All Chapters of MR. MAYOR, I'M LEGAL NOW : Chapter 1 - Chapter 10

63 Chapters

CHAPTER ONE[SHE'S BACK]

NINE YEARS — that’s how long it took for Vesper before she finally got the courage to set foot in the Philippines again. Salamat sa magaling niyang ama. Huminga ng malalim si Vesper bago tuluyang humakbang palabas ng arrival area habang tulak-tulak ang cart kung saan nalagay ang kanyang apat na malalaking maleta. Kaagad siyang sinalubong ng mainit na klima ng Pinas pati na rin ng maingay na paligid. Napangiwi siya nang masinghot ang pamilyar na amoy ng paligid. Amoy usok mula sa mga sasakyang nagkukumpulan. Amoy traffic. Nasapo ni Vesper ang kanyang ulo. Pakiramdam niya ay biglang umikot ang kanyang paningin lalo na’t tirik na tirik ang sikat ng araw. She’d been living in the United States for years kaya nanibago ang katawan niya sa mainit na klima. Kaagad na namuo ang butil-butil na pawis sa kanyang noo. Nakasimangot na itinuloy niya ang kanyang paghakbang patungo sa parking lot kung saan naghihintay ang kanyang sundo – ayon na rin sa kanyang ama. Pagkarating sa malaw

CHAPTER TWO [STOP IT, VESPER!]

Del Valle Residence, 9 Years Ago HABANG PINAGMAMASDAN ni Vesper ang paligid ay hindi niya mapigilan ang pagsilay ng alanganing ngiti sa kanyang mga labi. Kanina pa siya naroon at nakatayo. Pinagmamasdan niya ang mga taong nagkakasiyahan sa may kalawakan nilang harden. She was there, hiding behind the red bougainvillea with a stolen glass of wine in her hand. Wedding anniversary ng Mommy at Daddy niya at mayroong kaunting salo-salo. There were forty guests, at least. Mostly are her father's political friends pretending they liked each other. She's fifteen but she observes. Dumako ang mga mata ni Vesper sa mahabang mesa kung saan nakalatag ang iba’t-ibang pagkain. Buffet style iyon at may iilang bisita na kumukuha ng pagkain. Napangiwi siya nang mapako ang kanyang mga mata sa lechon na nasa pinakagitna. Kahit may kalayuan siya sa mesa ay kita pa rin niya ang namumula at nangingintab na balat ng baboy. Bawas na iyon ay halos kalahati na rin ang natanggal na balat. Wala

CHAPTER THREE [BLACK, NO SUGAR, LIKE YOUR SOUL]

FIRST MONDAY of the month, first day rin ni Vesper bilang official secretary ng lalaking hindi na sana niya gustong makita ulit. Yes, she’s talking about Mayor Kane Ynares. All thanks to her Dad. Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Vesper habang nakaharap sa kanyang full-length mirror. To be fair to her Dad, she could have say no nang sabihin nitong umuwi siya sa Pilipinas para lang gawing secretary ni Kane. But she didn't. She wanted to but she didn't. Kailangan niya itong gawin. Kailangan niyang harapin ang multo ng kanyang nakaraan para tuluyan na siyang makausad. Nine goddamn years — that long. Pilit niyang pinaniniwala ang sarili na okay na siya. That she's over him but when she saw him again after that freaking nine years – she knew. Alam niyang tama ang naging desisyon niya na umuwi sa Pilipinas. She can't run forever. And she intends not to. Pinasadahan ni Vesper ng tingin ang sarili niyang repleksiyon sa kaharap na salamin at nang makontento

KABANATA APAT [NOT ANYMORE]

