All Chapters of ทะลุมิติรัก : Chapter 1 - Chapter 10

74 Chapters

ตอนที่1 หลี่หงจินหยาง1

คำนำหลี่หงจินหยาง ผู้ยิ่งใหญ่ที่เป็นหนึ่งในใต้หล้า โอรสหนึ่งเดียวของเจ้าแห่งแผ่นดินต้าหลี่ ดำรงตำแหน่งเป็นองค์รัชทายาทของแผ่นดินใหญ่ทั้งยังมีตำแหน่งเป็นรองประมุขของอิทธิพลมืดที่ใหญ่ที่สุด ในยุคจีนโบราณหลินหลิน ดาราซุปเปอร์สตาร์ขวัญใจวัยทีน สาวสวยสุดเซ็กซี่ขยี้ใจ ลูกครึ่งไทย-จีน นิสัยร้ายกาจที่อยู่ในยุคของโลกปัจจุบันเมื่อโชคชะตานำพาให้บุคคลทั้งสองได้มาเจอะเจอกันแบบผิดธรรมชาติผิดยุคผิดสมัย ด้วยวัตถุประหลาดชนิดหนึ่งที่อยู่ในมือของ หลี่หงจินหยาง บทนำแคว้นต้าหลี่นั้นนับว่าเป็นแคว้นที่ยิงใหญ่ที่สุดในรัชสมัยนั้นเนื่องด้วยมีการปกครองเป็นเอกเทศจากทุกแคว้นโดยไม่สนใจแคว้นอื่นใด เนื่องจากมีพันธมิตรชนิดเหนียวแน่นกับแคว้นหลี่ที่ยิ่งใหญ่อีกทั้งยังเป็นเจ้าของฝ่ายอิทธิพลมืดที่ใหญ่ที่สุดแข็งแกร่งที่สุดชนิดที่ว่าไม่สามารถมีใครบั่นทอนลงได้หลี่หงจินหยางบุรุษคนสำคัญผู้เป็นตัวเชื่อมความ สัมพันธ์ของความยิ่งใหญ่ในทุกแคว้นและทุกฝ่าย บุรุษผู้ซึ่งไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ เนื่องจากเกรงกลัวอิทธิพลที่มีผลกับคนทุกแคว้นและทุกฝ่ายไม่ว่าจะเป็นฝ่ายเมืองหลวงและฝ่ายอิทธิพลมืดการสร้างขุมกำลังมิใช่เรื่องใหญ่ การ
Read more

ตอนที่1 หลี่หงจินหยาง2

"หยางเอ๋อร์เคยบอกกล่าวแก่ข้าว่าไม่จำเป็นต้องรับสนมเพื่อเสริมอำนาจแต่อย่างใด เพราะอำนาจเหล่านั้นเขาสามารถสร้างขึ้นมาได้" สีหน้าภาคภูมิใจแสดงออกฉายชัดพร้อมๆกับประโยคที่เอื้อนเอ่ยหงเหม่ยหลงที่เพียงนั่งฟังเงียบๆจึงเอ่ยขึ้นอย่างเป็นกังวล "เป็นเพราะข้า หยางเอ๋อร์จึงต้องเหน็ดเหนื่อย เพราะข้าเห็นแก่ตัว ซือหมิน...ความรักของเราเป็นดาบสองคม" หญิงสาวหยุดคำอยู่อึดใจก่อนเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "ปีนี้หยางเอ๋อร์อายุย่างเข้ายี่สิบห้าปีแล้ว แต่เขายังคงครองตัวเป็นโสด ไม่สนใจอิสตรี ทำแต่ศึกสงครามไม่สนใจใคร มองแต่อำนาจ ทำตัวเหี้ยมโหดเย็นชา สร้างกำแพงให้ตัวเอง"หลี่ซ่งหมินก้มหน้าน้อยๆยิ้มบางเบาใส่สตรีในอ้อมกอดก่อนเอ่ยถาม "เจ้าคิดเช่นนั้นหรือ หลงเอ๋อร์""ย่อมเป็นเช่นนั้น" "แต่ข้าไม่คิดเช่นนั้น""หืม?" หงเหม่ยหลงมุ่นคิ้วเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของชายอันเป็นที่รักอย่างฉงน "ท่านรู้อะไรมาเช่นนั้นหรือ" "ไม่เลย ข้าไม่รู้อะไร เพียงแต่ ด้วยนิสัยบุรุษเพศด้วยกัน ข้าพอจะมองออก หยางเอ๋อร์ของเราอาจจะยังไม่เจอสตรีนางใดในแว่นแคว้นที่จะสามารถทำให้เขาถูกใจหรืออีกนัยหนึ่ง" หลี่ซ่งหมินเว้นระยะคำพูดเพียงนิดก่อน
Read more

