สถาปนิกสาวเกิดใหม่พาครอบครัวสู่ความร่ำรวย ภาค 2의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

แม่ทัพมู่ที่ยืนฟังอยู่นานก็รีบกล่าวขึ้นเพื่อตัดบทสนทนาของทั้งสามคนให้หยุดทันที “เอาล่ะ ๆ ๆ รองแม่ทัพฟางคุณหนูท่านนี้พูดถูกเจ้ายังไม่รู้อะไร ก็ทำตัวเสียมารยาทต่อหน้าข้าหากข้าไม่ถามอย่าได้พูดแทรกขึ้นมาเด็ดขาด”อวิ๋นซีมองหน้ารองแม่ทัพฟางและยกยิ้มอย่างท้าทายอีกฝ่ายไปหนึ่งที จากนั้นจึงได้เอ่ยแนะนำตนเองกับแม่ทัพมู่ด้วยเสียงที่ดังพอสมควร“ข้าจางอวิ๋นซีหรือท่านหญิงอวิ๋นเยว่ที่ได้รับการแต่งตั้งจากฮ่องเต้ ยินดีที่ได้พบท่านแม่ทัพมู่”‘ท่านหญิงอวิ๋นเยว่...พระธิดาบุตรบุญธรรมของฝ่าบาทกับฮองเฮางั้นรึ! แล้วนางมาทำอันใดที่ชายแดนในยามนี้เล่า’“คารวะท่านหญิงไม่ทราบว่าท่านจะมาเยือนจึงมิได้เตรียมการต้อนรับ หวังว่าท่านหญิงจะไม่ถือสากับเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้”‘อะไรนะ!! นะ นะ นางคือท่านหญิงที่ฮ่องเต้ทรงโปรดปรานงั้นหรือ’“ท่านแม่ทัพมู่อย่าได้คิดมากข้ามิใช่คนถือพิธีรีตองซับซ้อนเช่นนั้น ที่ข้าเดินทางมายังชายแดนเหนือเพราะคิดว่าสามารถช่วยบรรเทาความกังวล รวมถึงสิ่งจำเป็นที่ทหารในกองทัพยังขาดบางสิ่งบางอย่างได้น่ะ”“ขอบคุณท่านหญิงที่เข้าใจ ว่าแต่ความช่วยเหลือที่ท่านกล่าวมานั้น ไม่ทราบว่าพอจะบอกรายเละเอียดให้ข้าฟังได้

รองแม่ทัพฟางเมื่อรู้ตัวว่ากำลังถูกกันออกไปจากเรื่องสำคัญก็ไม่พอใจ เนื่องจากตนจะพลาดเรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาดจึงคิดจะคัดค้านแต่ก็ทำไม่สำเร็จ“ท่านแม่ทัพเหตุใดรองแม่ทัพหวงถึงเข้าไปร่วมหารือได้ แล้วทำไมข้าถึงหารือร่วมกับพวกท่านไม่ได้เล่า”“ที่ท่านหญิงอวิ๋นเยว่ตัดสินใจเช่นนี้ย่อมมีเหตุผลหรือรองแม่ทัพฟางจะขัดคำสั่งข้าที่เป็นผู้บังคับบัญชางั้นรึ”“แต่ว่าข้าก็เป็น...”“ท่านเป็นรองแม่ทัพเช่นกันนั่นคือความจริงอยู่แล้วข้าย่อมไม่เถียง แต่พี่จื้ออวี่นอกจากตำแหน่งรองแม่ทัพแล้วยังมีฐานะเป็นพี่ชายบุญธรรมของข้า เขาจึงมีสิทธิ์ร่วมหารือมากกว่าท่านอย่างไรล่ะ”‘หึ รู้ทันแผนการของข้าสินะต่อให้เจ้ารู้ทันแล้วอย่างไรถ้าข้าไม่ยินยอม เจ้าก็ไม่มีทางได้เห็นสิ่งที่ข้าจะสร้างเพื่อต่อต้านศัตรูหรอก เชอะ’“ท่านได้ยินเหตุผลแล้วนะรองแม่ทัพฟางว่าทำไมรองแม่ทัพหวงถึงเข้าไปร่วมหารือได้ ตอนนี้เจ้ากลับไปทำหน้าที่ในส่วนของเจ้าเถิด”“ขอรับท่านแม่ทัพ” ‘ฝากไว้ก่อนเถอะ กล้าขัดขวางการทำงานของข้าอย่าให้ข้ามีโอกาสล่ะเจ้าไม่รอดเงื้อมมือของข้าแน่’รองแม่ทัพฟางก้มหน้ารับคำสั่งอย่างจำใจแต่กระนั้นก็ยังแอบเก็บงำความอาฆาตที่มีต่ออวิ๋นซีเอาไว้

