Lahat ng Kabanata ng Naglalagablab na Secrets and Revenge: Kabanata 31 - Kabanata 40

“Mystery, elegance, and... obsession,” pag-uulit ko sa huling salitang binitiwan ni Clint. Tumango si Clint, pero mabilis na sumulyap ang mga mata niya sa likuran ko. Kay Darken na naman na tahimik lang na nakatayo at nakapamulsa malapit sa pinto.Napabuntong-hininga ako sa isip ko. Ano ba talagang meron sa dalawang ito? Bakit ba parang takot na takot itong si Clint sa assistant ko? Ibinalik ko ang atensyon ko sa folder na nasa ibabaw ng mesa. “Yes, Ms. Yamson,” patuloy ni Clint, pilit na inaayos ang kaniyang boses para magtunog propesyonal. “The public misses you. But Mr. Saviano wants a complete re-branding. Ayaw na natin sa sweet at innocent na Angel. The industry is saturated with good girls. We want a woman who owns the room without even showing her face. Pure allure. Pure temptation. Isang babaeng dominant and confident to show who she is, and at the same time, telling hindi siya para sa lahat.” Dominant and confident. Napakagat ako sa ibabang labi ko. Biglang nag-echo

“Mr. Darken—” pinigilan ko siya, pero hindi niya ako pinansin.Ang kaniyang matatalim na mata ay nakapako kay Clint na ngayon ay halos mamutla na sa kaba. “Sinong nagbigay ng pahintulot na ilagay ang putanginang concept na ito sa choices niya, Clint?” mababa ngunit nagbabantang tanong ni Darken. Hindi na ‘Sir’ ang tawag niya kay Clint. Nawala ang lahat ng propesyonalismo sa boses niya. “I-It was part of the creative pitch... S-Sir—” mautal-utal na sagot ni Clint, halos umurong ang upuan nito papalayo kay Darken. “Darken!” tumayo ako at hinarap siya. Kumunot ang noo ko. “Anong ginagawa mo? Bakit mo siya sinisigawan? At bakit mo pinakikialaman ang desisyon ko? Assistant lang kita!” Dahan-dahang lumingon sa akin si Darken. Ang galit sa kaniyang mga mata ay napalitan ng isang madilim na emosyon na hindi ko mapangalanan. Possessiveness? Gigil? “Assistant mo ako,” mariing sabi niya, ang kaniyang boses ay halos isang bulong pero mas nakakatakot kaysa sa sigaw.“Kaya trabaho kong si

Bumukas ang kurtina. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang repleksyon ni Darken sa malaking salamin sa harap ko.Pumasok siya sa loob ng fitting area. Masyadong maliit ang espasyo kaya nang pumasok siya, halos mapuno niya ang buong paligid. Sandaling bumilis ang tibok ng puso ko. Biglang namula ang buong mukha ko! Uminit bigla ang paligid kahit pa puno ng aircon ang kwartong ‘to.“A-Anong ginagawa mo?” mabilis at utal kong tanong, akmang tatakpan ang dibdib ko gamit ang mga braso ko. Pero hindi ako nakagalaw nang magtama ang mga mata namin sa salamin. Ang matalim niyang titig ay bumaba mula sa mga mata ko, pababa sa aking leeg, sa aking dibdib na halos ilabas na ng suot kong lace, sa aking baywang, hanggang sa mahabang hita ko. Nakita ko kung paano gumalaw ang panga niya. Kung paano umigting ang mga ugat sa leeg niya. Ang kaniyang dibdib ay mabilis na tumaas at bumaba. “Lumabas ka, Darken!” sigaw ko na para bang hindi pa niya nakita ang kabuuan. Na parang iba ngayon.Pil

“Tell me you’re dropping it,” anito habang hinahaplos ang namumula kong pisngi.Napayuko ako. Hindi ako makapagsalita. Ang galit ko kay Lukas ay naroon pa rin, pero ang banta ni Darken ay mas lalong tumimo sa isip ko.May point siya. Bakit ko ibibigay sa mundo ang isang bagay na dapat ay ipinagdadamot ko sa asawa ko?Sandali akong napahilig sa malamig na salamin ng fitting room, hingal na hingal parin ako. Ang pawis ay patuloy na dumadaloy sa aking mukha pababa sa dibdib ko.Humugot ako ng paghinga, unti-unting bumalik ang katinuan ko after his rough actions.But his words, hindi parin maalis sa uta ko.“Tell me you’re dropping it,” ulit niya, ang boses ay kalmado na pero may diin pa rin.Gusto ko siyang labanan. Gusto kong sabihin na katawan ko ito at desisyon ko ito. Pero bago pa man ako makapagsalita, biglang nagdilim ang paningin ko.Parang umikot ang buong kwarto. Ang mga binti ko na nanginginig dahil sa marahas na pag-angkin niya sa akin dito sa loob ng fitting room at ang pagrer

“Eat,” malambot na utos niya. Umupo siya sa kabilang sofa, nakaharap sa akin.Kinuha ko ang kutsara at dahan-dahang sumubo. Ang sarap. Mainit ito at agad na nagbigay ng ginhawa sa malamig at pagod kong katawan.“Thank you,” mahina kong sabi habang nakatingin sa mangkok.Hindi siya sumagot. Nakatitig lang siya sa akin habang pinapanood akong kumain.Tahimik nalang akong kumain. Nang malapit ko nang maubos ang pagkain, biglang binasag ni Darken ang katahimikan.“Where is your husband?” casual na tanong niya habang nakatingin pa rin sa akin.Natigilan ako sa pagsubo. Napalunok ako bago ko dahan-dahang ibinaba ang kutsara sa mangkok.Mapait akong ngumiti. “He's out for a week,” sagot ko, pilit na pinapatatag ang boses ko. “Urgent business conference out of town. Pero alam ko naman ang totoo. Kasama niya ang kabit niya. Isang buong linggo silang magkasama.”Naramdaman ko ang muling pagkirot ng dibdib ko nang sabihin ko iyon nang malakas. Ang sakit pa rin. Kahit anong pilit kong itago, ang s