All Chapters of only you อ้อนรัก: Chapter 1 - Chapter 10

“เอิร์น ทำไมวันนี้ถึงมานอนห้องฉันล่ะ”ปาลิตาน้ำเสียงงัวเงียนอนตะแคงกอดคนที่นอนอยู่ข้างๆ โดยที่ยังไม่ทันได้ลืมตาขึ้นมา หญิงสาวเริ่มเอะใจในความผิดปกติเมื่อมือของเธอสัมผัสถึงแผงอกอันเปลือยเปล่าของบุคคลที่นอนอยู่ข้างๆ และทราบได้ในทันทีว่าคนดังกล่าวไม่ใช่เพื่อนสาวอย่างที่เธอเข้าใจปาลิตาลืมตาขึ้นอย่างไม่รีรอ แววตาของหญิงสาวจับจ้องไปที่แผ่นหลังของคนที่เธอกอดอยู่ ก่อนจะส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อรู้ว่าตัวเองอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่าพร้อมกับศรากร ชายหนุ่มวัยใสที่นอนหลับสนิทอยู่ข้างๆหญิงสาวตื่นตระหนกเป็นอย่างมากที่ต้องมาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าทำไมถึงได้มาหลับนอนกับชายหนุ่มแปลกหน้าที่ตัวเธอก็ไม่ได้รู้จักเลยแม้แต่น้อย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอกับชายหนุ่มที่หลับอยู่ทำอะไรกันบ้างกับค่ำคืนที่ผ่านมา และตอนนี้เธอเองนอนอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ ระหว่างที่สับสนอยู่นั้นศรากรที่หลับอยู่ก็ค่อยๆ สะลึมสะลือลืมตาขึ้นมา เขายิ้มและจ้องไปที่หญิงสาวอย่างพอใจ“ตื่นแล้วเหรอครับ นอนต่ออีกหน่อยสิ ผมยังง่วงอยู่เลย” ชายหนุ่มที่พึ่งตื่นใช้มือคว้าตัวปาลิตาเข้ามาสวมกอดเอาไว้ แต่ก็ถูกหญิงสาวผลักออกแล

ปาลิตาระหว่างที่เดินอยู่ก็รู้สึกได้ว่ามีคนสะกิดมาที่ไหล่ หญิงสาวรีบหันกลับพอเห็นเป็นศรากรก็ตกใจจนถุงร้านสะดวกซื้อที่ถืออยู่ในมือร่วงลงพื้น“นี่นาย!”“เห็นผมทำไมต้องตกใจขนาดนี้ด้วย ทำอย่างกับผมเป็นผีอย่างนั้น” ศรากรยิ้มทักทาย พร้อมกับหยิบถุงสะดวกซื้อที่ตกลงพื้นยื่นไปให้หญิงสาวอีกที“นายสะกดรอยตามฉันเหรอ”“เปล่าสักหน่อย ผมแค่เดินเล่นอยู่เห็นพี่ก็เลยเข้ามาทัก ไม่คิดว่าจะบังเอิญเจอกันอีกทั้งๆ ที่พึ่งอยู่ด้วยกันมาทั้งคืน”“หยุดนะ! เมื่อไหร่นายจะหยุดพูดถึงเรื่องนี้สักที ฉันบอกแล้วไงว่ามันเป็นความผิดพลาด”“ผิดพลาดแบบเต็มใจเหรอ” ชายหนุ่มหลุดยิ้ม แต่พอเห็นสายตาที่จริงจังของปาลิตาก็เริ่มรู้สึกผิดขึ้นมา“โกรธผมเหรอ ก็ได้…ผมจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีกแล้ว”ระหว่างที่ทั้งสองยืนคุยกันอยู่นั้น ศิวัฒน์ที่เดินผ่านมาเมื่อเห็นปาลิตาก็รีบเดินเข้ามาหาหญิงสาวในทันที การปรากฏตัวของเขาทำให้ปาลิตาไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก“อยู่นี่เอง พี่ไปหาขิงที่บ้านไม่เจอน่ะ ขิงช่วยคุยกับพี่หน่อยได้มั้ย เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานพี่อธิบายขิงได้นะ”“จูบกับผู้หญิงคนอื่นซะขนาดนั้นยังจะอธิบายอะไรอีก” ศรากรที่ยืนฟังอยู่เอ่ยแทรกขึ้นมา เ

ศตายุที่นั่งนิ่งอยู่นานก็อดที่จะเอ่ยแทรกขึ้นมาไม่ได้ บรรยากาศในตอนนี้ดูน่าอึดอัดจนเกินไปมาก และท่าทีของปาลิตาก็ไม่ค่อยพอใจการแสดงออกของศรากรเท่าไหร่นัก“มีอะไรก็คุยกันดีๆ กว่านะครับ น้องครับ…ตอนนี้พี่กับขิงเรากำลังคุยกันอยู่ ถ้าน้องไม่มีอะไรงั้นช่วยออกไปก่อนได้มั้ย”“พี่ต้องการอย่างนี้ใช่มั้ย” ศรากรหันมาถามปาลิตาบ้าง ชายหนุ่มจ้องไปที่หญิงสาวด้วยความคาดหวัง“ใช่ นายออกไปได้แล้ว ฉันรำคาญนายจะแย่อยู่แล้ว และก็…”“โอเค งั้นผมไปก็ได้ เมื่อกี๊ผมแค่จะบอกว่า…ผมเป็นรุ่นน้องของพี่เท่านั้น แต่ไม่คิดว่าพี่จะโมโหและไม่พอใจให้ผมขนาดนี้ งั้นเชิญพวกคุณสองคนนัดบอดกันให้สนุกแล้วกันนะครับ”ศรากรเอ่ยสวนขึ้นมาก่อนที่ปาลิตาจะพูดจบ ชายหนุ่มตัดพ้อเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำตอบของหญิงสาวเมื่อสักครู่ ท่าทางที่ปาลิตาแสดงออกมาดูรำคาญเขามากจนเกินไปจริงๆปาลิตามองตามหลังศรากรที่พึ่งเดินออกไปอย่างหวั่นใจ หรือว่าคำพูดของเธอจะดูแรงเกินไปถึงทำให้ชายหนุ่มหน้าซึมได้ขนาดนั้น“คุณขิงมีอะไรหรือเปล่าครับ” ชายหนุ่มที่นั่งอยู่เอ่ยถามหญิงสาวขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเธอเอาแต่มองตามหลังศรากรอย่างไม่ละสายตา“อ่อ…ไม่มีค่ะ เรากินข้าวกันต่อดีกว