ภายในห้องพักของโรงเตี๊ยมกลางเมืองซานชิงพ่อค้าอย่างเพ่ยเหลียง กำลังหัวเสียกับการทำภารกิจไม่สำเร็จหลังจากอยู่ในเมืองซานชิงมาหลายวัน ไม่ว่าจะเดินไปซอกมุมใดก็ไม่มีช่องโหว่ให้กองทัพเผ่าของตนลงมือได้เลย“ปัดโธ่เว้ย!! นี่ข้าต้องคว้าน้ำเหลวจากการทำภารกิจในครั้งนี้งั้นรึ พวกแคว้นชิ่งช่างฉลาดนักสร้างเมืองจนไร้ช่องโหว่ได้”“นายท่านแล้วเราจะส่งข่าวถึงท่านแม่ทัพใหญ่ว่าอย่างไรดีล่ะขอรับ หลายวันมานี้ท่านกับพวกข้าแยกกันเดินตรวจทุกซอกทุกมุมวนไปมาจนมืดค่ำ แม้แต่รูสุนัขสักรูตามกำแพงเมืองก็ไม่มีให้เห็นเลยนะขอรับ” เจียไอ่ขาลากทุกวันเพราะเมืองซานชิงมิใช่เมืองเล็ก ๆ จะจดจ่อกับภารกิจมากก็ไม่ได้“เฮ้อ เรื่องนี้แหละที่ข้ากำลังเป็นกังวลหากสืบอะไรไม่ได้พวกเจ้ากับข้าคงไม่พ้นถูกลงโทษหนักก็เป็นได้” เพ่ยเหลียงย่อมคิดมากเพื่อหาทางออกให้ได้เพราะเขารู้ดีว่าโทษจากแม่ทัพใหญ่อาจถึงตายได้“ตะ ตะ แต่ถ้านายท่านไม่ส่งข่าวกลับไปแม่ทัพใหญ่อาจส่งคนมาที่นี่ เพื่อถามสาเหตุที่เราไม่ยอมส่งข่าวกลับไปก็เป็นได้นะขอรับ” เป่าอี้ก็เป็นอีกคนที่นึกถึงบทลงโทษของแม่ทัพใหญ่ก็เสียงสั่นขึ้นมาทันทีทั้งสามคนต่างเกรงกลัวอำนาจในมือของแม่ทัพใหญ่ที่เ