BREAK TIME… Bumuga ng malalim na buntong-hininga si Vesper habang nakapangalumbaba siyang nakaupo sa harap ng kanyang office table na nasa loob lang din ng opisina ni Kane. Cubicle iyon na may harang na salaming hanggang dibdib ang taas. Sinulyapan niya ang lalaking abalang-abala sa kung ano mang dokumentong binabasa nito. Nakayuko ito at may hawak na ballpen sa isang kamay. Bahagyang umangat ang isang sulok ng bahagi ni Vesper habang palihim niyang pinagmamasdan ang lalaking siyam na taon din niyang pilit na inaalis sa kanyang isipan. May mga puting buhok na ito na hindi naman nito pinagka-abalahang takpan ng kulay itim na tina and honestly? He looks better in his black mixed with gray hair. Inalis niya ang kanyang paningin sa laki saka nilaro-laro ang mga kukong napipinturahan ng pula. Sumilay ang walang buhay na ngiti sa kanyang mga labi habang pinagmamasdan niya ang mga daliri. Okay, she's doing fine. She didn’t cry. She didn’t throw the coffee at his face. Progr

COFFEE AND CHERRY PENDANT

IT’S PAST THREE IN THE MORNING and the city was dead. No footsteps. No “Mayor, papirma po. Mayor this. mayor that.” Just pure silence. Just him, alone. And the coffee in front of him. Huminga ng malalim si Kane habang nakapamulsang nakatayo sa loob ng kanyang opisina. Kararating lang niya mula sa mahabang meeting kasama ang kanyang mga ka-alyansa para sa paparating na halalan ngunit sa halip na umuwi sa kanyang bahay ay sa city hall siya dumiretso.He sat in his leather chair and loosened his tie. Itinupi din niya ang sleeves ng suot niyang long-sleeve polo hanggang sa kanyang siko bago sumandal sa upuan. Ihinimlay din niya ang kanyang ulo saka tinapik-tapik ng mga daliri ang armrest ng upuan kung saan nakapatong ang pareho niyang siko.Tanging ang malamlam na ilaw lamang mula sa kanyang desk lamp ang nagbibigay ng liwanag sa paligid. Napatitig si Kane sa kanyang mesa, particular sa plastic cup na nakapatong pa rin doon. The plastic cup sat exactly where she left it. ‘Black. N

CHAPTER SIX [YOUR COFFEE, I MADE IT]

It's day two since Vesper started working as Kane’s secretary and so far, so good. She's surviving the challenge, thank goodness!Kasalukuyang nasa loob ng hindi kalakihang pantry si Vesper na kanugnog lang ng Mayor’s office. Kasya lang yata ang limang tao doon kung magsasabay ng pasok kaso wala nang galawan dahil masikip.Pasado alas otso na ng umaga at nakaharap siya sa maliit na lababo habang hawak ang French press. Balak niyang igawa ng kape si Kane kaso hindi niya alam kung gaano karaming kape ang ilalagay niya sa French press. “Ah, bahala na.” usal ni Vesper bago naglagay ng kape sa French press. Ilang saglit lang ay dala na niya ang french press may lamang umuusok na kape patungo sa mesa ni Kane.SAMANTALA, hindi naman pinansin ni Kane si Vesper kahit pa naririnig niya ang papalapit na tunog ng takong ng suot nitong sapatos. He was scrolling through flood control budgets while pretending the coffee stain on his desk from yesterday didn’t exist. “Your coffee. I made it.”“You

CHAPTER SEVEN [BLACK, NO SUGAR. NO POLO!]

“SHIT, MAYOR! I — shit!” tarantang turan ni Vesper na kaagad binitawan ang hawak na French press. Mabilis niyang inabot ang paper towel saka nagmamadaling pinunasan ang nabasang polo ni Kane. “I didn’t mean to– let me—” Hinawakan ni Kane ang kamay ni Vesper, madiin. He wasn't hurting her. He just wants her to stop what she's doing. Aminin man niya o hindi pero nagsisimula na siyang makaramdam ng kakaiba dahil sa paghawak ni Vesper sa dibdib niya. may suot man siyang damit pero hindi iyon sapat para hindi niya maramdaman ang haplos nito. And damn it! His body is reacting. He shouldn't. It was wrong for him to feel that way but he can't help himself not to either. “Don’t touch me!" mapanganib ang tinig na aniya kay Vesper. Marahas at mabigat at bawat bitaw sa mga salita. Natigilan si Vesper kasabay ng pagbagsak ng hawak nitong paper towel sa sahig. Madiin pa ring hawak ni Kane ang pulsohan nito. "I–I…” hindi malaman ang sasabihin na ani ni Vesper pagkaraan ng ilang sandali. Ba

