All Chapters of คว้าหัวใจ มาเฟียเถื่อน : Chapter 41 - Chapter 50

ตอนที่ 41.ต่อต้าน @บนเครื่องบิน ใบหน้าสวยคมเหม่อมองออกไปยังวิวทิวทัศน์ด้านนอกหลังจากที่ขึ้นมานั่งประจำที่บนห้องโดยสาร หัวใจของเธอก็รู้สึกหนึบชาขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ น้ำตาลพยายามบอกตัวเองว่าเธอเลือกถูกแล้ว เธอกล่าวขอโทษจอห์นอยู่ซ้ำๆและรู้สึกผิดที่หักหลังเขาแล้วหนีมาแบบนี้ “ฮึก...” ดวงตากลมโตหยุดชะงักก่อนจะค่อยๆหันไปมองปัทมาที่นั่งอยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นว่าพี่สาวของตัวเองกำลังร้องไห้น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่มีสาเหตุ น้ำตาลก็ไม่รอช้าที่จะเอ่ยถามด้วยความตกใจ “พี่ปัท!? เป็นอะไร” “ตะตาล....ฮื้ออ ขะเขาฮึก เขาใจร้ายมากเลย อึก” ปัทมาที่หัวใจแหลกสลายลงไม่เป็นท่าโผเข้ากอดน้องสาวด้วยความเสียใจ ตอนนี้เธอไม่สามารถ....ทำใจเรื่องหลุยส์ได้เลยจริงๆ “ใคร! ใครทำอะไรพี่!? อย่าบอกนะว่า....” “ฮึก พี่รักเขา ฮื่ออ พี่รักเขา!” น้ำตาลได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่เม้มปากแน่นอย่างนึกรู้ว่าปัทมาหมายถึงใคร ก่อนที่ปากเล็กจะเอ่ยบอกให้พี่สาวเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เธอฟังทุกอย่าง หลังจากฟังเสร็จน้ำตาลก็ได้แต่กำหมัดแน่น! รู้สึกเจ็บใจในสิ่งที่หลุยส์ทำเป็นอย่างมาก เพราะเหตุนี้เองสินะ หมอนั่นถึงได้ปล่อยเธอ

ตอนที่ 43.เชียงใหม่ อีกด้าน.... “อึก แหวะ” น้ำตาลรีบสาวเท้าไวๆเข้าไปในห้องนอนของพี่สาว หลังจากได้ยินเสียงแปลกๆเกิดขึ้น ในขณะที่ปัทมากำลังเกิดอาการคลื่นไส้ อาเจียนอยู่ในห้องน้ำอย่างไม่ทราบสาเหตุ “พี่ปัท! พี่เป็นอะไร!?” “ตะตาล อึก” น้ำตาลเห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะเดินไปช่วยพยุงปัทมาออกมาจากในห้องน้ำ “เห้อ พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นอะไร อาจจะเครียดลงกระเพาะมั้ง“ เมื่อเดินมานั่งอยู่บนเตียงอาการของเธอก็ค่อยๆดีขึ้น ”ไปหาหมอดีไหมพี่ปัท“ น้ำตาลเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง “พี่ไม่ได้เป็นอะไรหรอกน่ะ ตาลอย่าห่วงไปเลย” “เห้อ คนอะไร ดื้อชะมัด งั้นลงไปกินข้าวกันเถอะ แม่ทำกับข้าวใกล้เสร็จแล้ว” “อะอืม ไปสิ” ปัทมาลุกขึ้นเดินตามน้องสาวไปด้วยสีหน้ากังวล เธอกลัวเหลือเกินว่าอาการที่เธอเป็นอยู่ มันจะไม่ใช่อย่างที่เธอคิด -หลายวันต่อมา- @ภูเก็ต “มึงจะกลับเลยเหรอวะ?” เสียงจอห์นหันมาถามการันต์ที่กำลังเก็บกระเป๋าใส่รถอยู่ “อืม กูมีงานต้องไปจัดการ” หลังจากบินมาถึงประเทศไทยหลายวันก่อนหน้า เขาก็ยังไม่ได้ข่าวคราวของน้ำตาลอย่างแน่ชัดว่าตอนนี้เธออยู่ที่ในกันแน่ ในระหว่างที่รอ

ตอนที่ 45.ขอแรงๆ NC 'แจ๊ะ แจ๊ะ’ เสียงสองนิ้วหนาลงโทษร่องสวยอยู่อย่างลื่นไหล น้ำรักสีใสไหลซึมออกมาเป็นทางยาวหลังจากที่ถูกร่างแกร่งปรนเปรอความกระสันให้ตนเองอยู่หลายนาที ปากหนาดูดเลียเม็ดเชอร์รี่สีชมพูของทั้งสองเต้าสลับกันไปมา ส่วนนิ้วหนาก็ทำหน้าที่ขยับเข้าออกจากลีบกุหลาบงามได้เป็นอย่างดี ส่งผลให้ร่างเล็กบัดนี้ได้แต่นอนกรีดร้องดีดดิ้นทุรนทุรายอยู่ภายใต้ร่างของเขาจนเสร็จสมไปในที่สุด “อึก อ๊าาา จะจอห์น” “เสียวไหม” ใบหน้าหล่อผละจากอกอวบที่เขาคิดถึง เงยหน้าขึ้นไปมองใบหน้าสวยที่กำลังแสดงความเสียวซ่านออกมาอย่างทรมาน.... เขารู้สึกชื่นชอบสีหน้าของคนรักในตอนนี้ที่สุดเลย....มันดูเซ็กซี่จนทำให้ลูกชายของเขาผงาดง้ำขึ้นมาได้เป็นอย่างดี “อื้อ อ๊ะ สะเสียวค่ะ พะพอได้แล้ว” เมื่อเห็นว่าอีกคนแลดูทรมานจนพอใจเขาแล้ว กายแกร่งก็ไม่รอช้าที่จะหันมาจัดการกับลูกชายที่ปวดหนึบของตัวเองต่อ ร่างสูงลุกขึ้นนั่งคร่อมคนตัวเล็กเอาไว้ ก่อนจะจัดการจ่อท่อนเอ็นร้อนแท่งยาวของตัวเองไปไว้ด้านหน้าของน้ำตาล ซึ่งอดีตสายลับสาวที่ได้เห็นแก่นกายใหญ่ของร่างสูงเต็มๆตาอีกครั้งก็อดที่จะแก้มแดงขึ้นมาไม่ได้....เส้นเล็ดขอด

