ทาสรัก..เจ้าหัวใจ

ทาสรัก..เจ้าหัวใจ

last updateLast Updated : 2026-03-18
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
30Chapters
428views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

รามสูรกับเมขลา เคยได้ยินแต่ในนิทาน ไม่คิดเลยว่าเมขลาจะได้มารู้จักคนที่ชื่อรามสูรจริง ๆ

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ความเมาเป็นเหตุ

{Madeline.}

"Ava and Jamie are gonna pick me up first and then we'll come get you from dad's house," my brother's voice echoed in my bathroom from my phone which was lying next to the sink. I had my hair twisted loosely around a flat iron. I wanted waves for our night out.

"What time?" I asked as I loosened my grip on the iron and gently pulled it away from my head. My hair was blonde, with a natural mix of light and dark. It had been years since I last dyed it, having finally decided I liked my natural color best.

Teddy sounded like he was eating something as he said, "They're supposed to get to my apartment around eight. So we should be at dad's by eight thirty."

Glancing at my phone screen, I saw that it was just past six. That would give me plenty of time to finish getting ready. "Ok, that works," I said as I started winding up the next bunch of hair I wanted to add a wave to. "I should be ready by then."

My brother asked, "Aren't you getting ready now?"

"Yeah?" I answered as I squeezed the iron together. The familiar smell curlers emit when heating up hair reached my nose. I didn't much care for it, but it was just something you got used to as a girl.

Teddy laughed and said, "Jeez, Maddie. Two and a half hours to get ready? It's not like we're going on a date together."

Smiling toward my own reflection in the mirror, I said playfully, "You're gonna swoon when you see me, dear brother."

"Can't wait," he said back, and I knew that was the end of our phone call. He hung up without another word, which was typical of him. We never said "goodbye" to each other. We started that tradition years ago. I'm not even sure why.

Maddie. That's me. Short for Madeline. And my brother's name is Theodore, but most people call him Theo. Except me. He's always been "Teddy" to me. And I love him to death. He is my best friend. We have always been close, even when we were infants. Oh yeah, you should know that we're twins. He sometimes likes to gloat over the fact that he's "older" than me. By seven minutes. But as I said, we've always been close.

Today is a special day. You see, me and Teddy turned twenty-one today. And our friends Ava and Jamie decided they wanted to take us out. Where we were going was a surprise. That made it fun, but it also made me spend extra time figuring out what to wear. In the end, I decided to go with a purple layered skirt that hung just above my knees. I didn't bother with tights, since it was pretty warm out. Then I had a thin, long-sleeved creamy white zip-up crop shirt that hugged my body comfortably. It had two zippers, so you could adjust how much skin was exposed both top and bottom. I went slightly more conservative and zipped it about three inches in either direction. It did leave a comfortable amount of cleavage visible, but not too much. Just enough to look sexy, though. This wasn't the first time I was going on a "date" with my brother. And I did like to tease him. It was always fun to see if I could get a rise out of him.

Satisfied with my hair, I finished applying some makeup. I was a strong believer in subtlety over quantity, so I rarely overdid it. Aside from the basics, I added a soft purple eyeshadow with glitter and some mascara. No eyeliner tonight. Lastly, I painted my lips an earthy, natural violet. Then I used a lip-liner pencil and drew a dark line around the edge of my lips. It was rare that I used lip liner, but tonight was special. You only turned twenty-one once!

Looking at myself in the mirror when I was done, I decided I was happy with the result after nearly two hours of "getting ready". Grabbing my tiny Michael Kors purse (also purple), I slipped into a pair of matching slippers that I had bought at the same time. They were extremely comfortable. Technically they were ballet flats, but I only ever wore them when I was going into the city and wanted to dress fancy. Even though Ava hadn't said where we were going, I assumed we'd be heading downtown.

After telling my dad goodnight and reminding him that I was staying at Teddy's, I waited outside of his house for my brother and friends to show up. It was almost eight thirty. I assumed they would be late, so I perused a few mindless videos on my phone. The three of them showed up a few minutes later and I hopped in the backseat next to Teddy.

