บททั้งหมดของ ทะลุมิติรัก : บทที่ 91 - บทที่ 100

หลี่หงจินหยางก้มหน้ามองใบหน้าของหลินหลินนิ่งๆอยู่อย่างนั้น ก่อนจะคลี่ยิ้มอบอุ่นส่งให้นางทั้งๆที่นางหลับอยู่ แต่เขาก็ยังเลือกที่จะกระทำอย่างนั้นเขามักจะแอบทำอย่างนี้อยู่เสมอ ซักพักเขาจึงก้มหน้าลงแล้วจูบเบาๆที่หน้าผากกลมมนของนาง พลางกระซิบเสียงแผ่ว “ข้ารักเจ้า...”หลี่หงจินหยางยังคงคลอเคลียแนบชิดอยู่กับใบหน้านวลเนียนเปล่งปลั่งอมชมพูระเรื่อของหลินหลินที่กำลังหลับใหลไม่รู้ตัวอันใดเขาเพียงกระซิบกระซาบอยู่ใกล้ริมฝีปากอวบอิ่มของนาง“ข้ารักเจ้า...หลินหลิน...” จบคำก็จูบนางอย่างแผ่วเบาตรงริมฝีปากของนางอย่างอ้อยอิ่งเนิ่นนาน เขาค่อยๆมอบจุมพิตที่แสนวิเศษให้นาง ในขณะที่ผู้ถูกจุมพิตเอาแต่หลับลึกไม่รู้เรื่องรู้ราวใดๆหลี่หงจินหยางเลือกที่จะทำอย่างนี้โดยที่ไม่ให้หลินหลินได้รับรู้ในยามตื่นนอน เพื่อที่เขาจะรอดูอาการแง่งอนเอาแต่ใจของหลินหลินเมื่อยังไม่ยินคำบอกรักจากปากของเขาเมื่อครั้งที่นางเค้นถามเขาเมื่อยามตื่นนอน เขาเห็นนางเอาแต่ถามเขาเป็นจริงเป็นจังแบบเอาเป็นเอาตายเขาก็เพียงไม่บอกออกไปให้นางได้ยินเขาชอบให้นางแสดงท่าทางแง่งอนแต่ใจกับเขามีเพียงนางเท่านั้นที่มีสิทธิ์แสดงอาการอย่างนี้

เขามิได้ต้องการสิ่งใดนอกจากสิ่งที่นางต้องการจะทำให้เขาตามที่นางเข้าใจ นั่นคือเหตุผลของการพยักหน้าเป็นคำตอบแค่เพียงครั้งเดียวของหลี่หงจินหยางหลินหลินยังคงยุ่งวุ่นวายอยู่กับการเตรียมเครื่องอาบน้ำให้หลี่หงจินหยาง เธอได้สั่งให้นางกำนัลเตรียมกลีบดอกไม้เอาไว้ด้วยเพื่อที่เธอจะได้โรยลงไปในอ่างน้ำอุ่นเธอจะต้องโรยตอนที่ หยางหยางของเธอจะลงแช่น้ำเพราะถ้าหากว่าโรยทิ้งเอาไว้ประเดี๋ยวมันจะเหี่ยวช้ำจนเสียความงดงามไปอันที่จริงเธอก็อยากจะทำแบบสปาร์ให้ด้วยนะแบบเอาเกลือมาขัดผิดให้เขา แต่ทว่า...ในยุคสมัยนี้ เกลือมีค่าดั่งทองคำ เอามาใช้แบบนั้นไม่ได้ เธอจึงต้องตัดออกไป นอกจากนี้เธอยังได้ฝึกนวดตัวมาด้วยนะ ในระหว่างที่หยางหยางของเธอไปทำภารกิจต่างเมือง เธอแอบฝึกนวดตัวมาแล้วเป็นอย่างดี เธอจะได้นวดตัวให้เขาเพื่อเอาใจเขาหึหึ! หลินหลินเอ้ย! ไม่มีใครให้ล่อลวง ก็ล่อลวงสามีให้รักให้หลงแบบนี้แหล่ะ เขาจะได้ไม่มีชายารอง อนุชายา หรือสนมอะไรให้ต้องมานั่งสู้รบปรบมือให้เหนื่อยใจ ยุคโบราณอย่างนี้ยิ่งนิยมชมชอบกันอยู่ พวกการมีเมียน้อยมากๆเนี่ย หลินหลินยังคงครุ่นคิดอย่างเจ้าเล่ห์ร้ายกาจอยู่ไม่จางหลี่หงจินหยางเพียงม

