Todos os capítulos de ฮูหยินแสนรักของรองแม่ทัพ: Capítulo 91 - Capítulo 100

ใครเล่าจะรู้ว่าสงครามชายแดนทางใต้กินเวลายาวนานเกือบปีต่างจากสิ่งที่มู่หรงเซียวเคยประสบมาในอดีต แต่เพราะรับรู้สถานการณ์มาโดยตลอดว่ากองรบที่สิบมีแต้มเป็นต่อจึงโล่งใจขึ้นมาบ้าง พลางหวังว่าความขัดแย้งจะจบลงในเร็ววันแม่ทัพหลี่และรองแม่ทัพทั้งสี่ประชุมหาทางออกเป็นการด่วนเพราะได้ข่าวมาว่าการเมืองภายในของแคว้นคุนหลันปะทุขึ้นมาอีกครั้ง บัลลังก์ของเถียนซีเย่กำลังถูกใครบางคนสั่นคลอนอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยจากคนที่ทุกคนคิดว่าไม่มีหัวนอนปลายเท้า“ซิงอวี่ส่งข่าวมาแล้วหรือว่าเป็นเพราะเหตุใด” หนึ่งในรองแม่ทัพเอ่ยถามก่อนได้รับคำตอบที่ทำเอาสงสัยสถานการณ์ฝั่งนั้นชายหนุ่มผู้มีดวงตาสองสี ใคร ๆ ต่างมองว่าเป็นปีศาจเลือดเย็นกำลังไล่ล่าฮ่องเต้องค์ใหม่โดยไม่รามือราวกับเป้าหมายหนึ่งเดียวของเขาคือคนผู้นั้นเวลานี้กองทัพคุนหลันถูกตีแตกพ่ายจนล่าถอยไปหลายคราจึงทำได้แค่ปักหลักรอกำลังเสริมอยู่ที่เมืองอวี่โจว หากแต่เสบียงและกำลังคนร่อยหรอ ชาวเมืองต่างอดอยากไปด้วยเพราะต้องสละอาหารและข้าวของให้ทหารที่ทำการรบโดยที่ชายฉกรรจ์เหล่านั้นไม่สนว่าชีวิตของชาวเมืองจะเป็นอย่างไร ไม่เว้นแม้กระทั่งอาหารที่จำเป็นสำหรับเด็กเล็กและคนป

ชายแดนทางตอนใต้กองรบที่สิบเพิ่งได้รับชัยชนะหลังจากทะลวงเมืองเหอผิงยิงยาวไปยังเมืองอวี่โจวในคราวเดียว แม้ใช้เวลาไม่ต่ำกว่าห้าเดือนแต่นับว่าผลลัพธ์ที่ได้คุ้มค่ายิ่งเวลานี้ เมืองหลวงหนิงหวงของแคว้นคุนหลันผลัดแผ่นดินมีฮ่องเต้องค์ใหม่ปรากฏกายขึ้นแต่สถานการณ์ภายในยังน่าเป็นห่วงเพราะชายผู้มีตาสองสีกุมอำนาจเบ็ดเสร็จไว้ในมือ“สวีอันอวี่ คนผู้นั้น…” หยางเสวี่ยเฟยรู้สึกคุ้นเคยกับชื่อนี้ยิ่งนักทั้ง ๆ ที่เพิ่งได้ยินเป็นครั้งแรก “บุตรชายของมือสังหารที่ถูกฆ่าล้างทั้งตระกูลอย่างนั้นหรือ”“อืม… ทหารอวี่โจวลือกันให้ทั่วว่าโหดเหี้ยมราวกับปีศาจมาเกิด พวกขุนนางที่ยังมีชีวิตอยู่ไม่กล้าหือคัดค้านสิ่งใดยิ่งกว่าตอนที่เถียนซีเย่ปกครองเสียอีก” หลี่หมิงฮ่าวเองก็ได้ยินข่าวมาเช่นนั้น “คราแรกคิดว่าจะส่งคนมาช่วยชายแดน แต่กลับไม่มีคำสั่งอันใดเลยสักอย่างราวกับไม่สนใจสงคราม”ความนิ่งเฉยของสวีอันอวี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ทหารของแคว้นฉินหมิงบุกเข้ามายึดเมืองอวี่โจวได้ในเวลาไม่นาน แต่กระนั้นพวกเขายังไม่อาจไว้วางใจได้จึงจำเป็นต้องเฝ้าดูสถานการณ์ไปอีกระยะหนึ่งหยางเสวี่ยเฟยเพิ่งโล่งใจที่สงครามทางนี้มีวี่แววว่าจะสงบในเร็ว

เจ็ดวันต่อมาเมื่อทุกคนได้รับสัญญาณจากแม่ทัพใหญ่ แผนการรบที่เหมาะกับสมรภูมิอย่างเมืองลี่กวางจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการทหารราบและทหารม้าเข้าเสริมกำลังแนวพื้นที่ราบด่านหน้าก่อนถึงกำแพงเมืองโดยให้กองรบเดิมค่อย ๆ ถอยร่นกลับมารวมตัวกันล่อให้ฝ่ายศัตรูเคลื่อนขบวนทัพข้ามสันดอนทรายแม่น้ำเจียงหานมาทีละส่วนขณะที่พลธนูซึ่งเป็นฝ่ายสนับสนุนคอยซุ่มอยู่หลังเกราะกำบังที่สร้างเป็นช่องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ บนกำแพงเมืองรอจังหวะครั้งที่สองจากแม่ทัพใหญ่“ฮูหยิน!!!” เสียงคุ้นเคยเอ่ยเรียกหลังจากไม่ได้เห็นหน้ากันหลายวัน บุตรสาวแม่ทัพใหญ่หันขวับไปมองอย่างงุนงงว่าเขาตามนางมาเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร“เหตุใดจึงอยู่ที่นี่ ข้าบอกให้เฝ้าอยู่ที่จวนไม่ใช่หรือ”“ก็ฮูหยินใหญ่กับคุณหนูไล่ข้ามานี่ขอรับ” เสิ่นจื้อเหลียงทำหน้าเศร้าหลังจากถูกดุที่รั้งตัวมู่หรงเซียวเอาไว้ไม่ได้ คนในจวนสกุลมู่ต่างเป็นห่วงนางจึงส่งเด็กหนุ่มมาช่วยอีกแรง เพราะถึงอย่างไรเขาก็เป็นหนึ่งในหน่วยซิงอวี่ ฝีมือการรบไม่เป็นรองผู้ใดอยู่แล้ว“อาเหลียง ลี่กวางไม่ใช่เยว่จวน วิถีการรบต่างกันมากนัก เจ้าอาจจะเสียเปรียบก็เป็นได้” มู่หรงเซียวเห็นว่าคนตรงหน้าอายุยั

