วันต่อมาแม้หัวใจจะบอบช้ำ ขอบตาแดงก่ำจากการร้องไห้อย่างหนักตลอดคืน เฝ้าพะวกพะวนถึงแฟนหนุ่มที่ไม่อาจติดต่อกันได้ แต่ชีวิตนักศึกษาชั้นปีที่สี่ก็ยังต้องดำเนินต่อไป เช้าวันต่อมามีอาก็จำเป็นที่จะต้องออกไปมหา’ลัยเหมือนปกติร่างเหมือนไร้วิญญาณก้าวออกมาจากคฤหาสน์หลังใหญ่ ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง เอื้อมเปิดประตูรถยนต์ยุโรปคันเดิมขึ้นไปนั่งประจำตำแหน่งยังเบาะหลังหัวคิ้วขมวดเข้าหากัน เงยหน้ามองคนหลังพวงมาลัยอีกครั้ง ขอบตาพลันร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างสุดกลั้น“พะ...พี่ไอซ์ไปไหน”เธอถามลูกน้องหนุ่มคุ้นหน้าแต่ไม่รู้จักชื่อเสียงสั่น หันมองซ้ายขวาหาบอดี้การ์ดคู่ใจร้อนรน“ตอนนี้ไอซ์ถูกสั่งพักงานแบบไม่มีกำหนดครับ ผมกันย์ จะรับหน้าที่ดูแลคุณหนูในช่วงนี้แทนไปก่อน”“ไม่นะ! พ่อจะสั่งพักงานพี่ไอซ์ไม่ได้! จอดรถเดี๋ยวนี้! ฉันจะลงไปคุยกับพ่อให้รู้เรื่อง!”“ขออภัยครับ ผมคงทำตามคำสั่งคุณหนูไม่ได้ หน้าที่ของผมคือพาคุณหนูไปกลับมหาลัยและดูแลความเรียบร้อย”“...”กลีบปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น ทั้งโกรธทั้งเสียใจปะปนกันไปหมด ความรู้สึกผิดวิ่งพล่านที่เป็นต้นเหตุให้ไอซ์ถูกลงโทษไปด้วยเม็ดน้ำตาที่พยายามเก็บกลั้น ไหลอาบส
Last Updated : 2026-03-02 Read more