All Chapters of only you อ้อนรัก: Chapter 41 - Chapter 50

จริญตาพาปาลิตามานั่งที่โซฟา มือของเธอก็คอยเช็ดน้ำตาของเพื่อนสาวที่ไหลรินอยู่ตลอด สภาพของปาลิตาในตอนนี้น่าเห็นใจมากนัก“เอิร์น…ให้ฉันไปหาดีมเถอะนะ ดีมกำลังเข้าใจฉันผิดอยู่ ฉันไม่ได้กลัวดีมจริงๆ นะ ฉันรู้ว่ายังไงดีมก็ไม่มีวันทำร้ายฉันอยู่แล้ว”“ใจเย็นๆ หน่อยสิขิง ยิ่งเธอทำแบบนี้ดีมก็ยิ่งสับสน ไหนจะเรื่องพ่อของเขาและไหนจะเรื่องของเธออีก ทำไมฉันเตือนอะไรไม่ฟังบ้างเลย สิ่งที่ดีมกลัวที่สุดก็คือกลัวเธอไม่รัก กลัวเธอไม่ต้องการเขาแล้ว แค่แววตาเธอเปลี่ยนไปทำไมเขาจะไม่รู้ล่ะ”“ก็ฉันเป็นห่วงเขานี่ ที่ฉันมองเขาแบบนั้นเพราะฉันเป็นห่วงเขาจริงๆ”“ฉันรู้ว่าเธอเป็นห่วง แต่เธอก็รู้ว่าดีมเคยผ่านอะไรมาบ้าง เราจะให้ดีมได้ดังใจเรารวดเร็วทันใจไม่ได้หรอกนะ ทุกอย่างมันต้องค่อยเป็นค่อยไป และที่เธอแสดงออกมาดีมก็คงคิดว่าเธอรับตัวตนของเขาไม่ได้ นั่นก็เท่ากับว่าเขากลายเป็นคนไม่น่าไว้ใจสำหรับเธอ เพื่อให้เธอรู้สึกปลอดภัยเขาก็ต้องอยู่ให้ห่างจากเธอไว้นะสิ”“ไม่เอา ฉันไม่ต้องการแบบนั้น”ปาลิตาปรี่เข้าไปกอดจริญตาเอาไว้ หญิงสาวร่ำไห้ไม่ขาดสาย ไม่รู้ว่าการกระทำของเธอจะส่งผลทำให้ศรากรต้องคิดมากไปไกลได้ขนาดนั้น ถ้าเป็นอย่างท

วันต่อมา ช่วงเช้าของวัน ไอยลดาวิ่งมาขวางรถของจรูญที่กำลังจะแล่นออกจากบ้านโดยมีศรารัตน์เป็นคนขับ เด็กสาวกางมือทั้งสองข้างออก ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตาที่หลั่งไหลไม่มีท่าทีว่าจะหยุด จรูญเห็นว่าไอยลดายืนขวางทางก็รีบลงมาจากรถเพื่อเดินมาหาเด็กสาวอย่างไม่รีรอ“คุณอย่าเลิกกับแม่หนูเลยนะคะ หนูผิดไปแล้วจริงๆ คุณจะให้หนูทำอะไรก็ได้หนูยอม ให้หนูไปอยู่ที่อื่นไม่กลับมาที่นี่อีกหนูก็จะทำ หนูแค่ขอร้องคุณว่าอย่าเลิกกับแม่หนูเลยนะคะ แม่หนูรักคุณมาก หนูจะพาคุณไปหาแม่หนูตอนนี้เลยก็ได้”“คนที่ขอเลิกคือแม่เธอไม่ใช่ฉัน ช่วงนี้ฉันเองก็สุขภาพไม่ค่อยดีนัก ไว้ดีขึ้นเมื่อไหร่จะไปเซ็นใบหย่าให้แม่เธอแล้วกัน บอกแม่เธอให้รอหน่อยนะ”“คุณไม่หย่าได้มั้ย ที่แม่ต้องทำแบบนี้ก็เพราะหนู ทุกอย่างเป็นความผิดหนูทั้งหมด หนูขอโทษและสำนึกผิดแล้วจริงๆ”“เรื่องของฉันกับแม่เธอมันจบแล้วล่ะ และฉันก็ไม่โทษเธอด้วย ต่อไปเธอก็ดูแลแม่ของเธอให้ดีๆ อย่าสร้างปัญหาให้แม่เธอต้องลำบากใจอีกเลยก็พอ”จรูญตักเตือนเด็กสาวก่อนจะกลับไปยังรถที่จอดเอาไว้ เมื่อเรื่องทุกอย่างมาถึงจุดนี้แล้วก็ทำได้แค่เดินหน้าใช้ชีวิตที่เหลือต่อไปก็แค่นั้น……….ณ โรงพยาบาล ช่ว

