All Chapters of ร้ายห้ามรัก: Chapter 11 - Chapter 20

“แต่ขิมไม่ใช่กะหรี่!” สายขิมตะคอกใส่หน้าของธนนท์เสียงดัง เธอไม่สนแล้วว่าเขาจะเดือดดาลจนจะฆ่าจะแกงได้ไหม“แต่แม่เธอเป็น สายขิม เหมือนแม่ของเธอไง” ธนนท์บีบแก้มขาวแล้วเย้ยหยัน “แม่เธอมันกะหรี่!”หญิงสาวอ้าปากอยากจะเถียงกลับว่าเธอเป็นคนละคนกับแม่ เธอเลือกเกิดไม่ได้ และแม้จะอย่างไรท่านก็คือแม่ของเธอ จะปล่อยให้เขามาด่าว่ากันแล้วทนฟังพร้อมพยักหน้ารับก็ไม่ใช่เรื่องหากทว่าจังหวะนั้นชายหนุ่มกลับโน้มหน้ามาซุกซอกคอของเธออย่างฉับพลันแล้วอ้าปากงับลงไปแรง ๆ จนหญิงสาวต้องเปลี่ยนจากคำเถียงเป็นร้องลั่น“อ๊า!” สายขิมเชิดหน้าร้องเพราะความรู้สึกเจ็บจี๊ด ก่อนธนนท์จะเปรเปลี่ยนจากลงเขี้ยวเป็นดูดแรง ๆ ทิ้งร่องรอยแดงช้ำเอาไว้“อย่านะ! คุณทิม อื้อ!” เธอทั้งร้องห้ามและทุมตีผลักไส แต่เรี่ยวแรงของเธอก็ไม่เคยจะสู้เขาได้เลยสักครั้ง ไม่ว่าจะเป็นครั้งนี้ หรือครั้งไหน“ทำไมคุณไม่ตาย ๆ ในคุกไปซะ! จะกลับออกมาอีกทำไม ฮือ...” เธอเจ็บปวดจนพลั้งปากด่า เพียงเท่านั้นก็ทำเอาธนนท์ชักงักเขายอมปล่อยปากออกจากลำคอขาว แล้วจ้องเธออย่างดุดัน“อยากเห็นฉันตายในคุกมาเลยว่างั้น?”“ฮรึก... ฮือ...” สายขิมไม่ตอบคำถาม เธอทำเพียงมองเขาผ่านหยา

ธนนท์กระซิบแผ่วข้างใบหูขาวแล้วแลบลิ้นเลียไปตามใบหู ลงมาที่ปลายติ่งก่อนจะโลมเลียสันกรามแล้วมาหยุดที่ลำคอระหง หายใจรดแรง ๆ เป็นการกระตุ้นสัมผัสบางอย่าง ในขณะที่มืออีกข้างก็ยังกรีดไปตามร่องหน้าทองแบนราบเพียงเท่านั้นก็ทำเอาสายขิมตัวสั่นสะท้านอย่างง่ายดาย“คุณทิม อื้อ...”“ครับ...” คนตอบรับอ้าปากตะโบมดูดยอดถันอีกครั้งสลับกัน เกิดเสียงลามกและเสียงครางลั่น จากนั้นเขาก็อ้าขาสวยที่พยายามหนีบเขาหากันให้กางออกเพื่อที่จะสอดนิ้วเข้าไปอย่างง่ายดาย“ยะ อย่า” สายขิมร้องห้ามหากแต่เสียงนั้นกลับแผ่วและหวาน หวานจนธนนท์คิดเองเออเองว่าเธอกำลังเล่นตัวและเรียกร้องให้เขาเอามันเข้าไป“ต้องการเหรอ หืม...” ท้องนิ้วโป้งบดติ่งไตเบา ๆ ขณะที่สองนิ้วชี้และนิ้วกลางเรียวยาวกำลังลูบไล้ตรงปากถ้ำที่ฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำเหนียวยืดราวกับพร้อมรับการสอดใส่“ไม่เอา งื้อ...” สายขิมส่ายหน้าหวืออีกครั้ง แต่สะโพกอวบกลับยกขยับตามนิ้วเรียวนิ้วเขาเสียอย่างนั้น“ไม่ไหวแล้ว คุณทิม”“ทำไม หืม เธอต้องการอะไร”สายขิมกัดปากแน่น คราวนี้เธอไม่ตอบเขาอีกต่อไป“ถ้าเธอไม่ปฏิเสธ งั้นฉันจะเข้าใจว่าเธอให้ฉันทำอะไรก็ได้ โอเคนะ”“อ๊าย! คุณทิม!” สายขิมร้องค