"Damn," my brother said as he gave my outfit a thorough inspection. When his eyes lingered on my bosom, I felt my body temperature rising. Even though we were brother and sister, neither of us had ever shown much compunction about openly admiring each other. So I stared right back, taking him in.

Teddy was extremely handsome. His hair was also blonde, but on the darker side. He had a crew cut that actually looked like it had some product in it tonight. That wasn't common for him, and I adored how it looked. His face was angular, with a straight, dimpled chin. His nose was nicely proportioned, not jutting out too far, but also giving him a fresh, masculine look. He had dark green eyes. Tonight, his skin was clean-shaven. As for his attire, he was wearing a white designer t-shirt that looked almost silky, and a pair of dark blue jeans. His arms were muscular and tone, not too large. We both seemed to finish our "inspection" of each other at the same time as our eyes locked after a minute.

"You look hot," he said softly to me, so our friends wouldn't overhear. Not that it would matter. It wasn't like there was something going on between the two of us.

"So do you," I said back, also keeping my voice low. Maybe it was just out of habit.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
30 Chapters
ตอนที่ 1 ความเมาเป็นเหตุ
"เจ๊ มา ๆ ทางนี้ ทางนี้"เสียงเพื่อนรุ่นน้องในที่ทำงานส่งเสียงตะโกนเรียก เมขลา หรือ เม พร้อมกับกวักมือเรียกเธอให้เดินเข้าไปหา ทุกคนยืนรอที่หน้าร้านอาหารกึ่งผับแห่งหนึ่งในย่านแหล่งท่องเที่ยว วันนี้ที่แผนกของเธอมีการนัดเลี้ยงสังสรรค์กันประจำไตรมาส ซึ่งเธอก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไมคราวนี้ถึงพากันมายังสถานที่แบบนี้ด้วย ซึ่งทุกทีก็ไปตามร้านอาหารธรรมดาหรือไม่ก็ร้านหมูกระทะซะมากกว่า จะบอกว่าเธอไม่ค่อยชินกับสถานที่แบบนี้เลยไม่ใช่ไม่ชอบนะแค่ไม่ชิน"โอ้ย กว่าจะถึง ทำไมต้องมาที่แบบนี้ด้วยนะ"เมขลาโวยเอากับเพื่อน ๆ ซึ่งประกอบไปด้วยพี่พัชร สาวใหญ่ใจดี อายุก็เลยหลักสี่ไปหลายแล้วแต่ก็ยังดูสวยใส และอ่อนกว่าวัย ตำแหน่งผู้จัดการแผนกกระแต สาวน้อยวัยใสเพิ่งจบใหม่ มาทำงานได้สามเดือนกระเจี๊ยบ สาวสวยประจำแผนกมีหนุ่ม ๆ ตามจีบไม่เว้นแต่ละวันวัยเบญจเพสพอดีแล้วก็เธอ เมขลา อายุครบ 29 ขวบ เมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง"นี่แล้วเธอแต่งตัวอะไรของเธอ มาเที่ยวผับนะยะ ไม่ได้ไปวัด"พี่พัชรพูดพร้อมกับกวาดตามองเมขลาตั้งแต่หัวจรดเท้า มองการแต่งตัวของเธอที่สวมกางเกงยีนส์ขายาวทรงบอย กับเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวตัวโคร่งติดกระดุ
Read more
ตอนที่ 2 ต้องตาต้องใจ
รามสูรนั่งเอนหลังพิงพนักโซฟาวางแขนพาดไปตามความยาวของมัน หลับตานิ่งฟังเสียงสรรพสิ่งรอบข้าง ในมือคลึงแก้วเหล้าไปมา ความเย็นของน้ำแข็งช่วยทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาได้นิดหน่อย วันนี้เขารู้สึกเบื่อ ๆ ก็เลยอยากออกมาผ่อนคลายบ้าง จึงเลือกมาที่ร้านอาหารกึ่งผับแห่งนี้ซึ่งเป็นหนึ่งในกิจการของเขาเองเขาหลับตาเพื่อพักสายตาที่เหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวัน เมื่อรู้สึกผ่อนคลายแล้วจึงลืมตาขึ้นมา ในจังหวะนั้นเองเขาก็สบเข้ากับสายตาคู่หนึ่งภายใต้กรอบแว่นสายตาหนาเตอะแต่กระนั้นดวงตาของเธอก็ยังระยิบระยับ และเปล่งประกายฉายแววอยากรู้อยากเห็น รามสูรจึงยกยิ้มมุมปากส่งรอยยิ้มไปให้เธอ เธอหลบสายตาเขา แล้วก็ก้มมองโทรศัพท์"หึ.."เขาส่งเสียงหึในลำคอ"นึกว่าจะแน่"เขาพึมพำเบา ๆ เมื่อการ์ดข้างกายได้ยินเหมือนเขาจะพูดอะไรบางอย่าง จึงเอ่ยปากถาม"นายว่าอะไรนะครับ""ไม่มีอะไร"เขาตอบลูกน้องไปแล้วก็หันมาพิจารณาผู้หญิงคนนั้นต่อ สงสัยคงอยากจะทำตัวให้ดูแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่น ๆ เพราะดูการแต่งตัวของเจ้าหล่อนแล้วก็แตกต่างจริง ๆ นี่เหรอชุดมาเที่ยวกลางคืนของเธอ แต่ก็อาจจะเป็นเพราะอย่างนี้มั้งเธอถึงได้สะดุดตาเขาอย่างจัง อีท่าทางเฉิ่
Read more
ตอนที่ 3 สมราคา
"เช็คเงินสดสามล้าน พรุ่งนี้คุณไปขึ้นเงินได้เลย"พูดจบรามสูรก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วก็โน้มตัวลงมาตวัดแขนอุ้มตัวของเมขลามาไว้แนบอก "ว้าย.. คุณปล่อยนะ ฉันพูดเล่น เอาของคุณคืนไป"เมขลาดิ้นรนพร้อมกับยัดเช็คใบนั้นใส่ลงไปในกระเป๋าเสื้อสูทของเขา รามสูรหาได้สนใจเธอไม่ เพราะนอกจากเขาจะไม่ปล่อยเธอแล้ว ยังเดินขึ้นบันไดมายังชั้นบนของบ้านจุดหมายคือห้องนอนของเขาเองตุ้บ ! เขาโยนเมขลาลงบนเตียง เธอรีบลุกขึ้นนั่งแล้วก็เขยิบไปยังฝั่งตรงข้าม