“คิดถึงผมมั้ย”สิ้นคำพูดปาลิตาก็เข้าไปสวมกอดศรากรไว้ทันที หญิงสาวยิ้มกว้างโอบกอดชายหนุ่มไว้แน่นด้วยความคิดถึง การที่ศรากรปรากฏตัวต่อหน้าเธอในเวลานี้มันเกินคาดมาก แต่พอนึกถึงเรื่องหมั้นหมายขึ้นมาสีหน้าที่ดีใจเมื่อสักครู่ก็ค่อยๆ จางลง หญิงสาวคลายอ้อมกอดออกมองไปที่ศรากรด้วยความขุ่นเคือง“เป็นอะไรไปเมื่อกี๊ยังยิ้มอยู่เลย ผมลงจากเครื่องก็รีบมาหาพี่เลยนะ บอกคิดถึงผมสักคำก็ไม่มี”“นายกลับมาเพราะเรื่องหมั้นใช่มั้ย”“ใช่ ผมกลับมาก็เรื่องนี้แหละ ความจริง….”ปาลิตาไม่อยู่รอให้ศรากรได้อธิบาย หญิงสาวหยิบแก้วน้ำแล้วเดินออกจากห้องครัวไป ถ้าศรากรพูดมาแบบนี้ก็แปลว่ารู้เรื่องการหมั้นอยู่แล้วแต่ทำไมชายหนุ่มถึงไม่ยอมบอกเธอ แถมปล่อยเวลาผ่านมาตั้งสองวันไม่แม้แต่จะโทรมาอธิบายเธอเลยสักนิดศรากรเดินตามหลังเพื่อจะอธิบายให้หญิงสาวเข้าใจแต่ผู้เป็นพ่อก็โทรเข้ามาพอดี จรูญต้องการให้ศรากรกลับบ้านเพื่ออยากพูดคุยเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้น หลังจากวางสายผู้เป็นพ่อเรียบร้อยก็เดินตรงมาหาปาลิตายังโต๊ะทำงานของเธอ“ผมกลับบ้านก่อนนะ ผมจะกลับแล้วจริงๆ นะ พี่จะไม่พูดกับผมเลยเหรอ”ชายหนุ่มเว้าวอนต่อหญิงสาว แต่เมื่อเห็นปาลิตาเอ

