All Chapters of One Night with My Stepdad: Chapter 101 - Chapter 110

Ang Pag-alis, Ang Pagkakasundo, at Ang Lihim na Pagsusuri Ito na lamang ang tanging paraan para makatulog siya. “Mababaliw na ako kung mananatili pa ako rito!” daing niya habang nilulunok ang gamot. Agad siyang nagpasya na pumunta sa kanyang penthouse — doon na niya gagugulin ang natitirang mga araw ng bakasyon, para lamang makalayo sa mga alaala at isipin tungkol kay Adrian. Mabilis siyang nakatulog, at pagkagising kinabukasan, agad siyang nagpaalam sa kanyang ina. Nagulat si Vivian nang sabihin ni Scarlett na uuwi na ito sa penthouse. Nandoon din si Lily, at malungkot na hindi na niya ito makakasama nang madalas. “Naiintindihan kita, anak, pero hindi magandang ideya na manatili ka roon nang mag‑isa. Paano kung mapahamak ka o lalo kang malungkot?” nag‑aalalang tanong ni Vivian. “Huwag po kayong mag‑alala, Nay. Parang nasasakal na ako rito dahil sa mga isipin tungkol kay Adrian. Kailangan ko la

– Ang Lihim na Anak at Ang Pagtataksil “Ano ang ibig sabihin nito, Richard? Pabiro ba ito?” tinitigan ni Vivian nang masama ang babaeng halatang nagmamalaki sa likuran ni Richard. Gusto niyang punitin ang nakangiting mukha nito. “Nakakalungkot sabihin pero hindi ito biro. Si Jacob ang anak ng iyong ama — ang kanyang nag‑iisang lalaking tagapagmana,” sagot ni Richard sabay tango ng binata. Dalawang taon lamang ang lamang ni Scarlett sa kanya, ngunit makinis ang mukha nito at tila hindi sanay sa gulo. “Tito, pakiusap tigilan na ninyo ito! Walang ibang anak ang tatay ko kundi ako! Kakatapos ko lang magtapos — hindi ganitong balita ang inaasahan ko pag-uwi,” buntong‑hininga ni Scarlett, umaasang nagbibiro lamang ang kanyang tiyuhin. “Maniwala kayo o hindi, hindi magbabago ang katotohanan. Si Jacob ang anak ni G. Davenport — siya ang aking minahal,” sumabat si Gwen, matalas ang dila at puno ng poot habang nakatingin kay Scarlett

Ang Pagtatagpo at Ang Masakit na Pagpapakilala Sa likas na kilos, umatras si Scarlett at pinigilan ang sarili na lumapit kay Adrian. Ang bagong kasama nito ay tila nakakapit nang mahigpit sa kanya, at inakbayan pa siya palayo upang makipagkilala sa ibang mga panauhin. Lalong kumulo ang dugo ni Scarlett habang pinapanood sila. Sinubukan niyang magpokus sa pakikipagkilala sa mga negosyante gaya ng kanyang plano, ngunit hindi maiwasang lumingon sa kinaroroonan ng dalawa. Ang babaeng kasama ni Adrian ay hindi maikakailang napakaganda — maliit ang pangangatawan ngunit may kaakit‑akit na hugis na lalong namutawi sa suot nitong damit. Mahaba rin ang buhok nito na umaabot sa baywang, at tila lalo itong nagpapakitang‑ganda sa bawat galaw. Mas lalo siyang hindi makaiwas sa tingin nang makitang masaya si Adrian kasama nito. Ayaw niyang aminin sa sarili, ngunit naiinggit siya. “Bakit ako maiinggit? Sinungaling naman siya, at wala na ak

Ang Pagsisisi at Ang Hamon Nakaupo sina Lily at Scarlett sa loob ng silid habang pinag‑uusapan ang biglaang mga pagbabago — lalo na ang pagdating nina Gwen at Jacob — nang mapansin ni Lily na malayo ang tingin ng kaibigan. “Scarlett,” tawag niya rito, ngunit walang sagot. Kumatok siya nang bahagya sa balikat nito, kaya napatalon si Scarlett at bumuntong‑hininga nang malalim. “Ayos ka lang ba? Nag‑aalala ka ba dahil kay Jacob?” tanong ni Lily nang may pagmamalasakit. “Sa kasamaang palad, hindi lang iyan ang problema sa buhay ko,” sagot ni Scarlett habang kinukusot ang pagod na mga mata. Ang bigat ng kanyang boses ay lalong nagpaalala kay Lily na may iba pa itong dinadala. “Anong iba pa?” “Si Adrian… nakita ko siya kagabi sa okasyong pinuntahan ko.” Nanlaki ang mga mata ni Lily. Tatlong taon na silang walang balita tungkol sa kanya, kaya parang himala na bigla itong nabanggit ni Sc

Ang Pagkikita sa Galeriya at Ang Lalong Pagkagulo “Sabi ko naman sa’yo, ayaw kong lumabas ng bahay,” reklamo ni Scarlett habang sumasama kay Lily papasok sa galeriya. “Kailangan mo ng sariwang hangin. Kailangan mong makakita ng mga bagay na magpapasaya sa’yo — at iyan ang sining. Kaya kita dinala rito,” paliwanag ni Lily. Lumalim pa sila sa loob at tiningnan ang mga kakaibang likha. Bagama’t nag-atubili si Scarlett noong una, unti‑unting humupa ang bigat ng kanyang damdamin habang pinagmamasdan ang bawat gawa. Hindi man nito mabubura ang lahat ng problema — lalo na’t hinihintay pa niya ang resulta ng pagsusuri sa DNA na siyang tanging pag‑asa niya — sapat na ang sandaling kapayapaan upang maibsan ang pagod. “Scarlett.” Isang pamilyar na tinig ang tumawag, na nagpadala ng kilabot sa kanyang buong katawan. Dahan‑dahan siyang lumingon, at doon niya muling nakita ang mga kulay abong matang hindi niya kailanman ma