Lahat ng Kabanata ng สถาปนิกสาวเกิดใหม่พาครอบครัวสู่ความร่ำรวย ภาค 2: Kabanata 51 - Kabanata 60

อวิ๋นซีที่นั่งอยู่ในรถม้ากับม่ายเซียนทั้งสองต่างยิ้มและส่ายหน้าไปมา นางมิได้โกรธเคืองกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทุกคนครอบครัวเป็นห่วงตนเอง ดังนั้นหากจะออกไปจัดการเรื่องงานจึงสวมผ้าปิดหน้าจนเกิดความเคยชินซึ่งวันนี้นางจะต้องเข้าไปตรวจบัญชีของโรงหมอเพียงแต่พอไปถึงห้องทำงานได้ไม่ถึงครึ่งชั่วยามท่านหมอโหลวกลับมาขอพบ และที่สำคัญสีหน้าของเขาบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่ามีเรื่องต้องรีบรายงานให้นางได้ทราบ เพื่อตัดสินใจว่าควรทำอย่างไรกับข่าวที่ได้รับมาในเช้าวันนี้ก๊อก ๆ ๆ “ท่านหญิงข้าน้อยโหลวเจวียนขอรับ”“ท่านหมอโหลวเข้ามานั่งด้านในแล้วค่อยพูดเถิด”“ขอบคุณท่านหญิง”“ท่านหมอโหลวทำไมวันนี้ท่าทางของท่านคล้ายมีเรื่องไม่สบายใจล่ะ บอกข้าได้นะถ้าช่วยให้ท่านสบายใจได้ข้ายินดีช่วย” อวิ๋นซีถามออกไปตามตรง“เรียนท่านหญิงข้ามีเรื่องไม่สบายใจอย่างที่ท่านคิดจริง ๆ นั่นแหละ ก่อนหน้าที่ท่านจะมาถึงโรงหมอมีจดหมายจากท่านหมอกงส่งมาถึงข้า บอกว่าเมื่อครึ่งเดือนก่อนองค์ชายสิบขอให้เพิ่มยาต่าง ๆ ส่งไปยังชายแดนเหนือทุกครั้งองค์ชายสิบมักจะขอจำนวนยาเท่าเดิมทุกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้กลับต่างออกไปข้าคิดว่านี่ต้องมีเหตุการณ์ไม่ปกติ

หลังจากอวิ๋นซีจัดการเรื่องยาให้โรงหมอเทียนอันถังเสร็จเรียบร้อยและกลับมาหมู่บ้านชิงสุ่ย ก็นั่งพูดคุยกับมารดาอยู่หนึ่งชั่วยามจนกระทั่งได้ยินเสียงรถม้า พร้อมรถลากอีกหนึ่งคันที่ตามไปขนสิ่งที่บิดากับท่านลุงของนางไปกว้านซื้อมาแทบทุกร้านเมื่อเก็บทุกอย่างที่คนในครอบครัวได้ช่วยกันไปซื้อและรวบรวมมาให้ ก็ถึงเวลาออกเดินทางไปยังชายแดนเหนือทุกคนยืนส่งอวิ๋นซีผ่านหลุมสีดำที่เคยเห็นด้วยความเป็นห่วง“ซีซีไปก่อนนะเจ้าคะแล้วจะรีบกลับมาหาทุกคนเจ้าค่ะ”“ดูแลตนเองอย่าไว้ใจผู้อื่นง่าย ๆ นะหลานตา”ณ ค่ายทหารชายแดนเหนือภายในกระโจมของแม่ทัพมู่ที่บัดนี้มีองค์ชายสิบผู้รั้งตำแหน่งรองแม่ทัพ ด้วยผลงานการสังหารรองแม่ทัพของเผ่าเหยียนซา ทำให้กองทัพของอีกฝ่ายถอยร่นกลับไปตั้งหลักยังดินแดนของตนแต่กว่าจะใช้ความสามารถในการได้รับตำแหน่งรองแม่ทัพมาอยู่ในมือ หวงซวี่หนานหรือองค์ชายสิบต้องเอาชีวิตเข้าแลกนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งยังต้องคอยระวังและรับมือกับคนจากตระกูลต้วนที่อยากสังหารตนดังนั้นยาที่องค์ชายสิบได้รับจากอวิ๋นซีมาตลอดจึงเป็นสิ่งที่ช่วยยื้อชีวิตของเขาจากมือยมทูตมาหลายครั้ง แต่จู่ ๆ วันนี้องค์ชายสิบก็ได้รับภารกิจจากแม่ทัพ

