Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

"Maayos ba ang lahat? Pareho kayong parang nakakita ng multo," pansin ni Vivian. Binuksan ni Adrian ang bibig upang magsalita, ngunit walang lumabas — gulong-gulo ang isipan niya. Ang tanging tumatakbo sa isip niya ay ang halik na mula kay Scarlett, kaya hindi siya makapag-isip nang tuwid. "Scarlett, ayos ka lang ba?" tanong ng ina nang mapansin ang pamumutla ng mukha nito. Nagkamot ng ulo si Scarlett, dumiretso sa ref, kumuha ng juice, at lumabas ng kusina nang walang imik sa kanilang dalawa. Tumakbo siya pabalik sa silid, isinara ang pinto, at nanatili roon. "Ano ang nangyari?" tanong ni Vivian kay Adrian, tinignan ito nang may paghihinala. Nagtataka siya kung may nasabi ba itong masama sa anak dahil sa kanyang pagkaalala, hindi maganda ang samahan ng dalawa. "May sinabi ka ba sa kanya?" "Tingnan mo!" itinaas ni Adrian ang kilay, tanda ng kaunting pananabik

"Sa tingin ko, bagay na 'iyan sa amin lang dapat alam ni Adrian," sagot ni Vivian. Nagulat si Adrian sa sagot nito, pero sa loob-loob niya ay nagustuhan niya iyon. Naglaro pa sila ng dalawa pang laro, nang sabihin ni Adrian na wala na siya sa mood. Uupo na sana siya, habang ang mga mata ay desperadong naghahanap sa paligid para sa anumang bakas ni Scarlett, ngunit wala na ang dalaga. "Adrian, ayos ka lang ba?" lumapit si Vivian at umupo sa tabi niya. Napansin nitong malayo ang tingin at tila balisa ang lalaki, kaya nagtanong ito. "Ayos lang, pagod lang," simpleng sagot niya, sinigurong walang emosyon sa mukha. Nakatuon ang tingin niya sa mga taong sumasayaw sa sahig. "Gusto mo bang umakyat at magpahinga? Mauna ka na, ako na ang tatapos dito," malambing na sabi ni Vivian, hinahaplos ang likod niya. Bumuntong-hininga siya nang malalim. "Ayos lang, kukuha lang ako ng tubig sa kusina

"Dumating ka rin sa wakas," bulong nito, sabay ipatong ang binti sa kanya. "Anong ginagawa mo?" tanong niya, umupo sa kama at binuksan ang ilaw. Sumimangot si Vivian, galit na sinira niya ang magandang sandaling binubuo nito. "Anong tingin mo ang ginagawa ko? Gusto kong mahalin mo ako, mahal ko," mabilis na napalitan ng nakakaakit at mapang-akit na ngiti ang simangot nito. "Pero alam mong hindi ko magagawa," sagot niya, at agad na naglaho ang ngiti sa mukha ng babae. "At bakit naman?" "May problema ako... sa pagtayo. Nakalimutan mo na ba agad? Sabi ko sa iyo, hindi tumitigas ang ari ko kahit anong gawin mo, at kapag malambot, hindi ito makakagawa ng gawain," paliwanag niya, sinigurong mukhang labis ang pagkadismaya sa kanyang mukha, kahit sa loob-loob niya ay wala naman talaga siyang pakialam. "Tangina..." mura ni Vivian sa ilalim ng hininga, puno ng galit. S

Ayon sa isa sa mga artikulong binasa niya, matagal na panahong wala si Richard, at nang makauwi ito upang bisitahin ang kapatid, bigla itong nagkasakit. Dahil doon, naiwan sa pangangalaga ni Richard ang pamamahala sa kumpanya — at ginampanan niya ito nang tapat, kahit kaunti lamang ang tulong na ibinigay ni Vivian. "May hindi tama," buntong-hininga ni Adrian. May kakaiba siyang pakiramdam tungkol kay Richard, tila may higit pang nalalaman na hindi sinasabi. Sinubukan pa niyang maghanap ng karagdagang impormasyon, ngunit wala nang ibang lumabas sa internet. Isinara na lang niya ang laptop at nagpasiyang umuwi. Kinaumagahan, nagtungo si Adrian sa opisina ni Vivian, determinadong alamin pa ang katotohanan tungkol kay Richard, lalo’t lalong lumalalim ang kanyang hinala. Nagulat si Vivian nang makita ito, ngunit tinanggap pa rin ito nang may ngiti. "Hindi ko inaasahang pupunta ka, pero natutuwa pa rin ako," nakangiting sabi nito, umupo at inal

Bumuntong-hininga na lang si Scarlett at pumasok sa kanyang sasakyan. Sobrang sakit ng kanyang ulo, at ang tanging nais na lang ay makauwi at makapagpahinga. Pagdating sa kanyang penthouse, napadpad na lang siya sa sopa — labis na pagod na umakyat pa sa kanyang silid. Ipinikit niya ang kanyang mga mata at unti-unting nakatulog. Gaya ng kanyang sinabi, dumalaw si Ethan nang gabing iyon. Nagtaka siya nang makitang bahagyang nakabukas ang pinto, kaya tumawag siya ngunit walang sumasagot. Pagpasok sa sala, gulat na gulat siyang nakita si Scarlett na nakahiga sa sopa — nanginginig na parang basang tuta ngunit sabay ring pinagpapawisan. Mabilis siyang lumapit at inangat ang ulo nito. "Scarlett! Anong nangyari sa iyo?" sigaw niya, takot na takot sa kanyang nakita. Nakapikit pa rin ang dalaga habang patuloy na nanginginig. Hindi alam ni Ethan kung ano ang nangyayari, at biglang bumigat ang kanyang dibdib. "S