บทที่ 20หลังจากวันนั้นมาเก๊าก็กลับมาใช้ชีวิตปกติของเขา โดยที่มีจ้าวมาคอยปั่นป่วนอยู่ใกล้ ๆ แต่นั่นก็เหมือนเป็นกำลังใจเล็ก ๆ ที่เขาไม่กล้าบอกกับเจ้าตัวไปตามตรง เพราะกลัวว่าความเย็นชาที่สะสมมานานมันจะสลายหายไปในตอนที่เขายังไม่พร้อม แต่กระนั้นจ้าวเองก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายอยากมีเธออยู่ข้าง ๆ เพราะอะไร อีกอย่างตอนนี้มาเก๊าก็ไม่ได้ขับไล่เธอเหมือนเมื่อก่อน ทำให้ความใกล้ชิดมันเริ่มก่อตัวขึ้นเป็นความสัมพันธ์เล็ก ๆ ที่รู้กันเพียงแค่สองคนจ้าวเข้าออกห้องของมาเก๊าได้ตามอำเภอใจ บางครั้งเธอก็มานอนค้างโดยใช้ข้ออ้างว่าดึกแล้วไม่อยากกลับบ้านคนเดียวมาเก๊าทำเป็นปิดหูปิดตาเชื่อเธอไปอย่างนั้น ทว่าความจริงเขาก็อยากให้เธออยู่ด้วยเหมือนกัน...ทว่าวันนี้กลับเงียบเหงาเป็นพิเศษ จ้าวไม่ส่งข้อความมาหาเขาเหมือนเคย ไม่มานั่งดื่มที่บาร์กับพวกเพื่อน ๆ ของเธอ หัวใจของมาเก๊าเริ่มหวิวขึ้นมาราวกับอะไรบางอย่างมันได้ขาดหายไป ทั้งที่ปกติเขาควรจะโล่งใจเสียด้วยซ้ำที่เธอไม่มาทำตัวให้น่าเป็นห่วงค่ำคืนหลังจากที่มาเก๊าเลิกงาน เขาเดินเข้ามาในซอยเงียบ ๆ เพียงคนเดียวเหมือนเคย บรรยากาศรอบข้างแม้จะแปลกจากวันอื่น ๆ ไปหน่อย แต่ก็ไม่ได้ทำ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-21
