ในขณะที่หลินหลินกำลังบิ้วอารมณ์ของตนเองเพื่อความอยู่รอดเสียงเปิดประตูพลันดังขึ้นมาหญิงสาวถึงกับสะดุ้งตกใจหลี่หงจินหยางที่อยู่ในอาภรณ์ของชุดเจ้าบ่าวเพียงหรี่ตามองสตรีในอาภรณ์ของชุดเจ้าสาวที่สะดุ้งตัวจนอาภรณ์วูบไหวจึงถึงกับนึกฉงนขึ้นมา“เจ้าเป็นอะไร” เขายังคงเอ่ยคำที่แสนจะคุ้นชินไปทางหลินหลิน“หยางหยาง” หลินหลินยังคงเรียกขานนามตามเคย“มีอะไรจะอธิบายหรือไม่” หลี่หงจินหยางถามขึ้นเพราะเขาไม่เข้าใจพฤติกรรมของหลินหลินที่จู่ๆก็ทำท่าทางคล้ายกับว่ากำลังต้องการจะหนีไปจากเขา ซึ่งเขาไม่มีวันยอม...หลินหลินเพียงได้ยินคำถามนั้นพลันรู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาอา...น่ากลัว...*****************“ว่าอย่างไร?”หลี่หงจินหยางถามขึ้นอีกครั้งเมื่อผ้าคลุมหน้าสีแดงสดถูกเปิดออกเผยให้เห็นใบหน้างดงามกระจ่างแก่สายตา“หยางหยาง” หลินหลินยังคงเอ่ยนามของหลี่หงจินหยางพลางส่งยิ้มแห้งๆใส่หน้าของเจ้าบ่าวที่บัดนี้ลงนั่งอยู่ใกล้ๆกัน“หืม” ชายหนุ่มส่งสายตาพิฆาตอย่างรอฟัง“ใยทำสายตาอย่างนั้นเล่า” หญิงสาวเอ่ยเย้าพลางยิ้มกลบเกลื่อนแถมด้วยทุบแผงอกของเขาเบาๆอีกหนึ่งทีแก้เขิน“เจ้าทำตัวแปลกไป” หลี่หงจินหยางเอ่ยตรงประเด็น“ข้าอาจ
อ่านเพิ่มเติม