ปาลิตาหันกลับหลังเพื่อมองให้แน่ใจว่าศรากรกลับออกไปแล้วจริงๆ เมื่อได้ในสิ่งที่ต้องการแล้วชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็หมดประโยชน์กับเธอ“พี่ต้นกลับไปได้แล้วค่ะ และก็เอาเค้กของพี่คืนไปด้วย” ปาลิตายื่นถุงขนมกลับคืนให้กับชายหนุ่ม“ให้พี่เข้าไปนั่งคุยกับขิงในบ้านหน่อยไม่ได้เหรอ”“คงไม่ได้ค่ะ ตอนนี้ฉันกับพี่ไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว พี่เองก็ไม่มีสิทธิ์เข้าไปในบ้านฉันถ้าฉันไม่อนุญาต”“เธอใช้พี่เป็นเครื่องมือไล่เด็กคนนั้นไปใช่มั้ย”“ค่ะ ไม่ว่าจะเป็นเขาหรือเป็นพี่ ฉันก็ไม่อยากเห็นหน้าใครทั้งนั้น”“ขิง เด็กคนนั้นน่ากลัวมากเลยนะ ถ้าเป็นไปได้ขิงอย่าอยู่ใกล้เขาจะดีกว่า”“พี่กำลังรับบทเป็นห่วงฉันอยู่เหรอคะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงจะทราบซึ้งใจแน่ๆ แต่พอเป็นตอนนี้ทำไมฉันกลับคิดว่าพี่กำลังหวงก้างอยู่”“เธอเป็นคนอ่อนต่อโลกยังมองคนไม่ขาด เด็กคนนั้นเธอไม่ควรจะไว้ใจเข้าใจมั้ย”“ก็ใช่ไงคะ ฉันมันอ่อนต่อโลกจนถูกพี่นอกใจไง ทำไมถึงกล้าจะสอนฉันทั้งๆ ที่พี่เองก็เป็นแบบนั้น สำหรับฉันตอนนี้พี่คือคนที่ไม่น่าไว้ใจที่สุด”“เธอชอบเด็กคนนั้นเหรอ เธอกำลังตกหลุมรักเด็กม.ปลายเหรอขิง มันไม่ใช่เธอเลยนะ”“มันเรื่องของฉันแล้วพี่ยุ่งอะไ

“มันเรื่องบ้าอะไรกันขิง” จริญตาเอ่ยถามเพื่อนสาวที่เอาแต่มองตามหลังศรากรไม่ห่างสายตา“พี่เห็นผู้ชายคนนั้นออกมาจากห้องขิง” ศิวัฒน์ไม่รอให้ปาลิตาเป็นผู้ตอบ ชายหนุ่มเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน แม้แต่ในตอนนี้เขาก็ยังขุ่นเคืองกับสิ่งที่ได้เห็นจริญตาทันทีที่ได้ยินคำตอบจากปากศิวัฒน์ก็หันไปมองเพื่อนรักของเธออย่างไม่รีรอ แววตาของหญิงสาวมีแต่ความสับสนและเคลือบแคลง เห็นท่าทีนิ่งเฉยไม่ตอบโต้ของปาลิตาก็รู้เข้าใจได้ในทันทีว่าคงเป็นอย่างที่ศิวัฒน์พูดเอาไว้จริงๆ“ตอบเอิร์นไปสิขิงว่าที่พี่พูดเมื่อกี๊มันจริงมั้ย ทำไมเอาแต่เงียบล่ะ” ศิวัฒน์รบเร้า จนจริญตาต้องตะคอกกลับอย่างไม่พอใจที่ชายหนุ่มเอาแต่รบเร้าเพื่อนสาวของเธอ“พอทีพี่ต้น ขิงจะเอาใครมานอนที่ห้องแล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่ พี่มีสิทธิ์อะไรมาไม่พอใจขิง ลืมไปแล้วเหรอว่าพี่กับขิงเลิกกันแล้ว ตอนนี้พี่ก็ควรกลับไปได้แล้ว ฉันมั่นใจเลยนะว่าขิงเองก็ไม่ได้อนุญาตให้พี่เข้ามาในบ้านเหมือนกัน กลับไปสิ!”ศิวัฒน์ต้องกลับไปก่อนตามความต้องการของผู้เป็นเจ้าของบ้าน เรื่องในวันนี้ยังไงเขาต้องคุยกับปาลิตาให้เข้าใจ ชายหนุ่มเคืองแค้นเป็นอย่างมากตลอดเวลาที่คบกับปาลิตาไม่เคยเลยสักครั้งท