก็แอบตื่นเต้นและรู้สึกกังวลเล็กน้อยกลัวว่าตัวเองจะทำออกมาได้ไม่ดี ดรีมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงมาด้านล่างเจอพ่อกับแม่กำลังนั่งจิบกาแฟดูข่าวสารบ้านเมืองอยู่พอดี ดรีมเดินเข้าไปนั่งแทรกกลางระหว่างพ่อกับแม่ ก่อนแสดงความรักด้วยการจุ้บแก้มพ่อกับแม่คนละหนึ่งที “ชื่นใจจัง” กำลังในการทำงานก็มีอยู่แค่เนี่ย “มีงานเหรอคะน้องดรีม” แม่ถามด้วยความสงสัยและมองดรีมด้วยสายตาแปลกไป “น้องกลับมารับงานแล้วเหรอคะ” “อยู่บ้านมันเหงา ออกไปทำงานดีกว่าค่ะ ได้เจอคนเยอะขึ้น ได้เงินด้วย” ดรีมพูดอย่างทะเล้นไม่อยากให้แม่เป็นห่วง ดรีมเข้าใจความกังวลของพ่อกับแม่ดี สิ่งที

‘ตอนนี้ดรีมมีความสุขกับตัวเองดีจนดรีมรู้สึกว่าชีวิตของดรีมตอนนี้ไม่จำเป็นต้องมีดราฟก็ได้’ ประโยคนี้ของดรีมมันดังก้องอยู่ในหัวของดราฟซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับต้องการตอกย้ำว่าดราฟกำลังเสียสิ่งที่มีค่าในชีวิตไป ราวกับต้องการตอกย้ำว่าดราฟทำพลาดแค่ไหนที่ทำดรีมหลุดมือ ก่อนหน้านี้เพื่อนเตือนก็ไม่ฟัง ดราฟเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ ดราฟมั่นใจในตัวเองมากเกินไปว่าดรีมไม่มีวันหมดรักเขาได้ ดรีมขาดดราฟไม่ได้ ดราฟเชื่อมั่นถือมั่นในตัวเองเกินไปจนใครเตือนก็ไม่ฟังกว่าจะได้สติทุกอย่างก็สายเกินไปแล้ว ดรีมไม่ต้องการดราฟอีก วันนี้ดรีมสามารถยืนหยัดด้วยตัวเองได้โดยไม่จำเป็นต้องมีดราฟอีกต่อไป ดรีมสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเอง ขณะที่ดราฟกำลังเจียนตายเมื่อไม่มีดรีม “ได้ข่าวว่าไปง้อดรีมมาเหรอวะ คิดได้แล้วเหรอว่ามึงต้องการเขา รู้ตัวแล้วเหรอว่ามึงขาดดรีมไม่ได้ ขาดดรีมแล้วมึงจะตายน่ะไอ้ดราฟ” เจฟเปิดประตูห้องทำงานดราฟเข้ามาได้ก็สาดคำพูดแดกดันใส่ดราฟไม่ยั้ง พอรู้ข่าวว่าช่วงนี้ดราฟตามง้อดรีมอยู่ เจฟก็รีบทิ้งงานของตัวเองมาดูดราฟทันที อยากเห็นหน้าคนปากดีที่กลืนน้ำลายตัวเอง วันนั้นพูดไว้ดิบดี ไม่ง