ชายหนุ่มรีบวางงานในมือลงก่อนจะนั่งกอดอกฟังการบรรเลงเพลงพิณของหญิงสาวที่กำลังนั่งอย่างสวยงามอยู่หลังพิณไม่ใกล้ไม่ไกลกับเขาในยามนี้ เดิมทีเขาก็เคยได้ชมการแสดงแบบนี้มานักต่อนักมากมายแล้วในยามที่ทางพระราชวังมีงานเฉลิมฉลองต่างๆเหล่าบรรดาสาวงามที่เป็นลูกขุนนางใหญ่โตมักจะใช้การบรรเลงพิณเพื่อหมายให้เขาได้ดูชม แต่ละนางแต่งกายทำผมมาอย่างวิจิตรการตา ท่วงท่าของพวกนางยามเล่นพิณก็มักจะแฝงความยั่วยวนอยู่ตลอดเวลา สายตาของพวกนางก็มักจะชำเลืองมองมาทางเขาอย่างไม่มีลดละ เขาดูออกว่าพวกนางต่างหมายมาดต้องการสิ่งใดแต่นาง...ผู้เป็นชายาหนึ่งเดียวของเขานางตั้งใจบรรเลงเพลงพิณมากเกินไปหรือไม่ หน้าตาจริงจังร้ายกาจปานนั้น! หลี่หงจินหยางถึงกับนึกขันหลินหลินอยู่เงียบๆหลินหลินยังคงตั้งอกตั้งใจบรรเลงพิณให้หยางหยางของเธอได้ฟังอย่างแน่วแน่จริงจัง เพลงนี้เป็นเพลงบอกรัก สื่อความหมายถึงการรักใครสักคนจากใจจริง เธอจึงตั้งใจบรรเลงพิณเป็นอย่างมากเพื่อสื่อให้เขาได้รับรู้ถึงความรักของเธอที่พยายามจะสื่อให้เขาผ่านบทเพลงๆนี้อา...รู้สึกคล้ายกับเป็นนางเอกในนิยายเสียนี่กระไรหลินหลินคิดในใจอย่างกรุ้มกริ่มเหลือจะกล่าวพลางบรรเล

หลินหลินเอ่ยคำพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เปี่ยมเสน่ห์แพรวพราว หญิงสาวทำท่าครุ่นคิดอยู่เพียงครู่จึงเอ่ยต่อ“หม่อมฉันจะแนะนำวิธีการต่างๆเพื่อใช้มาเสริมเพิ่มความงามให้เฉิดฉายทั้งยังดึงเสน่ห์ที่มีอยู่น้อยนิดให้มีเพิ่มมากยิ่งขึ้นและที่สำคัญวิธีกลยุทธ์มัดใจสามีไม่ให้สนใจชะนีอื่นมากเกินไปเพคะ”“อา...” เหล่าสตรีทั้งหลายพยักหน้าเข้าใจกันอย่างพร้อมเพรียงกับประโยคส่วนใหญ่ของหลินหลิน แต่...ชะนีคืออันใด!?หลินหลินพลันได้สติที่บังเอิญเอ่ยคำแปลกประหลาดจึงกระแอมหนึ่งทีแล้วอธิบาย “ชะนีใช้แทนคำเรียกสตรีที่มักจะมาล่อลวงสามีของเราอย่างไรเล่า”“อ่า...” ครานี้เหล่าสตรีทั้งหลายเสียงสูงมากกว่าเดิม“ชะนีเป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง มันจะมีเสียงร้องแบบนี้” หลินหลินอธิบายถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดนี้พร้อมทั้งทำเสียงร้องของมันประกอบคำอธิบาย “เสียงร้องของมันมีความหมายว่าสามีจึงใช้คำนี้เรียกสตรีที่มักจะร้องหาสามีอย่างไรเล่า”คำอธิบายอย่างออกรสออกชาติของหลินหลินทำเอาหงฮองเฮาและเหล่าสตรีฮูหยินทั้งหลายถึงกับอมยิ้มและอดชื่นชมหลินหลินมิได้“พระชายาช่างปราดเปรื่องเพคะ”“ความรอบรู้เหนือสตรีทั่วหล้าเพคะ”“ทั้งงดงามทั้งเฉลียวฉลาดหาใครเป

หลินหลินจึงอธิบายอย่างต่อเนื่อง “ก่อนนอนหาชุดสำหรับเตรียมนอนที่มีสีสันบ้างในบางครั้ง เนื้อผ้าควรเป็นแบบบางเบาและลื่นมือสะกิดเพียงนิดหลุดร่วงอย่างเร็ว ไม่จำเป็นต้องมัดสายคาดเอวจนสาบเสื้อปิดมิดจนถึงลำคอ ให้ปล่อยเอาไว้ไม่ต้องมัดสาบเสื้อแต่อย่างใด ชุดเอี๊ยมก็ไม่จำเป็นต้องมีสายถ้าให้ดีใส่แค่ปิดหน้าอกเพียงครึ่งเดียวก็พอเพื่อดันหน้าอกอวบอิ่มของเราขึ้นมาให้นูนเด่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วนำผมของเราบางส่วนมาปิดเอาไว้แค่เพียงบางเบาให้เห็นเนินอกวับๆแวมๆ ใบหน้าไม่ต้องลงแป้งทั้งหมด แต่ควรทำให้แก้มนวลของเราแดงเปล่งปลั่งซับสีชาดอยู่ตลอดเวลา เรียวปากของเราก็ต้องไม่ซีด เราควรเติมสีสันลงไปแต่เพียงบางเบา ส่วนนี้สามารถช่วยได้โดยการกัดเม้มริมฝีปากน้อยๆอยู่ตลอดเวลา ดวงตาของเราไม่ควรปล่อยให้โล่งจนเกินไปควรเขียนเอาไว้ในแบบที่หลากหลายหลากอารมณ์โดยเฉพาะอารมณ์เว้าวอน และท่ายืนรวมถึงมุมที่เรายืน ยามสามีเดินมาเห็นเรา...” หลินหลินอธิบายฉะฉานเป็นฉากๆอย่างมั่นใจไม่มีอับอายขวยเขินคล้ายติวเตอร์เทรนเนอร์ระดับโลกและหลังจากที่ใช้เวลากับทฤษฏีอยู่นาน หลินหลินจึงได้เวลาพาไปปฏิบัติ เหล่าสตรีทั้งหมดจึงได้เดินทางออกมายังตลาดเ