ตอนที่2 หลินหลิน

ณ ใจกลางเมืองกรุงแห่งหนึ่ง ในยุคปัจจุบัน...หญิงสาวคนหนึ่งนั่งดื่มเหล้าอยู่ตรงมุมมืดด้วยอารมณ์หงุดหงิดกับทุกสิ่งอย่างรอบตัวเธอแต่งกายด้วยชุดที่ปกปิดมิดชิดแต่ทว่าไม่อาจปกปิดความสวยโดดเด่นที่แสนจะสะดุดตาและรูปร่างเซ็กซี่ยั่วยวนได้แต่อย่างใดเธอคือ หลินหลิน ดาราวัยรุ่นสาวสวยชื่อดัง แต่ทว่าด้วยนิสัยร้ายกาจดื้อดึงเอาแต่ใจของเธอจึงทำให้ค่ำคืนนี้ เธอต้องมานั่งดื่มเหล้าดับทุกข์อยู่ที่ผับแห่งหนึ่งอยู่เพียงลำพัง คนเดียว อย่างไม่เข้าใจในชีวิต...เธอเป็นซุปตาร์ เป็นดาราขวัญใจวัยรุ่นด้วยรูปร่างหน้าตาและฝีมือการแสดง ทำให้เธอดังเป็นพลุแตก แต่...ยิ่งสูงก็ยิ่งหนาวด้วยการที่เป็นคนดัง ทำอะไรนิดอะไรหน่อยก็เป็นข่าวเรตติ้งของเธอพุ่งกระฉูดทุกการกระทำ ทั้งแง่ดี และแง่ลบ แต่จะเป็นแง่ลบซะส่วนใหญ่ด้วยนิสัยร้ายกาจ ไม่ยอมคน ทำให้เธอมักมีประเด็นเป็นข่าวอยู่ทุกวัน แต่นั่น ยิ่งทำให้เธอดังดังจนเป็นซุปเปอร์สตาร์อันดับต้นๆของประเทศคนดังมักมาคู่กับข่าว จนเธอชินชาข่าวอะไรก็ไม่สามารถทำอะไรเธอได้เพียงแต่..."วันนี้! มันเป็นวันนรกแตกรึไง หื้อ!" เธอสบถออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ วันนี้มีแต่เรื่องแย่ๆประดังกันเข้
Read more

ตอนที่3 แรกพบสบตา

หลินหลินกลับมาถึงคอนโดส่วนตัวด้วยอาการเมามาย เดินเซไปเซมาจนเข้ามาถึงในห้องอาบน้ำหญิงสาวค่อยๆถอดเสื้อผ้าที่สวมอยู่บนลำตัวของตนออกอย่างทุลักทุเลเธอถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้น ทีละชิ้น จนหมด ก่อนจะเดินตัวเปลือยไปหยุดอยู่ที่อ่างน้ำขนาดใหญ่เพื่อกดน้ำให้ไหลออกมาเธออยู่คอนโดแห่งนี้คนเดียว ไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีเพื่อน ไม่มีคนรับใช้ ไม่มีพี่เลี้ยง ไม่มีใครเลยที่อยากอยู่กับคนอย่างเธอเวลารับงานแสดงหรืออีเว้นท์จะเป็นหน้าที่ของบริษัทเท่านั้น เธอแค่เพียงทำตัวสวยๆรับงานตามใบสั่ง "ไม่มีใครอยากอยู่ด้วยก็ไม่แคร์หรอก อยู่คนเดียวก็ได้"หลินหลินบ่นพึมพำขณะก้าวเท้าลงอ่างอาบน้ำเพื่อแช่ตัวอยู่ในอ่างน้ำอุ่น"ฉันจะอยู่คนเดียวไปจนตายเล้ยยย" เธอตวาดพร้อมตีน้ำอุ่นอย่างขัดใจจนน้ำแตกกระจายเดิมทีเธอก็ไม่ได้ร้ายกาจจนทุกคนพากันหนีอย่างนี้หรอก เพียงแต่... จากเด็กน้อยที่น่ารักสดใสไร้พิษภัยต่อมาได้เจออะไรต่างๆมากมายถ้ามัวแต่เป็นคนสดใสไร้พิษภัยแล้วต้องอมทุกข์ ต้องถูกเอารัดเอาเปรียบ ต้องเสียใจ ต้องเสียทุกอย่างทำไมจะต้องทนทำตัวร้ายกาจอย่างนี้แหล่ะ เป็นทางออกที่ดีที่สุดไม่มีใครรักเธอ แล้วไงแค่เธอรักตัวเธอเอง แค
Read more

ตอนที่4 ใคร?อะไรกัน?