ในขณะที่องค์ชายสิบกำลังจะพาอวิ๋นซีไปพักยังจวนของตนที่ซื้อไว้ เหลืออีกเพียงสองตรอกก็จะถึงตรอกซีโถวเซี่ยงอยู่แล้ว แต่ใครจะไปคาดคิดว่าการเข้าเมืองของเขาวันนี้กลับไปถึงหูของลั่วชิงหว่านเสียได้ลั่วชิงหว่านบุตรสาวของเจ้าเมืองซานชิงกับภรรยาเอกที่มักหลบเลี่ยงการอบรมสั่งสอนจากอาจารย์ และมีมารดาคอยให้ท้ายและสอนนางตั้งแต่เล็ก ว่านางคือคุณหนูใหญ่ของตระกูลลั่วต้องอยู่เหนือกว่าพวกบุตรของอนุภรรยาเมื่อเติบโตลั่วชิงหว่านไม่สนใจพี่น้องต่างมารดาเอาแต่กดหัวพวกเขาให้อยู่ต่ำกว่าตนเสมอ กระทั่งเมื่อหนึ่งปีก่อนเจ้าเมืองซานชิงได้นำเสบียงอาหารไปส่งให้กับกองทัพ ซึ่งลั่วชิงหว่านขอติดตามบิดาไปทำให้นางเกิดตกหลุมรักรองแม่ทัพหนุ่มอย่างองค์ชายสิบทันทีส่วนคนที่รู้ว่าตนกลายเป็นเป้าหมายของสตรีพอรู้เช่นนี้จึงไม่กลับจวนที่ซื้อไว้พักผ่อนอีกเลย ลั่วชิงหว่านจึงแอบติดสินบนทหารหน้าประตูเมืองไว้ พวกเขาจะคอยรายงานนางยามองค์ชายสิบเข้าเมืองก็ต้องผิดหวังอยู่ร่ำไปแต่ว่าวันนี้เพียงแค่องค์ชายสิบกับคนสนิททั้งสองขี่ม้าเข้าเมืองซานชิง ข่าวของเขาก็มีคนรีบนำไปรายงานลั่วชิงหว่านที่จวนเจ้าเมืองอย่างรวดเร็ว พอรู้ว่าคนที่ตนเฝ้ารอบัดนี้อยู่ใ

ลั่วชิงหว่านกับหานซวงพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากการควบคุมของซือเฉินและเซิงเทา แต่องครักษ์ผู้แข็งแกร่งของอวิ๋นซีจะยอมให้เป็นเช่นนั้นได้อย่างไรเมื่อพาคนที่ขัดขวางการพบเจอหญิงสาวในดวงใจของเจ้านายมาถึงศาลาว่าการ ซือเฉินชูป้ายองครักษ์ให้เจ้าหน้าที่ได้ดูเพื่อพาไปพบท่านเจ้าเมือง ซึ่งตอนนี้กำลังตรวจหนังสือร้องเรียนจากชาวบ้านอยู่ในห้องทำงานท่านเจ้าเมืองได้ยินเสียงที่คุ้นหูเอะอะโวยวายใกล้เข้ามายังห้องทำงาน จึงหยุดงานในมือและเดินออกมาเพื่อดูว่าเสียงที่ได้ยินนั้นจะใช่คนที่ตนคิดเอาไว้หรือไม่ จนได้เห็นกับตาคิ้วหนาของเขาก็ขมวดเป็นปมทันที“นี่มันเกิดอะไรขึ้นแล้วพวกเจ้าสองคนเป็นใคร ทำไมถึงต้องคุมตัวบุตรสาวของข้ากับสาวใช้เช่นนั้น?”ลั่วชิงหว่านพอเห็นว่าบิดาของตนอยู่ตรงหน้าก็รีบร้องขอให้ช่วยทันที “ท่านพ่อช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ คนพวกนี้กลั่นแกล้งข้าให้ต้องอับอายท่ามกลางชาวบ้านอยู่กลางตลาดเจ้าค่ะ”“ใช่เจ้าค่ะใต้เท้าคุณหนูแค่ทักทายท่านรองแม่ทัพที่บังเอิญพบเจอกัน แต่เจ้านายของพวกเขาสองคนกลับกล่าวอ้างเป็นผู้สูงศักดิ์ว่าร้ายคุณหนูเจ้าค่ะ”ซือเฉินที่ยังคงยืนนิ่งอย่างน่าเกรงขามตอบคำถามของท่านเจ้าเมือง ด้วยการชูป้าย

ด้านอวิ๋นซียามมาถึงจวนหลังขนาดกลางขององค์ชายสิบก็มองหาที่นั่ง เนื่องจากนางรู้สึกเมื่อยขาหลังจากวิ่งฝ่าผู้คนไปดูเรื่องสนุก ไหนจะยืนรอคนพี่จัดการลั่วชิงหว่านที่เข้ามาขางทางตอนกลับจวนอีกบ่าวไพร่ในจวนเพียงไม่กี่คนเมื่อเห็นว่าเจ้านายพาแขกติดตามมาด้วย น้ำชาพร้อมของว่างจึงถูกยกเข้ามาทันทีเพื่อใช้ต้อนรับแขกในเวลาไล่เลี่ยกัน โดยในศาลามีเพียงองค์ชายสิบที่นั่งพูดคุยกับอวิ๋นซี ส่วนม่ายเซียนกับองครักษ์ที่เหลือยืนรออยู่ด้านนอก“เสี่ยวซีเมื่อยมากหรือไม่”“แค่เรื่องเล็กน้อยเจ้าค่ะพี่จื้ออวี่นั่งพักสักประเดี๋ยวก็หายแล้วล่ะ แต่ก่อนอื่นซีซีขอแสดงความยินดีกับท่านที่ตอนนี้เป็นถึงรองแม่ทัพนะเจ้าคะ กว่าจะได้ตำแหน่งระดับนี้มาครอบครองท่านคงผ่านความเป็นความตายมาหลายครั้งหลายครากระมัง”“ก็พี่เคยรับปากเสี่ยวซีย่อมทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับเจ้าได้มิใช่หรือ ว่าแต่เจ้ามาอยู่ที่เมืองซานชิงได้อย่างไรทำไมไม่มีใครส่งข่าวมาบอกพี่เลยล่ะ” องค์ชายสิบเอ่ยถามเรื่องที่ตนสงสัยกับอวิ๋นซีโดยไม่ลังเลส่วนอวิ๋นซีที่ถูกถามตรง ๆ นางก็ไม่คิดจะอ้อมค้อมตอบไม่ตรงคำถามขององค์ชายสิบเช่นกัน “อันที่จริงเป็นเพราะซีซีได้ข่าวมาว่าที่นี่กำลังเตร