All Chapters of Naglalagablab na Lihim ng CEO!: Chapter 281 - Chapter 290

“See… you’re submitting again woman. Tell me, do you like it?”Napalunok ako nang malalim, ang lalamunan ko ay tila natuyo sa tindi ng kaba at pagnanasa na sabay na nagwawala sa aking sistema.Nakatingala ako sa kaniya, ang mga mata ko ay naglalamlam, habang siya ay nananatiling nakapaimbabaw sa akin. Ang mga braso niya ay nakatukod sa magkabilang gilid ng ulo ko, at ang kaniyang dibdib na kumikinang sa pawis ay mabigat na umaangat-baba.Ang mukha niya ay basa ng sarili kong katas, pero imbes na mandiri, mas lalo pang dumilim ang mga mata niya. Punong-puno iyon ng isang nakakapapasong pagnanasa. Isang matinding pagkagutom.“A-Ano…” utal kong saad, hindi ko alam ang sasabihin ko dahil alam kong tama siya. I submit again.At habang tumatagal mas lalo kong nagugustuhan, mas lalo kong nakakalimutan na delikado ang lalaking ito.Nangangatog ang mga labi ko. Gusto kong iwasan ang mapanukso at naglalagablab niyang mga mata, pero hindi ko magawa.“Answer me, Yna,” mababa, paos, at nag-uutos na

Nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatagos sa kurtina. Agad akong napangiwi nang makaramdam ng pagod sa katawan.Bumalik sa alaala at pakiramdam ko ang braso ni Black na nakapulupot sa aking baywang, humihila sa akin palapit sa kaniyang matipunong dibdib.Ang init ng kaniyang balat ay nagpapaalala sa lahat ng nangyari kagabi, ang bawat halik, ang bawat haplos, at ang paraan ng pag-angkin niya.And Gosh! Naalala ko rin kong paano ako humiyaw sa sarap na para bang wala akong pagtutol!Ano ba itong nangyayari sa akin?! Hindi ang dapat kong pagtuunan ng pansin, kundi ang kaligtasan ko sa kamay ni Black maging sa mga kalaban nito.Dahan-dahan akong bumangon.Sa paanan ng kama, nakalatag ang isang set ng damit. Hindi lang basta damit, isang kumpletong combat gear. May matibay na cargo pants, fitting na tank top, at isang pares ng combat boots na mukhang hindi pa nagagamit.Naramdaman ko ang pagbukas ng pinto. Pumasok si Black, suot ang kaniyang itim na suit, mukhang katatapos lang sa i

“I said, put it on your head, Hunter. Do it now,” mababa at nagbabantang utos ni Black na walang sinuman ang pwedeng sumuway.Napalunok si Hunter nang malalim. “O-Oo na! Eto na nga oh!” Naglalakad siya patungo sa pader, pinagpapawisan, at ipinatong ang pulang mansanas sa tuktok ng ulo niya. Nag-sign of the cross pa siya. “Ms. Yna, parang awa mo na... ‘yung mansanas ha, hindi ‘yung noo ko.”“B-Black, no! This is insane. Kita mong wala nga akong natatamaan diba? Papatayin mo ba ang kaibigan mo?” naiiyak na saad ko, pilit na ibinababa ang baril. “Matatamaan ko siya Black! H-Hindi ko kaya! Tama si Azher, hindi ko ‘to kaya!”Pero mas hinigpitan ni Black ang hawak sa mga kamay ko. Inigiya niya muli ang mga braso ko pataas, direktang nakatutok ang dulo ng baril sa mansanas na nasa ulo ni Hunter.“Black, this is madness,” singit ni Azher. “Hahayaan mo siyang gumamit ng live ammo sa loob ng headquarters? You're risking a bullet in the wrong place. You’re risking Hunter’s life.Hindi man lang lu

“What? Tell me.” Ulit niya, na para bang hindi siya gagalaw kapag hindi ko sinabi ang gusto ko.Gusto ko? Paanong gusto ko?“T-take me please…” kusang kumawala sa labi ko kaya mabilis ako itong kinagat at nag-iwas ng tingin.Kita ko ang mabilis na pagkislap ng mata niya, sumilay ang ngiting mapang-akit sa mga labi niya.Ano bang nangyayari sa akin? Why do I let my self submit to this man? To this dangerous man to be exact!Dahil sa sinabi ko, muling gumalaw ang dila niya na parang may sariling buhay, pinaiikot-ikot sa aking balat habang ang isa niyang kamay ay bumaba patungo sa pinakasentro ng aking pagkababae.Nang maramdaman ko ang kaniyang magaspang na daliri na dumampi sa aking basang-basang bukana, halos matunaw ako.“Ughhh~” hindi ko mapigilang mapah*linghing.“Are you not tired for today’s training woman?” paos na anas niya.“You’re wet with your own cream…”Ipinasok niya ang dalawang daliri sa loob ko, mabagal na paghugot at mas mabagal na pagpasok, sinasagad ang bawat sulok k

“Looking for someone, little girl?” malamig at puno ng pang-uuyam na tanong niya.Tumigil ako. Salubong ang mga kilay kong tiningnan siya. “Gusto ko lang uminom ng tubig. Pwede ba, tumabi ka.”Isang mapaklang ngisi ang sumilay sa mga labi ni Azher. Humalukipkip siya, hindi man lang gumalaw mula sa pagkakaharang sa akin. “Kung si Black ang hinahanap mo, huwag ka nang mag-abala. Wala siya rito. May napaka-importanteng lakad sila ni Hunter, isang trabahong hindi pwedeng isama ang mga malamyang na tulad mo.”Napalunok ako. Wala si Black? Umalis siya nang hindi man lang nagpaalam sa akin? At kasama niya si Hunter? Ano na naman kayang delikadong bagay ang ginagawa nila ngayon?Pero ano nga bang pakialam ko, sanay na sila do’n at higit sa lahat buhay nila iyon.Ang dapat kong alalahanin ay ang sarili ko ngayon na naiwan dito kasama ang babaeng ito.“Okay,” tipid kong sagot, pilit na itinatago ang kaba. “Kung wala siya, babalik na lang ako sa kwarto. Magpapahinga na lang ako.”Aatras na sana