One Night with My Stepdad

Nakaupo sina Scarlett at Lily sa malawak niyang kama na may takip sa ibabaw, naglalagay ng pampaganda, at nag-uusap tungkol sa kabigatan ng buhay sa high school. Takip ang kamay ni Lily sa bibig habang siya ay tumatawa ng malakas sa isang bagay na nakakatawa na sinabi ni Scarlett.

"Umalis ka nga, baliw ka talaga, hindi ako nagsisinungaling." Sabi niya at muli pang tumawa ng malakas. May light moisturizer siyang nakapikit sa mukha. At habang ginagamit pa rin niya ang parehong mukha, tahimik niyang tiningnan ang kwarto ni Scarlett. Tahimik siyang humanga sa lawak nito, sa maiinit na kulay ng kahoy, sa burgundy na pintura mula sahig hanggang kisame, at sa karpet na parang unan sa paa—lahat ay maayos at malinis.

"Sana makapasok tayong dalawa sa iisang kolehiyo."

"Seryoso ka?" Tanong ni Scarlet habang sinisimulan niyang ikuskos ang foundation sa kanyang mukha.

"Oo naman, hindi ba ikaw rin?" Tanong ni Lily na parang hindi na kailangang sagutin.

"Ibig sabihin, mas mabuti na lang na mapagdaanan ko ang mga taon ko sa kolehiyo sa magandang apartment na ito kaysa sa mga mukhang kawawang condominium."

Kinontrol ni Scarlett ang kanyang ngiti habang nagsasabi, "Siyempre, namimiss na kita. Saan pa ako makakakita ng katulad mong baliw na kaibigan?"

Nagsimula na rin maglagay ng foundation si Lily, pagkatapos ay tumigil siya na parang may mahalagang bagay na biglang pumasok sa isip niya.

"Kaya ngayon sabihin mo na," Sabi ni Lily, bumabasag sa maikling katahimikan. May nakukulit na ekspresyon na lumalabas sa kanyang mukha habang tinitigan siya ni Scarlett na parang alam na kung ano ang sasabihin.

"Kailan mo na ibibigay ang 'cookie' mong iyan sa isang lalaki? Bago ba magkolehiyo, o, hulaan ko na lang, iniiwan mo pa ito para sa mga mas matatandang lalaki sa graduate school? Baka kailangan kitang hanapan ng lalaking may 'malaking tiklop' ngayong gabi sa club."

Sumigaw ng balikat si Scarlet bilang tugon at pagkatapos ay nagsabi, "Well, hindi naman talaga; sa tingin ko kapag nakilala ko na ang taong karapat-dapat." Tumigil siya at pagkatapos ay may tampong dagdag pa: "Hindi ko alam, kaibigan; sinusubukan ko lang na mag-ingat para hindi na ako makatagpo ng ibang katulad ni Drew Martins."

"Oy, si Drew nga pala." Namula ang mukha ni Lily, may kalahating panunukso na ngiti sa kanyang labi.

"Talagang matanda ka na sa alaala. Well, sa tingin ko bata pa siya noon." Dagdag niya para ipagtatanggol ito.

"Oo nga naman." Gumawa ng mukhang panunukso si Scarlet.

"Mga literal na muntik na siyang makakuha ng...""...muntik pang magkaroon ng panic attack nang subukang hawakan ang dibdib. Tuso talaga!" Dagdag niya habang silang dalawa ay napahalakhak ng malakas.

"Alam mo ba? Ngayong tinitingnan kita, baka masasabi ko na gusto mo talaga ang mga mas matandang lalaki. Karamihan sa mga lalaking kasing edad mo ay walang karanasan tulad ng lagi mong sinasabi." Sabi ni Lily habang iniikot ang mga mata.

Huminga ng malalim si Scarlett, iniikot din ang mga mata na may bahagyang pagkainis bago nagsabi, "Oo naman, sa tingin ko nga. Hindi naman bago 'yan."

Mahirap paniwalaan na tatlong buwan pa lang mula nang maging 18 anyos si Scarlett. May kanya siyang katangian ng isang 22-anyos na babae—makinis at makulay ang mukha, mas bilugan at mas malaki ang dibdib kaysa sa ibang babae ng kanyang edad, kahit si Lily ay hindi makakapantay. May kakaibang hubog ang kanyang katawan—parang modelo. May magandang ugali at pagiging mahinhin siya na parang mabuting babae, ngunit sa kaloob-looban niya ay nangangarap ng isang buhay na puno ng saya at kagalakan, lalo na ngayong siya ay labingwalong taong gulang na.

