18.36 น.ติ๊ง ติ๊งเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ผมที่กำลังจะเดินออกจากห้องเพื่อลงไปข้างล่างชะงักทันทีพรึบผมรีบเดินไปหยิบมันขึ้นมาดูก็ต้องทำหน้าผิดหวังเมื่อคนที่ส่งข้อความมาไม่ใช่คนที่ผมรอยังไม่ถึงบ้านหรอว่ะย้อนกลับไปเมื่อตอนเย็น“จะรีบไปไหนว่ะ” ไอ้ขุนหันมามองผมที่กำลังเก็บสมุดและปากกาขึ้นมาถือไว้แล้วถามขึ้นผมไม่ตอบอะไรไปแต่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง“เออ นั่นดิ จะรีบไปไหน” ไอ้พายัพถามขึ้นบ้าง“มีธุระ” ผมตอบกลับไปนิ่งๆ“ธุระอะไรว่ะ” ไอ้พายัพมันยังคงถามต่อ“เสือก” ผมมองหน้ามันนิ่งๆ แล้วพูดขึ้น จากนั้นก็รีบเดินหนีออกมาทันทีและตามที่คาด ไอ้พายัพมันตะโกนด่าผมตามหลังมาเสียงดังถามว่าผมสนใจมันไหมก็ไม่คณะบริหารธุรกิจลานกิจกรรมผมเดินเข้ามาหาเพื่อนต่างคณะที่รู้จักกันตั้งแต่มัธยมอย่างไอ้แทนไทและไอ้ฟีน สองคนนี้เป็นเพื่อนผมเอง และผมก็เป็นเพื่อนกับพี่ว๊ากคณะบริหารทั้งหมด“เห้ย มาไงว่ะ” ไอ้แมสที่หันมาเห็นผมร้องขึ้นทันที“อ้าว” ไอ้ฟีนหันมามองก็ทำหน้างงผมไม่ได้สนใจพวกมัน เพราะตอนนี้สายตาผมกำลังกวาดมองหาร่างบางของเด็กอมข้าวอย่างพะพายอยู่จนผมมองเห็นเธอที่นั่งอยู่กับเพื่อนก็ยังไม่ละสายตาไปจากเธอ“
最後更新 : 2026-06-14
