All Chapters of เล่ห์รักร้ายนายแฟนเก่า: Chapter 31 - Chapter 39

แม้ดรีมยังไม่ให้โอกาสกันแต่ดราฟก็ไม่คิดยอมแพ้ง่าย ๆ ชายหนุ่มตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะง้อดรีมให้สำเร็จ แม้ต้องใช้เวลานานขนาดไหนก็ตาม จะกี่วัน กี่เดือน หรือกี่ปีดราฟจะไม่ยอมแพ้ในการง้อดรีมเด็ดขาด ดราฟไม่อยากให้เรื่องของเรากลายเป็นเพียงอดีต ดราฟอยากจับมือดรีมไปจนถึงจุดหมายปลายทางของเรา ดราฟอยากจับมือดรีมเข้าสู่ประตูงานวิวาห์ไปด้วยกัน อยากสร้างครอบครัวของเราไปพร้อมกันกับเธอ หากย้อนเวลากลับไปได้ดราฟจะเชื่อคำพูดของพ่อกับแม่ในวันนั้น ดราฟจะทำตามคำสั่งของพ่อกับแม่ทุกอย่าง ดราฟจะไม่ดื้อดึงเอาความคิดของตัวเองเป็นใหญ่จนทำให้เสียดรีมไปแบบอย่างวันนี้ หากวันนั้นดราฟยอมเชื่อคำพูดพ่อกับแม่แต่โดยดีเขากับดรีมคงไม่มีวันนี้ วันที่เราต้องเลิกรากัน ดราฟเสียใจในสิ่งที่ดราฟได้ทำลงไป ดราฟรู้ดีว่าสิ่งที่ผิดไปแล้วมันไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้ สิ่งที่ดราฟทำได้คืออยู่กับความจริงและเรียนรู้ในความผิดของตัวเอง ควรปรับปรุงความคิด การกระทำเพื่อที่ในอนาคตจะได้ไม่เกิดเหตุการณ์แบบเดิมขึ้นซ้ำ ๆ ให้ดรีมต้องเสียใจอีก ดราฟควรคิดก่อนพูด ควรเอาใจเขามาใส่ใจเราเยอะ ๆ ดราฟควรมองหลาย ๆ มุม ไม่ใช่มองเห็นแค่ความคิดความต้อง

ดรีมปล่อยให้ดราฟร้องไห้จนกว่าดราฟจะพอใจท่ามกลางความงันของดรีม ดรีมไม่มีคำพูดปลอบใจดราฟดรีมมีเพียงสัมผัสแผ่วเบาจากฝ่ามือของเธอเท่านั้นที่ทำหน้าที่ปลอบประโลมดราฟอย่างอ่อนโยน เนิ่นนานหลายนาทีกว่าดราฟจะหยุดร้องไห้ ดวงตาแดงก่ำช้อนขึ้นมองสบตาดรีมอย่างเว้าวอนน่าสงสาร “ดรีมเกลียดดราฟไหม” ดราฟถามเสียงแผ่วเบาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ กลัวว่าคำตอบที่ได้รับจะเป็นคำตอบที่ดราฟไม่อยากได้ยิน ทว่าดรีมกลับเงียบไม่ตอบคำถามดราฟเสียอย่างนั้น แววตาที่ดรีมมองกัน ดราฟเดาไม่ได้เลยว่าดรีมคิดอะไรอยู่ เห็นท่าทีนิ่งเฉยของดรีม ดราฟจึงทึกทักไปเองแล้วว่าดรีมเกลียดเขามาก ถึงกระนั้นต่อให้ดรีมเกลียดดราฟจริง ๆ ดราฟจะทำอะไรได้นอกจากความยอมรับความจริงในเมื่อสิ่งที่ดราฟทำมันควรค่าที่จะโดนดรีมเกลียด “มันก็สมควรแล้ว” ดรีมหน้านิ่วคิ้วขมวดมองคนบ่นพึมพำไม่หยุดอย่างนึกขัน ดรีมเพิ่งรู้วันนี้ว่าดราฟเป็นพวกเวิ่นเว้อพอสมควร คิดเองเออเองเก่ง เขาชอบคิดแทนคนอื่นมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน การที่ดรีมไม่ตอบไม่ได้หมายความว่าดรีมเกลียดดราฟสักหน่อย ดรีมเงียบเพราะสมองของดรีมกำลังประมวลผลความคิดอยู่ต่างหาก ดรีมกำลังปะติดปะต่อเรื