"Pero hindi lahat ng matatandang lalaki ay may karanasan; halimbawa na lang si Philip." Tumawa siya ng mahinahon habang naaalala ang kanilang pagkikita kay Philip, ang kanilang guro sa sining, sa opisina nito.

"Sinaktan mo talaga ang lalaki, Scarlett. Palagi ka niyang iniiwasan sa paaralan hanggang sa tayo ay makagradweyt."

"Hindi niya nga napagtagal ng dalawang minuto nang ilagay ko ito sa bibig niya bago niya ibuhos ang lahat sa bibig ko. Alam mo bang plano ko pang ibigay sa kanya ang 'V' ko."

Umiling si Lily habang tinitingnan ang sarili sa malaking salamin. "Talagang baliw ka. Sana makahanap ka ng may karanasan na lalaki na ibibigay sa'yo ang gusto mo."

"Sino nga ba naman ang makakaalam, baka swertehin ako ngayong gabi."

Dumating sina Scarlett at Lily sa Disco and Divas club gamit ang itim niyang Cadillac.

Pagpasok nila sa lugar na puno ng sigla at saya, bulong ni Lily kay Scarlet na may kakaibang ngiti:

"Upo ka na, kolehiyala, at tumingin ka sa paligid; dito matatagpuan ang mga pinakamagagandang 'tiklop' sa San Francisco."

Sinampal ni Scarlett siya ng biro habang sinusubukang pigilan ang tawa bago nagsabi, "Layas ka nga? Kawawa ka naman."

Ngunit sinunod niya rin ang sinabi ni Lily, at magkasama silang umorder ng alak. Dahan-dahan silang umiinom habang nakaupo sa isang sulok ng club, tinitingnan at sinusuri ang mga lalaking pumapasok at lumalabas ng lugar. Minsan-minsan ay binibigyan ng komento ni Scarlett ang mga lalaking dumadaan.

"Grabe, sobrang taba naman niyan."

"Putangina, mukhang...""...parang nag-iingat na baka masira ang mga bagay-bagay."

"Oy Dios ko, napakaliit naman niya."

"Yung isa, sigurado akong hindi niya tatagal ng sampung minuto."

Patuloy silang nagsalita ng ganito hanggang sa makita ni Scarlett ang isang lalaking lumabas mula sa banyo at pumunta sa bar ng club—napatigilan siya at hindi nakapagsalita. Hindi niya kaagad binigyan ng komento ang lalaki, kaya lumingon si Lily sa kanya na may nakangising mukha na parang alam ang nangyayari bago siya natanong.

"Bakit nawala na ang sipag mong magbiro, mahal?"

Ang lalaking tinitingnan ni Scarlett ay isa sa pinakamagandang lalaking nakita niya sa buong buhay niya. Dumila siya ng labi at patuloy na tinitingnan ito ng walang kahihiyang. Makalipas ang ilang sandali, umalis ito mula sa bar na may dalang baso ng alak at nagsimulang lumapit sa kanilang kinauupuan sa club. May kakaibang damdamin na bumigat sa kanyang dibdib, mabuti na lamang at pabago-bago ang ilaw sa club para hindi ito makita ang pamumula ng kanyang pisngi. Mukhang anim o pitong taon itong mas matanda sa kanya, ngunit lalo lang itong nagpaganda sa tingin niya. Mahigit anim na talampakan ang tangkad nito, na napagsasabayan pa ng kanyang mga mata na parang naglalabas ng apoy, matitigas na panga, at malalawak na balikat—ang itsura nito ay halos nagpabago ng kanyang damdamin kaagad.

"Oy Dios ko! Tao ba talaga ito?" Sigaw niya.

Napansin ni Lily ang pagkahumaling niya, kaya muling bumulong ito nang mas mabilis, "Sa tingin ko dapat mong subukan makipag-usap sa kanya; nandoon lang ako." Sabi nito habang nagpaalam at lumipat sa kabilang bahagi ng club. Masyadong abala si Scarlett para mapansin ang pag-alis ni Lily.

Hindi niya alam kung ano ang kanyang ginagawa, ngunit sa unang pagkakataon, lahat ng ibang iniisip ay nawala sa kanyang isipan—ang tanging mahalaga na lang ay mapalapit sa estrangherong kakaunti pa lamang niyang nakikilala sa loob ng limang minuto.

"Hindi pa ako nakakakita ng sinumang ganito ka kalmado sa isang club," Putol ng makinis at mababang boses nito sa kanyang iniisip. May amoy ng matapang na alak ang hininga nito.

