《Naglalagablab na Secrets and Revenge》全部章節：第 271 章 - 第 280 章

Sa isang iglap, naramdaman ko ang marahas na paghila ni Azher sa braso ko.“Tumakbo ka nang maayos kung ayaw mong mamatay tayong lahat, pabigat!” malamig at matalim na asik ni Azher sa tainga ko.Itinulak niya ako nang bahagya paabante, isang sadyang galaw na muntik nang magpa-out-of-balance sa akin palabas ng cover. Nang mga sandaling iyon na iyon, nalantad ang gilid ko sa mga bintanang basag sa kabilang bahagi.“Yna!”Isang napakalakas na sigaw mula kay Black ang umalingawngaw. Mabilis pa sa kidlat, hinablot niya ako at sapilitang ipinagulong papasok sa pinto ng basement. Ikinulong niya muli ako sa mga braso niya.Pero sa pagkakataong ito, narinig ko ang isang mahina at impit na daing mula sa kaniya.“Ugh...”Napasinghap ako nang bumagsak kami sa malamig na semento.Naramdaman ko ang pag-agos ng isang mainit at malapot na likido na pumatak mula sa braso niya pababa sa pisngi ko. Nanlaki ang mga mata ko. Dugo.“B-Black! May tama ka! May tama ka na naman!” natatarantang tili ko, nangin

“Black! We're clear! Malapit na tayo sa Safe House!” sigaw ni Hunter, sabay taas ng privacy screen para bigyan kami ng pribadong espasyo habang pilyo paring nakangiti kahit nakatingin na ng malagkit si Azher sa kan’ya. “Enjoy, Black.” Napalunok ako, hindi ko maigalaw ang mga kamay ko para itulak siya. Nanghihina ang buong katawan ko kahit na nakakandong ako sa kaniya. Ang bawat pag-alon at biglang pagkabig ng van dahil sa mabilis na pagpapatakbo ay mas lalong nagpapadikit sa aming dalawa, dahilan para maramdaman ko ang kaniyang matigas na k*****a na pilit sumasalubong sa kaibuturan ko. “B-Black... 'yung sugat mo...” pilit kong usal, sinusubukang ilapat ang gauze kahit na nanginginig ang buong sistema ko. “This can’t kill me, woman,” marahas na ungol niya laban sa mga labi ko. Inangat niya ang mukha ko at sinalubong ang nagniningas niyang mga mata. “What can kill me right now is being disturb again. At papatayin ko ang sino mang magtangkang umistorbo sa ‘kin ngayon.” Hindi ko na n

“Don't just stare at it, woman. Touch it. Alalahanin mo kung paano nito ang kaloob-looban mo,” anas niya, habang ang kaniyang kabilang kamay ay inabot ng marahan ang baba ko, pinipilit akong tumingin sa kaniya.Giniyan niya muli ang aking kamay. Ipinakapit niya ang aking maliit na palad sa kaniyang nag-aapoy na k*****a, at halos ako ang mabaliw nang dumampi ang kamay ko sa init ng pagkalalaki nito. Sobrang nakakapaso. Parang automatikong namasa muli ang sa pagitan ng hita ko.Pansin kong napasinghap si Black, isang marahas na ungol ang kumawala sa kaniyang mga labi nang maglapat ang aming balat.“Shit... your hand is so fucking soft, Yna...” garalgal niyang saad.Hindi parin niya inaalis ang kamay niya sa ibabaw ng kamay ko, pikit mata at, dahan-dahan niyang ginaya ang palad ko para isara ito sa malaki at matambok niyang laman, pero dahil sa laki ay hindi ko naisara ng buo ang palad ko.Fuck! Bakit parang ako ang naiinitan sa ginagawa ko?Sinimulan niyang igalaw ang aking kamay, paakya

Nang tuluyang huminto ang sasakyan, halos hindi ko na maramdaman ang mga binti ko sa tindi ng pagod, kaba, at halo-halong emosyon na sumalpok sa sistema ko.Nasa isang liblib na bahagi kami ng kagubatan. Walang signal, walang ibang bahay na malapit. Isang dambuhalang rest house na concrete at madilim na kahoy ang bumungad sa amin, isang Safe House.Mabilis na bumaba sina Hunter at Azher para i-secure ang paligid.Naiwan kami ni Black sa loob ng sasakyan. Hinihingal pa rin ako dahil sa tindi ng ginawa naming.Tumingin ako sa kaniya. Inaayos niya ang pagkakasandal niya, ang panga ay igting na igting pero ang mga mata ay nananatiling kalmado.Binuksan niya ang pinto at bumaba nang mag-isa, tila ba ang daplis ng bala sa tagiliran niya ay isang simpleng kagat lang ng langgam, hindi man lang humingi ng tulog o nag-paalalay.Sumunod ako sa kaniya papasok sa loob ng Safe House. Madilim ang paligid. Tanging iilang emergency lights lang ang nakabukas. Pagpasok pa lang namin sa malawak na sala,

“Now, it’s ready to fire,” anas niya, ang mga mata niya ay nagdidilim habang nakatitig sa mga labi ko. “Pull the trigger, Yna. Pull it if you're really that brave.”Napalunok ako nang malalim. Ang paghinga ko ay naging mabilis at mababaw. Tinitigan ko ang mga mata niyang tila nang-aakit sa kamatayan.Nanginginig ang daliri ko sa gatilyo. Hindi ko magawa. Gusto kong magmamatapang, pero hindi ko kayang saktan ang lalaking ito.Isang mapaglarong ngisi ang sumilay sa mga labi niya.Dahan-dahan niyang inalis ang baril mula sa mga kamay ko at inihagis iyon pabalik sa kama. Bago pa ako makahinga nang maayos, inangat niya ang kamay niya at hinawakan ang batok ko.“You want to learn how to fight?” malalim na bulong niya, inilalapit ang mukha niya hanggang sa magkadikit na ang mga dulo ng ilong namin.“Yes...” garalgal na sagot ko, hindi umiiwas sa nakakapasong titig niya.“I have a condition…” pinal na utos niya. “I will teach you two things in the same time.”Napalunok ako. “T-two things?”An