เสียงกรีดร้องถูกกลืนหายเข้าลำคอในเวลาต่อมา หญิงสาวตั้งสติก่อนเพียงอึดใจพลางลดแขนลดขาลงเก็บเอาไว้ข้างลำตัวแล้วหลับตาลงบางที…เธออาจจะดื่มเหล้ามากไปเธอคงจะเมา…จนตาลายแล้วเห็นภาพหลอนอา...ใช่! ภาพหลอนมันเป็นเพียงภาพหลอนเป็นภาพหลอนจะมีผู้ชายหล่อล่ำน่าปล้ำใส่ชุดจีนโบราณเต็มยศโผล่มาจากอ่างอาบน้ำของเธอได้อย่างไรภาพหลอนภาพหลอนแน่ๆหลินหลินจึงหลับตาอีกเพียงครู่ อึดใจผ่านไป... ยังหลับตาอยู่...หลับตาอีกนิด...อีกนิดอืม...เอาล่ะ!เธอสูดลมหายใจเข้าอย่างหนักหน่วงก่อนตัดสินใจลืมตาขึ้นมาอีกครั้งแต่...ภาพที่เห็นภาพนั้น ผู้ชายคนนั้น ยังอยู่ยังอยู่กับเธอ ในอ่าง..."กะ...กรี๊ดดด..อุ๊บ"เสียงกรีดร้องหายเข้าไปในลำคออีกครั้งเพราะมือเรียวหนาของผู้ชายแปลกประหลาดในอ่างอาบน้ำตรงหน้ากดปิดทับริมฝีปากของหลินหลินเอาไว้มือของเขากับริมฝีปากของนางสัมผัสกันได้!หลินหลินถึงกับชะงักงันตัวแข็งทื่อเธอเพียงจ้องมองสบสายตาสีดำนิลคมเข้มกับผู้ชายแปลกประหลาดนิ่งงันผ่านไปซักพักเธอจึงได้สติก่อนจะดิ้นขลุกขลักไปมาแต่เหมือนแรงของผู้ชายแปลกประหลาดคนนี้จะมีมากมายมหาศาล ซักพักร่างเปลือยเปล่าของหลินหลินก็ถูกชายหนุ่ม
Read more

ตอนที่5 ดึงสติ 1

"แม่นาง..."เสียงแหบพร่าทว่ามีเสน่ห์ของชายหนุ่มที่อยู่ด้านหลังของหลินหลินเอ่ยขึ้นด้วยภาษาจีนโบราณทำให้หญิงสาวที่ทำท่าขยุกขยิกถึงกับชะงักกึกในทันที "กรุณาหยุด...หยุดดิ้นได้หรือไม่"เขายังคงเอ่ยต่อพร้อมลมหายใจกรุ่นร้อนที่เป่ารดศีรษะของหลินหลินอยู่ หญิงสาวเริ่มรู้สึกได้ว่าเขากำลังจัดการกับอารมณ์พลุ่งพล่านบางอย่าง ถ้าเธอยังคงดิ้นรนคงกลายเป็นยั่วยวนแทนที่จะเป็นขัดขืน เมื่อคิดได้อย่างนั้นหลินหลินจึงหยุดดิ้นในทันทีและแม้ว่าจะเป็นภาษาจีนโบราณแต่หลินหลินก็สามารถที่จะฟังได้เข้าใจอยู่บ้าง เนื่องจากเธอนั้นเป็นลูกครึ่งไทย-จีนอีกทั้งยังเคยได้รับเล่นหนังแนวจีนโบราณและเคยได้ฝึกภาษาจีนโบราณมาบ้างแล้ว"ปะ ปล่อย"หลินหลินรวบรวมสติที่มีอยู่น้อยนิดเอ่ยขึ้นเบาๆ"ปล่อยก่อน...ได้โปรด" เธอเอ่ยขึ้นอย่างมีสติและนุ่มนวลเพื่อควบคุมสถานการณ์ เธอมักจะมีสติอยู่เสมอในทุกสถานการณ์ ถึงแม้ว่าบางครั้งจะเป็นสติที่แตกกระเจิงกระจัดกระจายออกเป็นเสี่ยงๆบ้างก็ตามทีชายหนุ่มในชุดจีนโบราณได้ยินดังนั้นจึงค่อยๆคลายมือทั้งส่วนบนและส่วนล่างของเขาออกหลินหลินใช้โอกาสนี้ตอนที่เขากำลังคลายกล้ามเนื้อกระโดดออกมาจากอ่
Read more

