All Chapters of ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก: Chapter 11 - Chapter 20

ร่างอวบป้อมวิ่งเข้ามาหาผู้เป็นแม่ที่นั่งรออยู่ไม่ไกล ก่อนที่มือน้อยทั้งสองข้างจะจับต้นขามณีมันตรา แล้วเขย่าเบาๆ“คุณแม่ขา น้องฟ้าอยากเข้าห้องน้ำ”“ได้ค่ะ เดี๋ยวแม่พาไปนะคะ”หลังจากที่แม่สาวน้อยของเธอเข้าห้องน้ำเสร็จ ก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะกลับไปหาพี่ชายที่เล่นอยู่บริเวณโซนของเล่นเลยแม้แต่นิด แต่เจ้าตัวดีกลับจูงมือแม่ตรงไปยังร้านที่มีกล่องสีชมพู ซึ่งข้างในมีตุ๊กตาเจ้าหญิงบรรจุอยู่ในนั้น“แม่หมอก น้องฟ้าอยากได้”เจ้าของแก้มป่องที่ลองทำหน้าออดอ้อนทีไรแล้วไม่มีครั้งไหนเลยที่เธอจะไม่ใจอ่อน แต่ถึงแม้ว่าจะใจอ่อนยอมควักตังค์เช่นไร แต่ก่อนที่จะซื้อให้ทุกครั้ง มณีมันตราก็ไม่ลืมที่จะสอนให้ลูกเห็นคุณค่าของเงินและสิ่งของก่อนเสมอ“น้องฟ้าคะ ถ้าคุณแม่ซื้อให้ น้องฟ้าต้องสัญญาว่าจะดูแลรักษาให้ดี เพราะมันเป็นของที่ต้องแลกมาด้วยเงินที่คุณแม่ทำงานหามาให้หนู เข้าใจไหมลูก”เด็กหญิงพยักหน้าสองสามที เธอไม่รู้ว่าลูกจะเข้าใจในสิ่งที่พูดมากแค่ไหน แต่ก็ไม่อยากจะยัดเยียดอะไรให้เด็กหญิงมากเกินไป จึงพยายามค่อยๆ บอกค่อยๆ สอน แต่ก็เหมือนว่าสิ่งที่เธอทำจะได้ผลอยู่ไม่น้อย เพราะถึงแม้ลูกลิงทั้งสองจะซน (มาก) ตามประสาเด็กๆ แ

พิธานซึ่งยืนมองอยู่หลังตู้เกม เหยียดยิ้มออกมาอย่างนึกสมเพช ก่อนจะเดินจากไปโดยไม่หันหลังกลับมามองอีก จึงพลาดที่จะเห็นอะไรบางอย่าง“แม่หมอก เมฆหิว”เด็กชายเมฆาวิ่งเข้ามาหามารดาก่อนจะตามหลังมาติดๆ ด้วยเจ้าตัวเล็กอีกคน ที่มาถึงก็รีบหยิบขนมเค้กนุ่มนิ่มเข้าปากทันที เด็กหนอเด็ก เล่นเสร็จพอเหนื่อยแล้วก็กิน“กินดีๆ สิคะ เดี๋ยวก็ติดคอหรอก”ปากก็พูดไป แต่มือของคนเป็นแม่ก็คอยเช็ดแก้มเช็ดปากให้ลูกทั้งสองอยู่ไม่เว้นวาง“กินเสร็จแล้วเรากลับบ้านกันนะคะเด็กๆ คุณยายรอกินข้าวแล้ว”ชีวิตชายโสดยังคงดำเนินไปเหมือนในทุกๆ วัน พิธานมองสาวสวยที่เป็นคู่ควงคนปัจจุบันของตนที่กำลังยื่นแก้วบรั่นดีราคาแพงมาให้อย่างเอาใจ แต่จะว่าไปชีวิตแบบนี้เขาไม่ได้พึ่งมีตอนที่หย่ากับมณีมันตรา มันเป็นมาตั้งแต่แต่งงานวันแรกกับเธอเลยด้วยซ้ำ“ไม่ดื่มหน่อยหรือคะคุณพุก”หมวยลี่ดาราสาวที่เรียกได้ว่ามาแรงที่สุดในปีนี้ กำลังคะยั้นคะยอให้เขาดื่มบรั่นดีที่เจ้าหล่อนส่งให้ พิธานมองหญิงสาวสวยที่นั่งคลอเคลียอยู่ข้างๆ ก่อนจะเอ่ยปากถามในสิ่งที่หล่อนพูดเมื่อวันก่อน“วันนั้นคุณหมวยชวนผมไปทำอะไรนะครับ พรุ่งนี้ผมว่าง อยากจะหาอะไรทำแก้เบื่อพอดี”“อ๋อ ว