รามสูรมองเธอแล้วก็เริ่มถอดเสื้อสูทออก ตามด้วยเสื้อเชิ้ต เผยให้เห็นแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม เขาก้าวเดินเข้ามาเรื่อย ๆ เมขลาทำท่าจะถลาลงจากเตียง แต่ช้ากว่าเขา เพราะเขาเข้ามาประชิดตัวเธอแล้วก็คร่อมเธอไว้"นะนี่ ๆๆ คุณจะทำอะไร""แล้วคิดว่าผมจะทำอะไรล่ะ ขนาดนี้แล้วยังดูไม่ออก ทำยังกะไม่เคย""อร๊าย ! ปล่อยนะ""..."เสียงของเมขลาหายเข้าไปในลำคอเพราะรามสูรใช้ริมฝีปากของเขาปิดเสียงเธอไว้ เมขลาดิ้นรนสักพัก ก็เริ่มอ่อนระทวย สัมผัสแปลกใหม่ที่ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเธอไม่เคยรับรู้เลย เมื่อเห็นเธอนิ่งไปรามสูรก็เริ่มรุกหนักขึ้น เขาบีบปลายคางของเธอเป็นเชิงบังคับให้เธอเผยอริมฝีปาก
Read more
ตอนที่ 4 ฟ้าคงสะใจ
"ยัย เม มานี่เลย นั่ง ๆ "พี่พัชรรีบเดินมาลากแขนเมขลาให้ไปนั่งที่โต๊ะทำงาน หลังจากที่เธอมาถึงออฟฟิศในเช้าวันจันทร์"วันนั้นเป็นไงบ้าง ""ก็ไม่เป็นไงหรอกพี่ ออกจากร้านแล้วหนูก็โบกแท๊กซี่กลับเลย""จริงง่ะ เสียดายจัง พี่นึกว่าเขาจะจีบแกซะอีก แล้วแลกเบอร์ แลกไลน์กันหรือเปล่า""ไม่มีหรอกพี่""เหรอ"พี่พัชรก็ไม่ได้ซักอะไรเธอต่อ "แล้วเด็กสองคนนั้นล่ะ""พี่ใช้ให้ไปซื้อกาแฟน่ะ เดี๋ยวก็มา"เป็นเช้าวันจันทร์ที่งานเยอะเหมือนปกติ แต่ทุกคนในแผนกบัญชีก็หาได้ย่อท้อ ต่างก้มหน้าก้มตาทำงานไป ทำไงได้ก็เกิดมาจนก็ต้องดิ้นรนกันไป"ยัย เม ยัยเม๊! ""โอ้ย พี่พัชร จะตะโกน ทำไมเนี่ย อยู่ใกล้กันแค่นี้""เหรอ..ใกล้กันแค่นี้.. พี่เรียกแกตั้งหลายครั้งแล้วแกก็ไม่หัน""มีอะไรคะเมขลาเสียงอ่อย ๆ"เอาแฟ้มนี่ไปให้ฝ่ายการเงินหน่อย"เมขลาจึงรับแฟ้มมาแล้วเดินไปทางแผนกการเงิน เมื่อคล้อยหลังเธอ"เจ้คะ หนูว่าเจ้ เม แปลก ๆ ว่ะ"กระแตกระซิบกระซาบ"เป็นไรรึเปล่านะ หรือจะเมาค้าง"กระเจี๊ยบก็จีบปากจีบคอพูด"จะบ้าเหรอ.ยัยกระเจี๊ยบ เมาค้างอะไร ตั้งแต่คืนวันศุกร์ นี่มันผ่านมากี่วันแล้ว"พี่พัชรส่ายหน้าให้กับความคิดเห็นของกระเจี๊ยบ
Read more
ตอนที่ 5 คุยกันยาว ๆ
"สงสัยเราคงต้องคุยกันยาว"รามสูรตอบเธอไปด้วยท่าทางสบายอารมณ์"ไปที่พักของเมขลา"เขาสั่งคนขับรถ ไม่นานก็ถึงจุดหมายเพราะหอพักของเมขลาอยู่ไม่ไกลจากบริษัทสักเท่าไหร่"อ้าวคุณ ขึ้นมาสิ ต้องให้อุ้มด้วยไหม""บ้า" เธอจึงรีบก้าวเท้ายาว ๆ เพื่อให้ทันคนตัวใหญ่ที่เดินนำเธอไปก่อนแล้ว ทั้งสองมาหยุดที่หน้าห้องพักของเมขลา "เปิดสิคุณ"เมขลาจึงไขกุญแจห้องเข้าไปก่อนจะถอดรองเท้าวางไว้ที่ชั้นวางหน้าห้อง