ตอนที่5 ดึงสติ 2

หญิงสาวทำได้เพียงกลืนน้ำลายลงคอ พยายามไม่ให้ตัวเองสติแตกไปมากกว่านี้ชีวิตที่คล้ายจะบ้าอยู่แล้ว ให้มันบ้าไปให้ถึงขีดสุดไปเลย มีผีมาให้คุยด้วยถึงที่ เอาเข้าไปหลินหลิน"ที่นี่…บ้านของ…ของฉัน" หญิงสาวกลั้นใจตอบไปลองคุยกับผีดู "ทะ ท่าน มาทำอะไร ที่ ที่นี่" ตะกุกตะกักเหลือเกิน ชายหนุ่มปริศนาไม่ได้ตอบคำใดๆเขาน่าจะงงๆกับประโยคที่ฟังไม่ได้ศัพท์ของเธอ เขาแค่เพียงก้มหน้ามองเธอแว่บนึงด้วยมาดน่าหวาดหวั่นสั่นสะพรึง ก่อนจะพาร่างสูงโปร่งกำยำเดินอย่างเชื่องช้าแบบผู้ทรงอำนาจผ่านตัวเธอออกไปยังห้องด้านนอกของห้องน้ำ เขาเดินเอามือไพล่หลังด้วยท่วงท่าสง่างามตามแบบฉบับผู้มียศศักดิ์ชั้นสูงตามระเบียบของผู้ชายจีนโบราณตรงลักษณะตามที่หลินหลินได้ศึกษาตอนร่วมเล่นหนังฟอร์มยักษ์แป๊ะ รู้สึกดีขึ้นมานิดนึงที่ตอนนั้นตัดสินใจร่วมแสดงหนังเรื่องนั้นอย่างน้อยก็ช่วยให้ตอนนี้ดูไม่โง่เท่าไหร่ แล้วท่าทางของเขาที่กำลังเดินทอดน่องอยู่ในห้องของเธอขณะนี้ล่ะ ดูๆไปแล้ว เขาน่าจะเป็นเจ้าที่มากกว่าผีนะ ดูดีเกินกว่าจะเป็นผีนะนั่นชายหนุ่มที่หลินหลินแอบมองอย่างหวั่นๆอยู่นั้นดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้สนใจในตัวของเธอแต่อย่าง
Read more

ตอนที่6 สตอร์เบอรี่ 1

ภายในสตูดิโอถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่นแห่งหนึ่ง ซึ่งแม้ว่าจะมีผู้คนเดินไปเดินมากันขวักไขว่วุ่นวายไปมาไม่ขาดสายแต่หลินหลินก็ยังคงอยู่กับตัวเองได้โดยไม่สนใจใครความเย่อยิ่งยะโสของเธอเป็นอะไรที่ใครๆก็รับรู้กันได้เป็นอย่างดี เธอกำลังนั่งครุ่นคิดถึงเจ้าที่ของเธอที่ตอนนี้คงจะยังนั่งเป็นรูปปั้นหายากอยู่ภายในคอนโดของเธอเอง เมื่อคืนเธอกับเจ้าที่นั่งคุยกันเธอได้นั่งคุยกับเจ้าที่!!!เป็นอะไรที่เธอรู้สึกภาคภูมิใจเหลือเกินให้ตายเถอะ!เจ้าที่ของเธอบอกกล่าวแก่เธอว่าเขาชื่อ หลี่หงจินหยาง เขามาจากแคว้นต้าหลี่ ถ้าลองๆคำนวณดูแล้ว แคว้นต้าหลี่นี่คงจะเป็นยุคของสมัยราชวงศ์อะไรซักอย่างเมื่อหลายร้อยปีมาแล้ว สรุปแล้วเจ้าที่ของเธอคือคนที่ทะลุมิติมาจ้าจะบ้าตาย!แค่ได้เจอกับผีหรือเจ้าที่ยังจะน่าเชื่อถือมากกว่าอีกนะแต่นี่ทะลุมิติมา....ทะลุมิติเนี่ยนะ! เฮ้อ!ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อล่ะค่ะ โผล่มาซะขนาดนั้น เหมือนในหนังแฟนตาซีเลยทีเดียวเชียว มีแสงด้วยนะเออ...เฮ่อ!ง่วงนอน...หลินหลินคิดในใจพลางยกมือขึ้นปิดปากเพื่อหาวออกมาอย่างสวยงามเพราะตั้งแต่เมื่อคืนกระทั่
Read more