“ก็คุณอยากรู้ไม่ใช่เหรอคะ ว่านอกจากจะทำหน้าได้แล้ว ห้องนี้ทำอะไรได้อีก นอนลง!”มณีมันตรายิ้มร้ายก่อนจะวางมีดผ่าตัดลงบนโต๊ะเก็บอุปกรณ์ แล้วหยิบสายน้ำเกลือขึ้นมาเพื่อเติมวิตามินบำรุงร่างกายให้เขา“เธอแกล้งฉันเหรอ!”เมื่อรู้ตัวว่าโดนหญิงสาวแกล้งและตัวเขาเองก็เผลอปล่อยไก่ไปเป็นเล้า ทำให้พิธานทั้งรู้สึกเสียศักดิ์ศรีและอายเป็นอย่างมาก จึงทำหน้าเคร่งขรึมเพื่อกลบความอายของตนเองนกรู้อย่างมณีมันตรา ยิ้มออกมาเล็กน้อย“รอสักครึ่งชั่วโมงนะคะ คุณจะนอนรอก็ได้นะ เดี๋ยวฉันปิดไฟให้”พิธานไม่ได้พูดอะไรกับเธอสักคำ หญิงสาวจึงเดินออกไปจากห้องแล้วให้พิมพ์พลอยเข้ามาดูแลชายหนุ่มแทน“ถูกใจหมวยมากเลยค่ะหมอหมอก ทำหน้ากับคุณหมอนี่รับประกันความสวยแถมราคาไม่แพงเว่อร์แบบคลินิกอื่นด้วยนะคะ”“ขอบคุณค่ะคุณหมวย”สองสาวเดินออกมาพร้อมกัน ก่อนจะมานั่งลงที่หน้าโต๊ะให้คำปรึกษาเพื่อแนะนำวิธีการดูแลตัวเองหลังจากร้อยไหมและฉีดโบท็อกซ์“ยังไงถ้ามีปัญหาสามารถไลน์คุยกับหมอได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยนะคะคุณหมวย”“ค่ะ งั้นหมวยขอตัวกลับก่อนนะคะ”มณีมันตราออกมาส่งทั้งคู่ที่หน้าคลินิกอย่างรู้สึกโล่งใจ เจ้าหล่อนแอบขอให้พิธานไปแล้วไปลับอย