รามสูรจึงทำตามแล้วก็ก้าวตามเธอเข้ามา เขาทรุดนั่งลงที่พื้นในมุมหนึ่งของห้อง "มีอะไรก็ว่ามาค่ะ"เธอบอกเขาพร้อมกับยื่นแก้วน้ำให้ แล้วเดินไปเปิดพัดลม"ห้องฉันอาจจะทำคุณอึดอัด เพราะฉนั้น คุณรีบพูด แล้วรีบกลับดีกว่าค่ะ ตกลงคุณจะเอายังไง"รามสูรยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม สำรวจห้องของเธอไปด้วย เมขลาทรุดนั่งลงตรงข้ามเขา พร้อมที่จะเจรจาเต็มที่"ก็ เรื่องคืนนั้น คุณไม่ได้เอาค่าตัวคุณมาด้วย"พูดพร้อมกับชูเช็คใบนั้นขึ้นมาประกอบอีกครั้ง เมขลาหน้าตึง เธอจะพูดยังไงนะเขาถึงจะยอมเข้าใจ เอาเถอะ ลองพยายามดูอีกสักครั้ง"คุณรามสูรคะ เก็บเงินของคุณเอาไว้เถอะ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว เรื่องคืนนั้นถือว่าฉันโง่เอง""แสดงว่า..ไม่กลัวผมปล
Read more
ตอนที่ 6 ข้อตกลง
"แม่ สบายดีนะคะ "'สบายดี'"ตังค์ที่ส่งให้ พอใช้ไหม เดี๋ยวสิ้นเดือนหนูส่งให้อีกนะ"'ส่งมาทำไมเยอะแยะ แม่ไม่ได้ใช้อะไร ขายผักที่ตลาดนัดแม่ก็พออยู่ได้'"แม่เลิกขายผักได้ไหม หนูไม่อยากให้แม่เหนื่อย "' แม่ไม่เหนื่อยหรอกลูก ไปขายผักก็พอได้มีเพื่อนคุย'"แล้วมีคนแปลกหน้าไปด้อม ๆ มอง ๆแถว บ้านเราไหมแม่"'คนแปลกหน้า ไม่มีนะ ทำไมเหรอ'"ก็หนูเห็นในข่าวน่ะ มันชอบมาหลอกคนแก่ที่อยู่บ้านคนเดียว แม่ระวังด้วยนะ"'เออ ๆ แม่จะระวัง แค่นี้นะ แม่จะดูละคร'แล้วแม่ของเมขลาก็วางสายไป เธอได้แต่ถอนหายใจโล่งอก แม่สบายดี แค่นี้เธอก็โล่งใจหวังว่าเธอยอมแล้วเขาคงรักษาสัญญา ไม่ส่งคนไปก่อกวนแม่ของเธอ พ่อของเมขลาเสียไปหลายปีแล้ว แม่อยู่กับหลานสาวลูกของน้องชายแม่ เธอจะกลับไปเยี่ยมแม่ตามเทศกาลต่าง ๆ ส่วนเงินนั้นเธอก็ส่งให้แม่ใช้ทุกเดือนไม่เคยขาด และแม่ก็ขายผักไปด้วย ก็ไม่เดือดร้อนอะไรพออยู่ได้แบบพอเพียง หลังจากวางสายจากแม่แล้ว เมขลาก็ล้มตัวลงนอน เธอหยิบเช็คใบนั้นขึ้นมาดู แล้วก็ถอนหายใจอีกหลายเฮือก พลางคิดถึงเหตุการณ์ในคืนนั้น คืนที่เป็นจุดเริ่มต้นระหว่างเธอกับเขา คนรวยนี่ก็แปลก คงคิดว่าเงินจะซื้อได้ทุกสิ่งทุกอย่างสิน
Read more
ตอนที่ 7 เริ่มปฏิบัติหน้าที่
