Lahat ng Kabanata ng MR. MAYOR, I'M LEGAL NOW : Kabanata 11 - Kabanata 20

KASALUKUYANG NASA LOOB ng pantry si Kane at nagtitimpla ng kape nang wala sa loob na pumasok sa kanyang isipan ang naging usapan nila ni Vesper noong nakaraang araw.“You are not allowed in the pantry alone with me for a week.”“Deal. But you’ll miss me.”Iyon ang malinaw na bilin ni Kane kay Vesper nang araw na matapunan siya nito ng kape. Hindi rin niya nakalimutan ang sagot nitong naghahamon.And that's exactly ninety-eight hours, twenty-three minutes and ten seconds since they talked about it.Napahilamos si Kane sa kanyang mukha gamit ang sariling palad. Amimin man niya o hindi pero tama nga si Vesper. He misses her, messing with him in the pantry.And he’s about to break the one week ban, just great!Nangalumbaba si Kane habang ang mga mata ay nakatutok sa instant coffee na nasa kanyang harapan. Kunot na kunot ang noo niya dahil sa totoo lang ay hindi na siya natutuwa. Apat na araw na niyang pinagta-tiyagaan ang kapeng nasa kanyang harapan and hell, it tastes like regret. Kane

PAGPASOK NILA sa photo booth ay sinalubong sila ng neon lights, purple curtain at smile sign. Bigla tuloy naalala ni Kane ang smiley na sa sticky note na nakadikit sa kapeng ibinigay ni Vesper sa kanya noong first day nito bilang secretary niya. Kane groaned. “Mayor, Miss, pumili po kayo ng props saka po kayo pumwesto sa harap ng camera.” ani ng intern na nagbabantay ng photo booth. Inabot nito sa kanila ang maliit na kahon kung saan nakalagay ang iba’t-ibang props. Tiningnan ni Kane ang laman ng kahon at kaagad na dinampot ang ‘Serious Business’ sign saka humarap kay Vesper na abala naman sa paghalukay sa mgab props. “Let’s get this over with.” bagot ang tinig na sabi ni Kane. Ngumuso si Vesper. “Masyado mo namang isinabuhay ang props na hawak mo. Seriously, Kane? Serious business? Gosh, get a life, Mayor.” turan ni Vesper bago dinampot ang heart-shaped na sunglasses saka iyon isinuot. Kinuha din niya ang isa pang salamin na ganon din ang design saka niya iyon isinuot kay Kane

LUNES NA NAMAN. Unang araw ng linggo. Unang araw din ng pagkakatanggal ng ban ni Vesper. No reason left to stop. It’s gonna be the day that Kane and Vesper are going to make a decision they can’t take back together.Ilang minuto bago mag-alas otso ay nasa loob na ng pantry si Kane. It was quiet. No fluorescent hum, no staff. Most especially, no more excuses. It’s now or never.Another minute passed, Kane heard footsteps. Kabisado na niya ang tunog ng takong nito. Because why not? No one in San Agustin City Hall wore Jimmy Choo to work. No one walked like they were declaring war.Si Vesper lang. Kaagad ding nahagip ng ilong ni Kane ang pamilyar na amoy ng babae. He smiled. Damn, he loves her scent so much. And as the door finally opened, Kane stood straight but he didn't greet her a good morning. “You’re here.” simpleng turan ni Kane sa babaeng nakatayo sa mismong frame ng pinto. Kalmado ang kanyang tinig kahit pa ang totoo ay parang nagmamarathon ang tibok ng puso niya dahil

NINE YEARS HAD PASSED in the Del Valle house, two days after Vesper confessed to Kane. It was a quiet night. Vesper’s parents were sitting on the couch, both were observing the man who was standing in front of them. It was Kane Ynares. “Kane, this better be important. It’s eleven in the evening, my goodness!” matalim ang tinig na turan ni Roman Del Valle, ang ama ni Vesper.“What is this all about Kane?" untag naman ni Elaine Del Valle, ang ina ni Vesper. May hawak itong rosaryo habang ang mga kamay ay parehong nakapatong sa mga hita. "Is this about Vesper?” Parehong alam ng mag-asawang Del Valle na malapit ang anak nila kay Kane.“Yes." deretsong sagot ni Kane. Nagkatinginan ang mag-asawa bago muling ibinalik ang atensiyon kay Kane. "What about her? She's upstairs, Kane. Nagpapahinga na. Would you like me to wake her up?” tanong ni Ellaine.Kumunot naman ang noo ni Roman habang ang mga matang mapanuri ay titig na titig kay Kane.Umiling si Kane. He exhaled and looked at the two p

IT WAS LATE IN THE AFTERNOON and the rain was tapping on the window glass of the city hall. Bukod sa tunog ng ingay ng pagbagsak ng ulan ay tahimik na ang paligid. Madilim sa labas sa masamang panahon ngunit kasalukuyan pa ring nasa loob ng opisina ni Kane si Vesper samantalang nakauwi na ang lahat ng empleyado maliban sa iilang nag-overtime din. Abala siya sa pag-aayos ng laman ng cabinet para sa yearly audit ng COA ngayong taon.“Gosh, I cannot with this dust…” reklamo ni Vesper na naubo pa nang malanghap niya ang alikabok na naipon sa hawak lumang folder. “Kailan ka huling naglinis dito, Mayor? 2017? Pre-pandemic? My God, baby!” tanong niya habang tinatakpan ang ilong gamit ang isang kamay.“Don’t touch the bottom drawer. That’s personnel.” turan ni Kane na ang mga mata ay nanatiling nakatutok sa kaharap na computer.Umangat ang kilay ni Vesper pagkuwa’y ngumisi. Nagkibit din siya ng balikat bago lumuhod sa sahig. “Personnel, huh…right!” usal ni Vesper saka hinila ang pinakababang