All Chapters of Naglalagablab na Lihim ng CEO!: Chapter 51 - Chapter 60

“Your husband will be home tomorrow,” paos at mahinang bulong niya, na para bang alam niya ang eksaktong tumatakbo sa isip ko. “Kailangan nating matapos 'to ngayon para may sumalubong sa kaniya bukas. So, let's just shoot. Trust me, Angel.”Trust him.Napalunok ako. Paano ko pagkakatiwalaan ang lalaking ito? Wala akong alam sa kaniya bukod sa pangalan niya at sa galing niya sa kama.Pero nang tingnan ko ang mga mata niya, nakita ko ang isang kakaibang kasiguraduhan. Seryosong seryoso talaga itong kaya niya!! Walang halong biro ang mga mata niya.God! What’s with him?Huminga ako nang malalim at dahan-dahang umatras. Tiningnan ko siya nang diretso. “Make sure you don't ruin my comeback, Darken.”Sandali itong ngumiti, “I never ruin beautiful things, Angel. I capture them.”Bumalik siya sa pwesto niya at itinaas ang camera. Ako naman ay pumunta na sa mismong harap ng camera.“Turn around,” utos niya. Talagang seryoso ito, maging ang tono ng pananalita nito, parang isang professional shoo

“You made me feel sick the whole night, Angel,” anas niya, ang mga daliri niya ay nagsimulang hanapin ang maliit na zipper sa gilid ng bewang ko. “Pinabaliw mo ako buong gabi. Ang sakit-sakit ng katawan ko kakahintay matapos lang ang araw na 'to.”Para akong naistatwa nang dahan-dahan niyang ibinaba ang zipper ng damit ko. Alam kong lumantad ang likod ko sa mismong mapanuri niyang mga mata.“And now, since your shoot is done...” marahas niyang hinawakan ang magkabilang balikat ng red silk dress ko at walang-awang ibinagsak iyon pababa.“I’m gonna do it right now. Right here. And don't you dare think of this as a session, Angel. This is personal.”Napalunok ako! Anong ibig niyang sabihin?Pero bago paman ako makapagsalita, dumausdos ang makinis na tela ng suot ko sa katawan ko hanggang sa bumagsak ito sa sahig.Naiwan akong nakatayo na tanging itim na lace panty na lang ang suot. Ramdam ko ang lamig ng aircon ng studio sa hubad kong balat, pero mabilis iyong pinawi ng naglalagablab na m

“Not too fast, now scream my name as loud as you want,” bulong nito.At sa isang mabilis, madiin, at walang-awang galaw... itinarak niya ang kabuuan niya sa loob ko.“Ughhh! Fuck!” Napasinghap ako nang malakas, napakagat sa ibabang labi ko. Agad na humawak sa braso niyang nakatukod sa magkabilang gilid ko.Napapikit ako nang mariin habang nakakapit nang mahigpit sa mga braso niya. Sobrang sikip ng loob ko na pakiramdam ko ay mapupunit ako. Pero ang sakit na iyon ay mabilis na nilamon ng isang nakakabaliw at mainit na pagnanasa.“Fvck! Shit! Darken… ughhh!” halos nagwawala kong ungol.“Yes, baby… moan my name like you mean it.”“Ohhh fuck! Darken ang sarap!”“Fuck...” Sagot na ungol nito, ang ulo niya ay napatingala sa kisame habang ramdam ko ang panginginig ng mga braso niyang nakatukod sa lamesa. “Ang sikip mo, Angel. Shit.”Hindi na siya naghintay pa. Nagsimula siyang bumayo.Malakas. Madiin. Marahas.Bawat sulong niya ay tumatama sa pinakasulok ng sinapupunan ko. Ang tunog ng balat

“You made me wait too fucking long. It’s just fair that you satisfy me too… for making me sick the whole week just not to touch you…”“Fuck your rules, Angel…” dugtong pa nito bago humalik halik sa balikat ko.Ramdam ko ang madulas niyang kamay dahil sa sabon na patuloy na gumapang pababa.Tumigil sa mismong puson ko, bago mariing hinawakan ang aking mga balakang at marahas na hinapit ako papalapit sa kaniya.Ramdam na ramdam ko ang matigas niyang pagkalalaki na buhay na buhay, nakadiin sa mismong likod ko.Mainit! Sobrang tigas.Sandali akong napakagat-labi. Itinukod ang mismong kamay ko sa pader. Tuloy-tuloy parin ang pag-agos ng tubig pero ang nararamdaman ko lang ay ang init ng katawan ni Darken sa likod ko at mismong init ng katawan ko.“Ugh!” napatingala ako ng maharan nang sandali niyang niyang inabot nag buhok ko, hinila ng bahagya.Dumampi ang mainit niyang labi sa mismong tainga ko habang ang kalak’han niya at patuloy na kumislot-kislot sa may likod ko.Fuck! Mababaliw ako!“

Kinabukasan.Maaga akong nagising, pero hindi dahil sa ingay ng alarm o sa sinag ng araw na tumatagos sa bintana kundi para piliting panatilihin ang mga nakasanayan kong gawin bilang asawa ng butihin kong asawa.Ngayon ang uwi niya.Napabangon ako at mabilis na inayos ang sarili ko. Paglabas ko ng kwarto, tahimik ang buong bahay.Wala na si Darken sa kusina, katulad ng palagi kong naabutan nitong nagdaang isang lingo.Pero sa ibabaw ng ng mahabang glass table, may nakapatong na isang pamilyar na glossy paper.Ang bagong release na Saviano Magazine.Dahan-dahan akong naglakad palapit. Kumabog nang malakas ang dibdib ko nang makita ko ang mismong cover.Ang Faceless Queen.Ang bilis naman ng release. Kahapon lang ito shi-noot, ngayon ay nasa harapan ko na. Sandali kong kinuha ang cellphone sa loob ng pajama bottom ko.Pagbukas ko ng mismong social media ay agad akong napangiti, nasa top 1 agad ng trending in PH ang #FacelessQueen.Napasinghap ako, muling tinigna ang cover ng magazine.Hi