จริญตามาเยี่ยมดูอาการแม่ของนเรศที่เข้ามารักษาตัวด้วยไข้ขึ้นสูงเมื่อช่วงดึกที่ผ่านมาในฐานะหมอเจ้าของไข้ หญิงสาวเปิดประตูเข้ามาในห้องก็ยิ้มทักทายคนไข้ที่นอนอยู่บนเตียงอย่างเป็นมิตร“เป็นยังไงบ้างคะคุณน้า หน้าตาดูสดชื่นขึ้นนะคะ”“ดีขึ้นอย่างที่หมอว่านั่นแหละ ตอนนี้น้าเองก็อยากจะกลับบ้านแล้ว นอนโรงพยาบาลนานๆ ไม่ค่อยชอบเลย”“นอนดูอาการคืนนี้ก่อนนะคะ ถ้าพรุ่งนี้ไข้ไม่ขึ้นเดี๋ยวหมอให้กลับ แล้วก้องไม่อยู่เหรอคะ”“ไปเชียงใหม่กับดีมน่ะ เห็นว่าไปทำธุระอะไรกันก็ไม่รู้ ปล่อยเขาไปเถอะสองคนนี้มักตัวติดกันตลอดแบบนี้แหละ ดีมเองก็พึ่งกลับมาก็คงหาเรื่องเที่ยวเล่นกันตามประสาหนุ่มๆ”“จริงด้วย แล้วนี่คุณน้าอยู่คนเดียวเหรอคะ”“อยู่กับหลานสาว พอดีออกไปซื้อของเดี๋ยวก็กลับมา”“โอเค งั้นหมอไปทำงานต่อแล้วกัน เดี๋ยวเย็นๆ จะมาใหม่ คุณน้าเองก็ต้องพักผ่อนให้เยอะๆ นะคะ” จริญตาบอกลาคนไข้ในความดูแลก่อนจะเดินออกจากห้องไปจริญตาเดินออกมาจากห้องพักฟื้นคนไข้ก็ตรงมายังเคาน์เตอร์ของโรงพยาบาล ระหว่างที่หญิงสาวหยิบแฟ้มเอกสารการรักษาคนไข้ขึ้นมาดูนั้นก็ถูกชายคนหนึ่งเดินตรงมากระชากแขนอย่างเต็มแรง โดยเธอไม่ทันได้ตั้งตัวจนต้องล้มลง

ศรากรยิ้มหวานเดินตรงมาหาปาลิตาด้วยความคิดถึง ชายหนุ่มกางมือทั้งสองข้างเพื่อจะเข้าไปกอดแต่ก็ต้องผิดหวัง เมื่อหญิงสาวถอยหลังออกไม่ยอมให้ชายหนุ่มเข้ามาสวมกอดได้ง่ายๆ“ผมกลับมาแล้วไงพี่ไม่ดีใจเหรอ อุตส่าห์มาแบบเซอร์ไพรส์อดใจไม่บอกพี่ก่อนนะเนี่ย”ปาลิตาไม่ตอบรับอะไรทั้งนั้น หญิงสาวมองไปที่ศรากรด้วยความขุ่นเคืองก่อนจะเดินเลี่ยงชายหนุ่มออกไปอีกทาง ศรากรเองก็พยายามเดินตามเพื่อจะรั้งหญิงสาวเอาไว้“ไม่ต้องมาจับฉัน!”ปาลิตาพยายามสลัดตัวออกจากศรากรที่เอาแต่พยายามโอบกอดเธอ แต่ไม่ว่าจะออกแรงแค่ไหนก็ไม่สามารถต้านทานพละกำลังของชายหนุ่มได้ ยิ่งเธอดิ้นเท่าไหร่เขาก็จะกอดเธอให้แน่นกว่าเดิม ไม่นานนักความรู้สึกที่หญิงสาวอัดอั้นเอาไว้ก็ไหลรินออกมาเป็นทาง เสียงสะอื้นของเธอทำชายหนุ่มกังวลนัก“ผมขอโทษ ผมทำให้พี่โกรธอีกแล้วใช่มั้ย พี่อย่าร้องไห้เลยนะ”“ไม่ต้องมากอดฉันเลย ฉันเกลียดนายแล้ว นายจะไปไหนก็ไป ไอ้คนนิสัยไม่ดี” ปาลิตาใช้กำปั้นทุบไปที่แผ่นหลังศรากรด้วยความน้อยใจ“ใช่ผมนิสัยไม่ดีจริงๆ นั่นแหละ งั้นพี่ทุบผมให้หนักๆ เลยผมจะได้จำ” ศรากรหลุดขำเมื่อเห็นท่าทีงอแงของหญิงสาว ไม่ว่าตอนนี้ปาลิตาอยากทุบตีเขามากแค่ไห