CHAPTER EIGHT [NO SHIRT, AND ALL THE SAME]

NO SHIRT AND ALL THE SAME ALAS DIYES ng umaga sa presscon room ng San Agustin city Hall. Cameras were all angled to the center. The microphones, reporters with notepads, and sharp eyes. Lahat ay naka-abang kay mayor Kane Ynares, ang running candidate ng Pilipinas Laban para sa darating na halalan. Samantala, nakatayo naman si Kane sa adjourning room ng presscon room. Inaayos niya ng isang kamay ang suot na jacket habang isa pa ay mahigpit na nakahawak sa kurtinang nakatakip sa malaking bintana. Salubong ang mga kilay habang marahas ang bawat paghinga. ‘Damn you, Vesper!’ anang isang bahagi ng isipan ni Kane. Shit but he wasn't wearing anything under his goddamn jacket! And the faint smell of coffee still lingers in his nostril. Great! Ni hindi niya napunasan ang dibdib niyang nabasa ng kape. He’d thrown his polo in the trash. He left his shirt to Vesper. And his dignity too! Huminga ng malalim si Kane para payapain ang sariling naiinis pa rin nang dahil sa kagagawa

CHAPTER NINE [YOU AND ME, IN THE ELEVATOR 1]

MISS DEL VALLE, let’s go…”Walang kibong sumunod si Vesper kay Kane na kasalukuyang naglalakad sa lobby ng ground floor ng bagong tayong hospital ng San Agustin. Katatapos lang ng ribbon cutting at paakyat sila sa third floor para naman sa munting salo-salo. Mag-aalas siyete na ng gabi at karamihan sa mga dumalo ay naka-akyat na.Tumabi si Vesper kay Kane na nakatayo na sa harap ng nakasaradong elevator pero siniguro niyang mayroong sapat na pagitan sa kanilang dalawa. Nang sa wakas ay dahan-dahang bumukas ang pinto kasunod ng mahinang pagtunog.Inayos ni Kane ang suot niyang suit jacket saka bahagyang niluwagan ang kanyang necktie.“3rd floor, Miss Del Valle and let’s get this over with. Just a quick speech bago ang salo-salo, one photo op then we’re out.” seryoso ang anyo na turan ni Kane kay Vesper bago tuluyang pumasok sa naghihintay na elevator.Vesper stepped in behind him, her heels clicked once before she balanced the small gift basket for the hospital director. Yumuko siya p

CHAPTER TEN [YOU AND ME IN THE ELEVATOR 2]

“AY!” gulat na bulalas ni Vesper. Muntik pa siyang masubsob. Mabuti na lang at kaagad siyang nakahawak sa handrail.Kaagad namang naalarma si Kane. Napatayo siya ng tuwid saka mabilis na pinindot ang alarm button. “Security! Maintenance!” But no one answered.Vesper checked her phone. " Walang signal. Basement to the third floor lang naman sana." Hindi sumagot si Kane. Nakatutok lamang ang mga mata niya sa panel. They're stuck while everyone’s up there eating cake.“Oh, great! Of all days…” sapo ang noo na ani ni Kane habang ang isang kamay ay nakahawak sa kanyang beywang. “Relax, Mayor. This is a brand new building. They're probably testing the backup generator. It happens, you know.” tila walang anumang sabi ni Vesper sa kasamang lalaki.Kane turned to Vesper, his gace half-lit by the emergency light that keeps on flickering. It was red and harsh. “It shouldn't happen when it's just the two of us, Miss Del Valle." Sandaling napatanga si Vesper pagkuwakumurap-kurap ang kanya

1 2 3 4 5 6 7

SCAN CODE TO READ ON APP