ตอนที่6 สตอร์เบอรี่ 2

"จะรีบไปไหนล่ะคะ" พลอยใสรีบเดินมาดักหน้าหลินหลินเอาไว้ก่อนแล้วยกมือถือที่เปิดรูปภาพหนึ่งเอาไว้ให้หลินหลินมองดู พลอยใสพูดต่อด้วยนำเสียงไร้ความเป็นมิตร "จำได้มั้ยว่าใครที่อยู่ในรูป"หลินหลินหรี่ตามองนิดนึงก่อนตอบอย่างไม่ยี่หระ "รูปของฉันเอง มีอะไรเหรอ""แล้วผู้ชายที่นั่งกินข้าวอยู่ด้วยกันล่ะ" พลอยใสถามคาดคั้นแบบหยั่งเชิง หลินหลินกลอกตาไปมาอย่างใช้ความคิด ชายหนุ่มในรูปน่าจะเป็นพระเอกมิวสิคที่เธอกับเขาได้รับเล่นด้วยกันเมื่ออาทิตย์ก่อน ถ้าจำไม่ผิดนะ ตอนนั้นถ่ายทำเสร็จ เพื่อหาคนเลี้ยงข้าวเธอก็เลยชวนเขาไปกินข้าวด้วยกันที่ร้านอาหารใกล้ๆกับกองถ่าย เธองกน่ะ!"โธ่! หลินหลิน..."จู่ๆ พลอยใสก็เปลี่ยนกิริยาจากน้ำเสียงแข็งกระด้างเมื่อครู่กลายเป็นน้ำเสียงใสซื่ออ่อนแอแบบกลั้นร้องไห้หลินหลินใช้หางตามองไปที่มุมทางเดินมุมหนึ่งเห็นเป็นบุคคลที่คาดว่าน่าจะมาจากสายข่าวซุบซิบที่ทางทีมงานเชิญให้มาเก็บภาพเพื่อโปรโมทเรียกเรตติ้งก่อนที่นิตยสารจะออกมาเป็นรูปเล่มและวางแผง พวกเขาอยู่ไม่ไกลและกำลังสนใจหลินหลินกับพลอยใสอยู่อย่างพอดิบพอดี ยัยนี่คงกำลังแสดงเพื่อเรียกเรตติ้งอย่างแข็ง
Read more

ตอนที่7 ยอมรับและปรับตัว 1

หลินหลินรีบกลับมาถึงคอนโดส่วนตัวอย่างเร็วเพราะอยากรู้ว่าเจ้าที่สุดหล่อของเธอยังอยู่หรือเปล่า เธอค่อยๆ ย่องเข้ามาในห้องของตัวเองแบบที่ไม่เคยทำมาก่อน "หยางหยาง..." นั่นเป็นชื่อที่หลินหลินตั้งให้เจ้าที่เพื่อเพิ่มความเป็นกันเอง "ยังอยู่หรือเปล่า" ใครจะว่าบ้าก็ช่างเถอะ ไม่เจอกับตัวเองไม่รู้หรอก"หยางหยาง..." หลินหลินยังคงเรียกชื่อเจ้าที่ของเธอขณะมองหาไปทั่วห้อง เงียบ... ไม่มีเสียงตอบรับใดๆทะลุมิติกลับไปแล้วรึ?เธอถามในใจขณะยังคงมองหาอย่างคาดหวังว่าเขาอาจจะยังอยู่"หยาง...อุ๊บ"จู่ๆหลินหลินก็รู้สึกเหมือนชนเข้ากับอะไรซักอย่าง"อ้าว...ยังอยู่เรอะ" เธออุทานออกมาเมื่อรู้แล้วว่าชนเข้ากับชายหนุ่มแปลกประหลาดที่แอบมายืนอยู่ทางด้านหลังของเธอโดยที่เธอไม่รู้ตัว ก่อนบ่นออกไป "อย่าทำให้ตกใจได้มั้ย เฮ่อ!" "แม่นาง..." ชายหนุ่มที่หลินหลินถือวิสาสะเรียกว่า หยางหยาง เอ่ยขึ้นอย่างสุภาพ ทำให้หลินหลินต้องเปลี่ยนกิริยาเป็นสุภาพด้วยเช่นกัน"ท่านยังอยู่อีกหรือ ยังหาทางกลับไปไม่ได้หรือ" เธอถามหยางหยางของเธออย่างนึกห่วงใย เธอห่วงเขาจริงๆนะ เขาเป็
Read more
PREV
123456
...
8
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status