Naglalagablab na Secrets and Revenge のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

Nanlaki ang mga mata ko. Parang nabingi ako sa sinabi niya. Tumayo ako mula sa pagkakaupo, hindi alintana ang pananakit ng mga binti ko at ang panghihina ng katawan ko.“Are you crazy, Darken?” nanginginig ang boses ko, na para bang natatakot ako sa pwedeng mangyari dahil sa sinabi niya?Natatakot ba ako dahil baka mahuli din ako ng asawa ko? Natatakot ba ako dahil hindi ko pa naman lubusang kilala si Darken kahit pa ang gaan ng loob ko sa kan’ya?O natatakot akong baka makaramdam din ako ng iba? Na makaramdam ako ng lampas sa pagiging client relationship namin. Paano kung mawala na sa isip ko na binabayaran ko siya kaya nagkakaroon kami ng mga maiinit na session? Paano kung gustuhin ng katawan ko? Paano kung malunod ako sa bawat haplos at halik niya. Pati na rin sa mismong pag-aalala na pinapakita niya? “No! You’re not gonna here for a week! Nawawala ka na ba sa sarili mo? May asawa ako, at ito ang bahay namin!”Parang hindi man lang ito apektado sa sinabi ko. Nakatingala lang siya s

Ang bigat ng talukap ng mga mata ko nang idilat ko iyon kinaumagahan. Ramdam ko ang pamamaga nito dahil sa walang-tigil na pag-iyak ko kahapon.Bumangon ako at napaupo sa gilid ng kama. Tahimik ang buong kwarto. Malamig. Kagaya ng nararamdaman ko sa loob ko ngayon.Unti-unting bumalik sa isip ko ang lahat ng nangyari. Ang tawag ni Lukas. Ang malalaswang ungol nila ni Allyza. Ang boses ng isa pang babae.Threesome.Baboy.Mga hayop.At ang halik. Ang marahas at desperadong halik ko kay Darken sa sala habang lumuluha ako. Naalala ko kung paano ko siya hinila.Kung paano ko ibinuhos sa mga labi niya ang lahat ng galit at sakit na nararamdaman ko. At kung paano ko sinabing mag-stay siya.Lumingon ako sa gilid ko. Sa ibabaw ng bedside table, nakapatong ang isang silver na picture frame.Picture namin ni Lukas noong kasal namin. Nakangiti ako nang sobrang tamis, habang siya ay nakatingin sa akin na parang ako na ang pinakamahalagang babae sa mundo.Isang mapait na tawa ang kumawala sa mga la

Malamig ang aircon sa loob ng malawak na fitting room ng Saviano, pero pakiramdam ko ay nag-iinit ang buong katawan ko.Nakatingin ako sa malaking salamin habang inaayos ng dalawang staff ang likuran ng red silk dress na suot ko.God. Sobrang perfect fit nito. Ang nipis ng tela ay tila pangalawang balat na nakadikit sa katawan ko, binabakat ang bawat kurba ng baywang at balakang ko.Ang slit sa kanang binti ko ay umaabot hanggang sa itaas ng hita, kaya sa bawat paghakbang ko ay nakalantad ang makinis at mahaba kong binti.At ang likod... purong hubad hanggang sa ibabaw ng puwitan ko. Tanging manipis na gold chain lang ang nakakrus doon bilang accent.“You look absolutely stunning, Ms. Angel,” puri ng isang staff habang inaayos ang laylayan ng damit. “Wala na po kaming aayusin. Fit na fit sa inyo.”“Thank you,” nakangiti kong sagot.Lumabas ako ng fitting room at dumiretso sa Studio B. Pagkapasok ko, bumungad sa akin ang nagkikislapang ilaw, mga reflectors, at ang malaking set na gawa s

“Sisimulan ko sa pagbuo ng sarili kong basag basag. Then learning what he really wants as a woman and the best part? Make him kneel, make him beg…”“I want him to crush down to ashes, kagaya ng mga bagay na ‘to.”Pero habang sinasabi ko iyon, isang taksil na luha ang kumawala sa mata ko at mabilis na gumuhit sa pisngi ko. Mabilis ko iyong pinunasan, naiinis sa sarili ko.“Shit.” Ayaw ko nang umiyak. Nangako ako sa sarili kong hindi na ako iiyak para sa kaniya.Dahan-dahang inabot ni Darken ang mukha ko. Ang hinlalaki ay marahang pumunas sa panibagong luha na tumulo. Ang init ng palad niya ay nagpadala ng pamilyar na kuryente sa balat ko.“Angel, look at me,” malambot ngunit may awtoridad na utos niya.Sinunod ko siya. Nagtama ang mga mata namin.“You have my permission to cry for the last moment,” seryoso at malalim niyang sabi, bawat salita ay tila bumabaon sa dibdib ko. “Iiyak mo ngayon. Ibuhos mo lahat ng sakit. Ibuhos mo lahat ng galit. Ibuhos mo lahat ng panghihinayang ngayong gab

“Then don't think of it as a session,” matapang na bulong ko.Napapalunok sa mismong sinasabi ko!Nanlaki nang bahagya ang mga mata ni Darken. Nakita ko kung paano mabilis na umakyat-baba ang adam's apple niya. Halatang halata sa bawat lunok niya ang pilit na pagpipigil.Napakagat labi ako! Ano ba ‘tong ginagawa ko! Kanina lang ay iniyakan ko ang asawa kong manluluko pero ngayon, hinihiling kong galawin ako ng lalaking binabayaran ko!I’m losing my fucking sanity.“Angel...” mahina nitong saad, mababa na parang nagmamakaawang h’wag ko siyang pikutin.“Yes… I don’t want to have session in this house,” dugtong ko.Hindi ko kayang pigilan ang sarili ko. “I-I just want you, Darken. Can you take me?” mahina at halos nagmamakaawa kong saad.God! Is this what surrender means?Pakiramdam ko’y nag-init ang mismong mukha ko! Pakiramdam ko’y lahat ng dugo ko umakyat sa mukha ko.Pero hindi ko magawang iiwas ang tingin ko! Nakatingin lang ako sa kan’ya, tinitignan ang nagpupumigil niyang expressi