ไม่นานอาหารที่สั่งก็มาถึง แต่ละอย่างน่าทานทั้งนั้น หลังจากที่พนทางโรงแรมจัดโต๊ะเสร็จแล้วก็ออกไป"ว้าว..อลังการมาก "ไม่เคยกิน?""ก็เคยแหละคุณ แต่มันไม่ตัวใหญ่ขนาดนี้ไง"เมขลากล่าวด้วยความตื่นเต้น "เยอะมากเลย ทานสองคนจะหมดเหรอคะ""ถ้าไม่หมดก็ทิ้ง""ไม่ได้นะ รู้หรอกว่ารวย แต่กินทิ้งกินขว้างแบบนี้มันไม่ดี คราวหลังสั่งน้อย ๆ ดีกว่า จะได้ไม่ต้องเหลือ"เมขลานั่งประจำที่ ส่วนรามสูรก็นั่งฝั่งตรงข้ามกับเธอ "แต่ว่า..ไฮโซหรูหราแบบนี้ รู้สึกไม่ค่อยจะกล้าทานเลยค่ะ"รามสูรจึงเงยหน้ามองเธอ อยากจะปิดปากที่ช่างเจื้อยแจ้วเจรจานั่นซะเหลือเกิน เขาจึงขยับมานั่งข้าง ๆ "กินเถอะน่า ตอนนี้มีแค่เราสองคน ไม่ต้องอายใคร"แล้วรามสูรก็แกะกุ้งใส่จานให้ เมขลาจึงลงมือทานอาหารตรงหน้า เมื่อทานไปได้สักพัก เธอก็สังเกตุเห็นว่าเขาไม่ค่อยแตะต้องอะไร เมขลาจึงแกะหอยแมงภู่ตัวใหญ่วางใส่จานให้เขา ตักน้ำจิ้มราดไปนิดนึง"คุณก็ทานบ้างสิ อร่อยน้า"รามสูรมองหน้าเธอ กิริยาของเธอที่ปฏิบัติกับเขามันแตกต่างจากคนอื่น ๆ มันดูเป็นธรรมชาติ ไม่เสแสร้ง ซึ่งคนอื่นที่เข้าหาเขา หรือเขาจะเข้าหาเองก็ตาม ไม่ว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชาย ทุกคนล้วนปฏิบัติก
Read more
ตอนที่ 8 หวง
"คะ ? ฉันเหรอคะ"เมขลาชี้มือมาที่ตัวเองพร้อมกับเอ่ยปากถามเขาออกไป พลางจ้องหน้าเขาอย่างจริงจัง "ใช่ครับ""เราไม่น่าจะรู้จักกันนะคะ"เมขลาจ้องหน้าเขาเขม็งเลยทีนี้"ตอนนี้ยังไม่รู้จัก แต่ตอนหน้าไม่แน่ ผม เอกภพครับ เอ่อมีอะไรติดที่หน้าผมรึเปล่า"เขาลูบใบหน้าตัวเองเบา ๆ พลางยิ้มอย่างเขิน ๆ"เปล่า ๆ ค่ะ พอดีฉันไม่ได้ใส่แว่นเลยมองหน้าคุณไม่ชัด เมขลาค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก ถ้างั้นขอตัวนะคะ"เธอตอบเขาแล้วก็เดินเลี่ยงออกมา"เดี๋ยวก่อนคุณ"พร้อมกับคว้าแขนเธอเอาไว้ เมขลามองที่มือของเขา เอกภพจึงค่อย ๆ ปล่อยมือเธอออก"ในเมื่อเรารู้จักกันแล้ว เจอกันอีกครั้งก็ทักกันบ้างนะครับ""คิดว่าเราน่าจะไม่ได้เจอกันอีกหรอกค่ะ ขอตัวนะคะ"เมขลาจึงเดินเลี่ยงออกมา และเดินตรงไปทางโรงแรมที่เธอพัก เอกภพได้แต่มองตาม"น่าสนใจแฮะ ผู้หญิงคนนี้" ######################ทางด้านรามสูร เมื่อตื่นขึ้นมา เขาก็รีบถามหาคนตัวเล็กทันที "เมขลาไปไหน""คุณเมขลาบอกว่า จะไปเดินเล่นที่ชายหาดครับนาย"ขุนเดชรีบตอบเจ้านายที่ตอนนี้ทำหน้าถมึงทึงอย่างกับยักษ์ เนื่องจากอารมณ์เสียที่ตื่นขึ้นมาไม่มีร่างนุ่มนิ่มที่เขานอนกกกอดเมื่อคืนอยู่บนเตียง
Read more
ตอนที่ 9 ไม่รู้ใจตัวเอง