“อื้อ...” ร่างเพรียวสวยค่อย ๆ ขยับกายที่ระบมไปทั้งร่างอย่างช้า ๆเธอหันมองบนพื้นห้องเพื่อจะหาเสื้อผ้า ทว่าคิ้วสวยต้องขมวดมุ่นอย่างสงสัยเมื่อสถานที่ที่เธอควรจะอยู่มันเปลี่ยนไป“ที่นี่มัน...”ห้องของเขาคนนั้นเธอสำรวจไปทั่วห้องโทนสีเทาดำ มีเพียงเตียงนอนขนาดคิงไซต์ที่เป็นสีโทนขาวสะอาดเด่นชัด เฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้น ดูเรียบหรู กว้างขวาง แต่ก็รู้สึกอ้างว้างไปพร้อม ๆ กันบนผนังมีเพียงนาฬิกาแบบ 3D เรียบหรูทันสมัยและกรอบรูปภาพรูปพระจันทร์เพียงเท่านั้นห้องนี้ยังไม่เปลี่ยนไปเลยจากในความทรงจำ เธอจำได้ขึ้นใจว่าแต่เธอโผล่มาที่นี่ได้ยังไงกันนะ ภาพสุดท้ายก่อนวูบดับสลบไสลคาอกของเขาคนนั้นคือตอนที่ท่อนลำใหญ่ยังคาอยู่กลางร่องรัก เขาทารุนเธอนานมากจนร่างกายอ่อนล้าสลบไป“อย่าบอกนะว่าอุ้มเรากลับมา”“หรือจะให้จับยัดใส่กระเป๋าเดินทางแล้วลากกลับมารึไง”“ว๊าย!” สายขิมกรีดร้องเมื่ออยู่ ๆ เสียงทุ้มหนักของคนที่รู้ว่าใครก็ดังขึ้น ทำเอาเธอที่ยังสะลึมสะลือคิดว่าตัวเองอยู่คนเดียวในห้องนี้ตกใจ“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงเนี่ย” สายขิมรีบโกยผ้าห่มเข้าหาตัวเพื่อปกติเต้าอวบใหญ่และร่างกายล่อนจ้อนอย่างอัตโนมัติเธอเพิ่งเห็นว่ามี

“ก็... เรื่องนั้น” อยู่ ๆ คนที่อยากจะถามหาเหตุผลของการกระทำก็รู้สึกน้ำท่วมปากเสียอย่างนั้นแม้จะสู้คนอยู่บ้างแต่เธอก็ยังคงหน้าบางกับเรื่องอย่างว่า“เรื่องที่ฉันเอาเธอน่ะเหรอ” ชายหนุ่มที่เงียบฟังถามกลับ ก่อนจะหมุนตัวกลับมา จนทั้งสองนั่งหันหน้าเข้าหากันในอ่างจากุซซี่ไซส์ใหญ่ หากทว่าสายขิมกลับรู้สึกว่าตอนนั้นมันกลับเล็กเกินไปยิ่งในตอนที่เขาขยับเข้ามาใกล้เธอก็รีบถอยหลังจนชนขอบอย่างราวกับกำลังหนีตายมือแกร่งคว้าเอวคอดกิ่วแล้วรั้งร่างเธอเข้าใกล้ก่อนจะช้อนอุ้มร่างเพรียมให้อ้าขากว้างแล้ววางลงบนตัก“นี่อย่านะคะ!” หญิงสาวขัดขืนด้วยการดิ้นพล่าน มือสองข้างดันไหล่กำยำหากก็ไม่เคยจะสู้เขาได้เลยสักครั้งเธอกำลังนั่งทับอยู่บนตักแกร่งที่ตอนนี้กำลังรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่แข็งชูชันจนดันชนกับแก้มก้นอวบใหญ่“เธออยากรู้อะไร ถามใหม่สิ” ตอนนี้ธนนท์มองหน้าเธอในระยะที่ใกล้กันจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจ กอดเธอแน่น มือแกร่งวางอยู่ที่แผ่นหลังสวยจนเธอถอยไม่ได้ ก้อนเนื้ออวบสองเต้าแนบชิดกับแผงอกเขา ทำเอาสายขิมลมหายใจร้อนผะผ่าว“คุณทำเรื่องพวกนี้ทำไม”“ก็แค่อยาก เธองงอะไร” เขายักยิ้มแล้วยิ้มตอบราวกับไม่ใส่ใจแต่สำหรับเ

สายขิมพยายามฝืนตัวเองไม่ให้ตัวเองสลบเหมือดไปอีกครั้งแม้ร่างกายของเอตอนนี้จะอ่อนล้าโรยแรงมากแค่ไหน หญิงสาวชำระล้างร่างกายจนสะอาด ล้างคราบน้ำกามที่เอ่อล้นจะไหลไปตามเรียวขาออกไปจนสิ้นก็คว้าผ้าขนหนูเช็ดตัวจนแห้งก่อนจะหยิบเสื้อผ้าของเขามาสวมใส่ แต่คราวนี้เธอจงใจเลือกเสื้อผ้าเนื้อดีที่รู้ว่าเขาน่าจะหวงแหนมาสวมใส่โดยไม่สนสายตาคู่คมที่มองดุมาสักนิดทีสิ่งที่เธอหวงแหนมาตลอดยี่สิบกว่าปีเขายังพรากมันจากเธอไปได้ กับอีแค่เสื้อผ้าที่ซื้อใหม่เมื่อไหร่ก็ได้พวกนี้ยังน้อยไปเลยด้วยซ้ำเธอเดินไปหยุดตรงหน้าธนนท์ที่นั่งอยู่บนโซฟามุมหนึ่งของห้องนอนกว้าง เขานั่งทิ้งหลังพิงมีเพียงกางเกงขายาวสบาย ๆ ตัวเดียวอยู่บนร่าง ส่วนท่อนบนนั้นยังคงเปลือยเปล่าเผยเรือนร่างกำยำ ลอนกล้ามเนื้อสวยงามในมือของเขาถือเครื่องมือสื่อสารของตัวเองเธอจึงยื่นมือแบตรงหน้าเขา “ขอกระเป๋าคืนด้วยค่ะ”“จะเอาไปทำไม” ชายหนุ่มไม่แม้จะเงยหน้ามาคุยกับเธอด้วยซ้ำ เขาถามทั้งที่กำลังมองบางอย่างในจอมือถือตัวเอง“ก็นั่นมันของส่วนตัวฉัน มือถือก็อยู่ในนั้น” สายขิมฟึดฟัด เธอเสียงแข็งอย่างไม่เกรงใจและแสดงท่าทางดื้อรั้นสวนกลับทันควัน บ่งบอกเขาว่าเธอจะไม่ยอมอ