Napalingon siya sa direksyon ng boses, at ang mga mata nito mula sa tabing upuan ay kanyang naramdaman agad. Ibinalik nito ang natitirang alak sa baso at inilagay ito sa tabi. Doon niya napansin na medyo lasing na ito. Gayunpaman, kahit na lasing, may kagandahang-loob pa rin itong taglay.Mahirap malaman ang eksaktong kulay ng mga mata niya, ngunit alam niyang ang tingin nito ay nagpahirap sa kanya na huminga.

"Bakit mo sinabi 'yon?" Lumingon siya at ngumiti pabalik sa mamula-mulang mukha nito, natutuwa dahil siya nga pala ang tinutukoy nito.

"May problema ba sa pamilya?" Muling tanong nito nang parang biro, na ikinagulat niya.

"Hindi naman, babaeng bagay lang 'to. Gusto ko ng tahimik na kapaligiran." Dagdag niya.

Hindi ito agad sumagot; sa halip ay tahimik na tinitingnan nito ang sukat ng kanyang damit na may nakukulit na ngiti sa mga labi. Ang makintab niyang pink na damit ay tumatagal lamang hanggang sa ibabaw ng kanyang tuhod, kaya nang makita niyang tinititigan siya nito ng may pagnanasa, bahagya niyang itinaas ang kanyang damit at ikinross ang mga paa, lalo pang ipinakita ang kanyang mga binti.

"So sexy mo pero mahinhin ka. Nakakaintriga ka," Bulong nito nang mahinahon, bagaman medyo hulog ang mga kilos nito dahil sa lasing.

"Baka dapat mong subukang alamin kung ano ang lihim ko." Bulong niya rin, nagulat sa sariling lakas ng loob. Bukod sa karanasan niya sa eroplano dalawang buwan ang nakalipas, ito na naman ang isa sa mga pinakawalang ingat na bagay na ginawa niya matagal nang panahon.

Inabot nito ang kanyang kamay at isinama siya palabas ng club—buhos ng kagalakan at kaba ang naramdaman niya sa kanyang dibdib. Ang lalaking matagal na niyang hinahangad ay malapit nang kunin ang kanyang pagkababae, eksakto tulad ng plano niya, at sa pinaka-hindi inaasahang sitwasyon pa.

Parang panaginip lang ito. Pumunta sila sa isang tahimik na sulok. Inilapat siya nito sa pader, itinaas ang kanyang damit, at hinawakan ang kanyang dibdib, pinipiga ang u***g at tinutupad ang kanyang ungol ng halik. Matiyaga at malakas ang hawak ng mga kamay nito, kaya lalo pang lumakas ang pagnanasa niya para rito.

Mabisa niyang hinaplos ng dila ang kanyang kaliwang u***g habang ang kanang kamay naman ay humahaplos at hinahawakan ang isa pa. Hindi niya napigilan na umungol habang magkasalubong ang kanilang mga dila.

Handa na si Scarlett, higit pa sa dati, na tanggapin ito sa kanyang basa at mainit na ari. Ramdam na ramdam na niya ang tigas nito na dumadaan sa kanyang ari, kaya lalo pa siyang nainis.

Pareho silang nangangailangan ng isa't isa, at naramdaman nilang lumakas ang init sa paligid dahil sa kanilang pagnanasa. Habang nasa bibig pa rin nito ang kanyang u***g, pinunit nito ang kanyang panty at bihisang hinaplos ang kanyang klitoris, na ikinagaan ng kanyang damdamin. Halos naipasok na ito nang marinig nila ang mga putok ng baril. "Ano nang nangyayari?" Tanong niya.

Inalis na nito ang kamay at bumagsak ang kanyang damit, natakpan ang kanyang katawan.

"Tumakbo ka! Pangkat ito ng pulis!" Sigaw nito sa kanya, tinulungan siyang makalabas sa likurang pintuan bago siya tumalon papunta sa isang madilim na sulok.

"Hintay ka!" Sigaw niya, ngunit huli na—wala na ito.

"Putangina. Hindi ko pa man nakuha ang pangalan o numero niya."

Muling tumingin si Scarlett sa daanan, umaasa na may himala. Nais niyang bumalik ito para sa kanya.

Matapos maghintay ng sampung minuto pa nang hindi makita ang bakas nito, ayaw man ay umalis na siya.

Alam ni Scarlett na hindi niya makakalimutan ang gabing iyon.

Sa gabing iyon, nang mawala sa kanya ang taong kakaunti pa lamang niyang nakilala, parang lahat ng meron at alam niya mula nang isilang ay nawala rin.