ตอนที่ 47.ยอมรับผิด “หื้อ? ร้องไห้เพราะเจอแม่เหรอเนี้ย คิดถึงแม่มากขนาดนั้นเลยเหรอเรา” แต้วยกยิ้มถามลูกสาวที่ร้องไห้น้ำตานองอยู่ตรงหน้าด้วยความแปลกใจแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก “อึก ค่ะ ปัทคิดถึงแม่ แล้วก็....หิวข้าวด้วยค่ะ” ใบหน้าสวยตอบกลับผู่เป็นแม่ด้วยน้ำเสียงงอแง “โอ้ย ลูกสาวแม่ ไปๆ งั้นก็เข้าไปกินข้าวกันเถอะลูก ต้อยด้วยมากินข้าวนะ พี่เตรียมไว้เสร็จหมดแล้ว” “จ้า” เมื่อชวนกันครบ ทุกคนก็จัดการพากันมานั่งทานข้าวกันเพราะตอนนี้เพิ่งเลยเวลาเที่ยงมานิดหน่อยแต่ยังไม่ได้มีกินได้กินอะไรพอดี การรับประทานข้าวเที่ยงผ่านไปได้ด้วยดี จนกระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านไปจนถึงตอนบ่ายสอง ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง~ ปัทมาที่กำลังยืนล้างจานอยูากับมารดารู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่ได้ยินเสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น แต่เธอได้ยินเสียงน้าต้อยเดินออกไปดูแล้วว่าใครมาก็เลยไม่ได้สนใจอะไร จนกระทั่ง.... “ปัทลูก มีคนมาหาน่ะ” ต้อยเดินเข้ามาตามร่างเล็กที่กำลังยืนเช็ดจานอยู่ในครัว พร้อมกับหัวใจของเธอที่เต้นถี่แรงขึ้นมาอีกครั้ง อย่าบอกนะว่า....เขาตามเธอมาถึงที่นี่! ”คะใครเหรอคะน้าต้อย“ ปากเล็กถามออกไปเสีย

ตอนที่ 49.เริ่มต้นใหม่ “พี่จะกลับไร่ส้ม” “หะ พี่พูดจริงเหรอ” น้ำตาลถามพี่สาวออกมาด้วยสีหน้างงๆกับความคิดที่ดูตัดสินใจรวดเร็วของคนตรงหน้า “ใช่ ตอนนี้เราไม่จำเป็นต้องหลบหนีใครอีกแล้ว ตาลโอเคใช่ไหมถ้าพี่จะขอลางานสักอาทิตย์“ปัทมาเงยหน้าขึ้นมาถามน้องสาวด้วยน้ำเสียงหมายมั่น เธอเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าคนแบบนั้นจะทนง้อเธอได้นานแค่ไหน ”เอ่อ ได้สิ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว“ ”ขอบคุณนะ“ หลายชั่วโมงผ่านไป.... “เธอจะไม่ไปนอนที่คอนโดกับฉันจริงดิ” จอห์นหันหลังกลับมาถามแฟนสาวอีกครั้ง หลังจากที่เขาสิงตัวอยู่ที่บ้านของเธอมานานหลายชั่งโมง จนค่ำมืดดึกดื่น ร่างสูงที่เริ่มเกิดอาการงอแงก็เตรียมตัวหาคำพูดมาโน้มน้าวอีกคนให้ไปนอนกับเขาให้ได้ ”ไม่ค่ะ ฉันต้องอยู่เป็นเพื่อนพี่ปัท“ ยิ่งช่วงนี้อารมณ์ของปัทมายิ่งเปลี่ยนไปมาบ่อยกว่าที่เคย แถมพรุ่งนี้รายนั้นยังตัดสินใจว่าจะเดินทางกลับไร่ส้มพร้อมกับลุง ป้าเธออีก ”เห้อ~ ฉันเป็นผัวที่ไม่สำคัญสำหรับเธอเลยสินะ“ ปากหนาโอดครวญออกมาทีเล่นทีจริง แต่ถึงแบบนั้นก็เถอะ! เธอไม่เคยเลือกเขาก่อนพี่สาวของตัวเองเลยสักครั้ง ”อย่าพูดแบบนั้นสิคะ เดี๋ยวคนอื่นมาได้