Todos os capítulos de Trapped with My Baby’s Billionaire Daddy: Capítulo 291 - Capítulo 300

Patuloy na umiilaw ang phone screen.Paulit-ulit, sinisira ng tahimik na pagkislap ang payapang ritmo ng office.Nakaupo si Isla sa likod ng kanyang desk, nire-review ang isang stack ng materials na naiwan mula sa dating operations ng Madrigal Group. Kamakailan lamang bumalik ang company sa kanyang kontrol, at mas marami pang bagay na kailangang ayusin kaysa sa inakala niya. Old contracts, supplier records, personnel files, unresolved debts, frozen projects—lahat ay kailangang isa-isang i-check.Dahil hindi pa rin siya makapagsalita, kakaibang tahimik ang paligid ng office niya.Ang assistant niya, na nakatayo sa malapit at nag-aayos ng documents, ay sa wakas hindi na napigilang paalalahanan siya, “Ms. Madrigal, parang walang tigil po ang ring ng phone ninyo.”Natigil si Isla, itinaas ang mga mata, pagkatapos ay tumango.Iniabot niya ang kamay at kinuha ang phone.Puno ang screen ng messages mula kay Cheska.Sunod-sunod.“Isla, tingnan mo, hindi ba game ng company natin ito?”“Na-leak

Si Lucas na may mahabang buhok.Hindi man lang nangahas isipin iyon ni Isla.Sa isip niya, palaging maayos si Lucas, restrained, at meticulously arranged. Kahit noong nasugatan siya, kahit maputla siya dahil sa blood loss, kahit bahagyang mas mahaba ang buhok niya kaysa karaniwan, dala pa rin niya ang isang uri ng malamig na refinement na nagpapahirap sa mga tao na umiwas ng tingin.Mahabang buhok sa kanya?Masyadong kakaiba ang imahe.Pero kung iisipin naman, sa mukha niyang iyon, kahit kalbo siya, malamang magmumukha pa rin siyang maganda.Sa pag-iisip nito, biglang napatawa nang mahina si Isla.Napakahina ng tunog, mas katulad ng hiningang nakatakas mula sa lalamunan niya kaysa tunay na tawa. Ngunit dahil matagal na siyang hindi gaanong nakakagawa ng tunog, kahit ang maliit na reaction na ito ay agad na nagpatigin kay Lucas sa kanya.Ibinaba ni Isla ang ulo, binuksan ang photo-editing app sa phone niya, at nagsimulang i-edit ang larawan ni Lucas.Makalipas ang ilang minuto, matagump

Hindi isinara ni Lucas ang pinto.Bahagya lamang itong nakabukas, na para bang naghihintay na siya sa kanya mula pa nang ipadala niya ang message na iyon.Sandaling tumayo si Isla sa labas, yakap ang mga damit sa kanyang mga bisig. Bago pa niya maitaas ang kamay para kumatok, hinila na mula sa loob ang pinto.Pagkapasok niya, agad siyang hinatak papasok sa mga bisig ni Lucas.Sa sumunod na sandali, umangat ang mga paa niya mula sa sahig.Siya at ang mga damit na hawak niya ay pinaikot sa hangin nang ilang beses.Sobrang biglaan ng galaw kaya nanlaki ang mga mata ni Isla sa gulat. Halos malaglag mula sa kanyang mga bisig ang mga damit na hawak niya. Pajamas, outerwear, at ilang hangers ay magulong naipit sa pagitan nilang dalawa, kumakaluskos sa bawat ikot.Gusto sanang ipaalala ni Isla kay Lucas na marami siyang dalang damit.Ngunit hindi siya makapagsalita.Gusto rin sana niyang hampasin si Lucas nang ilang beses, ngunit may hawak pa rin siyang mga damit.Naipit siya sa dilemma.Sa hu

Sa panahong ito, habang nakahiga siya sa hospital, pakiramdam niya ay ganap siyang malaya, maliban sa kanyang isip.Nakulong ang katawan niya sa makitid na hospital bed na iyon, balot ng bandages at napapalibutan ng amoy ng disinfectant, ngunit kakaiba, hindi pa niya kailanman naramdaman ang ganitong kalayaan.Walang meetings.Walang walang-katapusang documents.Walang shareholders na naghihintay sa decision niya.Walang Leonardo na dumidiin sa kanya gamit ang rules, expectations, at bigat ng family name.Tanging ang isip niya ang ayaw tumahimik.Puno ang isip niya ni Isla.Tuwing ipinipikit niya ang mga mata niya, siya ang naiisip niya.Naiisip niya ang nakaraan, ang babaeng minsang nagmahal sa kanya nang ganoon kalantad at ganoon kabuo.Noon, minahal siya ni Isla nang halos walang-ingat sa sobrang sincerity. Handa nitong gastusan siya, alalahanin siya, suyuin siya, habulin siya, at ibaba ang sarili nito nang paulit-ulit para lamang makakuha ng kaunting tugon mula sa kanya.Nag-enjoy

Kinuha ni Lucas ang kopya ni Isla.“Ingatan ko ito.”Tiningnan ni Isla ang kalmado at natural niyang ekspresyon, pagkatapos ay tiningnan ang bakante niyang kamay, at sa isang sandali, hindi niya alam kung matatawa siya o maiinis.Ano ang ibig niyang sabihin na iingatan niya iyon?Malinaw na marriage certificate niya iyon.Ngunit nang makita ang paraan ng paghawak ni Lucas sa dalawang certificates, na para bang sa wakas ay nasunggaban niya ang isang pambihirang kayamanang hindi maaaring ibalik o ipagpalit, hindi na nakipagtalo si Isla sa kanya.Hayaan na.Hayaan siyang magtago noon.Sa kotse, sumandal si Isla sa upuan at ipinadala kay Megan ang mga litratong kinunan sa munisipyo.Akala niya ay mabilis na magre-reply si Megan, ngunit matapos maipadala ang mga larawan, walang naging galaw nang ilang sandali.Marahil umiiyak na naman ang kanyang ina.O marahil naka-zoom in ito sa mga larawan, maingat na tinitingnan kung tunay ba ang ngiti ng anak niya.Sa kabilang panig, nagpadala rin si L