All Chapters of ทาสรัก..เจ้าหัวใจ: Chapter 11 - Chapter 20

"สงสัยล่ะสิว่าใครคือหนูแดง"รามสูรเอ่ยปากถามเธอขณะที่กำลังจะล้มตัวลงนอน เมขลาเงียบไม่ตอบ เขาจึงพูดต่อ"หนูแดงเป็นลูกสาว..ของขุนเดช""ห๊ะ ! คุณขุนเดชมีลูกสาวด้วยเหรอคะ กี่ขวบแล้ว""นี่คุณ ขุนเดชก็คนนะ มีครอบครัวก็ไม่ใช่เรื่องแปลก"เมขลาหน้าหงิก เธอรู้หรอกน่าว่าขุนเดชเป็นคน"สามขวบแล้ว" "เหรอคะ ถ้างั้นพรุ่งนี้ เม เอ๊ย ฉันขออนุญาติไปงานวันเกิดน้องได้ไหมคะ""ว่าไงนะ""พรุ่งนี้ฉัน ขอไปงานวันเกิดน้องได้ไหมคะ"รามสูรไม่ตอบ แถมยังนอนหันหลังให้เธออีกต่างหาก"พรุ่งนี้ เม ขอไปงานวันเกิดน้องนะคะ"พูดจบก็ขยับไปนอนใกล้ ๆ เขาให้มากขึ้น พร้อมกับวาดแขนไปกอดทางด้านหลังของรามสูรไปด้วย เมขลารู้สึกเคยชินกับร่างกายของรามสูรเข้าไปทุกที เขาหันมาและกอดตอบเธอเช่นกัน"ต่อไปนี้แทนตัวเองว่าเมนะ""ทำไมคะ""ก็..น่ารักดี"เมขลารู้สึกเขินจึงซุกหน้าลงตรงอกแกร่งของเขา รามสูรกอดกระชับเธอให้แน่นมากยิ่งขึ้น แล้วก็ก้มลงมาจูบหน้าผาก แก้ม จูบไล่เรื่อยมาจนหยุดที่ริมฝีปากอวบอิ่ม จูบอ้อยอิ่งอยู่เนิ่นนานก่อนจะสอดลิ้นร้อนเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปากของเธอ เมขลาให้ความร่วมมือเขาเป็นอย่างดี จูบตอบเขาไปอย่างน่ารัก รามสูรครางฮึมฮัม

เช้าวันจันทร์อีกแล้ววันหยุดนี่มันช่างผ่านไปไวซะจริง ๆ พักยังไม่ทันหายเหนื่อยก็ต้องมาลุยงานต่ออีกแล้วเช้านี้เมขลาตื่นขึ้นมาด้วยอาการอ่อนเพลีย เพราะเมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ เธอมัวแต่ครุ่นคิดถึงอาการของรามสูรที่ดูแปลก ๆ ไป"พี่เม ทำไมดูซูบ ๆ ไป"กระเจี๊ยบเอ่ยถามทันทีที่เมขลาเดินเข้ามาถึงแผนกบัญชี "เจ้พัชร หวัดดีค่ะ "เธอหันไปเอ่ยทักทายผู้จัดการแผนก แล้วจึงหันมาตอบคำถามกระเจี๊ยบ"พี่นอนไม่ค่อยหลับ แล้วยัยกระแตล่ะ""ไปซื้อกาแฟจ้ะพี่ จะเอาไหม"เมขลาพยักหน้า กระเจี๊ยบจึงไลน์บอกกระแตให้ซื้อมาเผื่อเธอด้วยแก้วนึง"เสาร์อาทิตย์นี้บริษัทจัดไปสัมมนานะ เด็ก ๆ เตรียมตัวไว้ด้วย"พี่พัชรเอ่ยแจ้งแก่ทุกคน กระแตกับกระเจี๊ยบกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ "เจ๊ ไปหัวหินใช่มะ ดีเลยหนูจะได้เตรียมชุดว่ายน้ำไป"กระแตพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น กระเจี๊ยบก็พยักหน้าหงึกหงัก แล้วหันมาถามเมขลา"พี่เมเดี๋ยวเลิกงานวันนี้เราไปช็อปกันดีกว่า หาซื้อชุดว่ายน้ำกัน""ก็ดี"เมขลาตอบไปอย่างเนือย ๆ ไม่รู้เป็นยังไงเธอรู้สึกไม่ค่อยสดใสเลย ระหว่างพักเมขลานั่งจ้องโทรศัพท์อยู่นาน จึงตัดสินใจโทรไปหาคนตัวใหญ่ใจยักษ์'ขอโทษค่ะ ไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลาย

"เอาข้อความนี่ไปให้เมขลา"รามสูรยื่นกระดาษทิชชู่ที่เขียนข้อความอะไรบางอย่างในนั้นให้ขุนเดชเพื่อนำไปมอบให้กับเมขลาเมื่อได้รับคำสั่งจากเจ้านายขุนเดชก็เดินตรงไปบริเวณที่สี่สาวกำลังเล่นน้ำอยู่ด้วยความสนุกสนานเจ๊พัชรสังเกตเห็นขุนเดชก่อนเพราะหันหน้ามาทางชายฝั่งพอดี และก็จำได้ว่าขุนเดชคือผู้ติดตามของรามสูร"นั่น ! เลขาคุณรามสูรนี่ เหมือนเค้าจะเดินมาทางเรานะ "เจ๊พัชรพูดกับสามสาว ทั้งหมดจึงหยุดเล่นน้ำ และพากันเดินขึ้นฝั่ง เมขลาแอบใจเต้นตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ เพราะรู้ดีว่าขุนเดชต้องมาหาเธอตามคำสั่งของใครบางคนแน่ ๆ "สวัสดีครับทุกคน"ขุนเดชกล่าวทักทายสี่สาว และปรายตามองเมขลา เธอจึงเดินเข้ามาใกล้เขา"ผมเอานี่มาให้คุณครับ"พร้อมทั้งยื่นกระดาษทิชชู่แผ่นนั้นให้กับเมขลา เธอยื่นมือไปรับมา และคลี่ดูว่าในนั้นมีอะไร เมื่อเธอคลี่ออกมาแล้วจึงพบข้อความในนั้น'อยู่ที่ใหน เธอก็อย่าลืมสถานะ และหน้าที่ตัวเอง คืนนี้ไปพบฉันที่ห้อง 'เมื่อเมขลาอ่านจบเธอก็ขยำกระดาษทิชชู่นั้นทิ้งทันที พร้อมกับโยนมันลงทะเลไปหวังให้มันเปื่อยยุ่ยย่อยสลายอย่าให้เหลือซาก'ฉันรู้สถานะตัวเองดีหรอกย่ะ มีแต่คุณนั่นแหละชอบทำอะไรเอิกเกริก ไลน์มาไม่ไ

ทั้งสี่สาวให้พนักงานของโรงแรมเรียกรถให้ เพื่อไปส่งพวกเธอที่สถานที่ท่องเที่ยวยามราตรีของหัวหินแต่ขณะที่พวกเธอจะก้าวขึ้นรถนั่นเอง ขุนเดชก็เดินมาขวางหน้าเมขลาไว้"เจ้านายให้มาเชิญพวกคุณทุกคนไปขึ้นรถ..ทางนู้นนนน"ขุนเดชพูดพร้อมกับผายมือไปยังบริเวณที่มีรถยนต์คันหรูจอดอยู่สองคัน รามสูรก็ยืนอยู่ที่นั่นมองเมขลาด้วยสายตาบังคับว่าเธอต้องไปกับฉัน สี่สาวมองหน้ากันอย่างปรึกษาหารือ"ไปรถคุณรามสูรก็ได้ หรู..เอ้ยสะดวกดี"เจ๊พัชรพูดติด ๆ ขัด ๆเมื่อสถานการณ์เป็นดังนั้นแล้วทั้งสี่สาวจึงเดินไปขึ้นรถ โดยที่เมขลาขึ้นรถคันเดียวกันกับรามสูร เจ๊พัชร กระแต และกระเจี๊ยบ แยกขึ้นรถอีกคันหนึ่งเมื่อขึ้นรถกันเรียบร้อย รถสองคันก็เคลื่อนตัวออกจากโรงแรม มุ่งหน้าตรงไปยังผับของเอกภพ ซึ่งการุณย์ก็ล่วงหน้าไปรอที่ผับแล้ว"มานั่งใกล้ ๆ หน่อย"รามสูรพูดพร้อมกับตบที่นั่งข้าง ๆ ตัวเอง เมขลาจำต้องขยับเข้าไปใกล้เขาขึ้นอีกนิด รามสูรทนไม่ไหวคว้าแขนเธอได้ก็กระชากตัวเธอเข้ามาหาตัวเองทันที พร้อมทั้งก้มลงประกบปากบางเข้ากับปากอวบอิ่มของเธอ เป็นนานกว่ารามสูรจะพอใจ ปากของเมขลาก็บวมเจ่อจนได้"คิดถึงจัง"บอกกับเธออย่างอารมณ์ดีเมขลาสบตาก

เมื่อรามสูรดูรายการข่าวจบก็จะชวนเมขลาเข้านอน แต่ปรากฏว่าเธอหลับไปซะแล้ว เขาจึงช้อนอุ้มตัวเธอพาเข้าห้องนอนพร้อมกับวางเธอลงบนเตียง'คิดว่าหลับแล้วจะพ้นเหรอ'รามสูรคิดในใจ พร้อมกับก้มลงจูบแก้มเมขลาและเลยมายังริมฝีปากอวบอิ่มที่เผยอขึ้นเล็กน้อย ราวกับจะยั่วยวนเขา จูบดูดดื่มอย่างอ่อนหวานอ้อยอิ่ง จนเมขลาตื่นขึ้นมาเพราะรสจูบเขา"อยากให้จูบปลุกก็ไม่บอก"เมขลายังไม่ทันได้โต้เถียงอะไรก็โดนประกบปากอีกรอบ คราวนี้เนิ่นนานราวกับต้องการจะสูบวิญญาณของเธอให้ออกจากร่าง เมขลาจึงโอบรอบคอเขา จูบตอบเขาไปอย่างอ่อนหวานเช่นกัน เสื้อผ้าของทั้งคู่ถูกถอดออกตั้งแต่ตอนใหนไม่อาจรู้ เพราะทั้งคู่ต่างก็ช่วยกันแกะช่วยกันถอดจนเปลือยเปล่าล่อนจ้อน รามสูรสัมผัสร่างกายของเมขลาทุกตารางนิ้ว ไม่มีส่วนใหนเลยที่ปากและลิ้นของเขาจะไม่ได้สัมผัสร่างกายของเธอ โดยเฉพาะหน้าอกอวบคู่นั้น และเนินเนื้ออวบอูมที่ช่างหอมหวาน และทุกครั้งที่เขาละเลงลิ้น เมขลาก็ร้องครางออกมาอย่างน่ารัก เธอพยายามอดกลั้นเสียงของตัวเองเอาไว้ "ครางออกมาเลยที่รัก ฉันอยากได้ยินเสียงเธอ"รามสูรกระซิบข้างหูเธอเสียงรัญจวนใจ เมขลาหรือจะต้านทานเขาได้ แม้ตอนนี้เขาสั่งให้เธ