พิธานครางในลำคอเบาๆ อย่างหมายหัวหญิงสาวเอาไว้ว่าสักวันเขาจะเอาคืนที่เจ้าหล่อนซ่อนลูกของเขาไว้สองคนตั้งสี่ปี แถมยังไปบอกคนอื่นว่าผัวตัวเองโดนรถชนตายแล้วอีก“แล้วเขามีแฟนใหม่หรือยังครับป้า”ปฏิเสธไม่ได้เหมือนกันว่าตัวเองก็อยากรู้ว่าตอนนี้มณีมันตรามีแฟนใหม่ไปแล้วหรือยัง คือไม่ใช่อะไรหรอก แค่อยากจะรู้ว่ามีดีสู้ตนได้หรือเปล่าเท่านั้นเอง“อันนี้ป้าไม่แน่ใจนะ แต่เห็นคุณหมอผู้ชายหล่อๆ ตี๋ๆ หน่อยเข้าออกบ้านของคุณหมอหมอกบ่อยๆ แต่ถามทีไรแม่ณีก็บอกว่าเป็นแค่เพื่อนสนิทของลูกสาว ป้าว่านะคงจะเป็นเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อมากกว่า ไม่งั้นก็ตอบแบบดาราที่คบกันจนขึ้นห้องแล้วยังบอกคนอื่นว่าเป็นแค่เพื่อนแค่พี่น้อง”“เหรอครับ”คนที่นั่งฟังป้าแช่มช้อยสาธยายเรื่องของมณีมันตราและครอบครัวอย่างแซ่บนัวพลางหยิบฝรั่งหั่นชิ้นขึ้นมาเคี้ยว ก็รู้สึกไม่พอใจนิดๆ ที่ ‘ป้าข้างบ้าน’ พูดถึงหญิงสาวในทางเสียหายแบบนั้น“แล้วคุณถามทำไมหรือคะ จะว่าไปคุณก็ถามเรื่องของครอบครัวหมอหมอกเหมือนกับว่ารู้จักกันมาก่อนอย่างงั้นแหละ”“ผมก็แค่อยากรู้จักเพื่อนบ้านที่ผมจะย้ายเข้ามาอยู่น่ะครับ ไม่มีอะไรหรอก”เมื่อป้าข้างบ้านเริ่มฉลาด พิธานก็เลือกที่จะ

“คุณพุก..”คนที่กำลังเตรียมอาหารว่างไว้ให้หลานๆ ซึ่งใกล้จะถึงเวลาเลิกเรียน ตกใจจนเกือบจะทำขนมในมือหล่น เมื่อจู่ๆ อดีตลูกเลี้ยงก็บุกเข้ามาในบ้าน โดยไม่ส่งสัญญาณหรือขออนุญาตเลยแม้แต่นิด“สวัสดีครับคุณน้า อันนี้ผมซื้อมาฝากครับ”“ขอบคุณค่ะ” มณีจันทร์รับไหว้ชายหนุ่มก่อนจะยื่นมือไปรับกระเช้าผลไม้ที่เขาบอกว่านำมาฝาก“ไม่เป็นไรครับคุณน้า เดี๋ยวผมเอาไปวางไว้ที่โต๊ะให้”มณีจันทร์ยิ้มให้ชายหนุ่มที่พูดจารื่นหูและดูมีมารยาทกว่าอดีตลูกเลี้ยงของนางเยอะ ทว่าถึงแม้พิธานจะไม่ยกมือไหว้แต่นางก็หาได้ถือโทษโกรธชายหนุ่มไม่ เพราะความเข้าใจที่ว่าเขาขาดแม่ และพ่อก็จากไปตั้งแต่ที่ยังเรียกได้ว่าพึ่งผ่านพ้นช่วงวัยรุ่นได้ไม่นาน แล้วยังทิ้งธุรกิจนับหมื่นนับแสนล้านเอาไว้ให้ดูแลต่อ พิธานจะเย็นชาไปบ้างก็ไม่แปลก“คุณพุกมาหาน้าถึงบ้าน มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ”“มี”“งั้นเชิญที่ห้องรับแขกดีกว่าค่ะ”ถึงแม้จะเป็นเจ้าของบ้านและพิธานก็ถือได้ว่ามาในฐานะแขก แต่มณีจันทร์ก็ยังคงปฏิบัติกับเขาเหมือนช่วงที่นางทำในระหว่างที่เข้าไปอยู่ในบ้านพงษ์ศิระกุล คือให้เกียรติและเคารพชายหนุ่มเหมือนเจ้านายมากกว่าลูกเลี้ยง“คุณน้ามานั่งด้วยกันสิครับ