เจ็ดวันถัดมายามแม่น้ำเจียงหานกลับเข้าสู่สภาวะปกติกลายเป็นสัญญาณให้ศัตรูเคลื่อนขบวนทัพอีกครา แม่ทัพใหญ่ของฉินหมิงจึงสั่งกำลังพลคอยรับมือ ครานี้ไม่จำเป็นต้องให้พวกนั้นเข้ามาอย่างเคยแต่เปลี่ยนเป็นโจมตีให้ราบในคราวเดียวต่อให้คนป่าเถื่อนต้องการกำลังเสริมมากเพียงใด คนทางฝั่งนั้นก็ข้ามมาช่วยไม่ได้แล้วและหากต้องการกลับเมืองอวิ๋นหลงก็คงต้องรอวันที่แม่น้ำสายใหญ่เหือดแห้งอีกครั้งทหารทุกฝ่ายเข้าประจำที่ ธงรบโบกสะบัดอย่างพร้อมเพรียงพลันสัญญาณจากแม่ทัพใหญ่ดังขึ้นจึงเปิดฉากปะทะกันอย่างไม่มีใครยอมใคร“อาเหลียง เจ้ามากับข้า” บุตรสาวแม่ทัพใหญ่เรียกลูกน้องทั้งสองคนและหน่วยหลิ่งเหวินจึงรีบแอบในที่ซ่อนคอยสกัดศัตรูก่อนจะถึงแนวหน้าลดทอนกำลังทหารไปได้มากจู่ ๆ ถงเยี่ยนโห่ร้อง แววตาดุดัน แสยะยิ้มข่มฝ่ายตรงข้ามประกาศก้องจะยึดลี่กวางให้ได้ภายในสิบวันแล้วตวัดคมดาบใส่ศัตรูด้วยแรงทั้งหมดที่มีทันใดนั้น มู่หรงเซียวได้ยินเสียงดาบปะทะกันจากข้างหลังหันขวับไปมองด้วยความสงสัย“!!!” นางเข้าใจแล้วว่าเหตุใดถงเยี่ยนจึงมั่นใจนักว่าครั้งนี้จะถล่มลี่กวางให้ราบเป็นหน้ากลองได้ ก่อนได้ยินเสียงเสิ่นจื้อเหลียงตะโกนสบถอย่างหัวเส

เวลานั้นฝ่ายถงเยี่ยนได้เห็นแล้วว่าขุนพลฝีมือดีหลายคนที่อยู่แนวหน้าถูกกำราบไปในไม่ถึงหนึ่งชั่วยามจากคนไม่กี่คนที่แอบซุ่มอยู่ผู้นำทัพที่เหลือจึงระแวงว่าบุกเข้าตีต่อในเวลานี้อาจทำให้สถานการณ์พลิกผันเป็นรองได้เพราะไม่รู้ว่าด้านหลังกำแพงมีเล่ห์กลอันใดซ่อนอยู่จึงส่งสัญญาณถอยทัพกลับไปตั้งหลักแล้ววางแผนรบใหม่อีกครั้งหนึ่งแม่ทัพใหญ่มู่หลิงอวิ๋นรีบควบม้ากลับมายังจุดที่บุตรสาวประจำที่ด้วยสีหน้าหวาดหวั่นไม่รู้เลยว่านางยังคงมีชีวิตอยู่หรือไม่ทว่า หลังกำแพงลี่กวางยังวุ่นวายเพราะทหารแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ส่วนหนึ่งพยายามเปิดประตูเมืองให้ถงเยี่ยนเคลื่อนทัพเข้ายึดเพื่อที่ตัวเองจะได้รับการยกเว้นไม่ถูกฆ่าน้ำเสียงเด็ดขาดของแม่ทัพใหญ่ประกาศก้องให้คนของเจ้าเมืองยอมแพ้ มิเช่นนั้นเขาจะเป็นผู้สังหารคนที่คิดทรยศด้วยมือของตนเองแววตากราดเกรี้ยวจ้องมองอีกฝ่ายไม่วางตาแต่กระนั้นไม่อาจทำให้พวกเขาเชื่อใจได้ว่าศึกครั้งนี้แม่ทัพใหญ่จะชนะจึงไม่ยอมวางอาวุธแล้วดิ้นรนยืนหยัดให้ถึงที่สุดฉึก ฉึก ฉึกธนูสามดอกจากหลิ่งเหวินพุ่งปักหน้าอกของเจ้าเมืองลี่กวางและขุนนางที่อยู่ฝ่ายเดียวกันในพริบตาตามคำสั่งของแม่ทัพใหญ่เพื่อหยุดยั้ง