ระหว่างทางที่อาฟู่กำลังควบคุมตัวรองแม่ทัพฟางกลับไปพบแม่ทัพมู่ ก็พบกับองค์ชายสิบที่มาพร้อมอวิ๋นซีและองครักษ์อีกหลายคนเดินเข้ามาพอดี เขาจึงต้องหยุดทำความเคารพตามระเบียบและตอบคำถามที่คนตรงหน้าแสร้งถามไปอย่างนั้น“คารวะรองแม่ทัพหวง ท่านหญิงอวิ๋นเยว่ขอรับ”“อืม แล้วนี่เกิดอันใดขึ้นทำไมต้องมีทหารล้อมกรอบรองแม่ทัพฟางประหนึ่งเป็นนักโทษเช่นนี้?”“อย่าบอกนะว่ารองแม่ทัพฟางไปกระทำเรื่องบางอย่างที่ไม่สมควรเข้า ท่านแม่ทัพมู่ถึงได้มีคำสั่งให้จับกุมตัวไปไต่สวนใช่หรือไม่” อวิ๋นซีทำทีไม่รู้แต่คำพูดคล้ายกับรู้ล่วงหน้าอยู่แล้ว“เป็นอย่างที่ท่านหญิงกล่าวมาขอรับ เพราะก่อนหน้านี้รองแม่ทัพฟางไปบังคับคนงานของท่านหญิง สั่งให้นายช่างบอกถึงสิ่งที่ท่านนำมาเพื่อใช้ในการต้านศัตรูขอรับ...”อวิ๋นซีได้ยินว่าคนของตนถูกบังคับให้บอกเรื่องสิ่งที่ตนนำมาทั้งตกใจและไม่พอใจในคราวเดียวกัน ทั้งยังแสร้งร้องหันไปอ้อนขอความเห็นอกเห็นใจจากองค์ชายสิบ ที่รู้สึกโกรธกับการกระทำของรองแม่ทัพฟางเช่นกัน“อะไรนะ!! นี่ ๆ ๆ ท่านถึงกับกล้าไปออกคำสั่งกับคนงานของข้าเชียวรึ จะมากเกินไปแล้วนะ ฮืออออ พี่จื้ออวี่ดูรองแม่ทัพฟางสิเขาไม่ให้เกียรติซีซีท

ภายหลังจบการลงโทษฟางซือเหออวิ๋นซีจึงปล่อยให้องค์ชายสิบได้อยู่พูดคุยกับแม่ทัพมู่ตามลำพัง เพื่อรายงานเรื่องสายลับของเผ่าเหยียนซาที่จับตัวมาได้ว่าแม่ทัพมู่ต้องการไต่สวนด้วยตนเองหรือไม่องค์ชายสิบรอให้อวิ๋นซีเดินไปดูคนงานติดตั้งท่อเหล็กพ่นน้ำเสียก่อน จากนั้นตนจึงหันมาเอ่ยเชิญแม่ทัพมู่กลับเข้าไปในกระโจมด้วยสีหน้าจริงจัง แม้แต่ตัวของแม่ทัพมู่เองก็มีสีหน้าไม่สู้ดีเท่าใดนัก“ท่านแม่ทัพเชิญท่านด้านในเถิดข้ามีเรื่องของสายลับจะรายงานขอรับ”“อืม เชิญ”เมื่ออยู่ตามลำพังองค์ชายสิบจึงนำเรื่องสายลับรายงานต่อท่านแม่ทัพมู่ ว่าจะจัดการกับสายลับที่จับตัวไว้อย่างไรต่อไป“ท่านแม่ทัพเรื่องที่ให้ข้าไปสืบเกี่ยวกับสายลับตอนนี้ถูกข้าจับตัวไว้แล้ว ซึ่งทำการคุมขังสายลับผู้นี้ไว้ที่จวนของข้ายังมิได้นำตัวกลับมาที่ค่ายทหาร ไม่ทราบว่าท่านแม่ทัพจะลงมือไต่สวนเองหรือให้ข้าลงมือขอรับ”“ดีมากรองแม่ทัพหวงท่านทำภารกิจสำเร็จอีกครั้งแล้วสินะ ส่วนสายลับท่านให้คนนำตัวมาคุมขังไว้ที่นี่ก่อนแล้วเราค่อยทำการไต่สวนด้วยกัน”“เช่นนั้นวันพรุ่งข้าจะพาตัวสายลับกลับมา พักนี้ข้าคงต้องกลับจวนเพราะต้องดูแลท่านหญิงจนกว่านางจะกลับหมู่บ้านชิงสุ