หลังจากที่ดรีมตัดสินใจให้โอกาสดราฟอีกครั้งนับเป็นเวลาสองอาทิตย์แล้วที่ดราฟย้ายมาอยู่บ้านของดรีม ดรีมไล่ดราฟแล้วไล่ดราฟอีกแต่ดราฟก็ไม่ยอมกลับ เขาหาข้ออ้างสารพัดมาต่อรองให้ดรีมใจอ่อนยอมให้เขาอยู่บ้านด้วย ดราฟบอกว่าเป็นห่วงไม่อยากให้ดรีมอยู่คนเดียว ดรีมฟังคำพูดของดราฟก็ได้แต่นึกหมั่นไส้อยู่ในใจบางครั้งดรีมก็อยากแพ้เสียงในหัวตอกกลับดราฟเหมือนกัน ทว่าการหยิบยกเรื่องเก่า ๆ มาพูดใช่ว่าจะดีสักเท่าไร สิ่งไหนที่มันจบไปแล้วก็ควรให้มันไป ดรีมคิดว่าดรีมควรโฟกัสกับปัจจุบันตรงหน้าดีกว่ายึดติดกับสิ่งที่เคยทำให้เจ็บปวด หลายคนอาจมองว่าดรีมโง่ที่ให้โอกาสดราฟอีกครั้ง ซึ่งความจริงดรีมอาจจะเป็นคนโง่อย่างที่หลายคนคิดกัน มีที่ไหนเขาทำให้เจ็บช้ำขนาดนั้นยังกลับไปหา หากเป็นคนอื่นคงมีผู้ชายคนใหม่ไปแล้ว ที่ผ่านมาดรีมก็ลองคุยกับคนใหม่ ๆ เหมือนกันแต่คุยได้แค่หนึ่งถึงสองวันดรีมก็ตีตัวออกห่างเพราะรู้สึกว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ดรีมต้องการหรือไม่ก็อาจเป็นเพราะดรีมยังมีดราฟอยู่เต็มหัวใจจนทำให้ดรีมไม่สามารถเริ่มต้นใหม่กับใครได้ หลังจากที่ดรีมได้เคลียร์กับดราฟได้เห็นถึงความพยายามและความจริงใจที่ดราฟแสดงออกต่อดรีม ดร

หลังจากที่กลับมารับงานยาว ๆ แบบไม่หยุดพักมาหลายเดือนในที่สุดดรีมก็เคลียร์คิวงานที่รับไว้หมดสักที ร่างกายที่สะสมความเหนื่อยล้ามานานเริ่มโหยหาสิ่งฮีลใจ ดรีมจึงหาสถานที่ท่องเที่ยวในช่วงนี้ว่ามีที่ไหนบรรยากาศดีเหมาะกับการพักผ่อนหย่อนใจบ้าง คราแรกดรีมคิดว่าไปเที่ยวต่างประเทศดีกว่าแต่คิดไปคิดมาดรีมไม่อยากเดินทางไกลจึงเปลี่ยนมาเที่ยวในประเทศแทน ดรีมลิสต์รายชื่อสถานที่ท่องเที่ยวที่ตัวเองสนใจ ดรีมอยากได้ห้องพักที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ไม่วุ่นวายกับใคร อยู่กับเสียงนกเสียงกา ต้นไม้ใบหญ้าที่สำคัญต้องมีความเป็นส่วนตัว ดรีมนั่งจดจ่ออยู่กับการหาสถานที่ท่องเที่ยวจนไม่ได้สนใจเสียงรถที่ขับเข้ามาจอดในบ้านเลยสักนิด ขนาดดราฟเดินเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าก็ไม่อาจดึงความสนใจจากดรีมให้หันมองได้ ดราฟเห็นดรีมเมินเฉยใส่ก็อดรู้สึกน้อยใจไม่ได้ เลิกงานดราฟรีบบึ่งตรงกลับบ้านมาทันทีไม่แวะไปเถลไถลที่ไหนแท้ ๆ แต่ดรีมกลับไม่สนใจกันสักนิด ไม่ถามกันสักคำว่าเขาเหนื่อยหรือหิวไหม ขนาดดราฟยืนหัวโด่อยู่ทนโท่เธอยังไม่สนใจ ดราฟอยากรู้จริง ๆ ในโทรศัพท์นั้นมีอะไร ที่สำคัญมากกว่าดราฟขนาดนั้นเลยเหรอ ดราฟยืนรอให้ดรีมทักอยู่นาน