May kaunting distansya ang bintana sa second floor mula sa patio.Nakatayo si Isla sa tabi ng kurtina, suot pa rin ang puting dress na isinuot niya noong nag-register sila ng kasal.Malambot at kumikislap ang silk fabric sa ilalim ng mainit na ilaw, at dahil maputla rin ang kurtina sa likuran niya, halos maghalo na siya sa mga iyon. Tanging ang maiitim na hibla ng kanyang buhok, ang malumanay niyang kilay, at ang bahagyang kurba ng kanyang mga labi ang nagpapamukha sa kanyang vivid at buhay.Sa pagitan ng distansya ng upper at lower floors, biglang naalala ni Lucas ang kanyang childhood.Maraming beses, nagtago siya sa likod ng kurtina, ayaw bumalik sa old mansion kasama si Lolo Leonardo.Noong panahong iyon, bata pa siya. Malinaw na alam niyang walang silbi ang pagtatago, ngunit ang mga bata ay palaging may maliit at hangal na pag-asang kung sapat silang tahimik, kung hindi sila gagawa ng tunog, marahil hindi sila mahahanap ng matatanda.Maraming beses, kapag kasama niya si Lolo Leona
Leer más