"ผมรักษาสัญญาเสมอ"รามสูรพูดจบก็กอดกระชับเธอให้แน่นมากยิ่งขึ้น เมขลาปล่อยน้ำตาให้ไหลด้วยความอัดอั้นตันใจ เขาปล่อยให้เธอร้องไห้สักพักจึงพลิกตัวเธอให้หันมาเผชิญหน้ากับเขา"หยุดร้องได้แล้ว"พูดพลางเช็ดน้ำตาให้เธอไปด้วย"คุณรามสูรคะ ถ้าครบสามเดือนแล้ว คุณจะไม่มายุ่งกับฉันจริง ๆ ใช่ไหมคะ"เขานิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ ๆ รามสูรไม่รู้จะตอบเธอยังไงดี ก็ในเมื่อเขายังไม่รู้ใจตัวเองเลยว่าเขาจะทนเฉยปล่อยเธอไปได้จริง ๆ หรือเปล่า เพราะตั้งแต่ได้ใกล้ชิดกับเธอ เขาก็รู้สึกว่าจะขาดเธอไม่ได้ แค่เธอลับตาไปไม่กี่ชั่วโมงเขาก็รู้สึกกระวนกระวายแล้ว "คุณจะไม่ส่งคนไปก่อกวนแม่ของฉัน และก็จะยอมลบคลิบบ้าบอนั่นจริง ๆ ใช่ไหมคะ""..""ฉันขอร้องนะคะคุณราม ฉันรับปากตลอดสามเดือนนี้จะยอมทำตามคุณทุกอย่าง ขอแค่คุณทำตามสัญญาก็พอ"เขายังเงียบไม่ยอมพูดอะไรอีกเช่นเคย เมขลาจึงเตรียมจะพูดขอร้องเขาต่อ แต่ก็เหมือนว่าเขาจะรอจังหวะอยู่แล้วจึงรีบส่งริมฝีปากบางมาประกบกับริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ จูบดูดดื่มอยู่เนิ่นนาน มือไม้ก็เริ่มปลดเสื้อผ้าของเธอและของตัวเองไปด้วย เมื่อสองร่างเปลือยเปล่าต่างก็กกกอดลูบไล้ ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามครรลองของอารมณ์เ
Read more
ตอนที่ 10 อยากต่อสัญญา
"คุณ..มันดึกแล้ว พรุ่งนี้ฉันต้องทำงาน"เมขลาเริ่มจะหงุดหงิดที่คนตัวใหญ่ไม่ยอมขยับไปใหน เขาได้แต่นอนเอกเขนกอยู่หน้าทีวี"เพิ่งสามทุ่มเอง คุณง่วงแล้วเหรอ""ใช่ค่ะ ง่วงแล้ว""ถ้างั้น ป้ะ ไปอาบน้ำกัน"พูดจบก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วก็เดินมาจูงแขนเธอ"เดี๋ยว ๆๆ คุณ อย่าบอกนะว่าคุณจะค้างที่นี่""ใช่แล้วถ้าไม่ค้างที่นี่ หรือคุณจะไปค้างบ้านผมล่ะ"เขาตอบและถามเธอในประโยคเดียว เมขลาได้แต่นิ่งเงียบ เธอคงต้องอดทนให้ผ่านพ้นสามเดือนนี้ไปให้ได้"แต่คุณไม่มีเสื้อผ้า ของใช้อะไรก็ไม่มี""ขอบใจนะที่ห่วง เดี๋ยวผมให้ขุนเดชไปเตรียมมาให้"ใครเขาห่วงคุณกัน ฉันเป็นห่วงตัวเองต่างหากล่ะ เมขลาค่อนขอดเขาในใจ รามสูรโทรบอกให้ขุนเดชไปเตรียมเสื้อผ้า และของใช้ต่าง ๆ มาให้เขา "เดี๋ยวขุนเดชก็มาถึง ระหว่างนี้ ป้ะเราไปอาบน้ำกัน"พูดจบรามสูรก็จูงมือเธอเดินเข้าห้องน้ำ "อื้อว่าไงขุนเดช"'นายครับของที่สั่งได้แล้วครับ'"เอาขึ้นมาเลย"ขุนเดชเมื่อได้ของครบตามที่เจ้านายสั่งแล้วเขาก็โทรบอกรามสูร และนำมันมาให้เขา เมื่อมาถึงหน้าห้องของเมขลาแล้วขุนเดชจึงเคาะประตูก๊อก ๆ !รามสูรในสภาพผ้าขนหนูสีชมพูผืนเดียวพันกายอยู่เปิดประตูออกมา
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status